X
تبلیغات
آرمسترانگ

1. تشخيص تفكيك رده هاي سني مختلف و برنامه ريزي خوب براي انجام تمرينات

2. زمان و شيوه تمريني تا 12 سال و 12 تا 16 سال و 18 سال به بالا متقاوت باشد .

3. به تمرينات هوازي براي تقويت سيستم قلب و عروق و دستگاه تنفس توجه نمايد.

4. در فصل زمستان به آمادگي جسماني عمومي از طريق شنا و دويدن توجه داشته باشد .( تمرينا ت عمومي )

5. قوانين جديد بين المللي را دانسته و از منابع روزمره در پیشرفت کاری خود استفاده کند

6. توجه به شیوه فعالیت و استیل در دوچرخه سواران داده و آنها را در موقعیت های مختلف قرار دهد .

7. در مسائل جاری و در طول تمرینات همیشه جدی و شرایط ویژه ای را دارا باشد .

8. امکان ارزیابی فردی را به کلیه دوچرخه سواران داده و آنها را در موقعیت های مختلف قرار دهد .

9. در قضاوت و ارزیابی های متفاوت فردی مثبت بوده و حتی الامکان عصبانی نگردد.

10. در انجام فعالیت و تمرینات،همیشه خود را فردی علاقمند و مشتاق نشان دهد .

11. برای تمرینات دوچرخه سواران از برنامه ریزی ماهیانه،هفتگی و روزانه استفاده کند .

12. به دوچرخه سواران در تامین دوچرخه مناسب و تنظیم آن کمک نماید.

13. در شرایط آسیب دیدگی دوچرخه سواران سریعاً خود را به آنها رسانیده و کمک کند ( از نظر عاطفی و روانی )

14. دوچرخه سواران همیشه ترغیب به رعایت بهداشت فردی کند .

15. در هر مسابقه قوانین را به خوبی دانسته و آن را به دوچرخه سواران نیز یاد دهند

16. منظم و دقیق بوده و خود قبل از شروع تمرین در محل مورد نظر حاضر باشد .

17. مربی باید به اصول روانشناسی آگاهی کامل داشته و در کار از آن استفاده کند

18. وضعیت ظاهری و چگونگی پوشیدن لباس باید به عنوان الگو باشد ( لحن صحبت کردن ،سلام دادن و ....)

19. دوچرخه سواران خوبی که را در حال افت عملکرد هستند را در مسابقات استفاده نکند

20. دوچرخه سواران مشتاق و علاقمند را همیشه تقویت و به آنها فرصت لازم را بدهد .

21. در هنگام اجرای تمرینات دوچرخه سواران خسته و قوی را به راحتی تشخیص بدهد

22. نفرات آخر در تمرینات در جهت پایان تمرین یا مسابقه تشویق کند

23. همیشه در فکر ایمنی و امنیت جانی دوچرخه سواران در مسابقه و تمرین باشد .

24. نکات اشتباه دوچرخه سوران را در تمرین گوشزد کرده و تکنیکهای مشکل را دائماً رد تمرین اجرا نماید

25. به اصول فیزیولوِِژی ورزشی در هنگام تمرینات آشنایی کامل داشته باشد

26. اطمینان دو طرفه ای را در هنگام تمرین بین خود و دوچرخه سوار ایجاد نماید

27. همیشه برای رفع مشکلات فردی و اجتماعی دوچرخه سواران اهمیت خاص قائل باشد

28. شخصیت فردی هر دوچرخه سوار را در هنگام تمرینات تیمی در مد توجه قراردهد .

29. رعایت جوانمردی را داشته و رعایت کند.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در دوشنبه 1391/05/30 و ساعت 13:49 |
● پنج مهارت اولیه
۱) حرکت در سربالایی ها:
▪ در سرابالایی ها حالت بدن بدن باید کمی تغییر پیدا کند :
▪ بالا تنه کمی به جلو متمایل می شود.
▪ با پنجه ، رکاب زده و پاشنه را به طرف پائین متمایل کنید .
▪ در سربالایی تند در جلو زین قرار گرفته و رکاب بزنید.
▪ از شاخ گاوی های فرمان استفاده کنید.
▪ از دندهای سبکتر بهره برده و سعی کنید دور پا را بالا برده و آن را در حد ثابت نگه دارید.
▪ به تنفس خود نظم و آهنگ متناسب با حرکت پاها و بدن بدهید .
● حالت ایده ال در سربالایی های تند ، این چنین می باشد:
با خم شدن به طرف فرمان ، وزن بالا تنه را به جلو متمایل کنید . بهترین وسیله برای این امر شاخ گاوی فرمان است که از آن می توانید به نحو احسن بهره ببرید . برخلاف دوچرخه سواری بر روی سطوح هموار و جادهای آسفالت ، هیچگاه در سربالایی های خاکی از روی زین بلند نشوید چرا که این عمل وزن را از روی چرخ عقب برداشته و باعث خلاص چرخیدن چرخ عقب می شود . پیست شما کوهستان و جاده های خاکی بوده و دوچرخه سواری در چنین شرایطی ، نیاز به تکنیکهای خاص خود را دارد که حتما باید آنها را رعایت کنید .
۲) حرکت در سرازیری ها :
در سراشیبی ها یک اصل عمده را هیچگاه فراموش نکنید و آن اینکه تحت هیچ شرایطی نگذارید چرخ عقب دوچرخه شما بلند شود و این میسر نیست مگر با داشتن تجربه و دانش کافی . یکی از پارامترهای مهم و بسیار اساسی که می تواند سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن برساند اعتماد به نفس شماست . چه در مورد خود و چه در مورد دوچرخه تان ، تا سر حد امکان با رعایت نکات ایمنی از قبیل داشتن یک کاسکت خوب و استاندارد ، دستکش مناسب ، زانو بند ، ساق بند ، کتف بند ، می توان تا حد زیادی از بروز حوادث جلوگیری کرد . با دارا بودن وسایل فردی فوق همواره باید این یقین را داشته باشید که اگر کنترل دوچرخه را از دست دادید و به زمین اصابت کردید ، هیچ آسیبی شما نخواهد رسید . این اطمینان درونی تنها یکی از عوامل مهم برای دست یافتن به سرعتهای بالا نیست . عامل دوم و مهمتر یک دوچرخه استاندارد و مناسب است . شما همانطور که با رعایت نکات فوق در مورد خود اطمینان پیدا می کنید باید در مورد دوچرخه تان هم اطمینان کامل را داشته باشید تا در هر زمان که اراده کردید ، ترمز کنید و یا بتوانید بدون دغدغه خاطر مانور بدهید .
نکته بعدی که حائز اهمیت است ، داشتن یک حالت ایده آل بدن در سراشیبی هاست که به دلیل جاذبه زمین و زاویه شیب های تند شما نا خود اگاه به طرف جلو متمایل می شوید و این امر سبب وارد آمدن وزن بدن بر چرخ جلو و تمایل مرکز ثقل به طرف جلو ، و در نتیجه باعث از دست دادن کنترل دوچرخه و بالطبع بلند شدن چرخ عقب و از دست دادن کنترل دو چرخه می شود .
دو حالت کلی برای گرفتن فرم مناسب در سراشیبی های تند یعنی سراشیبی های سنگلاخ و ناهموار و سراشیبی های هموار و با شیب تند وجود دارد . در سراشیبی های ناهموار و سنگلاخ هیچگاه بر روی زین ننشینید اولا این امر باعث وارد آمدن شک به باسن شما شده و عوارض جسمی در بر خواهد داشت پس بهترین حالت این است که میله زین را از حد معمول کمی پائین تر بیاورید تا فاصله ای میان زین و باسن ایجاد شود تا شکهای وارده در این فاصله خنثی شود سپس روی پدالها بایستید . باسن را از زین عقبتر قرار دهید ، زانوها را کمی خم کنید و با کشاله ران ، زین را در بر بگیرید . این حالت باعث می شود تا ۱)مرکز تقل شما به عقب متمایل شود . ۲) با قسمت داخلی ران (کشاله ران ) زین را در بر بگیرید ، در این حالت می توانید کنترل عقب دوچرخه را در اختیار داشته باشید و به طور دائم و مستقیم بر زین فشار وارد آورید تا بر جلو تمایل پیدا نکنید . با زانو و بازوهای خم شده می توانید از شکهای وارده تا حد زیادی جلوگیری کنید . این حالت قدرت مانور شما را به بالاترین حد ممکن می رساند . با رعایت تمامی نکات فوق و دارا بودن بهترین دوچرخه کوهستان باز هیچ دلیلی برای به خطر انداختن جانتان وجود ندارد . دارا بودن تمرکز کامل و یک دید قوی و شناخت نسبی به مسیر و قدرت مانور بالا ، بسیار مهم است .
۳) ترمز گرفتن :
با اینکه جنس ، مدل و نوع ترمز در نگه داشتن و کنترل دوچرخه در سرعتهای بالا بسیار مهم است ف ولی از آن مهمتر نحوه صحیح استفاده کردن از ترمز می باشد . ترمز جلو بیش از ۷۰% در نگه داشتن چرخ موثر می باشد . نحوه درست استفاده کردن از ان را فرا بگیرید .
● تمرین :
نحوه استفاده با هر دو ترمز - ترمز به فرم ABS - ترمز قبل از پیچ و حرکت - عدم گرفتن ترمز جلو در سنگلاخها
۴) پرش و عبور از موانع کوتاه :
هر مقدار هم که با احتیاط به طرف پائین در حرکت باشید باز با این حال ، پرش امری اجتناب ناپذیر بوده و می بایست برای فرار از خطر ، به سرعت ، حالت پرش به خود گرفته و از روی موانع پرش کنید . پرش در حالتهای مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد . همانند یک سنگ در جلو راه ، عبور از چاله ها ، رد کردن موانع و . . . برای عبور چرخ جلو از مانع یک راه حل بسیار ساده و همشگی وجود دارد و ان بلن کردن چرخ جلو از روی زمین با دستهاست (تک چرخ ) . برای بلند کردن چرخ عقب و بدنه دوچرخه چه راه حلی پیشنهاد می کنید ؟ بدون وجود فیکسها در پنجه رکاب ، شما قادر به سبک کردن چرخ عقب نیستید . فیکسها ی رکاب ، کف پای شما را به پدالها ثابت نگه می دارند.
بهترین حالت دید عمومی حدود ۱۰ متر و دید چرخ جلو ۲ متر است ، اما باز این نیز مانند موارد فوق بستگی تام به نوع مسیر انتخابی شما خواهد داشت چنین دیدی کمک بسیار ی به شما خواهد کرد تا حالت مناسب را نسبت به مانعی که با آن مواجه می شوید به خود بدهید . نقش کمک فنرهای متعددی که بر روی دوچرخه به منظور گرفتن شکها قرار دارد بسیار حائز اهمیت و غیر قابل انکار است ، اما بهترین کمک فنر ممکن ؛بدن خود شماست که با گرفتن حالت مناسب می توانید نیروهای وارده را تا حد زیادی خنثی کند . حالت دستها ، پاها و ستون فقرات نیز بسیار مهم و حیاتی است . چهار عامل ، سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن می رساند :
▪ اطمینان به خود از لحاظ بالا بردن نکات ایمنی فردی
▪ اطمینان به دوچرخه تان از لحاظ لوازم و قطعات
▪ داشتن تجربه کافی
▪ حالت صحیح بدن در سرا شیبی های تند
فیکسهای پدال نیز بسیار کمک خوبی خواهند بود چرا که بر شکهای وارده ، خطر در رفتن پا از روی پدالها وجود دارد پس در کارهای جدی از فیکس پدال استفاده کنید .
▪ توصیه : هیچگاه اعتماد به نفس خود را از دست ندهید ، هر لحظه که فکر کردید و وسوسه شدید که زمین خواهید خورد این لحظه ای است که دوچرخه ، شما را به زمین خواهد زد ؛ با یک حالت ستیز و قدرت و نرمی به استقبال سراشیبی ها رفته و به خود تلقین کنید که هرگز تعادل خود را از دست نمی دهید .
۵) دور زدن :
▪ در دوچرخه سواری کوهستان بر خلاف دوچرخه سواری کورسی با عوارض و ناهمواریهای متفاوت و گوناگونی مواجهه هستیم و به همین منظور نمی توان یک نسخه تمام عیار برای کلیه پیچها بیان نمود :
در پیچهای جادهای اسفالت و مسطح همانند دوچرخه سواری کورسی زانوی سمت داخل پیچ را کمی بیرون داده و زانوی مخالف را به طرف داخل فشار می آوریم - در پیچهای خاکی می توان از این روش استفاده کرد و بسته به نوع مسیر می توان پای سمت موافق پیچ را از رکاب خارج کرده و از آن برای تعادل کمک گرفت - اگر اطمینان دارید که از سمت روبرو وسیله به سمت شما تردد نمی کند از کل عرض جاده برای بردن پیچ بهره ببرید . ( در جادهای خاکی ماشین رو مراقب وسط جاده باشید ، بدلیل اینکه در این جاده ها در مسیر های که چرخ اتومبیل هستند جاده کوبیده شده و در وسط خاکی نرم و لغزنده قرار دارد ، حرکت در عرض جاده می تواند خطرناک باشد)
▪ پیچیدن با سرعت پایین و شیبهای تند و با زاویه کم را تمرین کنید .
● زمین خوردن :
زمین خوردن در دوچرخه سواری کوهستان امری اجتناب ناپذیر است ؛ بنابراین باید همیشه از آمادگی کامل ذهنی و جسمی برخوردار باشید . چه از لحاظ وسایل ایمنی یا شخصی از قبیل :کاسکت و د دستکش و . . . و چه از بابت آمادگی روحی و جسمی از دست دادن کنترل دوچرخه و اصابت به زمین به چندین عامل مختلف بستگی دارد . مانند ناگهان ترمز گرفتن و تصادف با مانع . . . چیزی که در تمام این حوادث مشترک بوده این است که در اکثر موارد به هنگام زمین خوردن ، دوچرخه سوار در اثر سرعت به جلو پرتاب می شود و در اغلب اوقات فرد مورد نظر دچار آسیبهای می شود که کمترین آنها خراشهای بسیار عمیق جلدی است . شما در این هنگام می توانید با خونسردی و داشتن اعتماد به نفس و رعایت موارد ذیل ، مقدار آسیب وارده به خود را به کمترین مقدار مممکن برسانید.
۱)در هنگام از دست دادن تعادل فرمان و رها و دوچرخه را از خود جدا کنید و سعی نکنید چرخ را همراه خود بیاورید.(توضیح :چرا که شما زمانی زمین می خورید که از سرعت بالایی برخوردار باشید و در این مورد اگر شما با دوچرخه تان با هم به زمین برخورد نمایید علاوه بر اصابت با زمین چرخ نیز از سمت بالا با شتاب به شما برخود می کند و آسیب مضاعف خواهید دید )
۲)با یک حرکت نیمه چرخشی در فضا سعی کنید که اول کف دست و سپس بازو ، کتف و در نهایت تمام بدن شما با زمین تماس بگیرد .
۳)پس گرفتن شک اولیه با روش ۲ در این قسمت ، چند بار بر روی زمین بچرخید تا تمام سرعت شما به صفر برسد.
۴) سریع از محوطه پیست یا منطقع عبور(خیابان و ...)خود را به کنار بکشانید و به خسارت وارده به خود و دوچرخه تان بیندیشید !
مزیت عمده روش فوق دراین است که وقتی چرخ جدا می شوید و به زمین اصابت می کنید یک عضو بدن شما ، همانند مچ دست و ...قادر به گرفتن تمام شک وارده نبوده و لازم است با چندین عضو و نیز عمل چرخش گریز از مرکز ، سرعت خود را به صفر برسانید. یکی دیگر از مزیتهای چرخش این است که کشیده شدن بر سطح زمین باعث ایجاد خراشهای در طول بدن می شود ولی با عمل چرخش تا سر حد امکان از بروز این گونه جراحات جلوگیری خواهد کرد .
در انتهای این بحث باید خاطر نشان کرد که عمل چرخش برای مناطق سنگلاخ توصیه نشده و این روش برای مناطق شنی و یا خاک نرم بسیار مناسب بوده و کاربرد خوبی دارد.
با توجه به خطرات بیماری کزاز پیشنهاد می گردد آمپول ضد کزاز که دوره ۶ ماهه دارد تزریق گردیده تا بر اثر زخمی شدن به این بیماری دچار نشویم البته در صورت عدم تزریق و زخمی شدن تا ۶ ساعت می توان با تزریق پیشگیری کنیم . 

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در دوشنبه 1391/05/30 و ساعت 12:58 |

لانس آرمسترانگ افسانه ای شاید



 با محرومیتی مادام العمر مواجه



 شود.

به گزارش خبرآنلاین ؛ وکلای «لانس آرمسترانگ» دوچرخه سوار بازنشسته آمریکایی شکایتی دوباره را علیه کمیته ضد دوپینگ آمریکا (USADA) مطرح کرده اند تا بتوانند جلوی پیشروی این کمیته در مورد پرونده ای که آرمسترانگ را به استفاده از داروهای نیروزا (در طی سالهایی که قهرمان توردوفرانس شده) محکوم می کند، بگیرند.
روز دوشنبه یکی از قضات آمریکا به نام «سام اسپارکز» شکایت 80 صفحه ای آرمسترانگ را رد کرد و آن را «یک مجادله طولانی و پراز طعنه» خواند اما به وکلای او مهلتی 20 روزه داد تا شکایتی مجدد را تنظیم کنند. شکایت مجدد تنظیم شده از سوی وکلای آرمسترانگ که به دادگاهی در زادگاه او در تگزاس ارائه شده، 25 صفحه دارد. آرمسترانگ تا روز شنبه هفته آینده فرصت دارد که یا علیه اتهام استفاده از مواد نیروزا شکایت کند یا مجازاتهای احتمالی در این مورد را بپذیرد، مجازاتی که به موجب آن و در صورت مقصر شناخته شدن آرمسترانگ، می تواند هفت عنوان قهرمانی که این دوچرخه سوار در رقابتهای توردوفرانس به دست آورده را از او پس بگیرد و همچنین او را برای تمام عمر از فعالیتهای ورزشی محروم کند.
USADA یک آژانس شبه دولتی است که در سال 2000 با تصویب کنگره آمریکا تشکیل شد و قوانین خاص خود را دارد. کلیه احکام این کمیته در چارچوب ورزش خواهد بود اما دادگاه های فدرال این قدرت را دارند که این احکام را رد کنند. وکلای آرمسترانگ معتقدند که این کمیته مدارک خود را با تهدید چند دوچرخه سوار همدوره آرمسترانگ (تهدیدی مبنی بر اینکه آنها را هم محروم خواهد کرد) جمع کرده و آنها را وادار کرده که علیه آرمسترانگ شهادت بدهند. این وکلا همچنین این کمیته را فاقد صلاحیت برای محکوم کردن موکل خود می دانند. کمیته USADA هم با انتشار بیانیه ای اعلام کرد که شکایت آرمسترانگ «فاقد ارزش» است و اینکه فوانین این کمیته مطابق قانون اساسی برای حفاظت از سلامت ورزش و ورزشکاران بنا شده است. مشکلات آرمسترانگ در مورد دوپینگ از زمانی شروع شد که او بعد از غلبه بر بیماری سرطان به دنیای دوچرخه سواری برگشت و خیلی زود نیز به قله قهرمانی صعود کرد. روز سه شنبه سه نفر از همدستان آرمسترانگ (اصطلاحی که دادگاه در مورد آنها به کار برده) به دلیل دست داشتن در ماجرای دوپینگ به محرومیت مادام العمر از فعالیت در عرصه ورزش محکوم شدند. دکتر «لوئیس گارسیا دل مورال»، پزشک مشاور «میشله فراری» و مربی «خوزه په‌په» به دلیل نقض قوانین ضد دوپینگ تا آخر عمر محروم شدند. اتهام آنها در اختیار داشتن، خرید و فروش و توزیع غیرقانونی مجموعه ای از مواد ممنوعه نیروزا بوده است.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در پنجشنبه 1391/05/26 و ساعت 21:17 |

سی امین دوره بازی های المپیك در سال 2012 به میزبانی لندن پایان یافت و از این پس خیلی ها می خواهند بدانند سرنوشت مكان های برگزاری مسابقات كه هزینه های گزافی پای آن ها صرف شد، چه می شود؟

به گزارش روابط عمومی فدراسیون دوچرخه سواری؛

** مركز مسابقات آبی

مجموعه 'آكوآتیك سنتر' مركز 269 میلیون پوندی مسابقات شنا و شیرجه بازی های المپیك كه عرصه نمایش بهترین های شنای دنیا از جمله 'مایكل فلپس' بود بعد از پایان بازی ها ظرفیتش كاهش خواهد یافت و اداره آن به شركت اوقات فراغت 'گرینویچ لیژر' سپرده خواهد شد كه فعالیت های خیریه دارد و می خواهد در این مكان امكانات تفریحی برای مدارس و ورزشكاران نخبه فراهم كند.

مركز ورزش های آبی قرار است جایگزین مركز ورزش های ملی 'كریستال پالاس' شود.



** بسكتبال

بیش از یك هزار تن فولاد و 20 هزار متر مربع پلاستیك قابل بازیافت برای ساخت این ورزشگاه مورد استفاده قرار گرفت كه بزرگترین سازه های موقتی است تا كنون ساخته شده است.

تا كنون پیشنهاداتی برای استفاده مجدد از این سازه 43 میلیون پوندی برای بازی های ریودوژانیرو و همچنین بازی های كشورهای مشترك المنافع 2014 در گلاسكو مطرح شده كه مورد قبول واقع نشده است.



** دوچرخه سواری BMX

محل برگزاری برخی از هیجان انگیز ترین مسابقات بازی های المپیك كه با 14 هزار متر مكعب خاك المپیك پارك ساخته شد. جایگاه های موقت این ورزشگاه بعد از مراسم اختتامیه برداشته می شوند و پیست آن برای برگزاری رقابت های چند رشته ای دوچرخه سواری مجددا پیكربندی خواهد شد.



** باكس هیل

این مسیر تپه ای زیگزاگ مانند محل برگزاری مسابقات دوچرخه سواری جاده بود كه به شكل قدیم آن بر گردانده خواهد شد.



** كوپر باكس

كوپر باكس سالن محل برگزاری مسابقات هندبال و پنجگانه بود و در پارالمپیك برای رقابت های گلبال مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

ظرفیت این ورزشگاه 7 هزار نفر است كه با هزینه ای 43 میلیون پوندی ساخته شد و تنها سالن سرپوشیده ای است كه بعد از پایان بازی ها باقی خواهد ماند. این سالن یك ورزشگاه چند رشته ای است كه در آن باشگاه بدنسازی مستقر می شود و به ورزشگاه خانگی تیم بسكتبال 'لاندن لاینز' تبدیل خواهد شد.



** اكسل

محل برگزاری مسابقاتی مثل كشتی و وزنه برداری به محلی برای میزبانی نمایشگاه های مختلف تبدیل می شود.



** اتون دورنی

دریاچه اتون دورنی دوباره به محلی برای استفاده دانش آموزان، باشگاه ها و ورزشكاران تبدیل خواهد شد.



** گرینویچ پارك

این مكان كه محل برگزاری مسابقات سواركاری و پرش های كراس كانتری بود، كاملا از بین خواهد رفت.



** هادلی فارم

دوچرخه سواری كوهستان در این مكان برگزار شد. این مكان در زمینی به مساحت 450 هكتار و با هزینه 800 هزار پوند ساخته شد كه از این پس امكانات آن در دسترس افراد بیشتری قرار خواهد گرفت.



** هورس گاردز

این یك مكان موقت برای برگزاری مسابقات والیبال ساحلی بود كه برچیده می شود و 5 هزار تن ماسه ای آن برای ساخت 36 زمین جدید مورد استفاده قرار خواهد گرفت تا ورزشكاران رشته های ساحلی بتوانند در آن ها خود را برای بازی های 2016 آماده كنند.



** مركز 'لی ولی وایت واتر'

این دریاچه 10 هزار متر مربعی، مكانی در سطح كلاس جهانی برای ورزش های آبی است. هزینه ای كه برای ساخت آن صرف شد 31 میلیون پوند بود و رقابت های كانو اسلالوم قهرمانی 2015 جهان را میزبانی خواهد كرد.



** المپیك پارك

این مكان كه ورزشگاه اصلی المپیك و محل برگزاری رقابت های تماشایی دو ومیدانی و همچنین مراسم های افتتاحیه و اختتامیه بود، 2.5 كیلومتر مربع مساحت دارد. این ورزشگاه در تابستان 2013 بازگشایی خواهد شد.

هزینه ساخت این ورزشگاه 486 میلیون پوند اعلام شده اما هنوز مالك بعدی آن مشخص نیست.

با وجود این 'سباستین كو' رییس كمیته میزبانی المپیك لندن و همچنین 'بوریس جانسون' شهردار شهر قول داده اند، پیست دو و میدانی این ورزشگاه برای برگزاری مسابقات همچنان باقی بماند تا در سال 2015 میزبان رقابت های قهرمانی جهان باشد.

قرار است برای اطراف این ورزشگاه كه در شرق لندن واقع شده است، یك برنامه 3 میلیارد پوندی اجرا شود كه شامل ساخت 8 هزار خانه، یك دانشگاه، زمین بازی كودكان و امكانات ورزشی خواهد بود.



** ریوربانك آرنا

این زمین صورتی و آبی رنگ 19 میلیون پوندی محل برگزاری مسابقات هاكی بود كه ظرفیت آن به سه هزار نفر كاهش خواهد یافت و از این پس برای برگزاری رویدادهای بین المللی مورد استفاده قرارخواهد گرفت.



** ولودروم

پیست دوچرخه سواری ولودروم با هزینه 93 میلیون پوند ساخته شد و به عنوان یكی از مكان های برگزاری مسابقات دوچرخه سواری باقی خواهد ماند.



** واترپلو

این مكان گنبدی شكل با سقفی نقره ای یكی از قابل توجه ترین ساختمان هایی است كه برای برگزاری المپیك ساخته شد. این اولین ورزشگاهی كه در بازی های المپیك مخصوص رقابت های واترپلو و از مواد بازیافت ساخته شده است.

این مكان قرار است دوباره مورد استفاده قرار گرفته یا جایش تغییر كند.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در پنجشنبه 1391/05/26 و ساعت 18:25 |

سر انجام غرور و خودبینی

 

روزى حضرت عیسى (ع) از صحرایى مى‏گذشت. در راه به عبادت‏گاهى

 رسید كه عابدى در آن ‏جا زندگى مى‏كرد . حضرت با او مشغول

سخن گفتن شد. در این هنگام جوانى كه به كارهاى زشت و ناروا

 مشهور بود از آن‏ جا گذشت.

وقتى چشمش به حضرت عیسى (ع) و مرد عابد افتاد،

پایش سست شد و از رفتن باز ماند و همان‏جا ایستاد و گفت:

 خدایا من از كردار زشت خویش شرمنده‏ام.

اكنون اگر پیامبرت مرا ببیند و سرزنش كند، چه كنم؟

خدایا ! عذرم را بپذیر و آبرویم را مبر.

مرد عابد تا آن جوان را دید سر به آسمان بلند كرد و گفت:

خدایا ! مرا در قیامت با این جوان گناهكار محشور مكن.

در این هنگام خداى برترین به پیامبرش وحى فرمود كه به این عابد بگو:

ما دعایت را مستجاب كردیم و تو را با این جوان محشور نمى‏كنیم

چرا كه او به دلیل توبه و پشیمانى، اهل بهشت است و تو به دلیل

غرور و خودبینى، اهل دوزخ .

 

منبع : کتاب کیمیای سعادت امام محمد غزالی 

تصاویر زیباسازی نایت اسکین

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در دوشنبه 1391/05/23 و ساعت 16:30 |
امیر زرگری :

- متولد سال 1359 و در شهرستان خمین
- آغاز فعالیت دررشته دوچرخه سواری از سال 1371
- اولین عنوان قهرمانی در مسابقات داخلی : کسب مقام قهرمانی در سال 1373 در مسابقات قهرمانی
آموزشگاه های کشور
- اولین مقام در مسابقات برون مرزی : کسب مدال برنز در در مسابقات قهرمانی آسیا جوانان و در سال 1376
- اولین مربی : مهرداد صفرزاده
- مربیان سازنده : مهرداد صفرزاده،"آلبرت سولویان" ارمنی، "ولفرام لندنر" آلمانی
- بهترین عنوان : کسب مدال های متعدد در بازی های آسیایی
- عضویت در اولین باشگاه : باشگاه اشراق تهران
- عناوین قهرمانی: 2 مدال نقره و 2 مدال برنز در مسابقات بازی های آسیایی، 5 مدال طلا ،16 مدال نقره و 12 مدال برنز در مسابقات قهرمانی آسیا و یک مدال برنز در مسابقات قهرمانی کاپ جهانی
- عضویت در باشگاه" AG2R "فرانسه به عنوان اولین رکابزن لژیونر ایرانی
- بزرگترین آرزوی ورزشی : قهرمانی در المپیک و شرکت در تور دوچرخه سواری بین المللی تور دو فرانس


علیرضا حقی :
- متولد سال 1357 در شهرستان قدس

- آغاز فعالیت در رشته دوچرخه سواری از سال 1374
- اولین عنوان قهرمانی در مسابقات داخلی : کسب مقام قهرمانی کشور در مسابقات سال 1357
- اولین مقام در مسابقات برون مرزی : کسب مدال برنز در مسابقات قهرمانی آسیا در سال 1476
- اولین مربی : مهرداد صفرزاده
- مربی سازنده : مهرداد صفرزاده
- بهترین عنوان : کسب مقام قهرمانی در مسابقات B جهانی در سوئیس
- عضویت در اولین باشگاه : باشگاه پیکان تهران
- عناوین قهرمانی : مدال طلای مسابقات قهرمانی B جهانی در سال 2003، مدال نقره بازیهای آسیایی 2002 بوسان، مدال نقره بازی های آسیایی 2006 دوحه
- بزرگترین آرزوی ورزشی : حضور در توردو فرانس


مهدی سهرابی :
- متولد سال 1360 در زنجان
- آغاز فعالیت دوچرخه سواری از سال 1376
- اولین قهرمانی در مسابقات داخلی : مقام اول مسابقات قهرمانی کشور جوانان
- اولین قهرمانی در مسابقات برون مرزی : مقام نخست قهرمانی آسیا در سال 1378
- اولین مربی : مجید ناصری
- مربی سازنده : احد کاظمی
- بهترین عنوان : مدال طلای مسابقات بزرگسالان قهرمانی آسیا و بازی های آسیایی
- عضویت در اولین باشگاه : باشگاه فولاد مبارکه اصفهان
- عناوین قهرمانی : کسب بیش از 30 مدال رنگارنگ درمسابقات آسیایی و بازی های آسیایی
- عضویت در تیم لوتو بلژیک به عنوان اولین لژیونر دوچرخه سوار ایرانی
- بزرگترین آرزوی ورزشی : کسب مدال طلای المپیک

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در شنبه 1391/05/21 و ساعت 12:24 |

اردوی آماده سازی کامو-قمصر


نخستین مرحله لیگ برترجوانان کشور(1391)



مسابقات قهرمانی کشور(1390)


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در پنجشنبه 1391/05/19 و ساعت 21:35 |

یک روزنامه سوئیسی نوشت رشته ‌دوچرخه سواری المپیک بیشترین تعداد تماشاگر تلویزیونی را در سراسر جهان داشته است.

به گزارش روابط عمومی فدراسیون دوچرخه سواری به نقل از نویه‌زورخرسایتونگ، در بررسی به عمل آمده در آمار و ارقامی که شبکه‌های تلویزیونی از اولین روز شروع مسابقات «لندن 2012»‌ تاکنون ارائه داده‌اند، بیشترین علاقمندی دوستداران ورزش در سطح جهان بیش از همه به دوچرخه‌سواری است.

در فهرست 10 ورزش پر تماشاگر تلویزیونی پیکارهای المپیک، این رشته در رده نخست جای دارد. پس از آن شنا و ژیمناستیک صاحب رده‌های دوم و سوم هستند.



فهرست پرمخاطب‌ترین رشته‌های ورزشی المپیک به این شرح است:

1-دوچرخه سواری

2-شنا

3- ژیمناستیک

4-وزنه‌برداری

5-تیر و کمان

6- والیبال

7- کانو و کایاک

8-رویینگ

9- واترپولو

10- هندبال

پیکارهای لندن 2012 از روز جمعه 6 مرداد شروع شد و تا تاریخ یکشنبه 22 مرداد ادامه خواهد یافت.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در پنجشنبه 1391/05/19 و ساعت 19:53 |


*هنوز هم در حال و هواي المپيك و آن حادثه‌اي كه براي شما رخ داد به سر مي‌بريد؟

من يك بدشانسي بزرگ آورده بودم. از وقتي هم ​ به تهران برگشتيم دنبال دوا و درمان هستم. حادثه در ورزش معمولا پيش مي‌آيد، ولي فكر مي‌كنم اين ديگر خيلي بدشانسي بود كه كارم به بيمارستان كشيد.

*مسوولان پزشكي كاروان ايران عنوان كردند مصدوميت شما چندان جدي نبوده.

مصدوميتم شديد بود كه نتوانستم ادامه بدهم وگرنه بلند مي‌شدم و به مسير ادامه مي‌دادم. چند روزي هم كه برگشتيم ايران پايم در آتل بوده و تمرين هم نكرده‌ام؛ پس مصدوميتم كوچك نبوده. چند روز ديگر تيم فرانسوي كه در آن عضويت دارم در يك مسابقه شركت مي‌كند كه نمي‌دانم به آن مسابقه مي‌رسم يا نه. دنبال اين هستم هر چه سريع‌تر خودم را درمان كنم و به تيم ملحق بشوم. اگر هم نشد كه همين‌جا مي‌مانم و به درمان مي‌پردازم.

*واكنش مسوولان تيم فرانسوي در قبال مصدوميت شما چطور بود؟

مربيانم در لندن بودند و خودشان ديدند كه دچار حادثه شدم. آنها از شرايطم باخبر هستند و همه چيز را به اطلاع تيم مي‌رسانند. مربي‌ام به من دلداري داد و گفت از اين اتفاق‌ها در دوچرخه‌سواري زياد رخ مي‌دهد و بايد به روزهاي بهتر فكر كنم.

*به نظر مي‌رسد با گذشت زمان و رسيدن به آرامش حالا منطقي‌تر از شرايط مسابقه صحبت مي‌كنيد.

امسال برنامه‌ريزي خيلي خوبي داشتم و قرار بود بهترين نتيجه را كسب كنم. اين را نه براي خودم كه براي حيثيت دوچرخه‌سواري ايران مي‌گويم. ما خيلي خوب تمرين كرديم و با آمادگي فوق‌العاده‌اي هم در مسابقه شركت كرديم. تا حالا تمرين 220 كيلومتري نداشتم، ولي يك هفته مانده به المپيك 1500 كيلومتر ركاب زديم.

در تهران تمرينات‌مان خوب بود. دو روز هم در جاده هراز تمرين داشتيم. مي‌رفتيم ساري و برمي‌گشتيم. در محدوده كرج هم تمرينات خيلي خوبي داشتيم و با اين شرايط در مسابقه حضور پيدا كرديم كه آن اتفاق افتاد و زحماتمان بر باد رفت.

*يعني روز مسابقه، روز شما بود؟

من چهار جلسه بالاي 250 كيلومتر تمرين كردم و آمادگي‌ام هم خيلي خوب بود. وقتي استارت زده مي‌شود بعد از پنج كيلومتر دوچرخه‌سوار از شرايط كلي باخبر شده و همه چيز دستگيرش مي‌شود. آن روز انگار اصلا پدال را احساس نمي‌كردم. شرايط من خيلي خوب بود و مي‌توانستم جزو 30 يا نهايتا 40 نفر اول قرار بگيرم.

*واقعا يك تماشاچي باعث شد تصادف رخ دهد و دوچرخه‌سواران به يكديگر برخورد كنند؟

شما از روي سايت مسابقه‌ها و حتي فدراسيون جهاني مي‌توانيد آمار تماشاچي را دربياوريد. بالاي 1.5 ميليون نفر در طول مسير ايستاده بودند تا مسابقه را تماشا كنند. مردم اروپا خيلي به دوچرخه‌سواري علاقه‌مند هستند و دركل مسير مردم ايستاده دوچرخه‌سواران را تشويق مي‌كردند. فكر مي‌كنم يكي از تماشاچيان آمده بود كه عكس بگيرد، نفر جلويي حواسش نبود و تصادف كرد كه بعد دو نفر جلويي من هم به يكديگر برخورد كردند. ازدحام دوچرخه‌سواران زياد و راهي براي فرار نمانده بود. آنجا بود كه با بدشانسي آسيب ديدم و به بيمارستان انتقال داده شدم.

*پس بايد خيلي بدشانس باشيد كه نتوانستيد به مسير ادامه بدهيد.


زرگري: من سابقه تصادف با دوچرخه را داشتم. از اين اتفاق‌ها زياد رخ مي‌دهد، ولي هر بار بلند شدم و به كارم ادامه دادم، اما اين بار قضيه جور ديگري بود. يك لحظه استخوان پايم طوري صدا داد كه فكر كردم شكسته است



من سابقه تصادف با دوچرخه را داشتم. از اين اتفاق‌ها زياد رخ مي‌دهد، ولي هر بار بلند شدم و به كارم ادامه دادم، اما اين بار قضيه جور ديگري بود. يك لحظه استخوان پايم طوري صدا داد كه فكر كردم شكسته است. فعلا هم تا خوب نشود نمي‌توانم روي دوچرخه بنشينم. البته اين جزئي از ورزش است و كاري هم نمي‌توان كرد. ممكن است در تمرين جاده با ماشين تصادف كنيم يا هر اتفاق ديگر. همين «كانسرالا» كه يك قهرمان بزرگ جهان به حساب مي‌آيد در 12 كيلومتر آخر المپيك لندن به زمين خورد و قهرماني را از دست داد.

*مسير مسابقه با رقابت‌هاي ديگر چه تفاوت‌هايي داشت؟

يك روز براي تمرين، مسير در اختيار ما قرار گرفته بود ولي ديديم ترافيك خيلي سنگين است و قيد آن را زديم! مسيرها را البته معمولا نمي‌رويم. مسير المپيك پيچ و خم زيادي داشت. ما روز قبل از آن پروفايل را بخوبي آناليز كرديم. در اين پروفايل جاهاي خطرناك و شيب‌ها كاملا مشخص است.

*به نظر شما حقي و سهرابي عملكرد خوبي داشتند؟

قرار ما اين بود كه اگر براي من اتفاقي افتاد، سهرابي حمايت كند. در واقع گروه به عقب برگردد و پشتيباني كند. چون در المپيك حق استفاده از بي‌سيم را نداشتيم، سهرابي نمي‌دانست براي من چه اتفاقي افتاده است. او البته آمد عقب تا اوضاع را بررسي كند ولي تا خواست برگردد فشار مسابقه به قدري بالا بود كه ديگر انرژي برايش باقي نگذاشت. سهرابي در گروه پيشتاز بود و حتي مي‌توانست جزو 40 نفر اول باشد. به نظرم او يكي از بهترين‌هاي تاريخ دوچرخه‌سواري ايران است.

*امسال وينوكوروف قزاقستاني قهرمان شد. با اين كه او خيلي سرشناس است، ولي دو سال را به خاطر دوپينگ بيرون نشست و سن بالايي هم دارد.

امسال من در تيم فرانسوي‌ام با وينوكوروف خيلي مسابقه دادم. وضعيت تيم ما به گونه‌اي است كه در بالاترين سطح اروپا حضور دارد و من نيز با نفرات سرشناس دنيا ركاب زده‌ام. امسال وينوكوروف در هيچ مسابقه‌اي نتيجه نگرفته بود و براي همين هم كسي در المپيك به او اميدوار نبود. در اين كه او از نظر هوشي يك دوچرخه‌سوار بزرگ در دنياست هيچ ترديدي نيست و از همين نبوغش براي المپيك استفاده كرد. معلوم بود كه او امسال روي يك مسابقه بزرگ برنامه‌ريزي كرده بود كه آن را فتح كند و آن مسابقه ظاهرا المپيك بود. بي‌جهت نيست كه همه دنيا به اين دوچرخه‌سوار نگاه ويژه دارد.

*به نظر مي‌رسد ميزبان، ناكام بزرگ مسابقه جاده در دوچرخه‌سواري بود.

انگليس تيم ميزبان اين مسابقه بود. اصلا مسيرها را براي دوچرخه‌سواران اين كشور طراحي كرده بودند تا قهرمان شوند. در واقع 99 درصد كارشناسان شانس را به انگليس مي‌دادند. آنها مارك كاونديش را داشتند كه قهرمان جهان است. نفرات اول و دوم امسال توردوفرانس مال انگليس بودند. بدون ترديد اين تيم بهترين تيم دنيا است. كاونديش در اين مسابقه‌ها بيست و نهم شد در حالي كه از قبل مدال طلا را براي او كنار گذاشته بودند. نفر دوم توردوفرانس هم در رده 109 المپيك قرار گرفت. فرداي مسابقه روزنامه‌هاي انگليسي نوشتند كه اين بزرگ‌ترين ناكامي بريتانيا در المپيك بود.

*بعد از مسابقه‌هاي جاده المپيك بحث‌هاي زيادي صورت گرفت و انتقادهاي فراواني از نفرات تيم ايران به گوش رسيد. چقدر از اين انتقادها را درست مي‌دانيد؟

دوچرخه‌سواري مثل دووميداني و شنا يا مثل تكواندو، تنيس و خيلي از رشته‌هاي ديگر نيست كه فقط چند ثانيه يا چند دقيقه طول بكشد. وقتي مسير250 كيلومتر باشد شما با ماشين هم بخواهيد برويد خيلي سخت است چه برسد به اين ‌كه مسير را ركاب بزنيد. متاسفانه از خيلي از حرف‌هايي كه مطرح شده ناراضي هستم. ناراحتي اين روزهاي من به خاطر از دست‌دادن المپيك نيست به خاطر حرف‌هاي برخي كارشناسان است.

*فدراسيون بهترين‌ها را انتخاب كرد ولي حرف و حديث‌ها زياد است. شرايط هر مسابقه با مسابقه ديگر فرق مي‌كند ولي برخي كارشناسان ورزش حرف‌هايي مي‌زنند كه واقعا ناراحت‌كننده است. بهترين‌هاي دنيا و قهرمانان توردوفرانس در المپيك جزو صد نفر برتر نشدند، ولي برخي‌ها در اينجا نمي‌خواهند واقعيت‌ها را بپذيرند.

منبع:jamejamonline.ir

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در پنجشنبه 1391/05/19 و ساعت 19:51 |
بررسی سیستم دنده جدید SRAM XX1



اسرم XX1 با یک ساختار منحصربفرد 1X (طبق تک) ساخته شده است که سبب عملکرد آسان، وزن سبک و عمر بالاتر نسبت سایر سیستم های دنده می شود. اهمیتی ندارد که شما کجا دوچرخه سواری می کنید، اهمیتی ندارد که چه چیزی در مقابل شما قرار دارد: SRAM XX1 هرگز نمی ایستد.




طبق XX1
به منظور دستیابی به بالاترین میزان کنترل زنجیر توسعه یافته است، ضخامت هر دندانه به طور دقیق با دستگاه CNC ایجاد شده است تا به دقت از قسمت داخلی و خارجی پیوندهای زنجیر پشتیبانی کند. شش اندازه متفاوت طبق (28-30-32-34-36-38 دندانه) در دسترس می باشد که به شما این امکان را می دهد تا بر اساس نوع مسیر، سایز چرخ و شیوه سواری تان، یکی از گزینه های بالا را انتخاب کنید.


با دارا بودن فناوری X-Sync شما قادر خواهید بود تا هر یک از طبق های مورد نظرتان را بدون باز کردن طبق قامه کربن، جایگزین نمایید.
طبق های XX1 با توپی تنه های BB30 و GXP سازگار می باشند و وزن تقریبی طبق همراه با توپی تنه 650 گرم است.



شانژمانXX1
با طراحی جدید شانژمان و تعادل قرقره، X-Horizon ثبات زنجیر را در تمامی 11 دنده حفظ نموده و با محدود کردن حرکات محور تقارن شانژمان سبب تعویض دنده سریع و دقیق می گردد (به شکل توجه کنید). این طراحی باعث کاهش سریعتر نیروی وارد شده در هنگام تعویض دنده می شود و حرکات اضافی را حذف می کند. تکنولوژی "کلاچ رولر برینگ" (Roller Bearing Clutch) سبب کاهش تکان ها و ضربات شدید وارده به زنجیر می شود.


با کمک تکنولوژی Cage Lock امکان قفل شدن شانژمان امکان پذیر شده، نصب و جدا کردن چرخ ها را بیش از پیش آسانتر خواهد کرد. با ترکیب شیفترهای XX1 با شانژمان X-Horizon فناوری X-Actuation شکل می گیرد که با طور غیرقابل باوری عمل تعویض دنده را در دامنه 10-42 دندانه ای خودروی XX1 تسهیل می نماید.
از دیگر ویژگی های شانژمان XX1 می توان به قرقره های 12 دندانه و وزن تقریبی 220 گرم اشاره نمود.



خودروی XX1
دامنه دندانه های این خودرو از 10 تا 42 دندانه می باشد. خودروی 11 سرعته X-Dome (نام تجاری این خودرو) دامنه دنده ای وسیع و باورنکردنی دارد که چرخ دنده های آن به صورت بهینه ای در کنار یکدیگر قرار گرفته اند. این خودرو به منظور اتصال عالی به چرخ ها به صورت یکپارچه طراحی شده است.
تعداد دندانه های این خودروی 11 سرعته به ترتیب 10-12-14-16-18-21-24-28-32-36-42 می باشد. بدنه این خودرو 6-8 گرم سبک تر از انواع دیگر بوده و وزن آن 260 گرم می باشد.



شیفترهای XX1
شیفترهای XX1 در دو نوع عادی و روی فرمان (Grip Shift) عرضه می شوند. از ویژگی های این شیفترها می توان به طراحی خاص و دقیق آنها برای کار با سیستم 11 سرعته با کارایی بالا و امکان تنظیم این شیفترها اشاره نمود. بدنه شیفترهای XX1 از فیبر کربن ساخته شده است. شیفتر های گریپ شیفت نیز از سیستم بلبرینگی بهره می برند.



زنجیر XX1
زنجیر XX1 با توجه ویژه به داشتن عملکرد دقیق و وزن پایین از سوی SRAM طراحی شده است. زنجیر XX1 برای انتقال بیشترین نیرو به سیستم دنده و با توجه به اینکه قسمت جلو(طبق) دیگر نیازی به تعویض دنده نخواهد داشت، طراحی شده است.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:18 |
بسته بندی اصولی وسایل سفر


بسته بندی مانند هر چیز دیگری نیازمند نظم و تمرین می باشد و نوعی هنر به حساب می آید. مادران به نظر می رسد در شرایط سفر درجه استادی دارند. آنها می توانند هر چیزی را در در داخل یک چمدان جای دهند، مانند: شلوارهای جین، لباس ها، توپ فوتبال، جوراب ها و غیره.
توریست های دوچرخه سوار می توانند چیزهای زیادی از این زنان یاد بگیرند.

اصول و مبانی بسته بندی
تعادل، کنترل و راندن دوچرخه تان به نحوه تقسیم بار و محل قرارگیری لوازمتان بستگی دارد. بهترین شیوه برای قرارگیری بار روی دوچرخه به صورت زیر است:

مرکز جاذبه را در پایینترین حد ممکن نگه دارید:
به این معنی که بیشتر وسایل را تا حد امکان در قسمت پایین دوچرخه قرار دهید، و سنگین ترین وسایل را در پایینترین نقطه کیف و خورجین ها جاسازی کنید. این موضوع در هنگام قرار دادن وسایل روی چرخ جلو اهمیت ویژه ای دارد.

حفظ تعادل هر طرف دوچرخه:
این یعنی بعد قرار دادن یک وسیله سنگین در یک طرف دوچرخه، وسایل سمت دیگر را نیز طوری انتخاب کنید که وزن آنها مشابه وزن آن وسیله سنگین باشد. این کار به شما کمک میکند تا تعادل را حفظ کنید.

بیشتر وزن وسایل (اما نه همه) را در قسمت عقب دوچرخه قرار دهید:
قرار دادن وزن زیاد روی چرخ جلو یا فرمان باعث بروز مشکلاتی در هدایت دوچرخه خواهد شد. از سوی دیگر، قرار دادن همه وسایل روی چرخ عقب سبب آزادی عمل بیش از حد چرخ جلو می شود. برای جلوگیری از این مشکلات، حدود 30% لوازم سنگین را در پایین ترین قسمت ممکن بر روی چرخ جلو بارگیری کنید. زمانی که بارها سبک باشند، هر چیزی می تواند بر روی چرخ عقب قرا داده شود. قرارگیری وسایل در پشت سر شما به طور محدود کمک میکند تا در مقابل باد مقاومت کمتری داشته باشید.


دسترسی به وسایل
شما نیاز دارید تا در مواقع لازم به وسایل تان دسترسی داشته باشید. بعضی چیزها فقط در شرایط خاصی مورد نیاز می باشند (مانند لباس های بارانی)، در حالی که برخی وسایل ممکن است بارها در طی روز مورد نیاز باشند (مانند آب یا نقشه). کلید بستن هوشمندانه، تشخیص آن وسایلی است که اغلب به آنها نیاز پیدا می کنید و باید مطمئن باشید در مکانی قرار گرفته باشند تا دسترسی به آنها بسادگی امکان پذیر باشد.



وسایل مورد نیاز در هنگام دوچرخه سواری:
برخی چیزها (مانند عینک آفتابی، نقشه ها، دستکش دوچرخه سواری، غذا) باید در جیب هایتان یا کیف روی فرمان قرار گیرند که بتوانید بطور ایمن و سریع به آنها دسترسی داشته باشید.

چیزهایی که روزانه مورد استفاده هستند:
وسایل دیگر در برخی روزها بیشتر و بعضی روزها کمتر مورد استفاده قرار می گیرند، با توجه شرایط خاص دوچرخه سواری و در نظر گرفتن شرایطی مانند آب و هوا، نوع مسیر و شرایط دوچرخه سواری، هر صبح بعد از بیدار شدن و پس از بستن وسایل با توجه به شرایط، آنها را روی وسایل دیگر جاسازی کنید مانند ژاکت بارانی، لباس های لایه دار و کلاه گرم در شرایطی که احتمال بارندگی می دهید.

سایر نکات لازم در مورد بسته بندی وسایل


حفاظت در برابر آب
اکثر کیف های دوچرخه شامل کاور محافظ در برابر باران، برف و تگرگ و قطرات آب می باشند اما احتمال نشت آب نیز از آنها وجود دارد. کیف های دوچرخه پلاستیکی سبک وزن و ضد آب، بیشترین محافظت و کمترین مقاوت در برابر باد را فراهم می کنند و انواع بزرگتر آنها برای حفاظت از وسایل آسیب پذیر مانند کیسه خواب بسیار مناسب می باشند.
نکته: بهتر است از تعداد بیشتری کیف های کوچک برای محافظت از وسایلتان استفاده کنید تا اینکه یک کیف بزرگ را پر از وسایل کوچک کنید. بسته بندی و دسترسی به وسایل، هر دو از مزایای استفاده از کیف های بیشتر و کوچیکتر است.

محافظت در برابر ضربه
وسایل شکستنی از قبیل دوربین ها، اجاق خوراک پزی و غیره نیاز به محافظت بیشتری در برابر ضربات وارده بخصوص در جاده های ناهموار و مسیرهای خاکی دارند. برای حفاظت از آنها، این وسایل را در مرکز کیف(خورجین) بزرگ قرار دهید که اطراف آن را لباس ها و سایر اشیای نرم دربرگرفته اند، یا از کیف ها مخصوص با جداره سخت استفاده کنید.



وسایل سست و قابل افتادن
وسایل بزرگ مانند چادر و کیسه خواب (که بندرت در خورجین قرار می گیرند) اغلب بر روی ترک عقب حمل می شوند. برای اینکه مطمئن شوید این وسایل محکم روی دوچرخه تان بسته شده است، آنها را با نخ نایلونی یا کش باربند سفت کنید. هر دو نوع اینها در طول و ضخامت های مختلف برای نگهداری انواع وسایل موجود می باشند. پیش از سوار شدن اطمینان حاصل کنید که قسمت های اضافی طناب و کش ها را مهار کرده اید.

بارهایتان را سبک کنید
اگر شما به سفر چند روزه می روید، وسایلتان را با یکدیگر تقسیم کنید. یک نفر اجاق و نفر دیگر سایر ظروف را بردارد. یک نفر چادر را برداشته و نفر دیگر تیرک های چادر را بردارد. بارها را تقسیم و وزن را کم کنید.

چیزهایی که نباید حمل کنید
در ابتدا، به کاربرد چند منظوره وسایل کمپینگ پی ببرید. مثلاً به جای حمل بالش مجزا، لباس هایتان را در کیسه حمل وسایلتان قرار داده و از آن به عنوان بالش استفاده کنید. یا از بالش های بادی استفاده کنید.
در مورد شلوار، اگر شما به سفری چند روزه می روید، شاید در مورد لباس مناسب برای رستوران یا جاهای مهم سوال کنید. در صورتی که از ماشین پشتیبانی بهره می برید می توانید این لباس ها را با خود بردارید، در غیر اینصورت آنها را در خانه جا بگذارید.
1- هر چیزی که در سفر نیاز دارید را روی سطحی پخش کنید.
2- آنها را نصف کنید.
3- آنها را دوباره نصف کنید.

اینکار به شما کمک می کند تا بارهایتان را در قسمت پایینتری قرار داده و بارگیری معقولانه تری داشته باشید.

لوازم کمپینگ

اگر تصمیم گرفتید در فضای باز بمانید، شما به همان وسایلی که کوهنوردان و طبیعت گردان با خود همراه می برند نیاز خواهید داشت. در این صورت فضا محدود خواهد شد و باید در انتخاب وسایل مورد نیازتان هوشمندانه عمل کنید. به خاطر داشته باشید که دوچرخه هایی که بیش از اندازه بارگیری می شوند، رکاب زدن و کنترل آنها دشوارتر بوده و لذت کمتری از سفر خواهید برد.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:17 |
رابطه ترمز و گرما


گرمای تولید شده از سایش میان لنت ها و روتور(صفحه دیسک) عامل شگرفی در کارایی سیستم ترمز دارد. دانستن چگونگی عملکرد ترمزها در برابر گرما به شما کمک خواهد کرد تا در بهترین شرایط با آنها کار کنید.

- هر ترمز یک دمای خاص در دامنه دمای مجاز خود دارد که در آن بهترین کارایی را دارد. روتوری را انتخاب کنید که ترمز شما را تا حد امکان در دمای مناسب نگه دارد. برای مسابقات دانهیل روتورهای 203 میلیمتری به ترمزها کمک می کنند تا از گرم شدم بیش از اندازه جلوگیری شود. در دوچرخه های درت جامپ روتورهای 160 میلیمتر به ایجاد دمای کافی برای بهترین عملکرد ترمز کمک می کند. ترمزهای Saint M810 نیز طوری طراحی شده اند تا در دمای بالاتر نسبت به سایر ترمزها به بالاترین عملکرد خود برسند.

- سایز روتور بیشترین تاثیر را بر روی نیروی نگهدارنده ترمزها دارد. با امکان انتخاب بین سایزهای مختلف روتور، شما قادر خواهید بود تا با توجه به نوع دوچرخه سواری تان بهترین انتخاب را داشته باشید.
- با اینکه وجود گرمای کافی برای عملکرد ترمز مفید است، اما ترمزها همیشه باید با گرمای اضافی مقابله کنند. گرمای تولید شده توسط روتور و لنت ها از طریق پیستونها به کالیپر منتقل می شود. سازندگانی مانند شیمانو از پیستون های عایق شده برای حفظ حداکثر خنکی ترمزها استفاده می کنند.

- از مزایای ترمزهای Center Lock این است که شبکه های روی روتور آنها مانند فن عمل کرده و بیش از پیش به خنک شدن ترمزها کمک می کنند.

- لنت هایی که در آنها از صفحات پشتی تیتانیومی استفاده شده است، بیش از انواع استاندارد پشت استیل، گرما را به طور موثرتری پراکنده می کنند.
- کاهش کارایی ترمز زمانی اتفاق می افتد که لنت و روتورها بیش از حد داغ شده باشند. در این هنگام لنت ها توان گرفتن(گیرایی) روتور را از دست می دهند و احساس می شود که قدرت ترمزگیری کاهش یافته است.



- در هنگام گرم شدن بیش از حد ترمز، مقدار کمی از رطوبت موجود در مسیر سیستم ترمز جوشیده و ایجاد حباب هوا می کند. این عمل سبب نزدیک شدن بیشتر دسته ترمز به فرمان می شود. در برخی موارد حتی دسته ترمز تمام فاصله تا فرمان را طی می کند زیرا نیاز به ترمز بیشتر برای فشردن شدن کافی حباب ها می باشد تا عمل ترمزگیری انجام شود. زمانی که ترمزها خنک شدند، ترمزها بدون هیچ مشکلی کارایی پیشین خود را بدست می آورند.
- اگر روتور برای مدت طولانی در معرض گرمای شدید قرار گیرد می تواند صیقلی شود به این صورت که رنگ آن تغییر خواهد یافت و در اکثر موارد شکل(رنگ) رنگین روی صفحه دیده می شود.

- بعد از یکبار صیقلی شدن روتور، کارایی آن هرگز بخوبی روز اول نخواهد شد. هیچ راهی برای نجات دیسک صیقلی(در معرض گرمای شدید قرار گرفته) وجود ندارد و باید جایگزین شود.
- اگر چه لنت ها در اثر گرما آسیب نمی بینند، اما همیشه توصیه می شود در هنگام تعویض روتورها، لنت ها نیز تعویض گردند.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:16 |
نکات طلایی در سفرهای توریستی



از نظر بسیاری افراد، سفر با دوچرخه صرفاً رکاب زدن معمولی با حرکات ساده و مهارت های پایه می باشد، در صورتی که بعد از چند ساعت رکاب زدن در جاده، برخی تفاوت ها آشکار می شوند!

دانستن تفاوت ها
در سفر با دوچرخه، بار اضافه شده و زمان بیشتر نشستن روی صندلی، نیاز به تغییراتی در شیوه دوچرخه سواری شما دارد. حقایق گفته شده در ادامه این مقاله را به ذهن بسپارید تا در هر بار سفر بتوانید از آنها استفاده کنید:

اختلاف وزن
. وزن دوچرخه های توریستی دارای بار بیشتر از دوچرخه های معمولی بدون بار است و این وزن اضافی سبب کاهش وضعیت آبرودینامیکی و مشکل شدن عمل رکاب زنی و کند شدن حرکت دوچرخه می شود.
. دوچرخه های سنگین تر نسبت به دوچرخه های بدون بار به زمان بیشتری برای ایستادن نیاز دارند. شما ممکن است زودتر از موعد لازم نیاز به ترمز گرفتن داشته باشید، بخصوص در سرپایینی ها و وضعیت هوای بارانی.
. همچنین دوچرخه های سنگین تر سخت تر از دوچرخه های دیگر قادر به بالا رفتن از تپه ها می باشند. شما مجبور می شوید برای حفظ حرکت و سرعت رکابزنی خود از دنده های سبک تری نسبت به دوچرخه های بدون بار دیگر استفاده کنید.

تفاوت های کنترل
. دوچرخه های دارای بار تمایل بیشتری به قرار گرفتن در مرکز تعادل نسبت به دوچرخه های بدون بار دیگر دارند، که همین مسئله دوچرخه را در سر پیچ ها بی ثبات می سازد.
. دوچرخه های دارای بار واکنش کمتری نسبت به دوچرخه های بدون بار دارند بخصوص هنگامی که بار بر روی چرخ عقب بسته شده باشد.
. دوچرخه های دارای بار مقاومت بیشتر در برابر باد نسبت به سایر دوچرخه ها نشان می دهند. آنها همچنین در برابر تندباد ها و وزش باد از پهلوی دوچرخه حساس تر هستند.
. دوچرخه های دارای بار بیش از سایر دوچرخه ها مستعد آسیب دیدگی در هنگام عبور از موانع و دست اندازها می باشند. برای مراقبت از چرخها در برابر ضربه، در هنگام عبور از روی چاله یا دست انداز از روی زین بلند شوید (کمی بلند شدن از روی زین به شما این امکان را می دهد تا مقداری از نیروی وارده را از طریق زانوهایتان جذب کنید).



راهنمایی های پایه سفر
بعد از یک ایست کامل، با دنده سبک حرکت خود را آغاز کنید (شما باید کم کردن دنده را پیش از هر بار ایستادن به خاطر بسپارید). شروع با دنده های بالا موجب اتلاف انرژی شما شده و امکان کشش عضلات وجود خواهد داشت. به آرامی دنده های خود را زیاد بالا ببرید و اینکار را سریعاً و بدون از دست دادن سرعت انجام دهید. تعویض دنده آرام موجب اتلاف انرژی می شود.

حفظ آهنگ حرکت
سرعت رکاب زدن شما می تواند بر روی کارایی تان اثر بگذارد. رکاب زدن با ریتم (آهنگ) تند اغلب برای پاها و شش های دوچرخه سوار آسان تر از فشار آوردن سخت تر روی پدال در دنده های بالاتر می باشد.
برای بیشتر دوچرخه سواران حفظ دور پا (دوچرخه سواری با آهنگ کمی بالاتر) به یک دوره زمانی برای سازگار شدن با این حالت نیاز دارد، اما در مسافت های زیاد باعث حرکت آسان تر بخصوص برای زانوها می گردد.
کلید اصلی دور پای موثر، تمرین است. در ابتدا سعی کنید مسافت های کوتاه را تمرین کنید، به این صورت که بعد از شروع حرکت عادی، یک دنده کم کنید سپس دورپای خود را بالاتر ببرید تا به دور پای قبلی خود برسید، در این حالت افزایش سرعت بوجود آمده را برای مدت یک یا دو دقیقه حفظ کنید و سپس به دنده اولیه خود تغییر دهید. در ابتدا ممکن است در انجام این حرکت ناشی باشید اما با تمرین اینکار برای شما طبیعی می شود. به خاطر داشته باشید امکان افزایش بیشتر دور پا نیز وجود دارد. اگر در خودتان قابلیت رکاب زدن روی تنه را می بینید دنده را یکی افزایش دهید و ادامه دهید.



حفظ سرعت ثابت
رکاب زدن با سرعت ثابت در یک مسافت معین انرژی کمتری نسبت به طی همان مسیر با سرعت های متفاوت تلف خواهد کرد. به همبن دلیل اتومبیل ها نیز در بزرگراهها مصرف سوخت کمتری نسبت به داخل شهر دارند. یک سرعت مشخص که در آن می توانید براحتی و برای مدت طولانی در هر روز رکاب بزنید پیدا کنید. برخی تغییرات سرعت با توجه به نوع مسیر و شرایط دوچرخه سواری، غیرقابل پیش بینی و اجتناب ناپذیر می باشند. اما در اصل سعی کنید از افزایش یا کاهش بی مورد سرعت خودداری کنید.

راحت باشید
کلید اصلی دوچرخه سواری، کیلومتر به کیلومتر، روز به روز، حفظ نیازهای اساسی بدن می باشد. آسانترین راه: در طول روز به آنها (نیازهای بدن) مرتباً رسیدگی کنید.



آب
به منظور حفظ انرژی و راحتی در زمان دوچرخه سواری، به اندازه کافی مایعات مصرف کنید. نوشیدن مداوم مایعات خیلی بهتر از مصرف مایعات با فاصله زمانی زیاد و یکباره است. پس خوردن مایعات را از ابتدای صبح و به طور مداوم (حدوداً هر 20 دقیقه) شروع و ادامه دهید. تشنگی یکی از ضعیف ترین علائم کمبود مایعات در بدن است، پس منتظر احساس تشنگی نباشید. بیشتر دوچرخه سواران ترجیح می دهند از آب استفاده کنند اما نوشیدنی های ورزشی نیز به دلیل جایگزین کردن الکترولیت های حیاتی بدن محبوبیت بالایی در بیت دوچرخه سواران حرفه ای دارند و زمان ریکاوری بدن شما را به میزان قابل ملاحظه ای پایین می آورند.



غذا
سفرهای توریستی باعث مصرف سریعتر کالری در بدن می شود. برای حفظ انرژی بدن، بنزین موتور داخلی بدنتان را باید حفظ کنید. غذاهای سالم و مناسب بخورید. در روزهای طولانی رکاب زدن مصرف میان وعده ها اغلب انرژی شما را حفظ خواهد کرد. بهترین میان وعده چیست؟ غذاهای پرانرژی، کم حجم در دسته کربوهیدرات ها مانند نوشیدنی های انرژی زا، میوه های خشک و شکلات.



استراحت
با شیوه ای برنامه ریزی شده استراحت های تکرار شونده درنظر بگیرید. اگر شما تازه کار هستید، هر ساعت چند بار برای رفع گرفتگی عضلات و تازه کردن نفس توقف کنید. زمان های استراحت خود را کوتاه در نظر بگیرید (حدود 5 دقیقه) تا از تشکیل اسید لاکتیک در عضلات جلوگیری کنید. بعد از خوردن غذا نیز استراحت کافی داشته باشید تا غذا فرصت گوارش درست داشته باشد.

حفاظت در برابر شرایط جوی
در برابر تغییرات دمایی داخل و خارج بدن سریعاً واکنش نشان دهید. لایه های لباس خودتان را هر روز با توجه به دما و شرایط جوی عوض کنید تا در هنگام دوچرخه سواری احساس راحتی داشته باشید. قسمتهایی از بدن مانند سر، چشمان و دستها را در معرض گرما و سرمای شدید قرار ندهید بخصوص در سرازیری ها یا در آب و هوای بادی و سرد. از عینک آفتابی و کلاه لبه دار در نور خورشید و وزش باد استفاده کنید.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:15 |
کمک های وسط الکترونیکی راک شاکس


شرکت های Lappierre, Ghost و RockShox به طور مخفیانه بر روی یک سیستم کنترل کامپیوتری کمک وسط به نام e.i که مخفف Electronic Intelligence می باشد کار می کنند. این فناوری بر روی کمک هایراک شاکس و مدل های Monarch پیاده سازی شده است. یک مدار متصل به دمپر شامل چندین موتور کوچک وجود دارد که میزان دمپیک کمک را از بسته تا حالت کاملاً باز در زمان یک دهم ثانیه تنظیم می کند.

سنسور شتاب سنج موجود که در قسمت قامه که در جداره توپی تنه مخفی شده است، در هنگام رکاب زدن هرگونه حرکت فرمان و بازی کمک و شدت هر ضربه را پیش از برخورد چرخ عقب با مانع مشخص می کند. سیستم در حالت رکاب زدن به منظور افزایش کارایی قفل می شود و هنگام وجود مانع سریعاً باز می شود. دو حالت باز برای برخوردهای مختلف در نظر گرفته شده است، یکی در هنگام رکاب زنی و برخوردهای کوچک یا متوسط و دیگری کاملاً باز در موقع برخوردهای بزرگ. دوچرخه سواران چهار آپشن بر روی کنترل از راه دور متصل روی فرمان خواهند داشت: حالت های اتوماتیک- متوسط- باز- بسته. با جایگزینی این سیستم می توان اطلاعات کیلومترشمار و شتاب سنج را نیز مشترکاً استفاده کرد.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:13 |

استانداردهای توپی تنه

توپی های تنه یکی از قطعاتی هستند که تعداد زیادی از دوچرخه سوارها به آن توجه کمی دارند یا بطور کل از نوع، شکل یا سایز آنها به هیچ عنوان آگاهی ندارند. توپی تنه (Bottom Bracket) که به اختصار BB نیز گفته می شود یک قطعه با ساختاری مشابه بلبرینگ می باشد که طبق قامه ها دور آن می چرخند. در سال های اخیر دامنه انتخاب انواع توپی تنه افزایش زیادی داشته و به نظر می رسد هر ساله این قطعه در اشکال و استانداردهای متفاوتی تولید می شوند. اگرچه توپی تنه قطعه ای نیست که نیاز به توجه زیاد داشته باشد اما زمانی که کارکرد دوچرخه با اشکال مواجه شود، می تواند باعث خرابی آن در جاده یا سایر مسیرهای دوچرخه سواری شود. اگر شما در حال جمع کردن یک دوچرخه یا تعمیر آن هستید، در این مقاله اطلاعات کاملی در اختیار شما قرار می دهیم تا بتوانید نوع توپی تنه مورد نظرتان را مشخص یا انتخاب کنید.

تمام طبق های دوچرخه با انواع توپی های تنه سازگار نیستند. در اینجا قصد داریم تا رایج ترین انواع توپی تنه را معرفی کنیم:

(JIS (Shimano Taper : مخفف Japanese Industrial Standard به معنی "استاندارد تولید کنندگان ژاپنی" است. این نوع توپی تنه رایج ترین نوع دارای محور مربعی می باشند. در مدل های پایین این نوع توپی تنه قسمت خارجی انتهای مربعی محور، رزوه شده و طبق قامه را توسط مهره محکم می کند در حالی که در مدل های بالاتر و جدیدتر این رزوه در قسمت داخلی محور مربعی توپی ایجاده شده و با بسته شدن یک پیچ طبق قامه را در جای خود نگه می دارد.



(ISO (Compagnolo Taper : استاندارد اروپایی توپی تنه های مربعی است که حدود 0.3 میلیمتر با مدل های JIS تفاوت دارد و در نتیجه به کار این دو نوع به جای یکدیگر ممکن است باعث آسیب دیدن آنها شود. Compagnolo از سال 94 از این سیستم استفاده می کند و پیش از 94 از استاندارد ژاپنی JIS که از پیچ در آنها استفاده می شد، بهره می برد.



JIS Low Profile : بر روی برخی مدل های قدیمی طبق های شیمانو Dura-Ace استفاده می شده و از مدل های بسیار نایاب است که فقط بر روی طبق های Dura-Ace قدیمی کاربرد دارد.



ISIS : کوتاه شده عبارت (International Splined Interface Standard) که یک استاندارد عمومی ساخته شده توسط Chris King،TruVativ و RaceFace می باشد. برخلاف استاندارد 8 شیار شیمانو (در ادامه توضیح داده خواهد شد) که سازندگان در صورت تمایل به استفاده از این سیستم مجبور به پرداخت هزینه ای بابت لیسانس به شرکت شیمانو هستند، در حالی که استفاده از طراحی 10 شیاری ISIS برای تمام سازندگان بدون هزینه می باشد.

استانداردهای Octalink و ISIS هر دو از محور بزرگتری نسبت به توپی های دارای محور مربعی استفاده می کنند و بنابراین محکم تر خواهند بود، اما عمر کوتاه تری دارند که همین عامل باعث گسترش سریع سیستم بلبرینگ خارجی و طبق های دارای بلبرینگ پرسی شد.



Howitzer : طراحی شرکت TruVative بوده و به جز محور داخلی، دو انتهای توپی مشابه استاندار ISIS می باشد. سیستم Howitzer از بلبرینگ خارجی استفاده می کند اما دارای یک محور 3 تکه است. طبق های سازگار با این سیستم با انواع دیگر سازگار نمی باشند. اگر سعی کنید این سیستم را بر روی یک تنه دارای استاندارد ISIS استفاده کنید به دلیل سایز بزرگترHowitzer با تنه برخورد خواهد نمود.

این شکل از توپی های تنه بیشتر در سواری های سخت و خشن مانند دانهیل، آل مانتین و فری راید کاربرد دارد، اما روی برخی از دوچرخه های برف که تنه آنها 100 میلیمتر عرض دارند نیز کاربرد دارد.



Octalink V1 : این اولین تلاش شیمانو برای جایگزینی با طراحی محورهای مربعی بود. در این توپی از 8 شیار که هر شیار 5 میلیمتر طول(عمق) و 2.2میلیمتر پهنا دارند بهره می برد. در دوچرخه های کوهستان این سیستم فقط روی ست های شیمانو XTR و طبق های M952 استفاده می شد، و حالا دیگر تولید نمی شود. در دوچرخه های جاده نیز بر روی ست های Dura-Ace (BB-7700)، Ultegra (BB-6500) و 105 (BB-5500) با طول 109.5 میلیمتر برای طبق های 2تایی و طول 118.5 میلیمتر برای طبق های 3 تایی استفاده می شد. در حال حاضر شیمانو فقط مدل BB-5500 (105) را به عنوان جایگزینی برای همه طبق های 3تایی پیشنهاد می کند.



Octalink V2 : نسخه بهبود یافته V1 می باشد که از شیارهای عمقی تر و با پهنای بیشتر 9میلیمتر× 2.8میلیمتر برخلاف مدل پیشین که 5میلیمتر× 2.2میلیمتر بود عرضه شد. این دو نسخه با یکدیگر سازگار نیستند و در صورتی که سعی کنید که این دو را به جای یکدیگر استفاده کنید، باعث صدمه رسیدن به طبق قامه خواهند شد.

این سیستم بر روی ست های Tiagra, Sora, Deore XT, Deore LX, Deore, Alivio بکار رفته است و همچنان بر روی طبق های کوهستان مدل پایین شیمانو توصیه می شود.



Hollowtech II/X- Type/MegaExo : این سبک توپی تنه یکی از رایجترین سیستم های دارای بلبرینگ خارجی می باشد. برخلاف توپی هایی که بلبرینگ در داخل پوسته توپی قرار می گیرد، Hollowtech II از بلبرینگ های بزرگتری تشکیل شده است که خارج از تنه قرار می گیرند. محور این توپی ها به طبق قمه متصل بوده و دارای قطر 24 میلیمتر می باشد.

بلبرینگ ها و محور بزرگتر سبب استحکام بیشتر طبق می شود. برخی از سازنده ها مانند شیمانو از دو پهنای(عرض) مختلف برای دوچرخه های جاده (86.5میلیمتر) و دوچرخه های کوهستان (91.5میلیمتر) بهره می برند در حالی که سایر تولیدکنندگان از نوع عریض تر 91.5میلیمتری برای هر دو نوع دوچرخه استفاده می کنند. پس بررسی سایز طبق مورد استفاده، یکی از موارد قابل توجه در انتخاب توپی تنه ای با برند متفاوت می باشد. برند و مدل های (Shimano (Hollowtech II), RaceFace (X-Type), FSA (MegaExo از اصلی ترین محصولاتی هستند که از این استاندارد استفاده می کنند.



GXP : مخفف عبارت (Short for Giga X Pipe) توپی تنه نسخه بلبرینگ خارجی SRAM/TruVativ می باشد. درپوش بیرونی مشابه توپی های Shimano, FSA, RaceFace می باشد و از همان ابزاری که برای نصب و جداکردن آنها بکار می رود، استفاده می شود. این سیستم SRAM/TruVativ از محور مخروطی که از ضخامت 24میلیمتر در سمت طبق تا 22میلیمتر در سمت دیگر دوچرخه، استفاده می کند. این محور مخروطی نیاز به تنظیم اولیه نداشته و امکان نصب با یک پیچ را می دهد. اگر شما از یک طبق Hollowtech II بر روی توپی تنه GXP استفاده و با آن سواری کنید، اینکار باعث صدمه رسیدن به توپی تنه و طبق خواهد شد.



BB30 : نیاز به یک طبق با محور متصل به آن دارد که قطر محور 30میلیمتر است. توپی تنه، خود از یک جفت بلبرینگ تشکیل شده است که توسط یک سری ابزار خاص در داخل تنه پرس می شوند تا از میزان بودن طبق و تنه اطمینان حاصل گردد.





Ultra-Torque : پاسخ Compagnolo به سیستم بلبرینگ خارجی بود. برخلاف سایر طراحی های موجود در بازار، محل اتصال محور در داخل تنه و بدون وجود بلبرینگ می باشد.

بلبرینگ ها بر روی هر یک از محورهای نصفه که به هر کدام از طبق های قامه متصلند، قرار گرفته اند، و هر محور به دو نیم شده از طریق مفصل های دندانه دار در مرکز به یکدیگر متصل می شوند.



Power Spline : توپی های تنه Power Spline طراحی انحصاری TruVative و دارای 12 شیار است که بر روی طبق های مدل پایین خود استفاده می شود. شیارهای موجود در این توپی تنه سبب قوی تر شدن اتصال بین توپی و طبق قامه نسبت به توپی های مربعی می گردد. TruVativ تنها منبع این نوع توپی های تنه می باشد.



+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:12 |
همه چیز درباره آجهای لاستیک



شیارهای روی هر تایر یکی از موضوعات مهم بخصوص برای تایرهای آجدار دوچرخه های کوهستان می باشد، بطوریکه یک اختلاف کوچک در طرح شیارها می تواند تفاوت های قابل ملاحظه ای در سواری داشته باشد. معمولاً شیارهای بیشتر روی تایر به معنی چسبندگی بیشتر و از طرفی مقاومت بیشتر در هنگام چرخیدن است، پس شما نیاز به تعدیل نیازهایتان برای سرعت و انتظاراتتان برای چسبندگی باشید.

اینکه شما چه نوع دوچرخه سواری هستید اهمیتی ندارد، هر زمان که شیارهای لاستیک به مرور زمان از بین رفتو لاستیک نزدیک صاف شدن قرار داشت، فرمان پذیری دوچرخه تان ضعیف تر شده و شیارها نیز در هنگام چرخش دیده نمی شوند. در این هنگام لاستیک هایتان برای برای تضمین سرگرمی و ایمنی بیشتر باید تعویض کنید. شما ممکن است در هنگام دیدن آجهای لاستیک های دیگر دچار سردرگمی شوید، در اینجا انواع آجهای لاستیک ها را شرح خواهیم داد:

سطح صاف و صیقلی:
برای مصارف شهری/روزانه، توریستی و دوچرخه های کوهستان طراحی شده اند، سطح صاف این لاستیک ها تقریباً شبیه لاستیک های جاده اما با قطر(ضخامت) بیشتر است. این تایرها تقریباً روان، با طرح شیارهای ساده قابل مشاهده می باشند. لاستیک های صاف برای سطوح هموار مثل سنگ های صیقلی، آسفالت و مسیرهای یکدست و تمیز طراحی شده است. شیارهای V شکل عملکرد این لاستیک ها را در پیچ های جاده های خیس بهبود می بخشد.





نیمه صاف:
لاستیکی بین انواع آجدار و صاف می باشد. قسمت میانی این تایرها هموار بوده و برای کاهش مقاومت در حین چرخش لاستیک و شتاب سریعتر، و آجهای بزرگ(خشن) در اطراف تایر به پیچیدن دوچرخه در سر پیچ ها کمک می کند.





شیارهای معکوس (آج معکوس):
تایرهای طراحی شده با آج معکوس مقاومت کمتری نسبت به تایرهای معمولی در هنگام چرخش دارند، اما چسبندگی و مقاومت بیشتری نسبت به تایرهای صاف دارند. از این تایرها زمانی پیشنهاد می شود استفاده کنید که احتمال می دهید با مسیر غیر آسفالت یا در جاده ای با مقدار زیادی ترک خوردگی و دست انداز مواجه شوید.





آجدار:
شکل های مختلف آجهای لاستیک بر اساس موقعیت خاص مسیرهای مختلف طراحی می شوند.



- آجهای کوچکتر، سریعتر و برای مسیرهای باریک و هموار مناسب است.

- آجهای بلندتر، چسبندگی بیشتری را در مسیرهای تکنیکی مثل ریشه درختان و صخره ها پیشنهاد می کند.
- لاستیک های عریض تر با آجهای درشت بهترین گزینه برای مسیرهای نرم می باشند.
- آجهای که در نقطه اتصال به تایر پهن تر(عریض تر) هستند، سر پیچهای مسیرهای کوبیده بهتر عمل خواهند نمود.

- لاستیک های با آج های بلند و فاصله بیشتر از یکدیگر سازگاری بیشتری با شرایط مسیرهای کوبیده شده و کوبیده نشده دارند.
- تایرهای طراحی شده برای مسیرهای گل آلود دارای آجهای با فاصله زیاد از یکدیگر، به منظور ریختن گل های از تایر می باشند. در صورت زیاد نبودن فاصله آجها گل های چسبیده به تایر بین آجها را پر خواهند کرد و اساساً مانند آن است که شما با لاستیکی صاف در شرایط گلی سواری کنید!

در هنگام خرید تایرهای دوچرخه کوهستان، در صورتی که لاستیک های جلو عقب انتخابی شما دارای شیارهای منحصر بفردی می باشد، به این مورد توجه کنید که فروشنده اشتباهاً دو لاستیک یکسان به شما ندهد. البته اغلب این نوع لاستیک ها به صورت جفت در کنار یکدیگر بوده و امکان اشتباه وجود ندارد.
شیارهای مختص لاستیک جلو برای کشش بهتر در هنگام پیچیدن طراحی شده است در حالیکه شیارهای مختص لاستیک عقب برای انتقال بهینه نیرو و کنترل چرخ عقب طراحی شده است. در هنگام جازدن تایرها به جهت چرخش صحیح آنها دقت کنید. این چیزیست که شما می توانید با بررسی جداره بیرونی لاستیک که به شکل یک پیکان جهت دار می باشد پی به جهت صحیح چرخش تایر ببرید.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:11 |
راهنمای انتخاب کفش دوچرخه سواری


شما می توانید با هر نوع کفشی دوچرخه سواری کنید، اما کسانی که به طور منظم دوچرخه سواری می کنند می توانند از مزایای کفش هایی که مخصوص دوچرخه سواری طراحی شده اند بهره مند شوند. کفش های سازگار با پدال های فیکس(قفل شو) امکان بالا آوردن پدال را به منظور افزایش کارایی فراهم می کنند. این مقاله در مورد انتخاب هایی که در هنگام خرید کفش دوچرخه می توانید داشته باشید بحث می کند.

چرا کفش دوچرخه سواری؟
اگر از پدال های معمولی (Flat) استفاده می کنید، بدون شک از دیدن دوچرخه سوارانی که پاهایشان روی پدال ثابت است و با تمام قدرت رکاب می زنند این فکر به ذهن شما رسیده باشد که شاید این پدال ها انتخاب بهتری برای شما باشند. نگران نباشید، کفش دوچرخه سواری و پدال های فیکس یک قسمت از پیشرفت طبیعی یک دوچرخه سوار در جهت افزایش کارایی و کاهش خستگی می باشد.


در مقایسه با سایر کفش های ورزشی، کفش های دوچرخه سواری با کف تخت و سفت تر طراحی می شوند که باعث انتقال انرژی موثر به پدال ها می شود. این کف سخت مزایای دیگری هم دارد. این کفی های سخت و محکم تمام کف پا در بر می گیرند و عضلات پا را در برابر گرفتگی و خستگی محافظت می کنند. رویه کفش نیز به اندازه کافی محکم می باشد تا پا را پشتیبانی بیشتری کند.
کفش های دوچرخه سواری معمولا با پدال های مشخصی سازگار می باشند تا پا را به طور ایمن بر روی دوچرخه نگه دارند. کفش و پدال های فیکس امکان کنترل فوق العاده با حداقل اتلاف انرژی را برای دوچرخه سوار مهیا می سازد.

بررسی اجمالی
برای خرید کفش عجله دارید؟ در اینجا به بررسی ویژگی های کفش و پدال هایی که عمومیت بیشتری در بین دوچرخه سواران دارند می پردازیم.





انواع کفش های دوچرخه
اگر شما تصمیم به خرید پدال های فیکس گرفته اید اما نمی دانید از کجا باید شروع کنید پس نگران نباشید. انتخاب هایتان با توجه به نوع دوچرخه سواریتان قابل تشخیص خواهد بود.

کفش های مناسب برای دوچرخه سواری تفریحی (Sport)
اگر شما به صورت تفریحی (8 کیلومتر یا کمتر) دوچرخه سواری می کنید و پیاده روی راحت در کنار دوچرخه سواری نیز برایتان اهمیت دارد، شما ممکن است به کفش های دوچرخه سواری خاص نیاز نداشته باشید. کفش های سبک دوچرخه برای پیاده روی یا کفش های دوچرخه ثابت می توانند انتخاب های خوبی برای شما باشند. نداشتن کف سخت و محکم و نداشتن محل قرارگیری پل های فیکس، آنها را برای استفاده با پدال های دارای بست یا نوار پنجه نیز مناسب کرده است.

یکی از دسته بندی های نوظهور کفش های دوچرخه سواری کفشهای هیبرید یا کفش های اسپرت گفته می شود. این کفش ها شبیه کفش های تفریحی می باشند(یا حتی صندل ها) و امکان پیاده روی آسان را مهیا می کنند، اما کفی آنها با پل های فیکس سازگار هستند. این طراحی خلاقانه بهترین گزینه برای دوچرخه سوارانی می باشد که به صورت تفریحی یا توریستی دوچرخه سواری می کنند.

کفش های دوچرخه کوهستان
این کفش ها برای رکاب زدن با کارایی بالاتر، کفی نسبتاً محکمی دارند، اما جداره خارجی لاستیکی و قابل انعطاف کفش امکان پیاده روی در مسیرهای لغزنده یا خشن را می دهد. داشتن بندهای معمولی یا چسبی، تنظیم تناسب کفش و پا را ممکن می سازد و همچنین این نوع کفش ها محافظت کمی از پنجه پا نیز دارند.
در صورت بالا بردن قیمت، شما می توانید کفش هایی با ویژگی هایی از قبیل کفی محکم تر، وزن کمتر، محافظت بهتر از پا و مچ پا، آستر ضدآب، حلقه های چسبی بیشتر یا بندهای سگک دار برای بهبود تناسب و امنیت پایتان تهیه کنید. برخی کفش ها امکان جدا کردن میخ های زیر پنجه را بمنظور انقباض بیشتر پا در هنگام حرکت بدون دوچرخه به شما می دهند.


کفش های فیکس دوچرخه کوهستان از سیستم پل های دو رزوه بهره می برند.
برخی کفش های دوچرخه کوهستان با کفی تخت و بدون امکان نصب پل عرضه می شوند. این نوع کفش ها مختص استفاده با پدال های تخت و پدال های دارای بست پنجه استفاده می شوند.



کفش های دوچرخه جاده
کفش های دوچرخه سواری جاده به داشتن کفی های سخت مشهور هستند که روند انتقال قدرت به پدال ها را آسانتر می کند. کفش و پل های جاده برای راه رفتن و انقباض کف کفش طراحی نشده اند. آنها مناسب راه رفتن در مسافت های بیشتر نیستند و انعطاف ندارند. این ویژگی ها باعث افزایش کارایی می شوند و امکان انتقال بیشترین نیرو را روی دوچرخه به دوچرخه سوار می دهند.
تمامی کفش های جاده دارای ساختاری با وزن کم و تهویه مناسب هستند. با نگاهی به مدل های گران قیمت تر، خواهیم دید مواد بکار رفته در کفش مانند فیبر کربن برای افزایش سختی کف کفش و سیستم تناسب کفش با پا برای تنظیم سفارشی کفش بکار می رود. در اکثر کفش های جاده، یک قطعه کوچک لاستیکی در پاشنه تنها قسمت قابل انعطاف کفش می باشد. اکثر کفش های فیکس جاده از هر دو سیستم 3 رزوه و 2 رزوه برای اتصال پل استفاده می کنند.

یک نکته قابل توجه در مورد کفش های جاده مخصوص رشته سه گانه می باشد. کفش های سه گانه بازدهی مورد نیاز مسابقات را با انتقال بیشترین نیرو و امکان ورود و خروج آسان و انعطاف مناسب در هنگام سوار یا پیاده شدن از دوچرخه میسر می سازد.


کفش دوچرخه های ثابت
کلاس های دوچرخه ثابت از سایر کفش های رایج دوچرخه سواری استفاده می کنند. کفش های دوچرخه ثابت تنوع زیادی دارند که برای این منظور ساخته شده اند. به علاوه، اکثر کفش های دوچرخه کوهستان معمولاً بخوبی کار میکنند.



مقایسه ویژگی های کفش
سازگاری پدال های فیکس

کفش هایی که برای استفاده با پدال های فیکس طراحی شده اند، دارای لیست سازگاری با توجه به طرح رزوه (حفره) های قرارگیری پل روی کفش می باشند. برخی رزوه های کفش های جاده، هر دو نوع پل های دارای 2 و 3 رزوه را قبول می کنند، اما بیشتر کفش ها فقط یک نوع پل را پشتیبانی می کنند. کفش های ساخته شده برای استفاده از سیستم دارای 2 رزوه قابل استفاده با پل های دارای 3 رزوه نیستند. سیستم دارای 4 رزوه قابل انطباق با سیستم های دیگر نیز می باشند.



این سیستم ها چه تفاوتی در کارکرد دارند؟
- سیستم 2 رزوه ای:
به اسم سیستم SPD (مخفف Shimano Pedaling Dynamics، که اولین و تنها استاندارد می باشد) نیز معروف است. سایز پل کوچکتر، یک اتصال محکم را بین پل و پدال ارائه می کند. پل واقع در تورفتگی کف کفش امکان راه رفتن آسان تر را حداقل در مقایسه با سیستم 3 رزوه ای فراهم می سازد. این سیستم روی اکثر کفش های کوهستان و برخی کفش های جاده (از طریق مبدل) استفاده می شود.



- سیستم 3 رزوه ای:
برخی اوقات با نام سیستم لوک (Look-style system) (نام شرکت پیشرو در این سیستم) نیز شناخته می شود. این سیستم بیشترین ثبات، استحکام و انتقال انرژی را در هنگام دوچرخه سواری به شما می دهد. با وجود پل بزرگ برجسته، قسمت پایین این کفش ها تاحدودی امکان راه رفتن را برای شما فراهم می آورند.

کفش های دیگر دوچرخه سواری با دارا بودن کفی سخت اما بدون داشتن پل فیکس، هر یک به نوبه خودشان باعث افزایش اثربخشی در هنگام پدال زدن می شوند. این پدال ها قابل استفاده بر روی پدال های تخت می باشند.



سایز کفش
کفش دوچرخه سواری باید از ابتدای خرید اندازه پا و راحت باشد. به خاطر کف محکم و سخت کفش، کفش های دوچرخه خیلی راحت نیستند و احتمال کمی دارد تا بعد از خرید در آنها احساس راحتی کنید (جا باز نمی کند). تمامی کفش ها باید مقدار کافی فضا برای تکان خوردن پنجه در داخل کفش داشته باشند. در قوس پایتان باید احساس راحتی داشته باشید و توسط کفش محافظت شود و همچنین پاشنه نباید به بالا و پایین حرکت کند. البته در حین راه رفتن ممکن است کمی احساس لغزش در پاشنه داشته باشید و این به دلیل سفتی کف کفش است که پایتان را در وضعیتی باثبات در هنگام دوچرخه سواری حمایت می کند. اگر احساس می کنید کفش به خاطر لغزش، با پایتان تناسب ندارد، سعی کنید از سایز کوچکتر استفاده کنید یا مدل های متفاوتی دیگری را امتحان کنید.
کفش های دوچرخه سواری براساس شرکت های تولید کننده در سایزهای مختلف اروپایی و آمریکایی عرضه می شوند.

نحوه بسته شدن: بندی یا چسبی؟
کفش های دوچرخه سواری با یکی از چندین نوع روش بستن کفش، تولید می شوند.
- کفش های بندی(بند دار) : بیشترین امکان تنظیم میزان سفت شدن را به شما می دهد. همچنین به واسطه انعطاف بندها، راه رفتن با این نوع کفش ها بسیار عالی است. بندها قابلیت شستشو با آب را بعد از کثیف شدن دارند. در هنگام استفاده از کفش های بند دار، مطمئن شوید انتهای بندها به اندازه کافی کوتاه باشد یا داخل کفش قرار داده شوند تا از درگیر شدن با زنجیر بدون حفاظ جلوگیری شود.



- کفش های چسبی :
از ویژگی های این نوع، امکان بستن سریع و مزیت استفاده در شرایط نم و گل آلود می باشد. چسب ها نسبت به نوع بندی انعطاف کمتری دارند و در طی سواری ایمنی بالاتری در نگهداشتن دوچرخه سوار مهیا می کنند. اکثر کفش های دوچرخه سواری 2 یا 3 بند چسبی دارند. به خاطر داشته باشید تعداد بیشتر چسب ها، امکان تنظیم تناسب بیشتری را سبب می شوند.



- کفش های سگک دار :
گران تر از کفش های دیگر هستند اما بیشترین نیروی لازم برای بستن و امنیت بالای دوچرخه سوار را پیشنهاد می کنند.





جداره خارجی(عاج) کف کفش
طرح های خارجی کف کفش تنوع بسیار زیادی دارند.
- دوچرخه سواران تفریحی و توریستی: کف لاستیکی ساده کاربرد خوبی دارد.
- دوچرخه سواران کوهستان: بیشترین انعطاف را برای راه رفتن و نیاز به سختی کافی در برابر سطوح خشن دارد. این کفی ها چسبندگی خوبی روی مکان های صخره ای، لغزنده یا بی ثبات دارند.
- دوچرخه سواران جاده: معمولا کفش های دارای کف هموار و صاف را ترجیح می دهند تا وزن کمتر و مقاومت کمتری در برابر باد داشته باشد. در ساخت برخی مدل ها نیز از فیبر کربن به منظور بیشترین انتقال قدرت به پدال ها استفاده می شود.

سازگاری پل
پل ها به ته کفشتان پیچ می شوند اما ابتدا باید با پدال ها بدرستی تطبیق داشته باشند تا بستن و جدا کردن پل ها در وضعیتی ایمن انجام شود. به همین دلیل، پل ها با پدال ها عرضه می شوند و نه با کفش ها.
برای تهیه یک سیستم فیکس کامل، شما نیاز به 1)کفش هایی با رزوه هایی داشته باشید که آن نوع از پل هایی که می خواهید خریداری کنید را بپذیرند و 2) پل و پدال هایتان با یکدیگر سازگاری داشته باشد(که معمولا ً با یکدیگر خریداری می شوند). اگر شما قبلاً از پل خاصی استفاده می کردید، پل های جایگزین به صورت تکی نیز قابل تهیه می باشد.

قرارگیری صحیح پل روی کفش ها برای عملکرد صحیح سیستم پدال های فیکس (قفل شونده) لازم است. قرارگیری نادرست پل یا تنظیم نبودن پیچ حساسیت پدال (تنظیم کننده میزان نیروی وارده برای خروج کفش از پدال) سبب بروز مشکلات در هنگام جدا کردن کفش و زانو درد خواهد شد.
نکته: مطمئن باشید کفش ها، پل ها و پدال هایتان برای کار با یک سیستم مشخص طراحی شده باشند.

نگهداری کفش دوچرخه
کفش ها باید بعد از هر بار کثیف شدن با دستمال یا پارچه تمیز شوند. برای آلودگی های زیاد، می توانید از یک برس همراه با آب گرم و پارچه صابونی استفاده کنید.
قبل از استفاده مجدد، اطمینان حاصل کنید که کفش را به طور کامل خشک کرده اید. بهترین روش برای خشک کردن کفش ابتدا استفاده از یک دستمال توالت، سپس جدا کردن کفی داخل کفش و خشک کردن جداگانه هر یک می باشد. قرار دادن کفش در محلی که هوا جریان دارد عمل خشک کردن را سریع تر خواهد نمود.

روش دیگر بسته بندی کفش ها با روزنامه می باشد. یک شب تا صبح را با این روش سر کنید. صبح روزنامه ها را بعد از جذب رطوبت داخل کفش از آن خارج کنید. با توجه به میزان رطوبت، شما ممکن است مجبور به تعویض کاغذهای داخل کفش بعد از چند ساعت برای افزایش سرعت خشک کردن کفش شوید.



روکش کفش (روکفشی)
زمانی که هوا سرد یا مرطوب می شود، این روکش ها با قرارگرفتن روی کفش دوچرخه، آن را می پوشانند. این روکفشی ها از جنس نئوپرن یا لامینیت ساخته می شوند که باعث عایق شدن و مقاومت در برابر آب می شوند.

قسمت کف کفش برای جا رفتن پل و پاشنه کفش آزاد می باشد. روکفشی ها فقط بمنظور دوچرخه سواری ساخته شده اند و نباید در هنگام راه رفتن مورد استفاده قرار گیرند چون قسمت کف آنها برای اینکار طراحی نشده اند.

برای دوری از یک سواری در فصل سرد، استفاده از این روکفشی ها مورد توجه می باشد. روکفشی ها با پوشاندن کفش شرایط گرم و دلپذیری را برای پاهایتان به ارمغان می آورد.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:9 |
فرمان دوچرخه


دامنه انتخاب فرمان دوچرخه امروزه بسیار گسترده شده است و از فرمان های عجیب زیر 100 گرم تا فرمان های ضخیم مسابقات دانهیل را دربر می گیرد.
در این مقاله نگاهی به فرمان های دوچرخه کوهستان خواهیم داشت.


پهنای فرمان
با بیشتر شدن پهنای فرمان(طول فرمان) کنترل آن بیشتر می شود، اما امکان پیچیدن سریع در پیچ ها را کاهش خواهد داد. فرمان های کوتاه و باریک باعث افزایش کارایی آیرودینامیک و ارگونومیک دوچرخه سوار در رکابزنی های طولانی مدت می شوند.

مسابقه دهندگان رشته کراس کانتری به فرمان هایی با طول 56 تا 58 سانتیمتر علاقه دارند، در حالی که فری راید و دانهیل سوارها تمایل به فرمان های عریض تر نشان می دهند.

یک توافق در بین دوچرخه سواران بیانگر این موضوع است که بیشترین کارایی با در نظر گرفتن راحتی، کنترل، فرمان پذیری و اطمینان زمانی حاصل می شود که پهنای فرمان 10-15 سانتیمتر بیش از عرض شانه هایتان باشد. برخی دوچرخه سواران ممکن است عرض بیشتر را برای فرمان پذیری بهتر ترجیح دهند و برخی دیگر عرض کمتر فرمان را به دلیل دردهای ناحیه مچ و شانه های ناشی از استفاده فرمان های بلند انتخاب کنند. کمی بیشتر سعی کنید و فرمان مورد علاقه تان را پیدا کنید.



همیشه یک مورد در هنگام خرید مورد توجه قرار گیرد و آن انتخاب یک فرمان با عرض کمی بیشتر از چیزی است که در نظر دارید چون شما می توانید بعداً بنا به نیاز خود آن را کوتاه کنید. اگر می خواهید از این روش، فرمان خود را انتخاب کنید به میزان فضای اشغال شده در هنگام چرخش فرمان و محدودیت های دسته دنده و ترمزها در هنگام حرکات فرمان به داخل توجه نمایید.

مواد بکار رفته در تولید و طراحی
بیشتر فرمان های دوچرخه کوهستان از انواع آلیاژهای آلومینیوم ساخته می شود. همچنین در هنگام نیاز به استحکام و دوام فوق العاده زیاد از استیل نیز استفاده می شود. با افزایش کاربرد فیبر کربن، از این ماده نیز در فرمان های دارای فناوری بالا استفاده می گردد. تعدادی از سازندگان نیز هنوز فرمان های تیتانیومی را پیشنهاد می کنند.

با این حال، هنوز شما نمی توانید بگویید که کدام ماده بکار رفته در ساخت فرمان "بهترین" است زیرا نوع طراحی و تولید هر سازنده تفاوت های زیاد در استحکام و دوام یک فرمان ایجاد می کند. به عنوان مثال فرمان های ساخته شده از آلومینیوم سری 6000 سنگین تر از سری های 2000 یا 7000 می باشند چون که این آلیاژ استحکام کمتری دارد. اگر وزن برای شما مهم است، به دنبال آلیاژهای آلومینیوم مقاوم تری باشید.
فرمان های آلومینیومی همچنین امکان شکل پذیری از قسمت داخلی و خارجی را بمنظور تقویت در نقاط خاص و استحکام در نقاط مختلف، در برابر فشارهای مختلف و فرمان پذیری دارند. همچنین برخی ار فرمان ها با روش های بمباران ملکولی یا آندی تحت تأثیر قرار می گیرند تا نقاط ضعیف و غیرعادی شان اصلاح گردد.
در اغلب موارد اظهار نظر در مورد کیفیت ساخت فرمان بسیار مشکل است، مگر اینکه سازندگان آنها را تحت آزمون های فشار ومقایسه نتایج براساس تأییدیه های تولید قرار دهند. اگر می خواهید احتمال مشکلات احتمالی پیش آمده در طراحی فرمان ها را به حداقل برسانید از فرمان های استیل استفاده کنید. آنها سنگین و محکم هستند، اما حتی در هنگام زمین خوردن های شدید که منجر به شکستن فرمان های دیگر می شود، فرمان های استیل گرایش به خمیدگی و به آرامی تاشدن دارند تا اینکه سریعا بشکنند.

خمیده و صاف

شکل فرمان، اغلب به یکی از اشکال خمیده به سمت بالا، صاف، خمیده به سمت عقب وجود دارند. این طراحی ظاهری فرمان همانند طول فرمان تأثیر بسیار زیادی در راحتی و کارایی با توجه به طول دستها، مچ ها و نواحی مربوط به راحتی دارد. برخی دوچرخه سواران فرمان های به سمت عقب را ترجیح می دهند و تمایل دارند در وضعیت ایستاده تری قرار بگیرند.

دیگران ممکن است تمایل به قرارگیری در نقاط پایین تر یا حالات کشیده تر را ترجیح دهند. همچنین میزان بالا بودن فرمان به ارتفاع دوشاخ، پیشانی دوچرخه و ارتفاع کرپی نیز بستگی دارد.

سایز بست فرمان
امروزه اکثر فرمان های دوچرخه با دو قطر متفاوت در ناحیه اتصال به کرپی ساخته می شوند. یک نوع مرسوم 25.4 میلیمتری(یک اینچ) و نوع دیگر قطر بزرگتر 31.8 میلیمتری. افزایش قطر مرکز فرمان باعث افزایش استحکام و دوام می شود در حالی که وزن به میزان خیلی کمتری افزایش می یابد. از نظر تئوری، این افزایش قطر مرکز فرمان یک روش خیلی خوب برای افزایش استحکام است اما همچنان تب کاهش وزن وجود دارد.

ما به شما توصیه نمی کنیم صرفاً به خاطر افزایش سایز فرمان، کرپی و آن را عوض کنید، اما اگر نیاز به تعویض هر دوی اینها پیدا کردید، انتخاب خوبی خواهد بود.

کوتاه کردن فرمان
اگر شکل و استایل فرمان تان را دوست دارید اما کمی برایتان بزرگ است، شما معمولاً قادر خواهید بود که انتهای آن را کوتاه کنید. ابتدا دفترچه راهنمای شرکت سازنده را ببینید، شاید در آن قید شده باشد که در صورت بریدن گارانتی فرمان باطل خواهد شد. اگر شما می خواهید که فرمان را کوتاه کنید، از ابزار برش لوله یا اره آهن بر استفاده کنید. ابزار برش لوله ممکن است باعث شکستگی فرمان های دارای جداره نازک گردد، پس استفاده با دقت از اره آهن بر با دندانه های سالم در این موارد بهتر است.
سه برش کوچک در اطراف محل بریدن ایجاد کنید، چون شما هرگز نمی توانید با یک برش مسیر درستی را ببرید، استفاده از یک گریپ فرمان قدیمی در این مواقع راهنمای خوبی برای شما می باشد.

شاخ گاوی (Bar end)
بعضی از دوچرخه سواران با دلایل خوبی که دارند، هنوز از شاخ گاوی استفاده می کنند. اگرچه آنها ممکن است زیبایی ظاهری نداشته باشند، اما شرایط خوشایندی را به دلیل ایجاد موقعیت های متنوع برای دست ها و فرمان پذیری بهتر در هنگان بالا رفتن و احساس راحتی در سواری های طولانی و جاده ای فراهم می کنند. اگر شما ار آنها خوشتان می آید(حتی در فرمان های منحنی)، پس از آنها استفاده کنید.
ما مخصوصاً شاخ های Ergos ساخت شرکت Cane Creek، Stubbys ساخت X-Lite و گریپ های Ergon را به شما پیشنهاد می کنیم.







نکات و ترفندها
همیشه از لاستیک های انتهای فرمان برای پوشاندن آن قسمت استفاده کنید. یک فرمان که انتهای آن توسط این لاستیک ها محافظت نشده باشد می تواند در تصادفات باعث بروز خراش های شدیدی در بدن گردد. اطمینان حاصل کنید که کرپی با فرمان به درستی متصل شده باشند، استفاده از برندهای یکسان ایده خوبی در این مواقع خواهد بود.

این نکته که کرپی به طور کامل با سطح فرمان در تماس باشد بسیار مهم و حیاتی می باشد. اگر اینطور نیست، ممکن است یک قسمت از سطح فرمان آسیب دیده باشد و در آینده باعث شکستگی گردد. اگر می خواهید از شاخ گاوی بر روی یک فرمان فوق سبک استفاده کنید، دفترچه راهنمای محصول را مطالعه کنید تا مطمئن شوید انتهای فرمان استحکام کافی را برای بستن شاخ گاوی دارد. ما فرمان هایی را دیده ایم که استفاده از شاخ گاوی را بر روی آن فرمان منع کرده اند.
- دسته های ترمز و دنده را بیش از حد سفت نکنید. آنها باید طوری قرار بگیرند که از جای خود حرکت نکنند. هر نوع سفت کردن بیش از حد باعث صدمه رسیدن به فرمان ، بخصوص در مواقع تصادف خواهد شد.
- بعد از تصادف فرمان خود را برای پیدا کردن هر نوع صدمه ای بررسی کنید، مخصوصاً در مواقعی که دسته های ترمز و دنده از جای خود حرکت کرده اند. سطح آسیب دیده ممکن است آغاز یک مشکل بزرگتر باشد. بیشتر سازندگان توصیه می کنند تا بعد از یک ضربه جدی، فرمان و کرپی خود دوچرخه را تعویض کنید.
- حالات مختلف فرمان و کرپی را تجربه کنید. یک مقدار کج کردن یا بالا آوردن فرمان، تغییر بزرگی در محل قرار گیری شانه ها و مچ دست ها ایجاد می کند که تأثیر زیادی در احساس راحتی یا ناراحتی دوچرخه سوار و فرمان پذیری دوچرخه خواهد داشت.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:8 |
راهنمای انتخاب خورجین و کیف دوچرخه



اگر شما از دوچرخه تان برای سفرهای شهری و سفرهای طولانی تر استفاده می کنید به چیزهای بیش از تیوب و لوازم پنچرگیری نیاز دارید. با اینکه یک کوله پشتی یا کیف بند دار مناسب هستند، اما گاهی اوقات سبد یا کیف های مخصوص دوچرخه بهترین گزینه می باشند.



انواع کیف دوچرخه
هر فرد استفاده خاصی از دوچرخه خود دارد، اما در اینجا انواع کیف ها را برای کاربردهای مرسوم شرح می دهیم.



باربند عقب و جلو

باربند عقب
یک باربند (ترک بند) امکان قرار دادن وسایل را روی یک چارچوب محکم فراهم می سازد. در آب و هوای خوب، لوازم روی باربند می توانند مستقیماً و بدون نیاز با کاور روی باربند بسته شوند. برای محافظت از وسایل در آب و هوای بد یا در کنار هم نگهداشتن لوازمی که احتمال گم شدن دارند، می توان کیف های صندوقی یا خورجین ها را به سادگی روی باربند عقب متصل نمود. باربندها امکان حمل ایمن بار با حفظ تعادل(نقسیم وزن) را در هر شرایطی مهیا می کنند.



نکات لازم در هنگام خرید باربند:
- باربندهای عقب اغلب برای حمل بارهایی با وزن 10 تا 25 کیلوگرم طراحی شده اند که در موارد بسیاری کافی به نظر می رسند.
- تعدادی از مدل های خاص قادر به حمل باری معادل 40 کیلوگرم می باشند. این باربندها 3 نقطه حمایت در هر طرف برای اتصال خورجین دارند در حالی که مدل های دیگر 2 نقطه حمایت دارند.
- اکثر دوچرخه های قسمت های مخصوصی برای بستن باربند روی تنه دارند. اگر دوچرخه شما محل مخصوص برای بستن باربند ندارد می توانید از بست های C شکل که همراه باربند وجود دارند استفاده کنید. این بست ها با پیچیدن دور لوله تنه امکان پیچ شدن باربند را به شما می دهد.



باربند جلو
باربند جلو یکی از گزینه های افزودنی برای وسایل بیشتر می باشد. این باربندها گزینه دوم بعد از باربند عقب برای افزودن وزن روی چرخ جلو می باشد و روی بالانس و فرمان پذیری دوچرخه تاثیر می گذارد. باربند جلو اغلب بین دوچرخه سواران توریست که ناچار به حمل مقدار بار زیادی هستند، رایج می باشد.



انواع کیف دوچرخه

خورجین
نام خورجین (Pannier) از کلمه فرانسوی Panier به معنی سبد گرفته شده است. خورجین ها میان سایلکتوریست ها و سایر دوچرخه سوارانی که وسایلشان را حمل می کنند رایج است. از ویژگی های خورجین ها می توان به جادار بودن، محافظت از وسایل در آب و هوای مختلف و امکان جدا کردن سریع از روی باربند و همراه داشتن وسایل اشاره کرد. آنها به سادگی امکان بسته شدن روی باربند را دارند. همچنین امکان استفاده تکی یا بصورت جفت را دارند.

اخطار: مطمئن شوید که در چرخش عادی پاها هنگام رکاب زدن، پاشنه پاهایتان با خورجین در تماس نباشد. خورجین های خیلی بزرگ یا اتصال نادرست خورجین می تواند سبب برخورد پاشنه به خورجین و دوچرخه سواری در شرایط غیرایمن شود.
اشیاء کوچک ممکن است در خورجین های بزرگ گم شوند، پس به سازماندهی و بسته بندی آنها اقدام کنید. برای مثال شما می توانید ابزار دوچرخه را در یک بسته، کلید، کیف و موبایل خود را در بسته دیگر و غذا و سایر مواد خوراکی را در سومین بسته قرار دهید. اینکار احتمال گشتن به دنبال وسایل را کاهش می دهد.



کیف روی تنه
این کیف ها روی لوله بالایی تنه (Top Tube) قرار می گیرند و برای برنامه های کوتاه و تفریحی مناسب می باشند. شکل این کیف ها همانند خورجین ها می باشد با این تفاوت که حجم و وزن آنها به مراتب کوچکتر از خورجین است.

این کیف ها در قسمت جلوی لوله بالایی تنه و کنار پیشانی دوچرخه بسته می شوند. فضای کوچک این کیف ها کاربرد آنها را بسیار شبیه به کیف روی فرمان کرده و همانند آنها برای قرار دادن وسایل ضروری و مواد غذایی مورد استفاده در مسیر ایده آل است.



سبد دوچرخه
سبدهای دوچرخه می توانند در قسمت جلو یا عقب دوچرخه متصل شوند. سبدهای عقب معمولا در دو طرف چرخ عقب قرار می گیرند. به خاطر نداشتن درپوش بالای سبدها، می توان لوازم بلندتری در آنها حمل نمود. سبدهای جلو به دلیل اتصال به قسمت جلوی دوچرخه معمولاً کوچیکتر از سبدهای عقب می باشند. این سبدها اغلب روی فرمان یا نعلی دوشاخ، توسط بست های فلزی متصل می شوند.

بهترین استفاده: سبدها برای استفاده در هوای معتدل و حمل تعدادی وسیله مناسب هستند. سبدهای بزرگ عقب برای خریدهای مایحتاج روزانه از فروشگاه های مواد غدایی و سوپرمارکت ها ایده آل است چون اندازه سبدها با یک سبد موجود در فروشگاه ها برابر می باشد.



کیف زیر زین
این کیف ها زیر صندلی دوچرخه قرار می گیرند و معمولاً به ریل های صندلی متصل می شوند. بیشتر این کیف های برای قرار دادن وسایل کوچک از قبیل آچار چندکاره، تیوب یدک، تایلیور، وصله پنچری و غیره مناسب است. مدل های بزرگتر می توانند موارد بیشتری را در خود بگنجانند. از این کیف ها روی دوچرخه تان استفاده کنید تا هرگز نگران جاگذاشتن وسایل ضروری دوچرخه در خانه نباشید.



کیف فرمان
این کیف توسط بست یا بند روی فرمان متصل می شود. دسترسی آسان و فضای بیشتر نسبت به کیف زیرزین آن را برای قرار دادن دوربین، عینک ضدآفتابی یا خوراکی، ایده آل می سازد. برخی مدل های در قسمت بالای کیف دارای یک لایه پلاستیکی شفاف برای قرارگیری نقشه می باشند که محبوبیت زیادی در بین دوچرخه سواران توریست دارد.
اخطار: مطمئن شوید کیفی که انتخاب می کنید تأثیری در بکارگیری دسته دنده و ترمزها ندارد، همچنین کیف روی فرمان را بیش از اندازه پر نکنید که اینکار باعث بهم خوردن بالانس فرمان می شود.



صندوق باربند (Rack Trunk)
این کیف محکم بالای خورجین عقب توسط بندها و بست های نگهدارنده خود استفاده می شود. صندوق های روی باربند از خورجین ها کوچک تر هستند اما از کیف های زیر زین به مراتب بزرگترند.

استفاده از آنها برای کسانی که به دنبال فضای بیشتر برای قرار دادن وسایل هستند بسیار راحت می باشد. در بسیاری از این کیف ها از صفحات پلاستیکی برای تقویت نواحی تحت فشار و حفظ شکل کیف استفاده شده است. قرار دادن وسایل در این کیف ها به دلیل وجود فضاهای تقسیم شده در کیف به آسانی امکان پذیر می باشد. حتی برخی از کیف های صندوقی دارای پوشش ضدآب داخلی نیز می باشند.

نکات لازم برای خرید و استفاده از کیف ها

قابلیت تنظیم
برخی کیف ها توسط بندهای پارچه یا چسبی قابل تنظیم می باشند. اینها به شما اجازه می دهند تا بارهای متفاوتی را در سایزهای مختلف حمل کنید بدون اینکه قسمتی از کیف بدون استفاده باقی بماند یا در باد تکان بخورد و یا در اثر پیچیدن دوچرخه از سمتی به سمت دیگر جابجا شوند.

دسترسی آسان
همانگونه که قبل از گفته شد، دسترسی به کیف های روی فرمان نسبت به خورجین ها یا کیف های زیر زین بیشتر می باشد. یک نکته دیگر: چند قسمت برای باز کردن روی کیف وجود دارد؟ زیپ دار هستن یا چسبی؟ جیب های کوچک برای سازماندهی بهتر وسایل وجود دارد یا صرفاً دارای یک فضای بزرگ، ساده و تقسیم نشده است؟ بعضی دوچرخه سواران به این مسائل اهمیت می دهند و بعضی دیگر برایشان اهمیت ندارد.

مقاومت در برابر آب
اگر از آن دسته دوچرخه سوارانی هستید که در هر شرایط آب و هوایی دوچرخه سواری می کنید و تعارفی با باران و پاشیده شدن آب سطح جاده ندارید، به دنبال کیف های "ضد آب" به جای "مقاوم در برابر آب" باشید. کیف های ضد آب از مواد پلاستیکی ساخته می شود که امکان خشک ماندن و حفظ وسایل داخل کیف حتی در زیر باران مستقیم دارد.

اتصالات جانبی
اگر در محیط های عمومی توقف می کنید، شما احتمالاً تمایل دارید تا وسایلتان را همراه خود داشته باشید. یک ست سبد ثابت (غیر قابل جداشدن) ممکن است بهترین گزینه نباشد. شما می توانید از خورجین ها استفاده کنید. در مورد کیف های زیر زین، به دنبال کیف هایی باشید که امکان جدا کردن سریع و آسان را به شما می دهند مانند نمونه های بندی یا کیف هایی که با بست های کیف (سگگ پلاستیکی) به زیر زین متصل می شوند.
اخطار: مطمئن شوید کیف به طور ایمن به دوچرخه تان متصل شده است. وسایلی که به طور غیر ایمن قرار گرفته اند در هنگام سواری ممکن است به طور غیرمنتظره ای جابجا شوند و باعث از دست دادن کنترل دوچرخه شوند.

تناسب وزن بار
از حمل بارهای خیلی سنگین روی دوچرخه اجتناب کنید، حمل بارهای خیلی سنگین می تواند کنترل دوچرخه و فرمان پذیری را دشوار نماید. بارهای قرار گرفته در قسمت عقب دوچرخه کمتر از بارهای قسمت جلو در فرمان پذیری و کنترل دوچرخه تأثیر می گذارد. هر چه ارتفاع بارها کمتر باشد نیز بهتر است. یک دوچرخه که کاملاً بارگیری شده است هرگز نباید توانایی شما را در عبور از موانع، دوچرخه سواران دیگر و ماشین های عبوری تحت تأثیر قرار دهد.
خورجین ها الزامی ندارند به صورت ست کامل استفاده شوند. اگر فقط مقدار مشخصی بار دارید که یک خورجین را پر می کند، بهترین کار آویزان کردن همین یک خورجین در سمت مخالف جاده(ترافیک) روی باربند می باشد. اگر باربند و خورجین را به طور ایمن متصل کرده باشید، نیازی به نگرانی در مورد سمت دیگر باربند که باربندی قرار نگرفته است، باشید.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:8 |
مبانی سفر با دوچرخه


سفر با دوچرخه می تواند مانند یک سفر چند روزه در یک مسیر محلی ساده، یا همانند سفر به دور دنیا پیچیده باشد. در صورتی که هر یک از اهداف گفته شده را انتخاب کنید شما باید از مهیج بودن و حفظ سلامتی تان در سفر مطمئن باشید. سفر با دوچرخه برای هر فردی می تواند لذت بخش باشد و هیچ اهمیتی ندارد که فرد در گذشته چه میزان دوچرخه سواری کرده است.
برای شروع، شما مسلماً به یک دوچرخه و مقداری وسیله نیاز خواهید داشت. البته دوچرخه، وسایل و لباس هایی که شما برای سفر با دوچرخه نیاز دارید به نوع سفری که برنامه ریزی کرده اید بستگی دارد.



1- تصمیم گیری در مورد نوع سفر
تصمیم شما ممکن است تحت تأثیر تعدادی از عوامل زیر صورت گیرد:
- برنامه ای که می خواهید انجام دهید
- لوازمی که می خواهید همراه ببرید
- تلاشی که می خواهید در سفر کنید
- مبلغی که می خواهید هزینه کنید
- مدت زمانی که برای سفر در اختیار دارید
چندین نوع سفر وجود دارند. هر نوع سفری نکات مثبت و منفی خود را دارد.

سفر با کارت اعتباری (عابر بانک)
در "سفر با کارت اعتباری" دوچرخه سواران لوازم اساسی و لباس ها را با خود حمل می کنند، سپس چیزهایی مانند غذا، ملزومات و هزینه اقامت شبانه را با کارت اعتباری پرداخت می کنند.
نکات مثبت: دردسر کمتر، سفری سبک و راحت (همراه با حمام و تخت خواب گرم)
نکات منفی: هزینه بالا، محدودیت در مکان اقامت که به آسانی در دسترس می باشد، سازماندهی می تواند سخت باشد، امکان غافلگیری در شرایط غیرمنتظره، تصادف، خرابی، طوفان های ناگهانی.

سفرهای متکی بر خود
در سفرهای متکی بر خود، شما تمامی تجهیزات و لباس های مورد نیازتان را با خود روی دوچرخه حمل می کنید. در این سفرها شما بسته به موقعیت در محل هایی برای تهیه غذا و سایر ملزومات توقف می کنید. در نهایت، تمام موقعیت های پیش آمده در سفر از هوای بد گرفته تا خوابیدن در فضای باز به عهده خودتان می باشد.
نکات مثبت: آزادی بیشتر، کم هزینه ترین روش سفر
نکات منفی: نیاز به لوازم و تلاش بیشتر

سفر با پشتیبانی خودرو
در اینجا، دوچرخه سواران بیشتر تجهیزات و ملزومات خودشان را در وسیله ای که در طول سفر همراه آنها خواهد بود، قرار می دهند.
نکات مثبت: آوردن وسایل بیشتر بدون حمل آنها، سفرهای طولانی تر، بیمه شدن در برابر بدشانسی
نکات منفی: شخصی باید رانندگی کند، هزینه بالا، خودرو پشتیبان همیشه نمی تواند به جاهایی که با دوچرخه می روید، بیاید.

سفرهای سازماندهی شده
این سفرها به منظور فعالیت های تبلیغی طراحی و برنامه ریزی شده است. در برخی این سفرها تمام جزئیات مکان های اقامت و خدمات دوچرخه سواران با جزئیات کامل پیش بینی می شود. سایر سفرهای از این دست، صرفاً دارای خدمات ابتدایی شامل مسیر سفر و کمک در اسکان توریست(ها) می باشد.
نکات مثبت: دردسر کمتر، راحتی در سفر، ایده آل برای مبتدیان، ملاقات افراد جدید.
نکات منفی: برنامه از پیش تعیین شده، عدم امکان انتخاب همسفر، هزینه بالا



2- تصمیم گیری درباره نفرات گروه

گروه های کوچک
گروه های کوچیک توریستی (دو تا شش نفر) از نظر برنامه ریزی، سازماندهی و مدیریت به مراتب آسان تر از گروه های بزرگ می باشند، مخصوصاً اگر شما مبتدی باشید. این گروه های همچنین امن تر از سفرهای انفرادی است، چون همیشه کسانی در اطراف شما هستند تا در خرابی ها، جراحات وارده و سایر مشکلات سفر به شما کمک کنند.

گروه های بزرگ
گروه های بزرگ توریستی (بیش از شش نفر) حتی سرگرمی بیشتری خواهند داشت، اما ممکن است با چالش هایی در سازماندهی مواجه شوند. اگر شما تازه کار هستید و تمایل به سفر با گروه های بزرگ دارید، سعی کنید در گروه هایی باشید که در آن دوچرخه سواران باتجربه حضور داشته باشند تا اینکه برای خودتان یک گروه بزرگ تشکیل دهید.

سفرهای انفرادی
سفرهای افرادی کوتاه (نیم یا یک روزه) می تواند بهترین فرصت برای دوچرخه سواران مبتدی به منظور تمرین مهارت های پایه و آشنایی با توانایی های فردی در جاده باشد. سفرهای انفرادی شبانه نیز سرگرمی بسیار خوبی برای دوچرخه سواران باتجربه می باشد، اما ایده خوبی برای تازه کاران نیست. این سفرهای شبانه نیازمند نوع خاصی از دوچرخه سواری، ایمنی و مهارت های مورد نیاز است که نیاز به تجربه افراد حرفه ای دارد.
اگر شما قصد دارید "گروه" را انتخاب کنید، این نکات را به ذهن بسپارید:
- علایق: نوع منطقه ای که گروهتان می خواهد در آنجا رکاب بزند را مشخص کنید، شامل چشم اندازها، سفرهای جنبی، فعالیت ها و جاذبه هایی که هرکس می خواد آن را تجربه کند.
- توانایی های جسمی: قدرت یک گروه دوچرخه سواری به اندازه ضعیف ترین دوچرخه سوار گروه می باشد. از محدودیت های اعضای گروه تان مطلع شوید تا بتوانید مناسب ترین مسیر را برای سفر انتخاب کنید.
- مهارت های دوچرخه سواری: مسیرهای مختلف، چالش های متفاوتی برای دوچرخه سواری خواهند داشت. به چگونگی دوچرخه سوارای همراهان تان در ترافیک، هوای بد و انواع مسیرهای خاص توجه کنید. برای کمپینگ های شبانه به تجربیات شب مانی افراد گروه نیز توجه داشته باشید، همچنین توانایی های پیدا کردن مسیر، مهارت در نقشه خوانی و مواجهه با سختی ها را نیز در تک تک افراد گروه بررسی کنید.



3- سایر عوامل مورد توجه
اندازه گروه و نوع سفر که برنامه ریزی کرده اید تنها شروع فرآیند تصمیم گیری تان خواهد بود. مواردی که در ادامه گفته خواهد شد را در هر دو زمینه خرید لوازم سفر و بسته بندی وسایل با توجه به نوع سفر را بخوبی به ذهن بسپارید.

میزان جمعیت، پشتیبانی و ملزومات را بسنجید
هر چه مسیر نزدیکتری را انتخاب کنید درسترسی به امکانات بیشتری خواهید داشت مانند: تعمیرگاه دوچرخه، فروشگاه های اصلی، تلفت و غیره. همچنین کمک گرفتن نیز آسان تر خواهد بود. چند تور اول تان را نزدیکتر به خانه یا مناطق توسعه یافته برنامه ریزی کنید.

مسافت
میزان مسافتی که در طی روز درنظر دارید رکاب بزنید به نوع سفری که در نظر گرفته اید تأثیر خواهد گذاشت. مسافت بیشتر به معنی زمان کمتر برای توقف و تماشای مناظر و چشم اندازهای اطراف می باشد، بخصوص اگر شما نقاط از پیش تعیین شده ای را برای رسیدن به آنها در نظر گرفته باشید.

مسیر
سفر با دوچرخه در هر نوع مسیری می تواند لذت بخش باشد. با این حال، اگر شما تازه کار هستید برای سفرهای اولیه خود مسیرهای ساده تر را انتخاب کنید و سپس سختی مسیر را در سفرهای بعدی به مرور افزایش دهید.

تردد وسایل نقلیه
تردد وسایل نقلیه (ترافیک) یکی از خطرهای مهمی است که توریست ها با آن مواجه هستند. برای دوری از مشکلات احتمالی، مسیرهایی را انتخاب کنید که به عنوان مسیر دوم (مثل جاده قدیم) استفاده می شوند. در مسیرهای آسفالت نشده مطمئن شود که دوچرخه ها امکان تردد در مسیر را داشته باشند. مسیر را برای اطلاع از تردد کوهنوردان، دسته های حیوانات یا وسایل نقلیه آفرود بررسی کنید.

مخاطرات جاده
از عوامل پرخطر جاده ها مانند تونل ها و پل ها، جاده های تنگ و شلوغ، مناطق مسکونی حاشیه جاده و مناطق خطرناک مشابه اجتناب یا حداکثر احتیاط را داشته باشید.

کیفیت جاده
جاده ها از نظر چشم انداز و تردد، بهترین مکان برای سفرهای توریستی می باشند اما همیشه اینطور نیست. پیش از طرح ریزی یک سفر هر اطلاعاتی که می توانید در مورد کیفیت جاده هایی که در مورد آنها اطلاعات زیادی ندارید بدست آورید.

اقامت در شب
برای سفرهای چند روزه، مسیری را انتخاب کنید که چندین مقصد قابل قبول برای اقامت در شب داشته باشد. به انتظارات، تجربه های کمپینگ، وسایل و بودجه گروه توجه کنید. سپس در مورد شب مانی در فضای باز یا تخت خواب و صبحانه تصمیم بگیرید.

زمانبندی
یک روش خوب برای اجتناب از ترافیک و مشکلات اقامت در طی سفر، مدیریت هوشمندانه زمان سفر می باشد. ماههای های مشخصی از سال (تعطیلات نوروز و تابستان) شلوغ تر از دیگر ماههای سال می باشد. ساعات مشخصی از روز نیز (ساعات اداری) می تواند شلوغ تر از زمان های دیگر و زمینه ساز افزایش خطرات احتمالی می باشد.

آب و هوا
از مواقعی که یک منطقه بارش زیادی دارد یا زمانی که بشدت گرم یا سرد می شود مطلع شوید. آب و هوایی که برای دیگران ممکن است عالی باشد همیشه برای دوچرخه سواری بهترین آب و هوا نیست. برای مثال وضعیت هوای داغ، آفتابی امکان دارد سبب ناراحتی در سفرهای بلند شود. آب و هوای آفتابی، سرد اغلب بهترین هوا برای دوچرخه سواری می باشد.

باد
باد می تواند یک دوچرخه سواری لذت بخش را به یک سواری عذاب آور تبدیل کند. مناطق مشخص اغلب نمودار باد قابل پیش بینی تری دارند. نمودارهای موجود این کمک را به شما می کنند تا از تغییرات باد در آن منطقه مطلع شوید.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:5 |
با BikeCAD دوچرخه آرزوهایتان را طراحی کنید


هر کسی که دوچرخه را دوست دارد، در بعضی موارد شاید درباره آن خیالبافی هایی کند مانند داشتن یک دوچرخه اختصاصی که بطور شخصی برای او طراحی شده باشد. تعدادی از سازندگان تنه دوچرخه خوشبختانه امکان برآورده شدن برخی از این خیالبافی ها را امکان پذیر می سازند اما هزینه این تغییرات اختصاصی ارزان نخواهد بود. ساخت یک دوچرخه با فناوری بالا نیازمند مهارت بسیار بالایی می باشد و حتی طراحی آن نیز کاری نیست که هر کسی قادر به انجام آن باشد... یا قادر به انجام آن می باشد؟!
BikeCAD یک نرم افزار رایگان آنلاین است، که کاربران را برای طراحی دوچرخه های خودشان در رشته های جاده، کوهستان، دوچرخه های خوابیده یا دوچرخه های دستی راهنمایی می کند. آنها در پایان می توانند طراحی نهایی شان را به سازنده تحویل دهند، یا خودشان برای ساخت آن تلاش کنند.



هدف BikeCAD
این نرم افزار توسط مهندس مکانیک کانادایی Brent Curry توسعه و ساخته شده است. او می گوید: "BikeCAD در اصل قصد دارد به سازندگان این اجازه را دهد تا به آسانی طول و زوایای برش لوله های تنه را مشخص کرده و به سرعت بتوانند یک دوچرخه را طراحی کنند." در ادامه نیز می گوید: "در چند سال گذشته، BikeCAD در جهت طراحی قطعات دوچرخه مانند محاسبه طول سیم پره ها و طرح کلی دوچرخه نیز بهبود یافته است، با تمام امکانات افزوده شده به BikeCAD، این برنامه دیگر فقط برای ساازندگان تنه نیست بلکه فروشگاه های دوچرخه، متخصصان تناسب دوچرخه و دوچرخه سواران جدی نیز می توانند از این نرم افزار استفاده نمایند.



شما باید با آن چکار کنید
نسخه ابتدایی و رایگان BikeCAD از طریق وب سایت آقای Curry در دسترس می باشد. به این معنی که بجای دانلود کردن آن، شما فقط قادر به استفاده آنلاین از برنامه می باشید اما امکان ذخیره پروژه تان را روی هادر کامپیوترتان خواهید داشت. شما با انتخاب نوع دوچرخه ای که می خواهید طراحی کنید کار خود را شروع می کنید که می تواند شامل دوچرخه های جاده، کودکان، خوابیده، دستی به علاوه دوچرخه کوهستان در دو نوع تنه خشک و کمک دار(همچنین دارای یک نسخه برای ساخت چرخ ها) می باشد. سپس از طریق وارد کردن اندازه های قابل تنظیم و ابعاد شخصی بدنتان، ابعاد هندسی (جیومتری) مطلوب شما به طور خودکار محاسبه خواهد شد. بعد از آن، این اطلاعات می تواند توسط اهل فن و سازندگان مورد بررسی قرار بگیرد.



BikeCAD برای حرفه ای ها
در زمینه حرفه ای ها، ظاهراً بیش از 200 مورد از آنها در سرتاسر جهان، از این نرم افزار استفاده می کنند. برای دوسنداران این نرم افزار نسخه حرفه ای بعد از پرداخت مبلغ نرم افزار، قابل دریافت و استفاده بر روی کامپیوتر می باشد. در نسخه حرفه ای BikeCAD امکان مهندسی معکوس دوچرخه ها نیز امکان پذیر می باشد و همچنین قابلیت نمایش حرکات دوچرخه سوار روی دوچرخه طراحی شده در شرایط مختلف وجود دارد. همچنین نسخه ای تحت وب از این نرم افزار وجود دارد که سازندگان می توانند با نصب بر روی وب سایت خود امکان طراحی اختصاصی محصولات خودشان را برای مشتریان مختلف مهیا کنند.


شما می توانید از طریق لینک زیر به این نرم افزار دسترسی پیدا کنید:

www.bikecad.ca/quickapplet

برای طراحی دوچرخه های کمک دار نیز از قسمت Full Suspension می توانید استفاده نمایید:

www.bikeforest.com/CAD/fsCAD.html

برای مشاهده وب سایت سازنده و طراحی سایر انواع دوچرخه از لینک زیر و منوی BikeCAD قابل مشاهده می باشد:

http://www.bikeforest.com/about.php

در پایان توجه شما را به تعدادی از پروژه های ساخته شده توسط BikeCAD جلب می کنم.





+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 10:1 |
راهنمای انتخاب کلاه دوچرخه سواری


کلاه های ایمنی روز به روز در حال پیشرفت هستند و مدل های عرضه شده به مراتب دارای استایل مناسب، تهویه بسیار عالی و در اغلب موارد دارای وزن پایین می باشند. تمام این موارد باعث می شوند تا کمتر دوچرخه سواری بهانه ای برای نپوشیدن کلاه داشته باشد. در اینجا مواردی که برای انتخاب مدل کلاه متناسب با نیازهایتان لازم دارید گفته خواهد شد.

چه نوعی؟ اسپرت، جاده یا کوهستان؟
کلاه های دوچرخه سواری به سه نوع اصلی دسته بندی می شوند که شامل مدل های اسپرت، جاده و کوهستان می باشند. همه این مدل های برای محافظت دوچرخه سواران دربرابر ضربه های وارده در حالی که حداکثر سبکی، راحتی و شکل ظاهری را داشته باشند، طراحی شده اند.

- کلاه های اسپرت: مدل های اقتصادی(ارزان تر) که قابل استفاده برای تمامی دوچرخه سواران توریستی، جاده و کوهستان و همچنین اسکیت برد سواران و اسکیت سواران پیست می باشد.

- کلاه های جاده: از مزایای این کلاه های وزن پایین، تهویه هوای بالا و طراحی آیرودینامیک آن می باشد.
- کلاه های کوهستان: به منظور حداکثر محافظت در برابر موانع مسیر ساخته شده اند. این کلاه ها به طور رایج دارای لبه آفتابگیر و پوشش وسیعتر جلوی سر می باشند. سیستم نگهدارنده مخصوص این کلاه ها در مسیرهای سخت، به طور ایمن و مستحکم روی سر باقی می ماند. دوچرخه سواران رشته سایکلوکراس نیز اغلب از به استفاده از این نوع کلاه ها تمایل نشان می دهند.


یافتن سایز درست
انتخاب سایز مناسب بسیار ضروری است.کلاه های اسپرت بیشتر مواقع در یک سایز ثابت و قابل تنظیم عرضه می شوند. برطبق دسته بندی های موجود کلاه های دوچرخه سواری در سایزهای کوچک، متوسط، بزرگ یا سایزهای بزرگتر به بازار می آیند.
برای تعیین سایز خودتان، یک متر قابل انعطاف را به دور بزرگترین ناحیه سرتان (حدود 1.5 سانتیمتر بالاتر از ابروهایتان) بپیچید. یا یک روبان یا نخ به دور سرتان بپیچید و سپس با خط کش یا متر طول آن را اندازه بگیرید. سپاس به دنبال کلاهی متناسب با اندازه تان باشید.

گاهی اوقات تولید کنندگان در سایزهای ارائه داده با یکدیگر تفاوت هایی دارند، و ممکن است هر یک تفسیر خاصی از اندازه های کوچیک، متوسط و بزرگ داشته باشند.
در اینجا به طور عمومی اندازه های بکار رفته برای بزرگسالان را خواهیم گفت.

سایز کوچک: 51 تا 55 سانتیمتر
سایز متوسط: 55 تا 59 سانتیمتر
سایز بزرگ: 59 تا 63 سانتیمتر
خیلی کوچک، خیلی بزرگ: زیر 51 سانتیمتر، بالای 63 سانتیمتر
تک سایز (مردان): 54 تا 61 سانتیمتر
تک سایز (زنان): 50 تا 57 سانتیمتر
بیشتر کلاه های کودکان نیز تک سایز می باشد و دامنه اندازه آنها بین 46 تا 57 سانتیمتر می باشد.

در صورت اندازه سرمان بین دو سایز قرار داشت کدام را انتخاب کنیم؟ توصیه عمومی انتخاب سایز کوچکتر می باشد.

تنظیم کلاه روی سر
هر سایزی که باشید، با چند تنظیم ساده می توانید کلاه خود را تنظیم شخصی کنید. تقریباً همگی کلاه ها یک حلقه دور سر و بند قابل تنظیم دارند. برای تنظیم کلاه، قبل از قرار دادن آن روی سرتان، ابتدا حلقه دور سر داخل کلاه را بیشتر باز کنید. بعد از قرار دادن کلاه روی سر، پیچ تنظیم پشت کلاه یا لغزنده پشت کلاه را سفت کنید تا به تنظیم دلخواه دست پیدا کنید.
در مرحله بعدی، بند زیر چانه را با کشیدن بست آن به سمت بالا سفت کنید. اگر کلاه در جهت دیگری حرکت می کند، بند زیر چانه را سفت کنید و مجدداً امتحان کنید.بند زیر چانه را در زیر هر دو گوش تنظیم کنید تا به حالت ایمن و راحت دست پیدا کنید. در نهایت، در حالی که بند زیر چانه را سفت کرده اید، دهان خود را باز کنید. اگر کلاه قسمت جلوی سرتان را کمی فشار نمی دهد باز هم بند زیر چانه را سفت کنید و مجدداً امتحان کنید. دقت کنید با سفت کردن بیش از حد بند، خود را در شرایط ناراحتی قرار ندهید.
برای یادگیری بهتر تنظیم کلاه، لطفاً ویدئوی زیر را دانلود و تماشا کنید.

دانلود ویدئوی آموزش نحوه تنظیم صحیح کلاه دوچرخه سواری

اجزای تشکیل دهنده یک کلاه
آستر داخلی کلاه: آستر اغلب کلاه ها از فوم پلی استیرن ساخته می شوند. در ضربات وارده، این آستر نیروی وارد شده در اثر ضربه را پخش می کند تا از سرتان محافظت کند. از تناسب صحیح آستری با سرتان اطمینان حاصل کنید و دقت کنید که آسیب دیدگی یا ضربه خوردگی نداشته باشد.

روکش: اکثر کلاه ها با یک روکش(پوسته) پلاستیکی پوشیده شده اند که کلاه را محکم تر، در برابر فرو رفتن اشیای تیز مقاوم، و این اجازه را به کلاه می دهد که در برخورد سر بخورد (برای محافظت از سر و گردن). از سالم بودن پوسته و شکل ظاهری مناسب آن اطمینان حاصل کنید.
تهویه: منافذ روی کلاه به جریان یافتن هوا در سرتان کمک می کنند و همچنین باعث خنکی و راحتی شما در هنگام دوچرخه سواری می شوند. عموماً هر چه تعداد منافذ ورود و خروج هوا بیشتر باشد، شما خنک تر خواهید بود.
بند ها: به دنبال کلاه هایی باشید که سیستم بندهای آن راحت و تنظیم آنها ساده باشد. همچنین کلاه هایی را انتخاب کنید که بندهای آن با نوع مسیرهایی که در آنها دوچرخه سواری می کنید سازگار باشد، بندهای عریض و ضخیم برای مسیرهای سخت و بندهای سبک تر و خنک تر برای مسابقات جاده ای مناسب تر می باشند. پیش از انتخاب یک مدل خاص، سعی کنید چندین مدل را امتحان کنید.
خروجی موی سر: بندهای برخی کلاه ها با طراحی خاصی عرضه می شوند که امکان آزاد کردن موهای دم اسبی را به دوچرخه سواران می دهد.


مشخصات کلاه های دوچرخه
وزن: همواره بر حسب گرم گفته می شود. هر چه وزن کلاه پایین تر بیاید قیمت آن افزایش می یابد. اگر بصورت تفریحی دوچرخه سواری می کنید، وزن در درجه دوم اهمیت قرار می گیرد اما برای شرکت کنندگان مسابقات، دوچرخه سوارانی که با هدف تناسب اندام به طور جدی دوچرخه سواری می کنند، دوچرخه سواران توریست و دوچرخه سواران کوهستان کاهش وزن کلاه اهمیت بیشتری دارد. اغلب کسی از پرداخت کمی هزینه بیشتر برای داشتن کلاهی سبک تر پشیمان نمی شود.

منافذ کلاه: این منافذ با عبور جریان هوا در اطراف سر شما را خنک می کنند. تعداد بیشتر منافذ روی کلاه مساوی است با خنک تر شدن سرتان (و قیمت بالاتر کلاه)

سایه بان: برخی از مردم ترجیح می دهند تا یک سایه بان به کلاهشان متصل شده باشد. عده ای دیگر نیز تمایل ندارند که هیچ چیز اضافی به وزن کلاه خود اضافه کنند یا لبه شایه بان باریکی روی کلاهشان مانع عبور باد در هنگام دوچرخه سواری شان شود. مطابق با سلیقه خودتان در این مورد تصمیم بگیرید.

ساختار یکپارچه (In-mold construction): ساختاری که در آن پوسته خارجی و فوم داخلی کلاه بدون استفاده از چسب به همدیگر متصل می شوند که باعث سبکی و طراحی بسیار مستحکم کلاه می شود.

سیستم تنظیم سایز کلاه: سازندگان کلاه ایمنی سیستم های تنظیم مختلفی با اسامی هوشمندانه ای مانند می سازند تا حلقه تنظیم سایز کلاه شان که به دو صورت کشویی و پیچی می باشد، عملکرد بهتری داشته باشد. پی بردن به برخی از نامگذاری سیستم های تنظیم سایز کلاه نیاز به مراجعه به وب سایت شرکت سازنده آن دارد.

سیستم تنظیم کشویی




سیستم تنظیم پیچی

کاربرد پیشنهادی: برخی از کلاه های مخصوص شامل این ویژگی می باشند. برای مثال کلاه های فک دار، اغلب برای دوچرخه های کوهستان طراحی می شوند.

زمان تعویض یک کلاه
هر زمانی که به کلاهتان در یک تصادف ضربه وارد شد باید آن را تعویض کنید حتی اگر همه چیز خوب به نظر برسد و هیچ آسیبی روی کلاه مشاهده نشود باید برای حفط ایمنی خود کلاه را تعویض کنید. عموماً توصیه می شود که کلاه را بعد از 5 سال استفاده، تعویض کنید. آلودگی، نور خورشید و وزش باد در دراز مدت باعث کاهش کارایی لوازم روی کلاه می شوند و باید بعد از مدت زمان مشخصی تعویض گردد.

چند نکته در مورد کلاه دوچرخه:
- اگر کلاهتان همراه دفترچه راهنما می باشد، قبل از استفاده از کلاه آن را مطالعه کنید.
- از حلال های شیمیایی برای تمیز کردن کلاه استفاده نکنید. سازندگان کلاه های ایمنی توصیه می کنند برای تمیز کردن کلاه خود از پارچه نرم یا اسفنج، به همراه آب و صابون استفاده کنید.
- کلاه را در مکان هایی مانند انباری، پارکینگ، صندوق ماشیت و سایر جاهایی که گرما می تواند در آنجا متراکم شود، نگهداری نکنید. گرمای بیش از حد می تواند سبب تشکیل حباب هایی در فوم یا سایر قطعات کلاه گردد. از کلاهی که در اثر گرما آسیب دیده است استفاده نکنید.
- کلاه خود را به دیگران قرض ندهید. به عنوان یک دوچرخه سوار باهوش، شما باید دقیقاً بدانید که چگونه از کلاه خود در طول عمر مفید آن مراقبت کنید.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:59 |
چگونه پنچر نشویم!


آیا می دانید بیشترین دلیلی که باعث می شود مردم دوچرخه هایشان را در گاراژ منازل خود بگذارند و هرگز از آنها استفاده نکنند چیست؟
آیا می دانید بیشترین آمار حادثه غیرمنتظره برای دوچرخه سواران مربوط به چیست؟
جواب این سوالات تنها یک کلمه و آن چیزی جز "پنچری" نیست. با اینکه پنچری همیشه جرئی جدای ناپذیر از دوچرخه سواری است، اما خبر خوب اینجاست که شما می توانید با دانستن دلایل عمده پنچری و راههای پیشگیری از آنها احتمال این پیشامد را به حداقل برسانید.

1- به لاستیک هایتان بیشتر توجه داشته باشید
اگر مسافتی که با دوچرخه طی میکنید اغلب طولانی و در مسیرهای ناهموار است، باید بعد از هر سواری به دقت لاستیک های خود را بررسی کرده و در صورت صدمه دیدن آنرا تعمیر یا تعویض نمایید.


2- از اجسام براق و درخشان دوری کنید
زمانی که شما در مسیری مشغول سواری هستید می توانید با دوری از اشیاء درخشنده و براق، لاستیک خود را هر چه بیشتر از پنچری دور نگه دارید. این اشیا ممکن است به صورت خرده های اجسام، شیشه، میخ، سیم، سنگ ریزه و... باشند. ورود این اجسام به درون تایر دوچرخه تان اگرچه ممکن است باعث پنچری فوری در همان زمان نشود اما سبب کاهش باد لاستیک ها به مرور زمان خواهد شد.


3- لاستیک خود را تمیز کنید
وقتی که شما با یک جسم براق بر روی لاستیک خود مواجه شدید، در همان زمان آنرا با قسمت پددار دستکش خود پاک کنید تا با اینکار از شانس فرو رفتن عمیق تر آن جلوگیری کرده باشید، اگرچه بعضی مواقع اینکار در صورت فرو رفتن جسم در تیوب باعث از دست دادن سریعتر باد لاستیک خواهد شد.
بهترین راه برای چک کردن لاستیک خود بلند کردن قسمت جلوی دوچرخه با گرفتن قسمت نعلی دوشاخ و همچنین میل زین در چرخ عقب می باشد.


4- پنچری های ریز را وصله بزنید
اگر در هنگام بررسی لاستیک خود با بریدگی یا سوراخ ریزی مواجه شدید باید آنرا با استفاده از چسب و وصله پنچری، پنچرگیری کنید. دقت کنید تا قبل از پنچرگیری ابتدا باید تمام باد لاستیک را خارج نموده و بعد از پنچرگیری پر از باد کنید تا از رفع مشکل اطمینان حاصل کنید.

دقت کنید پیش از قرار دادن تیوپ در جای خود داخل لاستیک را به دقت بازدید کنید تا از وجود هرگونه اجسام برنده و تیز در جداره داخلی لاستیک مطمئن شوید، ترجیحاً بدون دستکش اینکار را انجام ندهید چون احتمال بریدن یا فرو رفتن این اجسام برنده در دست وجود دارد و ممکن است به شما صدمه بزند.
اگر بریدگی لاستیک قابل تعمیر نباشد، شما ناچار به خرید یک لاستیک دیگر خواهید بود و این شانس شما را برای خرید لاستیک مقاوم در برابر پنچری افزایش خواهد داد که در ادامه درباره آن بحث خواهد شد.

5- روش تیوپ دولایه: امنیت دو برابر!
بعضی از دوچرخه سواران با استفاده از یک تیوپ دوم که از تیوپ یک دوچرخه قدیمی برمی دارند، توانسته اند کاملاً پنچری را در دوچرخه خود ریشه کن کنند! با اینکه اینکار در بین دوچرخه سواران مسابقات حرفه ای به دلیل افزایش چند گرمی وزن دوچرخه دیده نمی شود؛ اما هی! من نمیخوام وقتی دوستام دارن در حال دوچرخه سواری از مناظر اطراف لذت می برن، مشغول پنچرگیری و وصله زدن به تیوپ دوچرخم باشم!!!
و به این ترتیب شما خواهید توانست از تعداد زیادی از پنچری های احتمالی پیشگیری کنید.
برای اینکار تنها چیزی که نیاز دارید یک تیوپ نازک با عرض 23 میلیمتر از یک دوچرخه کورسی هست. شما می توانید آنرا به تعداد کافی از دوچرخه فروشی محل زندگی خود بگیرید. تیوب را از قسمتی که داخل طوقه قرار می گیرد ببرید و بین لاستیک و تیوپ دوچرخه خود قرار دهید و بعد از بستن چرخ روی دوچرخه آن را به اندازه کافی باد بزنید و نگران نحوه قرار گرفتن تیوپ کهنه بین لاستیک و تیوپ خود نباشید.
6- از نوار دور لاستیک استفاده کنید
علاوه بر روش بریدن لاستیک کهنه که در بالا گفته شد شما می توانید از نوار دور لاستیک که برای همین منظور طراحی و به فروش می رسد، استفاده کنید. این روش نیز مانند روش قبلی با افزودن یک لایه نازک اضافی دیگر، احتمال پنچری یا پارگی لاستیک را کاهش می دهد.



لاستیک های مرغوب خریداری کنید
با پرداخت پول بیشتر لاستیک های بهتری خریداری کنید. امروزه بسیاری از فروشندگان لاستیک، تایر های مقاوم در برابر پنچری (ضد پنچری) را تبلیغ می کنند که یک لایه فیبر اضافی به نام Kelvar به همراه دارد که این ساختار ملکولی خاص این ماده باعث شده است تا مقاومت آن در برابر پنچری، چندین برابر بیش از لاستیک های معمولی باشد مانند لاستیک Continental مدل Ultra Gatorskin که در این زمینه از لاستیک های معروف می باشد.

ساختار ملکولی فیبر Kelvar



7- لاستیک نازک نخرید
با پرداخت پول زیادی یک لاستیک فوق سبک مخصوص مسابقات خریداری می نمایید و بعد از هر بار سواری دچار پنچری می شوید. چه انتظاری از لاستیک خود دارید؟ این نوع لاستیک بسیار نازک هستند و مانند این خواهد بود که دوچرخه خود را بر روی تیوپ می رانید. درست است که این لاستیک برای دو ساعت مسابقه بر روی جاده ای که از قبل توسط برگزارکنندگان مسابقه آماده شده است خوب است اما در دنیای واقعی آنها نمی توانند لاستیک های خوبی برای شما باشند. برای دوچرخه سواری در یک مسیر ناهموار، لاستیک هایی که کمی سنگین تر هستند به خاطر ضخیم تر بودن جداره های آنها انتخاب بسیار بهتری خواهند بود.
همچنین لاستیک های کراس کانتری گزینه مناسبی برای دوچرخه هایی که در مسیرهای سخت و ناهموار سواری می کنند نبوده و احتمال پنچری را افزایش خواهند داد. همانطور که در تصویر زیر مشاهده می کنید این لاستیک ها دارای جداره نازکی هستند که آنها را در مسیرهای خشن آسیب پذیرتر خواهد کرد.


8- مراقب لبه های تیز طوقه باشید
آیا تا بحال از نزدیک به سوارخ های طوقه دوچرخه تان نگاه کرده اید؟ طوقه ها دارای لبه های تیزی هستند که در صورت عدم توجه به پوشش آنها، باعث پنچری دائمی تیوپ خواهند شد. از سلامت و وضعیت نوار طوقه خود مطمئن شوید و کاملاً لبه های تیز حفره های طوقه را بپوشانید.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:56 |
فناوری های بکاررفته در کمک های RockShox



شاید شما هم در هنگام جستجوی اطلاعات کمک های راک شاکس با علایم و فناوری هایی روبرو شوید که صرفاً از نام آن فناوری ها و شکل علائم آنها نتوانید پی به عملکرد و مزیت های کمک های مورد نظرتان ببرید، این راهنما تمام فناوری های بکار رفته در کمک های RockShox را به طور کامل شرح و توضیح خواهد داد.

2Step Air (باد دومرحله ای)
با اضافه شدن یک تنظیم کننده بازی به کمک های یک طرف بادی، فناوری 2-Step Air به دوچرخه سواران این امکان را می دهد تا با کمتر کردن میزان بازی کمک به حداقل (45میلیمتر بازی کمتر) به منظور بالا رفتن آسان تر یا افزایش بازی کمک به حداکثر میزان ممکن، افزایش کارایی قابل توجهی در دانهیل داشته باشند.
این ویژگی در کمک های زیر بکار رفته است:
Lyrik R, Lyrik RC, Lyrik RC2 DH, Totem RC2 DH


29"
بیایید با آن مواجه شویم. چیزی که شما از کمک های خودتان انتظار دارید همان چیزیست که ما اعتقاد داریم باید به دوچرخه سواران به عنوان یک حق انتخاب بدهیم. شما چند مدل از دوشاخ های ما را در سایز 29 اینچ خواهید یافت که برای دوچرخه سواران علاقه مند به استفاده از چرخ های بزرگ تر در نظر گرفته شده است.
این ویژگی در کمک های زیر بکار رفته است:
Reba RLT, Recon Gold TK, Recon Silver TK


Air Guides (نشانگر کمک بادی)
با نشانگرهای قابل فهم که برای تنظیم کمک بادی، روی دوشاخ چاپ شده است، تنظیم کمک برای سازگاری با دوچرخه سوار و بهبود عملکرد دوچرخه سواری در چند ثانیه قابل انجام خواهد بود.
این ویژگی در کمک های زیر بکار رفته است:
BoXXer World Cup, BoXXer World Cup Keronite, Lyrik R, Lyrik RC, Lyrik RC2 DH, Reba RLT, Recon Glod R, Recon Gold TK, Recon Silver R, Recon Silver TK, Revelation RCT3, Revelation RL, Revelation RLT, Revelation World Cup, Revelation XX, Revelation XX World Cup, Sektor R, Sektor RL, Sektor TK, SID RL, SID RLT, SID World Cup, Totem RC2 DH


Air U-turn (پیچ تنظیم باد)
در سیستم های کمک های بادی، ویژگی Air U-Turn امکان تنظیم 30 میلیمتر از بازی کمک را از طریق پیچ تنظیم روی کمک به دوچرخه سوار می دهد. همزمان با تغییر بازی کمک، میزان بازی نیز به طور اتوماتیک تغییر می کند تا در هر تنظیم بازی کمک، احساس ثبات و کیفیت عملکرد را به دوچرخه سوار منتقل کند.
این ویژگی در کمک های زیر بکار رفته است: Reba RLT



BlackBox Motion Control (جعبه سیاه کنترل حرکت)
برپایه سیستم های اصلی کنترل حرکت دمپر، جعبه سیاه کنترل حرکت یک سیستم جریان دوگانه فشردگی و تعدیل برگشت فنر به سیستم اصلی می افزاید. مدارات جداگانه برای فشردگی کمک کم سرعت(آهسته) و پرسرعت(سریع) باعث شناور ماندن کمک در هر دو حالت ضربات آرام و ضربات شدید برای حفظ کارایی کمک می شود. پوسته کمک تیتانیومی و پیچ تنظیم کربنی بهترین تجهیزات این سیستم می باشند.این ویژگی با کنترل از راه دور های PushLoc و PopLoc (در ادامه گفته خواهند شد) سازگار می باشند.
این ویژگی در کمک های زیر بکار رفته است:
Revelation RCT3, Revelation World Cup, SID RL, SID World Cup, SID XX


BlackBox Technology (تکنولوژی جعبه سیاه)
این تکنولوژی ها از طریق برنامه های مسابقه جعبه سیاه منحصر بفرد راک شاکس توسعه یافته اند. از طریق تعامل میان ورزشکاران جعبه سیاه مان (تشکیل شده از بهترین دوچرخه سواران مسابقات و پیشرفته جهان) و تیم توسعه جعبه سیاه در شرکت اسرم، ما محصولاتی تولید کرده ایم که به دوچرخه سواران این اجازه را می دهد که به درجان کارایی بالاتری نایل شوند. ورزشکاران تیم جعبه سیاه این محصولات را در شرایط سخت آزموده اند تا از کارایی باثبات در بالاترین سطوح ورزشی اطمینان یابند.
این ویژگی در کمک های زیر بکار رفته است:
BoXXer World Cup, BoXXer World Cup Keronite, Revelation World Cup, Revelation XX World Cup, SID World Cup


Carbon Crown-Steerer (نعلی متصل به لوله فرمان کربن)
این ویژگی به عنوان یکی از محصولات فناوری جعبه سیاه توسعه یافت و در میدان مسابقات خود را ثابت کرد. نعلی کربن یک تکه در عین کاهش وزن، استحکام بسیار بالایی را برای شما به ارمغان می آورد.
این ویژگی در کمک های زیر بکار رفته است:
Revelation World Cup, Revelation XX World Cup, SID World Cup


Coil U-Turn (پیچ تنظیم فنر)
این ویژگی امکان تنظیم 45 میلیمتر بازی کمک فنر را از طریق چرخاندن یک پیچ تنظیم کننده روی نعلی دوشاخ را به شما می دهد. همزمان با تغییر بازی کمک، میزان بازی نیز به طور اتوماتیک تغییر می کند تا در هر تنظیم بازی کمک، احساس ثبات و کیفیت عملکرد را به دوچرخه سوار منتقل کند.
این ویژگی در کمک های زیر بکار رفته است:
Domain R, Domain RC, Lyrik R, Lyrik RC, Lyrik RC2 DH



DropStop (ضد سقوط)
تنظیم میزان حداکثر بازی کمک (Bottom out) در نوع خودش بهترین می باشد. در فناوری DropStop با استفده از الاستومر یا تنظیم میزان باد، بازی کمک را در هنگام رسیدن کمک به حداکثر بازی به سمت بالا هدایت می کند تا از برخورد شدید انتهای کمک جلوگیری شود. دیگر با احساس زننده و صدای ترسناک برخورد کمک حتی در شدیدترین پرش ها خداحافظی کنید.
این ویژگی در کمک های زیر بکار رفته است:
BoXXer World Cup, BoXXer World Cup Keronite, Kage RC, Vivid R2, Vivid R2C



Dual Air (تنظیم باد دوگانه)
وجود مخازن باد مثبت و منفی قابل تنظیم مستقل، سیستم تنظیم باد دوگانه برای مسابقات یا میسرهای دوچرخه سواری مناسب می باشد و یکی از سبک ترین کمک های بادی بازار می باشد.
این ویژگی در کمک های زیر بکار رفته است:
Reba RL, Reba RLT, Revelation RCT3, Revelation RL, Revelation RLT, Revelation World Cup, Revelation XX,Revelation XX World Cup, SID RL, SID RLT, SID World Cup, SID XX, SID XX World Cup



Dual Flow (جریان دوگانه)
کمک ها نباید در مسیرهای سنگلاخ یا پرش های بزرگ بسته بمانند. دلیل در کنارهم قرار گرفتن مدارات دمپینگ در فناوری Dual Flow، امکان داشتن بازی کمک با سرعت های مختلف برای ضربات بزرگ و کوچک می باشد. وجود یک پیچ تنظیم کنترل شروع بازی کمک(ضربه کوچک) توسط دوچرخه سوار، و یک تنظیم کنترل بازی کمک در حداکثر بازی کمک (ضربه بزرگ)، باعث عملکرد عالی کمک در تمام قسمت های مسیرتان می شود. حالا با وجود این فناوری، شما می توانید نیازهای منحصربفرد خودتان را به آسانی فقط با چرخاندن یک درجه تنظیم در جهت عقربه های ساعت یا خلاف آن اعمال کنید. در محصولات راک شاکس این ویژگی تنظیم خرگوش و لاک پشت برای مدل های مقابل درنظر گرفته شده است: Totem, Lyrik, SID, Reba, Revelation, Monarch
این ویژگی در کمک های زیر بکار رفته است:
Lyrik RC2 DH, Monarch Plus R, Monarch Plus RC3, Monarch R, Monarch RT, Monarch RT3, Revelation RCT3, Revelation RL, Revelation RLT, Revelation World Cup, Revelation XX World Cup, SID RL, SID World Cup, SID XX,SID XX World Cup, Totem RC2 DH
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:55 |
آموزش پنچرگیری دوچرخه


1. پیدا کردن پنچری
قبل از خارج کردن تیوب ابتدا تایر را بازدید کنید. از قسمت والف شروع کنید، تمام حوالی قسمت والف را برای پیدا کردن دلیل پنچری بررسی کنید. هر نوع شیشه یا ریزه سنگی را که می بینید بردارید. حتی اگر دلیل پنچری را پیدا کردید، بررسی تایر را تا رسیدن به محل شروع ادامه دهید.

2. خارج کردن تیوب
با فشار دادن والف اجازه دهید تا باد تیوب خالی شود (با باز کردن مغزی داخلی والف نیز می توانید اینکار را انجام دهید). در یک طرف تایر(ترجیحاً خلاف قسمت والف) با استفاده از تایلیور (از تمامی فروشگاههای لوازم دوچرخه قابل تهیه می باشد) که تا زیر لبه تایر در داخل طوقه فشار داده اید، به سمت خودتان حرکت دهید تا لبه تایر خارج شود. اینکار را تا زمانی که تمام تایر از داخل طوقه آزاد شود ادامه دهید.سپس تیوب را کاملا خارج کنید و تایر را نیز از روی طوقه جدا کنید.


3. باد زدن تیوب پنچر
تیوب را باد بزنید و به صدای خروج باد گوش بدهید. عبور دادن تیوب از جلوی لب ها یکی از ترفندهای جالب در پنچرگیری است. اگر نتوانستید بار اول سوراخ پنچری را پیدا کنید، مجدداً تیوب را باد بزنید و اینبار آنرا از داخل ظرف آب بگذرانید تا محل خروج حباب های هوا را کشف کنید. سپس تیوب را قبل از رفتن به مرحله بعد خشک کنید.
مراقب باشید: در هنگام اتصال پمپ باد به والف جهت باد زدن مراقب باشید تا والف تیوب را خم نکنید. پمپ باد باید به طور مستقیم روی والف قرار گرفته و به طور مستقیم نیز از آن خارج شود. در صورت اتصال نادرست پمپ باد ممکن است والف از محل اتصال به تیوب شکسته شود.


4. تیوب را آماده کنید
سایز مناسب وصله پنچری را آماده کنید (اگر در مورد اندازه وصله مطمئن نیستید از وصله بزرگتر استفاده کنید). اطراف محل پنچری را به آرامی سنباده بزنید. از تمیز بودن سطح اطراف محل پنچری مطمئن شوید. مقداری چسب پنچری به محل پنچری بریزید و با انگشت آنرا به شکل دایره ای به قطر 2 سانتیمتر پخش کنید. اجازه بدهید تا چسب خشک شود. مجدداً یک لایه نازک دیگر همانند لایه قبلی اضافه کنید. بار دیگر اجازه دهید تا خشک شود (با خشک شدن چسب پنچری رنگ آن از حالت شفاف به کدر تغییر می کند).




5. وصله را بچسبانید
در صورت مشخص نبودن محل دقیق پنچری بعد از خشک شدن چسب پنچری، تیوب را کمی باد بزنید، اینکار به شما کمک خواهد کرد تا محل سوراخ پنچری براحتی مشخص شود. وصله را بعد از جدا کردن فویل پشت آن، محکم روی محل پنچری فشار دهید. اگر پشت وصله یک لایه نازک سلفون نیز وجود داشت می توانید آنرا بردارید. حالا محل پنچرگیری را برای جلوگیری از چسبیدن تیوب به جداره داخلی تایر، آغشته به گچ، پودر تالک، یا خاک جاده کنید.




6. بررسی جداره داخلی تایر
قبل از جا زدن تیوب، جداره داخلی تایر را برای وجود عامل پنچری دوبار بررسی کنید. در یکی از حالات فقط قسمتی از تایر که مستقیماً با مسیر در تماس است را با دقت بررسی کنید. قرار دادن تیوب روی تایر به شما در یافتن محل حدودی پنچری کمک خواهد کرد. با نوک انگشتتان جداره داخلی تایر را جستجو کنید و با کمک حس لامسه عامل پنچری را پیدا کنید و بردارید.


7. تایر را جا بزنید
پس از پنچرگیری تیوب و بررسی تایر برای شیشه، سنگ ریزه و اجسام تیز، یک طرف تایر را داخل طوقه جا بزنید. تیوب را کمی باد کنید و داخل تایر قرار دهید (ابتدا والف را از حفره طوقه رد کنید). از قسمت مقابل والف شروع به جا زدن تایر کنید. با انگشت شصت خود لبه تایر را داخل طوقه قرار دهید. اینکار را ادامه دهید تا فقط یک قسمت تایر در محل والف بیرون مانده باشد. والف را کمی بالا بکشید و با استفاه از انگشتان شصت تان، آن قسمت باقی مانده از تایر را داخل طوقه قرار دهید.




8. بررسی های نهایی را انجام دهید
بررسی کنید که تیوب در بین طوقه و لبه تایر گیر نکرده باشد. برای پیدا کردن قسمت هایی از تایر که نرم به نظر میرسند(تیوب تا خورده) ولی تایر شکل خود را حفظ کرده، بعد از باد زدن تایر آنرا با دستانتان بررسی کنید. اطراف تایر را برای پیدا کردن هر نوع برجستگی یا فرورفتگی لاستیک در طرقه بررسی کنید، در صورت یافتن کمی باد تایر را کم کنید و قسمت هایی از لاستیک را که بیش از اندازه در طوقه فرو رفته به سمت بیرون و قسمت های برجسته را با دست فشار دهید تا در محل مناسب خود روی طوقه قرار بگیرند.
تایر را به میزان توصیه شده باد کنید و بار دیگر محل قرارگیری لبه های لاستیک را بررسی کنید که در حالت باد شده نیز بطور صحیح قرار گرفته باشد. در پایان، با چرخاندن لاستیک بررسی کنید تا لاستیک به صورت دایره وار بچرخد. در صورتی که به حالت داره ای صحیح گردش نکرد، باد تایر را خالی کنید و مجدداً محل برجسته یا فرورفته را بررسی کنید.


نکات پنچرگیری
- در هنگام خارج کردن تیوب از داخل تایر، به محل قرارگیری تیوب دقت کنید تا بعد از یافتن پنچری، راحت تر بتوانید محل آن را روی تایر مشخص و عامل پنچری را پیدا کنید.
- محل پنچری را با یک خودکار ضربدر بزنید تا راحت تر بتوانید محل آنرا پیدا کنید.
- اگر هیچ نوع سنباده ای ندارید، محل پنچری را با یک سنگ یا سطح جاده سنباده بزنید.
- اگر تایرهایتان به راحتی کم باد می شوند، یک نوار طوقه نازک یا یک نوار طوقه ثانویه استفاده کنید تا لبه های تایر کمتر در طوقه فرو بروند.
- برای تایرهای باریک، نوار طوقه نازک تر استفاده کنید، اینکار بستن و باز کردن تایر را آسان تر می کند.
- آخرین قسمت جاانداختن لاستیک روی طوقه باید در محل قرارگیری والف انجام شود. مطمئن شوید که لبه تایر تا حدممکن درون طوقه جای گرفته باشد. برخی از تایرهای خیلی باریک برای جا انداختن نیاز به تایلیور دارند. همچنین استفاده از تایلیور مخصوص VAR25 به شما کمک خواهد کرد تا از آسیب رسیدن به تیوب در هنگام جازدن لاستیک جلوگیری شود.


شناسایی پنچری
دو پنچری کوچک با فاصله خیلی نزدیک به یکدیگر نشان دهنده گاز گرفته شدن تیوب می باشد. این اتفاق زمانی رخ می دهد که تیوب در حین عبور از روی یک جسم تیز، بین طوقه و تایر قرار می گیرد. باد نشدن کافی تایرها یکی از دلایل شایع این نوع پنچری می باشد. بررسی کنید که جداره تایر بریده نشده باشد. در صورت بریدگی تایر شما نیاز به تعمیرات اضطراری پیدا خواهید کرد که در این آدرس می توانید به آن دسترسی پیدا کنید.
وجود یک حفره در سمت داخلی تیوب نشان می دهد که دلیل پنچری به خاطر نوک سیم پره بوده است. جدااره داخلی طوقه را بررسی کنید تا مطمئن شوید نوار طوقه به خوبی سوراخ های سیم پره را پوشانده باشد و هیچ کدام از سیم پره ها از سطح طوقه بالاتر نیامده باشند، در غیراینصورت باید به پایین هدایت شوند.
یکی از دلایل نه چندان شایع پنچری، وجود لبه های تیز در حفره ای می باشد که والف از آن عبور می کند. پنچری های بوجود آمده در والف قابل ترمیم نیستند.




کیت پنچری خودتان را بسازید.
. وصله های بدون لبه
. نوار طوقه
. یک جفت تایلیور
. یک تکه سنباده
. آچار فرانسه کوچک، در صورت پیچی بودن محل اتصال توپی به تنه
. آچار آلن در صورت آلن خور بودن چرخ ها
. پمپ باد قابل اطمینان
. یک تیوب اضافه نیز همیشه همراه داشته باشید.
به غیر از پمپ باد، سایر لوازم باید در کیف زیر زین قرار داده شوند.


استفاده از تیوب یدک
پنچرگیری در شرایط هوای بارانی، به دلیل نچسبیدن وصله پنچری روی تیوب، بسیار مشکل می باشد، در این مواقع می توانید از تیوب یدک استفاده کنید! همچنین استفاده از تیوب یدک یک از مبانی تعمیرات در هنگام خالی کردن باد یا بریده شدن والف می باشد.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:53 |
کنترل باد تایرها با سیستم Adaptrac


Adaptrac چیست؟
Adaptrac یک سیستم متشکل از چند جز شامل توپی های ابداعی(دارای گواهی ثبت اختراع)، کنترلر والف ها و یک مخزن باد Co2 می باشد. فشار باد لاستیک ها با فشار سریع انگشتان قابل کنترل است. فشار باد واقعی لاستیک ها بر روی درجه های قرار گرفته روی فرمان قابل مشاهده می باشد. این سیستم از استاندارد محور جلوی 142×12 و محور عقب 15 میلیمتر بهره می برد.چرخ ها نیز با وجود این سیستم به آسانی قابل جدا کردن هستند. مخزن Co2 قابل شارژ این سیستم با ظرفیت های 100 تا 600 گرم، امکان حمل مقداری که نیاز دارید را به شما می دهد. حالا شما می توانید در مسیرهای دوچرخه سواری در چند ثانیه میزان فشار باد دوچرخه تان را تنظیم کنید.


چرا Adaptrac؟
بعد گذشت چندین سال و بهبود تکنولوژی های دوچرخه بخصوص در بخش های طراحی تنه، کمک های عقب و جلو، باید بپذیریم که تغییر فشار باد نیز از مواردی است که تأثیر زیادی در کارایی دوچرخه دارد. فشار باد تایرها روی کیفیت و جریان دوچرخه سواری تان تأثیر زیادی دارد. تابحال تمام دوچرخه سواران مجبور بودند با یک فشار باد ثابت در تمام طول مسیر کنار بیایند. متأسفانه یک فشار باد ثابت برای وضعیت های گوناگون مسیر مزایای سایر فناوری های بکار رفته در دوچرخه را نیز کاهش می دهد. Adaptrac همه چیز را عوض می کند. حالا همه دوچرخه سواران قادر خواهند بود فشار باد مختلف را بنا به نوع مسیر روی لاستیک ها کنترل کنند.


آیا Adaptrac روی دوچرخه من کار می کند؟
سیستم Adaptrac با تنه هایی که از استاندارد محور جلوی 142×12 و محور عقب 15 میلیمتر بهره می برند، سازگار می باشد. این سیستم شامل محورهای قابل تعویض مختص دوچرخه ها با برند و مدل های مختلف نیز می باشد. تمام لوازم سیستم Adaptrac قابل نصب توسط همه کاربران و در کمتر از نیم ساعت با دست و ابزارهای ساده امکان پذیر می باشد.









+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:52 |
استاندار جدید 650B

معرفی دوچرخه های 27.5 اینچی




به زبان ساده 650B سایز چرخ ها و تایرها است. در واحد اینچ، با دوسایز چرخ های کوهستان موجود 26 و 29 اینچ قابل مقایسه می باشد. چرخ های 650B درست در میان دو سایز موجود یعنی 27.5 اینچ قرار می گیرند.
هر دوچرخه کوهستانی که از چرخ های 650B استفاده می کند، به آن دوچرخه کوهستان 650B گفته می شود.

چرا باید برای دوچرخه های کوهستان 650B اهمیتی قائل شویم؟
بحث های زیادی در مورد سایزهای چرخ ها در صنعت دوچرخه کوهستان وجود دارند. یکی از بحث های ابتدایی این است که سایز مرسوم 26 اینچ از قبل بطور قراردادی و دلخواهانه به ما رسیده است. استاندارد 26 خیلی قبل تر از پیدایش دوچرخه کوهستان بوجود آمده است. پس هیچکس نمی تواند بگوید که چرخ های 26 اینچ همیشه بهترین سایز در دوچرخه کوهستان خواهند بود.
مسائلی نیز درباره چرخ های 29 اینچ که چندین سال است که مورد استفاده قرار می گیرد وجود دارد.
شاید تعجب کنید که چرا ما واقعاً سایز درست چرخ هایی که باید استفاده کنیم را نمی دانیم. در اکثر موارد تصمیم گیری را قیمت چرخ ها تعیین می کند. با تغییر سایز چرخ ها و تایر، هزینه ساخت ابزارهای جانبی نیز گران خواهد شد، پس شما نمی توانید هر سایزی که دوست داشتید را استفاده کنید.


حالا چرا 650B؟
افرادی که دوچرخه های 650B سوار می شوند همگی مدعی هستند که این چرخ ها تمام مزایای دوچرخه های 29 اینچ در حرکت را (مقاومت کمتر در حین حرکت، کشش بهتر، سواری نرم تر و غیره) همراه با معایب کمتر (محدودیت ابعاد، کاهش مشکلات پنجه، نقطه ثقل بالاتر، محدودیت بازی کمک) دارا می باشند.

پس چرا ما تعداد زیادی از دوچرخه های کوهستان 650B را نمی بینیم؟
خب، بزرکترین مشکلی که توسعه این دوچرخه ها را از زمان پیدایش (بهار2008) به تعویق انداخته است نبود تولید کنندکان کافی برای عرضه دوشاخ های سازگار با این نوع دوچرخه ها بوده است. البته برخی از کمک های استاندار 26 اینچ با این استاندارد جدید کار می کنند، اما قطعاً برای این منظور تولید نشده اند و تولیدکنندگان نیز استفاده از این کمک ها را توصیه نمی کنند.

در نمایشگاه دوچرخه Sea Otter 2012 شرکت های بزرگی از جمله Intense, Kenda, KHS, Norco و سایر شرکت های فعال در زمینه دوچرخه با معرفی محصولات و تولیدات جدید، آمادگی خود را برای سازگاری محصولاتشان با استاندارد جدید 650B اعلام کردند.

همانند دوچرخه های 29 اینچ، دوچرخه های کوهستان 650B نیز با افزایش محبوبیت مواجه شده اند. هم اکنون گفتن اینکه آیا این نوع دوچرخه ها در سالهای آینده با موفقیت یا شکست همراه خواهند بود دشوار است، اما آنها هم اینک یکی از گزینه های جذاب دوچرخه سواران می باشند که به مرور زمان بیشتر و بیشتر تولید و در دسترس قرار می گیرند.





+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:50 |
انتخاب زین مناسب


بدن شما در 5 نقطه با دوچرخه در تماس می باشد: 2 پایتان، 2 دستتان و نشیمنگاه تان. کفش ها و دستکش ها از دست ها و پاهایتان محافظت می کند، اما چه چیزی از قسمت پایین بدن و نسبتاً حساس اتصال استخوان ها در بین پاهایتان مراقبت می کند؟
نگران نباشید، زین های زیادی برای محافظت از نشیمنگاه و سایر نقاط حساس بدنتان ساخته شده اند.

طرح های جدید بر پایه طرح های قدیمی
برای سالیان درازی به نظر می رسید که زین( صندلی دوچرخه) تغییری نکرده بود، با اینکه زین های موزی شکل نیز بوجود آمده بودند، اما هنوز همان زین های طرح مثلثی قدیم استفاده می شدند.

و چرا که نه؟ قسمت پهن عقب زین نیاز به فضای بیشتر در هنگام ایستادن، خم شدن به جلو در هنگام رکاب زدن روی تنه یا ایستادن روی رکاب ها را بوجود می آورد.
همه این موارد باعث بوجود آمدن تغییراتی در سال 1990، با شناخت دقیق ویژگی های دوچرخه سواران، چه مرد و چه زن، با در نظر گرفتن سواری در مسافت های طولانی یا مسیرهای سخت که گاهاً تجربه بی حسی در ناحیه تحتانی باسن و کاهش کارایی جنسی، همراه بود.
در نتیجه نیاز همگانی به داشتن یک زین مناسب تر سبب شد تا شرکت های تولید کننده با تغییراتی در طراحی اصلی به این نیازها پاسخ دهند.
یک فروشگاه معتبر، امروزه دامنه وسیعی از طراحی های مختلف زین را به مشتریان عرضه می کند. این صندلی ها در اکثر مواردشامل یک قسمت پد دار و برجسته می باشد که وزن دوچرخه سوار را به طور متعادل بین استخوان های نشیمنگاه منتقل می کنند و یک شیار نرم یا توخالی برای عبور مجاری تناسلی که در تماس با زین می باشد وجود دارد. این زین ها برای هر دو جنس (مریدان و زنان) طراحی شده اند.

پرینئوم (The Perineum)
پرینئوم ناحیه ای میان استخوان های نشیمنگاه می باشد، که اعصاب و شریان های مربوط از کمر تا اندام تناسلی از میان آن می گذرد.
تحریک و فشار آمدن به این ناحیه باعث بی حسی، ناتوانی در کنترل ادرار، مشکلات نعوظ، ضعف جنسی، ادارار خونی، و در موارد بسیار نادر سوزش پروستات می گردد.
آیا نسل جدید زین های دوچرخه برای شما مناسب هستند؟ شاید. اگر شما تجربه بی حسی یا ناراحتی در موارد معمول استفاده از دوچرخه دارید، باید به نوع صندلی خود توجه بیشتری کنید. اما در ابتدا، شاید بخواهید چند عامل دیگر را امتحان کنید.





نکات لازم پیش از خرید زین جدید
بالا بودن بیش از حد صندلی: این عامل باعث می شود در هر بار رکاب زدن وزنتان را از یک سمت به سمت دیگر بیاندازید که نتیجه آن بروز ناراحتی در قسمت پرینئوم می باشد. برای تنظیم صحیح زین دوچرخه تان می توانید به مقاله مقابل مراجعه کنید: تنظیم صحیح زین دوچرخه

قرار نگرفتن زین در محل صحیح خود: حتی کمی تغییر در محل قرارگیری زین باعث ناراحتی شما خواهد شد. در اغلب موارد، وارد آمدن یک ضربه شدید سبب تغییر زاویه زین می شود که در هنگام سواری متوجه این موضوع خواهید شد. اگر از زین تخت استفاده می کنید و تجربه ناخوشایندی دارید، سعی کنید کمی زین را به جلو خم کنید.
نیاز به تغییر شیوه دوچرخه سواری: ضربات محکم و مسافت طولانی از سایع ترین دلایل فشار آمدن به ناحیه پرینئوم می باشند. برای تسکین این موارد، شما می توانید:
- هر 10 دقیقه مدت زمان کوتاهی روی رکاب هایتان بایستید.
- در هنگام عبور موانع کمی بلند شوید، از پاهایتان به عنوان ضربه گیر استفاده کنید.
- یک دوچرخه کمک دار بگیرید یا حداقل از لوله زین های کمک دار استفاده کنید.
- از دوچرخه های خوابیده استفاده کنید.
سبک زندگیتان نیاز به تغییر دارد: افراد دیابتی، دارای وزن زیاد، سیگاری و کسانی که دارای فشار خون بالا می باشند همگی مستعد بی حسی در ناحیه پرینئوم می باشند. اگر شما برای غلبه بر این مشکلات دوچرخه سواری می کنید، پس به شما تبریک می گوییم.
با بروز هر نوع مشکل در سلامتی، در صورت ادامه یافتن مشکل حتماً با پزشک صحبت کنید.


خرید یک زین جدید
اگر شما متوجه شدید که به یک زین جدید نیاز دارید، سپس با انتخاب های زیادی مواجه شدید، کدام زین را انتخاب خواهید کرد؟
برخی پیشنهادات لازم:

صندلی که دوستتان به شما پیشنهاد کرده است را نگیرید
اگر قسمت تحتانی نشیمنگاهتان درد می کند، شاید شما نیاز به رکاب زدن بیشتر داشته باشید، یا شما به یک زین کشیده تر و محکم تر احتیاج دارید. هر شخصی ساختار استخوان بندی متفاوتی دارد، و زین نرمی که برای دوستتان کارایی دارد ممکن است برای شما مناسب نباشد.



به مسیر دوچرخه سواریتان توجه کنید.
اگر شما قصد دارید به یک برنامه سبک و تفریحی در یک جاده بروید، می توانید از یک زین پهن دارای فنر یا ضربه گیر استفاده کنید.


در صورتی که از همین زین برای یک سواری جدی استفاده کنید خودتان متوجه می شوید که نیاز به یک صندلی(زین) محکم خواهید داشت. چرا؟ نرمی زین الزاماً به معنی راحتی نیست. تناسب در اینجا همه چیز است. اگر شما قصد داشتن یک سواری خشن دارید، باید از یک زین محکم با پدهای اضافی که فقط زیر استخوان های نشیمنگاه قرار بگیرد، استفاده کنید.

در اصل، خانمها به زین پهن تری نسبت به آقایان نیاز دارند. همچنین یک شیار یا حفره در امتداد زین به حفظ سلامت ناحیه پرینئوم کمک خواهد نمود.

زین را مثل لاستیک فشار ندهید
ممکن است شما برای آزمایش میزان فشردگی زین آن را با انگشت شصتتان فشار دهید. باید بدانید که این بهترین استراتژی برای سنجش نیست. برای تست درست زین، شما باید آن را روی دوچرخه قرار بدهید و با آن برانید. سعی کنید در حالات مختلف روی آن قرار بگیرید، چند دست انداز را با آن رد کنید، یک تک چرخ بزنید. صندلی را واقعاً تست کنید.

ریل های زین رو بررسی کنید
یکی از حقایق قابل دانستن در مورد زین ها این است که ریل ها(دو میله ای که کمک می کنند تا زین روی لوله زین متصل شود) می توانند در هنگام سواری فشار مشخصی را تحمل کنند. اکثر ریل ها از جنس کرومولی ساخته می شوند، که برای مصارف گوناگون عالی است. اما اگر به دنبال کارایی بالایی هستید، ریل های تیتانیومی قوی تر و قابل انعطاف تر می باشند و دوام بیشتر و کارایی بهتری در هنگام سواری خواهند داشت.


به ساختار زین نگاه کنید
زین های خوب دارای ویژگی های زیر می باشند:
- پوششی از جنس چرم اعلا یا چرم مصنوعی
- دارای ضربه گیر در قسمت عقب و محافظ ضدخراش در طرفین زین.
- ریل هایی از جنس تیتانیوم یا منگنر
- وزن حدودی 400 گرم یا کمتر

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:49 |
معرفی یکی از بهترین سایت های راهنمای انتخاب دوچرخه


در حال گشت زنی در صفحاب وب بودم، که یک سایت با نام Find The Best نظرم رو به خودش جلب کرد، متوجه شدم که این سایت یک مرجع برای مقایسه تمامی کالاها و خدماتی هست که در زمینه های مختلف الکترونیک، سلامتی، تحصیلی، ورزش، وسایل نقلیه و خیلی چیزهای دیگه فعالیت داره.
در ادامه متوجه شدم که در این سایت بزرگ یک قسمت هم برای دوچرخه ها در نظر گرفته شده که تمامی رشته های موجود رو هم پوشش میده. با ورود به بخش کوهستان با قسمت جستجوی پیشرفته ای مواجه شدم که امکان یک دقیق ترین انتخاب ها و جزئی ترین مقایسه ها بین دوچرخه های برندهای مختلف رو به کاربر میداد.
پس دست به کار شدم تا با معرفی این سایت به افرادی که دنبال مقایسه دوچرخه ها یا انتخاب مدل دلخواهشون هستن کمکی کرده باشم. یکی از مزیت های جالب این سایت مقایسه بین برندهای مختلف هست که سابق بر این مجبور بودیم لینک هر مدل رو در صفحه ای جداگانه باز کنیم و از طرفی ترتیب جدول معرفی لوازم دوچرخه های هر برند که باعث مشکل شدن کار مقایسه میشد به واسطه این سایت کاملاً رفع شده و میشه دقیق ترین جزئیات دوچرخه ها رو همراه با قیمت جهانی اونها در یک جدول مشاهده و تصمیم گیری درستی انجام داد.
خب میپردازیم به معرفی این سایت، در ابتدا برای ورود مستقیم میتونید از آدرس http://mountain-bikes.findthebest.com/ وارد قسمت دوچرخه کوهستان بشید.
نمای کلی سایت به این شکل می باشد. (برای نمایش سایز واقعی تصاویر روی هر عکس کلیک کنید)



همونطور که ملاحظه می کنید دو ستون اصلی وجود داره که در ستون باریک سمت چپ مشخصات دوچرخه ها از قبیل نام برند، مدل، سایز تنه، محدوده قیمت و غیره قرار گرفتن که اگر مدلی در نظر نداشته باشید میتونید با انتخاب این گزینه ها مدل ها و برندهای متناسب با نیازهایتون رو که انتخاب کردین مشاهده کنید.
در منوی کرکره ای سازندگان هم میتونید به برندهای مختلف و تعداد دوچرخه هایی که اطلاعاتشون در دیتابیس سایت موجوده دسترسی پیدا کنید و با انتخاب هر کدوم اون مدل های رو ببینید.



قسمتی هم برای کسانی که آشنایی کمی با دوچرخه داشته باشن در نظر گرفته شده که با انتخاب یکی از گزینه های کلی مثل دوچرخه های کربنی، دوچرخه های ارزان کوهستان، دوچرخه های کمک دار، دوچرخه های برتر 2012، دوچرخه های زنان میتونن مدل هایی که بیشتریت جستجو رو داشتن ببینند.



در ستون سمت راست که از 8 ستون دیگه تشکیل شده، اطلاعات مختصر و کلی دوچرخه رو مثل نام برند و مدل، سال ساخت، قیمت، نوع دوچرخه، سیستم کمک، سایز چرخ ها، جنس تنه، تعداد دنده ها، نشون میده.
برای مثال با انتخاب مریدا که 36 مدل در سایت موجود هست، تمام مدل های در سمت راست لیست میشن، و با انتخاب سایز گزینه ها میتونید انتخابتون رو محدودتر کنید، مثلا با تایپ Matts فقط مدل های Matts به نمایش درمیان.



برای مقایسه نیز بسادگی در زیر نام برند و مدل با کلیک بر روی دکمه Compare now مدل مورد نظرتون رو به لیست مواردی که میخواید مقایسه بشن اضافه کنید.



مثلاً میخوایم Matts 70D رو با دو مدل از دوچرخه های فوجی تاهو 2 و تاهو 4 مقایسه کنیم، بعد از کلیک روی گزینه مقایسه زیر مدل Matts 70D میتونید از منوی کرکره ای سمت چپ Fuji رو انتخاب کنید، تا مدل های فوجی لیست بشن،



همونطور که در ابتدا میبینید سه صفحه براتون لیست میشه که ممکنه پیدا کردن مدل های مورد نظرتون رو مشکل کنه.



پس با نوشتن Tahoe مدل های موجود رو محدودتر میکنیم و بین مدل های تاهو میگردیم، و این دو مدل رو با انتخاب Compare now به لیست مواردی که میخواسم مقایسه بشن اضافی میکنیم.





در پایان هم روی گزینه اصلی COMPARE که در زیر جدول قرار داره کلیک می کنیم تا نتیجه مقایسه ها رو در یک جدول تفصیلی و کامل ببینیم.



جدول مقایسه اصلی شامل چند قسمت میشه مثل مقایسه جزئیات مدل ها، اطلاعات تنه، سیستم دنده، لوازم و تجهیزات و اطلاعات تماس سازنده ها و لینک اصلی مدل های انتخابی، که هر کدوم از این قسمت ها شرح مفصلی از اطلاعات مدل ها رو نظیر به نظیر و در کنار هم به شما نشون میده و بسادگی می تونید پی به مزایا و معایب هر کدام از مدل ها ببرید.



از اونجایی که جدول بالا فقط قسمت کوچکی از اطلاعات مقایسه ای رو نشون میده، به کمک دوست خوبم GHRS (قائم عزیز) یک نمونه کامل از جدول رو آماده کردیم که می تونید با کلیک روی تصویر زیر اطلاعاتی که در مقایسه ارائه میشن رو ببینید.



در آخر شما رو به بازدید از این سایت جالب دعوت میکنم که می تونید در اون چندین مدل مورد نظرتون رو با هم مقایسه کنید، با اینکه ممکنه بعضی مدل ها در دیتابیس وجود نداشته باشن، اما با مقایسه موارد مشابه متوجه میشید که سیستم مقایسه فوق العاده کامل و جامعی داره و خودتون میتونید به دور از هرگونه تعصب و اشتباه مدل مورد نظرتون رو پیدا کنید.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:47 |
چک لیست بررسی قسمت های مختلف دوچرخه بعد از هر تصادف

بعد از هر تصادف با دوچرخه پیشنهاد می شود موارد زیر را برای حفظ ایمنی خود در سواری های بعدی انجام دهید.


برای نمایش سایز واقعی تصاویر بر روی هر یک از آنها کلیک کنید.

قسمت اول:


قسمت دوم:

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:45 |
راهنمای جامع انتخاب سایز مناسب دوچرخه


اطمینان از انتخاب سایز مناسب تنه در هنگام خرید دوچرخه یکی از مهمترین مواردی است که باید به آن توجه شود. انتخاب دوچرخه ای متناسب با فیزیک بدن شما، دوچرخه سواری را لذت بخش، همراه با کارایی و راحتی بیشتر همراه خواهد نمود.
ما می دانیم که انتخاب سایز درست دوچرخه برای افراد زیادی و حتی برای دوچرخه سواران باتجربه می تواند گیج کننده باشد، سایز مناسب تنه به نوع دوچرخه، قد شما، حالت دوچرخه سواری شما و سلیقه شما بستگی دارد.
این مقاله به شما کمک می کند تا سایز پیشنهادی متناسب با خودتان را پیدا کنید. در ابتدا سایز تنه هایی را که در نظر داریم معرفی کنیم به ترتیب رشته در زیر معرفی می کنیم:

- سایز دوچرخه های کوهستان (تنه خشک و کمک دار)
- سایز دوچرخه های کوهستان مخصوص بانوان (تنه خشک و کمک دار)
- سایز دوچرخه های جاده (کورسی)
- سایز دوچرخه های جاده مخصوص بانوان
- سایز دوچرخه های توریستی و هیبرید
- سایز دوچرخه های تری آتلون و تایم تریل
- سایز دوچرخه های پرش و تریال
- سایز دوچرخه های تاشو
- سایز دوچرخه های BMX
- سایز دوچرخه های کودکان
- سایز دوچرخه های تریلر

سایز تنه های دوچرخه چطور اندازه گیری می شوند.
سایزهای مختلف دوچرخه به وسیله سایز تنه هر کدام و براساس طول لوله زین تنه مشخص می شوند. اکثر تولید کنندگان این مقدار را با اندازه گیری از مرکز محور طبق دوچرخه (توپی تنه) تا بالای لوله زین (محل قرارگیری بست لوله زین) بدست می آورند.


متأسفانه بعضی سازندگان این مقدار را از محل تقاطع لوله بالایی تنه و لوله زین شروع می کنند و تا محور طبق قامه اندازه می گیرند که عدد بدست آمده باعث خطا در محاسبه سایز تنه صحیح می شود و باید به این مسأله دقت شود.
سازندگان دوچرخه، سایزهای تنه را به روش های مختلفی بیان می کنند، برخی از واحد سانتیمتر و برخی دیگر نیز از واحد اینچ استفاده می کنند و تعدادی نیز از نامهای کوچک، متوسط، بزرگ و غیره (Small, Medium, Large &…) در نامگذاری سایز تنه بهره می برند.
اگرچه سایز تنه براساس اندازه لوله زین تعیین می شود ولی لوله زین تنها عامل تغییر سایز تنه نیست و تمام تغییرات صورت گرفته در تنه با سایز تنه در ارتباط هستند.


تناسب شما با سایز دوچرخه - قد شما چقدر است؟
برای پیدا کردن سایز مناسب تنه ابتدایی ترین کار، اندازه گیری قد خودتان است. بهترین روش اندازه گیری قد، این است که پشت به دیوار و بدون داشتن کفش بایستید. پاهایتان را در کنار هم قرار دهید و شانه هایتان را نیز عقب ببرید. یک مداد را به دقت روی سرتان قرار داده و روی دیوار یک علامت بگذارید (برای داشتن بهترین نتیجه از یک دوست بخواهید تا اینکار را برای شما انجام دهد). سپس با یک متر نواری از نقطه علامت گذاری تا زمین را اندازه بگیرید.


ارتفاع در حالت ایستاده
ارتفاع در حالت ایستاده به فاصله بین لوله بالایی تنه (Cross bar) و فاق گفته می شود. این مقدار از آنجا مهم است که در حالت توقف روی دوچرخه و روی تنه رکاب زدن بدن ما با تنه برخورد نداشته باشد. در دوچرخه های هیبرید این مقدار بین 1 تا 2 اینچ و در دوچرخه های کوهستان 2 تا 4 اینچ فاصله توصیه می شود.


چه نوع دوچرخه ای می خواهید و چگونه دوچرخه سواری می کنید؟
رشته های مختلف دوچرخه دلیل تنوع سایزهای تنه است. مثلاً سایز یک دوچرخه جاده 58 سانتیمتری (طول لوله زین تا توپی تنه) با یک دوچرخه تایم تریل 58 سانتیمتری کاملاً متفاوت خواهد بود پس دیدن جدول سایز تنه رشته مورد نظرتان پیش از خرید دوچرخه بسیار مهم است.


انتخاب سایز صحیح در رشته های جاده، تری آتلون و تایم تریل بسیار مهم و حیاتی می باشد. همچنین ارتفاع در حالت ایستاده در این دوچرخه اهمیت زیادی ندارند.
نوع و استایل دوچرخه سواری شما بر سایز مورد نیاز شما اثرگذار می باشد. به عنوان مثال یک دوچرخه کوهستان که می خواهد در شرایط سخت و ناهموار با قدرت بالای مانور رانده شود ممکن است ترجیح داده شود که از سایزی کوچکتر از سایز معمول انتخاب شود. به علاوه یک دوچرخه سوار حرفه ای کراس کانتری برای شرکت در مسابقات ممکن است به خاطر تمایل به داشتن دوچرخه ای سریعتر و وسیعتر دوچرخه ای بزرگتر از سایز متناسب با خود انتخاب کند. بطور اساسی هیچ درست و غلطی (کمیت دقیقی) برای انتخاب سایز صحیح دوچرخه وجود ندارد و تا حد زیادی به ترجیحات شخصی و احساس راحتی بر روی دوچرخه نیز بستگی دارد.

به یاد داشته باشید، جداولی که در ادامه نمایش داده خواهد شد، برای اکثر دوچرخه سواران به طور عمومی قابل استفاده می باشد، اما برای انتخاب دقیق ترین و بهترین سایز، ما همیشه توصیه می کنیم تا به فروشگاههای معتبر و کارشناسان تیم ها مراجعه کنید.

توجه: برای نمایش هر یک از جدول ها در سایز واقعی بر روی آنها کلیک کنید.






+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:44 |
فشار باد مناسب تایر دوچرخه کوهستان


چه میزان باد برای دوچرخه شما نیاز است؟
دوچرخه سواری با تایرهایی که فشار باد لاستیک آن به درستی تنظیم شده باشد می تواند تأثیر زیادی بر حس سواری و میزان کنترل تان روی دوچرخه داشته باشد.
میزان باد تایر دوچرخه ای که بیش از اندازه پر شده باشد باعث کاهش سطح تماس با زمین و کنترل ضعیف دوچرخه خواهد شد، همچنین تایرهایی با فشار باد خیلی پایین، مستعد رفتار غیرقابل پیش بینی و پنچری خواهند بود.
میزان باد مناسب تایرها با توجه به فرد دوچرخه سوار و نوع تایرها بسیار متفاوت خواهند بود. همچنین وضعیت و نوع مسیر نیز می تواند تأثیر بسیار زیادی در میزان فشار مورد نیاز تایرها داشته باشند.
نکته مهم در اینجا، پی بردن به میزان دقیق فشار بادی است که بهترین عملکرد را در برابر شما و تنظیمات دوچرخه تان، تحت شرایط عادی (نرمال) داشته باشد. شما می توانید تنظیم فشار باد را در مسیرهای مختلف متناسب با نیاز خودتان یاد بگیرید.
در اینجا بهترین روش پی بردن به میزان فشار مناسب را برایتان شرح می دهیم:
یک درجه فشارسنج قابل اطمینان یا یک پمپ باد دارای درجه باد تهیه کنید. از همین درجه یا پمپ باد در تمام طول مدت تنظیم باد تایرهایتان استفاده کنید. از آنجاییکه درجه های مختلف با یکدیگر تفاوت هایی در نشان دادن درجه های یکسان دارند، در صورتی که درجه فشارسنج را در طی تنظیم باد عوض کنید باعث سخت تر شدن کارها خواهید شد.

کارتان را با فشار باد بالاتر در حدود 50-40 psi یا 3-3.5 bar برای تایرهای 2.2 تا 2.3 اینچ شروع کنید. برای سیستم های تیوبلس، از مقادیر پایین تر در حدود 30-40 psi استفاده کنید. در صورت استفاده از تایرهای بزرگتر یا کوچکتر، در هر حال باید با فشار بیشتری کارتان را آغاز کنید. با این فشار برای مدتی دوچرخه را برانید و چسبندگی(سطح تماس با زمین) تایرها را در پیچ ها و عبور از موانع احساس کنید.
حالا، فشار باد را 5 psi یا 0.35 bar در هر تایر کاهش دهید. یک بار دیگر چگونگی سواری با تنظیمات جدید را احساس کنید و آن را با تنظیمات پیشین مقایسه کنید. شما باید مقداری بهبود در چسبندگی با زمین و ثبات بیشتری را احساس کنید. اگر شما هیچ تغییری را احساس نکردید بار دیگر فشار تایرها را 5 psi یا 0.35 bar کاهش دهید.
چیزی که شما لازم دارید بدانید، کمترین فشار بادی است که بتوانید در آن بدون قرار گرفتن در موقعیت پنچری (کاهش مقاومت تایرها در برابر پنچری) دوچرخه سواری کنید. شما زمانی در موقعیت پنچری قرار می گیرید که تایر شما در شرایط کم باد، روی جسمی خارجی قرار می گیرد و بر روی آن فشرده می شود به طوری که تایر و تیوب عیناً در بین جسم خارجی و طوقه قرار می گیرند.
کم کردن فشار باد تایرها را به میزان 3-5 psi یا 0.1-0.3 bar ادامه دهید تا زمانی که احساس کنید چسبندگی (درگیر شدن) تایرها با زمین به خوبی انجام گیرد. زمانی که احساس کردید کنترل خوبی بر روی دوچرخه دارید یا دلیلی برای کاهش باد تایرها نمی بینید زمان آن است که دیگر کم کردن باد تایرها را متوقف کنید.
اگر احساس کردید که طوقه ها با اجسام روی زمین در برخورد می کند یا اگر در موقعیت پنچری قرار گرفته اید، فشار باد را کم کم افزایش دهید تا به فشار باد مطلوب دست پیدا کنید.

در تایرهای تیوبلس، چون نگرانی از پنچری وجود ندارد، شما می توانید میزان باد بیشتری را کم کنید و حتی کمی تماس طوقه نیز مشکلی بوجود نخواهد آورد، اما اگر به طوقه هایتان ضربه های شدید وارد می شود، یا از والف آن هوا خارج می شود و یا در پیچ های تند تایر در تماس با طوقه می چرخد، نشان می دهد بیش از اندازه باد تایر خود را کم کرده اید.
نکات دیگری نیز در هنگام تنظیم فشار باد تایرها باید مورد توجه قرار گیرد. فشار باد پایین تر باعث افزایش مقاومت در هنگام چرخش تایرها می شود. به هر حال، این افزایش مقاومت که سبب افزایش کنترل دوچرخه نیز می شود باعث صرف انرژی بیشتر برای جبران مقاومت اضافی تایرها در هنگام حرکت می شود. شرکت کنندگان مسابقات کراس کانتری ممکن است تصمیم بگیرند از کنترل بهتر صرف نظر کنند تا کارایی بیشتری داشته باشند و به همین دلیل باد تایرهایشان را افزایش دهند.
بعد از پیدا کردن فشار باد مناسب برای تایرهایتان، شما با خصوصیات و رفتار تایرها در زمان وارد آوردن فشار با دست روی آنها، آشنا می شوید. زمانی که شما با ویژگی های تایرها بعد از تنظیم مناسب آشنا شدید این ویژگی های تایر در ذهن شما ثبت خواهند شد و از این پس شما می توانید با هر پمپ بادی تنظیم صحیح فشار باد را روی تایرهای دوچرخه تان انجام دهید.

با اینکه که برای تنظیم فشار باد صحیح باید عوامل زیادی در نظر گرفته شود، ولی دو عامل وزن دوچرخه سوار و نوع لاستیک های دوچرخه از مهمترین عوامل تعیین کننده میزاد باد تایرها می باشد، به همین منظور جدولی در نظر گرفته شده است که حداقل میزان بادی که تایر باید داشته باشد را با توجه به این دو مولفه به شما نشان می دهد و فشار باد تایرهای شما برای کاهش ریسک پنچری نباید کمتر از مقادیر گفته شده در این جدول باشند:


نکات و ترفندهای تنظیم فشار باد
- تایر جلو را بین 2-5 psi کمتر از تایر جلو باد بزنید. این کار به شما در کنترل بهتر دوچرخه در پیچهای تند کمک خواهد کرد
- در مسیرهای ماسه ای و نرم حدود 1-3 psi از باد هر دو تایر کم کنید و برعکس در مسیرهای سنگی و سخت در حدود 1-3 psi به باد تایرها اضافه کنید، اینکار باعث افزایش کارایی در حرکت خواهد شد.
- اکثر دوچرخه سواران باتجربه برای حرکت نرم در مسیر از فشار باد پایین دوری می کنند. اگر شما خودتان را خارج از کنترل و در حال عبور از روی سنگ ها دیدید، کمی افزایش باد تایر تضمین بهتری برای طوقه هایتان خواهد بود.
- فشار دادن انگشتان شصت روی جداره های تایر برای سنجش فشار باد تایر ممکن است شما را به اشتباه بیاندازد. در این موارد بهتر است به فشارسنج یا درجه فشار پمپ باد خود اعتماد کنید.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:43 |
دوچرخه سواری در ترافیک


دوچرخه تان را در ترافیک برانید
متأسفانه تقسیم جاده ها بین ماشین ها شخصی، سایر ماشین ها و کامیون ها یکی از حقایق دنیای دوچرخه سواری است. قانوناً دوچرخه ها به اندازه سایر اتومبیل ها، از تمام حقوق عبور و مرور در جاده ها بهره مند می باشند، اما هنوز به دوچرخه سواران به چشم شهروندان درجه دوم جاده ها نگریسته می شود.
از دوچرخه سواران انتظار می رود تا تمام قوانین راهنمایی را مانند موتورسواران رعایت کنند، اگرچه هنوز باید مراقب وسایل نقلیه بزرگتر و سریعتر بود (همچنین افرادی عجولی که سد راه دیگران می شوند). این راهنمای ترافیکی به شما کمک خواهد کرد تا در خیابان و جاده ها با امنیت و زیرکی بیشتری دوچرخه سواری کنید.

قوانین اصلی جاده

مبانی امنیت دوچرخه
- در هر بار دوچرخه سواری کلاه روی سرتان بگذارید.
- لباس های روشن، کاملاً نمایان، ترجیحاً دارای نوار یا تکه های شبرنگ بپوشید.

- از قوانین جاده پیروی کنید، با دیدن روشنایی و تابلوی ایست توقف کنید.
- با جریان ترافیک حرکت کنید، نه برخلاف آن.
- در تمام مدت با کنترل کامل حرکت کنید. سواری با یک سرعت مطمئنه به شما اجازه عکس العمل در شرایط غیرمنتظره را می دهد.
- از حاشیه خیابان و سایر وسایل نقلیه استفاده کنید.
- هرگز در شرایط نور کم یا تاریکی بدون شبرنگ و چراغ های عقب و جلو دوچرخه سواری نکنید.

تکنیک های دیده شدن

http://www.aparat.com/v/74db21780e9d3fcf4e50ec728d73c534178501

- فاصله ایمن بین خودتان و سایر وسایل نقلیه حفظ کنید. چه فاصله ای ایمن است؟ فاصله ای کافی که به شما اجازه بدهد در شرایط غیرمنتظره عکس العمل نشان بدهید. در اصل می توانید به ازای هر 8 کیلومتر سرعت به اندازه یک طول دوچرخه با وسیله جلویی فاصله ایجاد کنید. حداقل 1.5 متر بین خودتان و وسیله جلویی فاصله داشته باشید.
- به جوی آب خیلی نزدیک نشوید. از لبه جوب فاصله لازم را داشته باشید.
- انفرادی دوچرخه سواری کنید(پهلوی هم حرکت نکنید). در اکثر کشورها و ایالات این یک قانون می باشد. (توجه: برخی کشورها اجازه می دهند تا 2 دوچرخه سوار در کنار هم حرکت کنند اما حرکت 3 دوچرخه در کنار هم غیرقانونی می باشد.)

- در پیاده رو نرانید مگر آنکه مجبور به اینکار باشید. موتورسوارها در چهارراه ها یا در هنگام ورود و خروج به قسمت خود اغلب حرکت سریع دوچرخه ها را در پیاده رو نمی بینند.
- بعلاوه، به ماشین هایی که از کوچه ها بیرون می آیند توجه کنید، آنها ممکن است شما را نبینند.
- در هنگام نیاز، صدا دربیاورید (از شیپور، بوق، سوت یا فقط داد زدن استفاده کنید)
- در ترافیک سنگین و حرکت کند ماشین ها، اغلب استفاده از خط وسط خیابان ایمن تر خواهد بود زیرا همه شما را می بینند و کمتر تحت فشار خواهید بود.

- در خیابان های شلوغ، سعی نکنید تا از پشت سبقت بگیرید و از پهلوی ماشین های ایستاده در ترافیک عبور کنید، در یک مسیر راست برانید و مواظب باز شدن در ماشین ها باشید.
- آماده ترمز کردن باشید، دستانتان را نزدیک دسته های ترمز نگهدارید تا بتوانید به سرعت توقف کنید.
- در هنگام عبور از چهارراه ها با سرعت بیشتری رکاب بزنید.
- اگر 5 یا تعداد بیشتری ماشین در پشت سر شما قرار دارند، کنار بزنید و به آنها اجازه عبور کردن بدهید.
- اتفاقات را پیش بینی کنید.

هشدارهای جاده
- در تمام مدت نسبت به تغییرات محیط اطرافتان هوشیار باشید.
- تا حد امکان برای رساندن منظور خود به رانندگان و سایر دوچرخه سواران با آنها ارتباط برقرار کنید. در هنگام پیچیدن یا ایستادن از علامت های دست استفاده کنید، اما فرض کنید که علائم شما ممکن است برای سایر رانندگان قابل فهم نباشد.

همچنین به ویدئوی زیر درباره استفاده از علائم دست توجه کنید.


- ارتباط چشمی دوستانه ای با رانندگان برقرار کنید. این کار کمک می کند تا منظورتان را از طریق احساس به دیگران منتقل کنید.
- کامیونت ها در هنگام پیچیدن دید درستی ندارند، از قرار گرفتن در نقطه کور آنها خودداری کنید.
- مراقب چیزهایی که منجر به بروز مشکلات بین دوچرخه سواران و رانندگان می شود باشید، مانند آفتاب شدید، خستگی، تاریکی و انحراف شدید در جاده.
- از اعمالی که بدلیل نزدیکی بیش از حد، ارتباط ضعیف یا کاهش تمرکز باعث بروز تصادفات بین دوچرخه سواران می شود دوری کنید.
- توجه ویژه ای به چهارراه ها داشه باشید، اکثر تصادفات دوچرخه در اینجا رخ می دهد.
- در هنگام قرار گرفتن در ترافیک با اعتماد به نفس برانید. ترس و لرز دوچرخه سوار سبب عصبانیت رانندگان می شود. دوچرخه سوارانی که با احترام و اعتماد به نفس دوچرخه سواری می کنند همیشه به فضای بیشتر و احترام متقابل دست می یابند.

دوچرخه سواری در بزرگراه

دوچرخه سواری در جاده های پرسرعت نیاز به توجه بیشتری دارد. اگر امکان آن وجود دارد، از رفتن به بزرگراه ها خوداری کنید و اگر مجبور به این کار هستید از قوانین زیر پیروی کنید.
- تا جایی که می توانید از سمت راست حرکت کنید، و تا حدامکان از شانه جاده استفاده کنید.
- به طور مرتب پشت سر خود را بررسی کنید و به صدای ماشین هایی که در حال رسیدن به شما هستند گوش دهید.
- در هنگام عبور وسایل نقلیه برای کاهش مقاومت باد، با پایین نگهداشتن بدن و محکم گرفتن فرمان، خودتان را محکم کنید (بخصوص در برابر کامیون های بزرگ یا سایر وسایل نقلیه طویل) و تا حدامکان از سمت راست حرکت کنید.
- به خاطر بسپارید که باد ناشی از گذشتن وسایل نقلیه دوچرخه ها را به جلو و سمت وسیله نقلیه متمایل می کند.
تذکر: فقط به خاطر اینکه شما روی دوچرخه هستید، نمی توانید خود را از تخلفات راهنمایی و رانندگی مبرا بدانید، پس برای حفظ امنیت خودتان همیشه از قوانین راهنمایی در جاده ها پیروی کنید.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:41 |
حفظ سرعت در مسیرهای مارپیچ

مهارت و سرعت در مسیرهای مارپیچ از موضوعاتی است که بسیاری از دوچرخه سواران درباره آنها سوال می پرسند. هدف نهایی هر دوچرخه سوار عبور از مسیرهای مارپیچ مثل قایق سواران در آبهای خروشان می باشد و شما می توانید با دنبال کردن این مطلب به این مهارت دست پیدا کنید.

گام اول توجه به وضعیت بدن می باشد. دوچرخه شما نیاز دارد تا آزادانه به هر طرف حرکت کند و برای گردش و پیچیدن به هر طرف کج (متمایل) شود. این به معنی است که وضعیت بدن شما باید آرام، در مرکز دوچرخه باشد، همچنین باید به دستانتان آزادی عمل بدهید و به زانوهایتان اجازه دهید تا در صورت نیاز قابلیت حرکت در جهات مختلف را داشته باشد. شما باید بیش از اینکه بر روی زین فشار بیاورید با ایستادن بر روی آن به حالت معلق در هوا قرار بگیرید تا بتوانید به سرعت در مواقع چرخش وزنتان را به طرفین منتقل کنید اما همواره باید در صورت نیاز به طور ساکن و پایدار بر روی پدال ها قرار بگیرید.
یکی از رایج ترین مشکلاتی که در بعضی از دوچرخه سواران دیده می شود گرفتن فرمان با دستان قائم و راست می باشد بطوری که محکم فرمان را می گیرند. در این وضعیت شما قادر به خم کردن ملایم و راحت دوچرخه به طرفین نخواهید بود چون نیروی وارده از بدن شما به دستان سفت و محکم تان منتقل می شود.


مشکل دیگر وسوسه استفاده از زین دوچرخه بین پاها به عنوان تکیه گاه در هنگام پیچیدن است، این مورد زمانی پیش می آید که شما به جای خم کردن بدن خود در هنگام پیچیدن، برای اینکار به زین نیرو وارد می کنید.

مشکل مرسوم دیگر قرار گرفتن بیش از حد بدن در قسمت عقب دوچرخه است، و شما در این مورد برای پی بردن به وضعیت قرارگیری خودتان نیاز به کمک خواهید داشت (یک دوست، دوربین فیلمبرداری یا یک مربی).
"وزنتان را عقب بدهید" چیزی است که ما اغلب زمانی که با مسیرهای تکنیکی مواجه می شویم می شنویم که باعث عکس العمل سریع دوچرخه سوار می گردد. همچنین شما نیاز دارید تا مقدار کافی از وزنتان را نیز تایر جلو بدهید تا در هنگام تغییر مسیر هنگام دور زدن دوچرخه تان حالت پایداری داشته باشد.


نکته آخر در مورد مدیریت دیدتان است. ما همواره این سخن را که "جلو را نگاه کن، نه پایین" می شنویم، اما آیا می دانید استفاده از این حرف چه زمانی بهتر است؟ رانندگان مسابقات درباره نگاه کردن به "یک نقطه مشخص" صحبت می کنند و آن حاشیه های مسیر در فاصله دورتر می باشد که می تواند هدف خوبی برای نقطه دید ما باشد.

سعی کنید مسیر را قسمت بندی کنید و هر بار روی قسمت انتهایی همان قسمت از مسیر که قابل دیدن می باشد تمرکز کنید. با چشمانتان لحظه به لحظه عقب برگردید و به چرخ جلویتان نگاه کنید و سعی کنید سریعاً به نقطه مشخص شده تان بازگردید و بهترین حالت را برای عبور هر چه بهتر از نقطه هدف ارزیابی کنید.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:40 |
انواع تایرهای دوچرخه



تایرهای دوچرخه با توجه به فوق استفاده آنها به چهار نوع مختلف دسته بندی می شوند که هر یک ویژگی های خاص خود را دارد که در ادامه به بررسی نوع و ویژگی های هر یک از آنها خواهیم پرداخت.


تایرهای تیوب دار (Tube type tires)


تایر دارای تیوب از انواع استاندارد تایرهای دوچرخه می باشند. این تایرها بر روی طوقه قرار می گیرند و دور لبه های تایر از سیم استیل یا فیبر قابل انعطاف آرامید(Aramid) بوده و تیوب با قرارگیری در داخل تایر و باد شدن قابل استفاده می شود. از مزایای تایرهای دارای تیوب می توان به قیمت پایین تر و تولید در سایزهای مختلف اشاره کرد.


تایرهای تیوبلس (Tubeless tires)

لاستیک های تیوبلس یا UST که مخفف سیستم جهانی تیوبلس (Universal System Tubeless) می باشد. زمانی که تایر بر روی طوقه مخصوص UST (طوقه مخصوص تیوبلس) قرار می گیرد.


نحوه قرارگیری آن بگونه ای می باشد که لبه های تایر در قسمت اتصال به طوقه در اثر فشار هوا، طوری بر روی هم قفل می شوند که نیازی به قرار دادن تیوب در داخل تایر نخواهد بود به این صورت که حاشیه دور تایر با فشار باد تایر مانند یک درزگیر عمل کرده و با محکم شدن روی دیواره طوقه مخصوص تیوبلس استاندارد، امکان خروج هیچ هوایی را به خارج تایر نمی دهد.
از مزایای این تایر می توان به سواری با فشار هوای پایین داخل تایر، افزایش سطح تماس تایر با زمین و حذف تیوب یک جز جداگانه که می تواند باعث پنچری شود، اشاره کرد.



تایرهای سازگار با مایع پنچرگیری (Sealant compatible tires)


تایرهای سازگار با مایع پنچرگیر یا SCT را می توان نقطه تلاقی تایر تیوب دار و تایر تیوبلس دانست. ای نتایر در هنگام استفاده از مایع پنچرگیری، فرمی به شکل تایرهای تیوبلس می گیرد، اما اغلب با طوقه های تمام دوچرخه ها سازگار می باشد که از ویژگی های تایرهای تیوب دار است. تایرهای SCT یک لایه اضافی در جداره داخلی تایر دارند که به دلیل نازکی و سبک تر بودن این تایرها در مقابل تایرهای UST(تیوبلس)، آنها را با انواع خواص شیمیایی مایعات پنچرگیری قابل استفاده می سازد.
از مزایای تایرهای SCT می توان به استفاده از تایر در فشار باد پایین و پنچرگیری خودکار در اثر وجود مایع پنچرگیری در آن اشاره نمود.


تایرهای لوله ای (Tubular tires)


تیوب های لوله ای برپایه افزایش کارایی ساخته می شوند به این صورت که تیوب درون جداره داخلی تایر دوخته شده و سپس روی طوقه چسبانده می شود. این نوع تایرهای در اصل برای دوچرخه های مسابقات جاده ای استفاده می شود زیرا تعویض سریع تایر و تیوب در این نوع دوچرخه های هزینه بر و مشکل است.


از مزایای تایرهای لوله ای به امکان استفاده در فشار بالای باد تایر نام برد.(بعضی تایرهای تیوبلار قابلیت تحمل حداکثر فشار 200psi و بالاتر را دارند)
همچنین در هنگام استفاده از تایرهای لوله ای انعطاف بیشتری نسبت به تایرهای تیوب دار احساس می شود که این بدلیل بالا بودن میزان "رشته های به کار رفته در بافت تایر در هر اینچ" یا TPI که مخفف Thread Per Inch می باشد که در تولید تایرهای تیوبلار بکار می رود. بالا بودن TPI (تراکم بافت تایر) به این معنی است که تایر امکان داشتن جداره ی نازک تر و منعطف تر خواهد داشت.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:39 |
تنظیم صحیح زین دوچرخه



وضعیت قرارگیری زین به نظر می رسد گاهی اوقات کاملاً به یک معما شباهت دارد. گاهاً دوچرخه سوارانی دیده می شوند که زانوهایشان در هنگام رکاب زدن تا سینه بالا می آید و گروهی دیگر نیز پاهایشان بیش از حد پایین تر از رکاب ها می روند. این موارد ناشی از نادانی افراد نیست بلکه مربوط به نبود اطلاعات کافی در مورد تنظیم صحیح زین دوچرخه می باشد. تنظیم صحیح زین دوچرخه باعث داشتن یک سواری راحت، کارا و لذت بخش می شود.
موقعیت زین از آن چیزهایی است که برای افراد زیادی مانند یک راز می باشد. اما در واقع تنظیم صحیح زین کار ساده ای می باشد و در 3 مرحله ساده قابل انجام می باشد. با تنظیم صحیح زین قدرت رکاب زدن شما افزایش پیدا خواهد کرد همچنین باعث بهبود کارایی شما و کاهش ناملایمات ناشی از نشستن روی زین می شود. آیا می دانید درد پشت، زانو درد، درد شانه ها و کمر درد همگی می توانند به خاطر موقعیت نادرست زین دوچرخه تان باشند؟

1- ارتفاع


اولین موردی که در این مقاله با آن مواجه می شویم " ارتفاع " خواهد بود.
به منظور سواری در یک وضعیت مطلوب، صندلی(زین) باید این اجازه را به زانوها بدهید تا بطور کامل کشیده(راست) شوند. بهترین روش پی بردن به کشش صحیح پاها(زانوها) با نشستن بر روی زین و قرار دادن پاشنه ها بر روی پدال ها میسر می گردد. اگرچه این روش دقیقی برای تعیین بهترین وضعیت دوچرخه سواری نیست، اما امکان خطای ناشی از تغییر غیرعمد زاویه مچ پا را نمی دهد.


در همین حال که بر روی مرکز صندلی و به صورت بالانس نشسته اید، به عقب رکاب بزنید، زین باید در موقعیتی قرار بگیرد که در هنگام کشیدگی کامل پاها سبب تغییر حالت نشیمگاه دوچرخه سوار از مرکز زین به طرفین نشود. بعد از پیدا کردن محل صحیح زین آن قسمت را با یک وسیله فلزی علامت بزنید.(در صورتی لوله زین از جنس فیبر کربن می باشد، می توانید از یک ماژیک برای این کار استفاده کنید)

2- زاویه


دومین موردی که در تنظیم موقعیت زین باید به آن توجه کنیم " زاویه " می باشد.
زاویه صندلی دوچرخه با راحتی دوچرخه سوار ارتباط زیادی دارد. یک زین با زاویه خیلی زیاد به جلو(پایین) منجر به افزایش فشار روی دستان، کمر و شانه ها خواهد شد. یک زین با خیلی زیاد به عقب(بالا) باعث افزایش کشش بدن و از دست دادن وضعیت مطلوب سواری می شود. یک تغییر جزئی در زاویه زین تاثیر زیادی بر روی نواحی حساس بدن خواهد داشت. با هر بار تغییر سطح زاویه، زین به طور تقریبی به میزان 2 درجه تغییر می نماید. اگر شما با مطالب بالا نمی توانید زین خود را به طور صحیح تنظیم کنید ممکن است زین تان مناسب شما نباشد زیرا زین های زیادی با طراحی، عرض و میزان نرمی متنوعی وجود دارند.

3- فاصله

سومین مورد قابل توجه در تنظیم صحیح زین، " فاصله " صندلی از فرمان است.
این به معنی قابلیت جلو و عقب رفتن زین بر روی ریل های متصل به لوله زین می باشد. این تنظیم موقعیت دوچرخه سوار را نسبت به فرمان و پدال تعیین می کند. به منظور تنظیم درست فاصله زین شما به یک شاقول نیاز خواهید داشت. این وسیله برای سنجش میزان قائم بودن یک چیز نسبت به یک خط عمودی می باشد.


یک پای خود را بر روی پدال قرار دهید طوری که طبق قامه موازی با زمین قرار گرفته باشد. شاقول را مستقیماً پشت و کنار زانو نگهدارید. در اینجا استخوان ران و استخوان درشت نی باید از نقاط تقاطع خط عمودی باشند.(مانند تصویر)
در ادامه نیز خط عمود باید از مقابل محور پدال عبور کند. با توجه به محل تقاطع این سه تنظیم صحیح را می توان انجام داد.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:38 |
انواع والف تیوب های دوچرخه


والف دوچرخه یک قطعه فلزی کوچک بر روی تیوب می باشد که این اجازه را می دهد تا با اتصال یک پمپ باد بتوان تایر را از باد پر کرد. والف های دوچرخه به طور مرسوم در دو نوع مختلف طراحی می شوند که هر یک مزایا و معایب خودشان را دارند.

والف های دوچرخه انواع مختلفی دارند که شامل موارد زیر می باشند:
1- والف امریکن (Shrader) که بر روی اکثر دوچرخه های تولید شده وجود دارند،
2- والف فرانسوی (Presta) که نسخه جدیدتر و باریک تر والف های امروزی می باشد،


3- والف های انگلیسی (Woods یا Dunlop) که در دوچرخه های قدیمی بکار می رفت و امروزه استفاده از آن منسوخ شده است.


در ادامه به بحث در مورد دو نوع مرسوم والف ها که والف های امریکن و فرانسوی می باشند، خواهیم پرداخت.




والف امریکن یا شرادر (Schrader tube valve)


این نوع والف ها که بصورت "Schrader" یا "Shrader" تلفظ می شوند، همان والف هایی هستند که شما با آنها بر روی تایر ماشین ها آشنا هستید. تعداد زیادی از دوچرخه های معمولی (نه خیلی گرانقیمت) هنوز از این نوع والف بر روی تیوپ های خود استفاده می کنند. طراحی این نوع والف بسیار بزرگ به نظر می رسد، به همین خاطر دوچرخه های جدیدتر بخصوص دوچرخه های جاده با طوقه های باریک از نوع ارتقاء یافته این والف که باریک تر از مدل های پیشین می باشد بهره می برند.
تمام والف ها Shrader دارای یک هسته(مغزی) با قابلیت جداسازی می باشند که امکان افزودن مایع ضدپنچری را می دهد.
یک تایر مجهز به والف Shrader دارای چندین مزیت می باشد:
1- در صورت نیاز به تعویض، به وفور یافت می شود.
2- بدون نیاز به هیچ مبدلی در تمام آپارتی ها امکان پرکردن باد میسر می باشد.
3- جدا کردن مغزی والف و پر کردن آن با مایع پنچری به آسانی امکان پذیر می باشد.
4- به خاطر ساختار زمخت و سخت برای کودکان و نوجوانانی که خودشان تایر را باد می زنند و امکان آسیب رسیدن به آن وجود دارد مناسب می باشد.


والف فرانسوی یا پرستا (Presta tube valve)


این نوع، دارای طراحی جدیدتر و نازک تر می باشد. والف Presta به حفره کوچکتری بر روی طوقه نیاز دارد و همین موضوع باعث کاهش برخورد و افزایش استحکام طوقه می شود.
تولیدکنندگان والف های قدیمی تر Shrader به دلیل قطر بزرگتر این والف ها مجبور بودند تا برای افزایش ثبات و استحکام طوقه ها در اطراف حفره این والف ها آنها را عریض تر و با پهنای بیشتر بسازند. در صورتی که والف های Presta با طراحی خاص خود این مشکل را حل کرده اند.
به همین منظور والف های Presta به طور رایج بر روی طوقه دوچرخه های کوهستان مدل بالا و تمامی دوچرخه های جاده باریک استفاده می شوند. این والف ها برای دوچرخه سواران مسابقات نیز از نظر آیرودینامیک و همچنین ایجاد بالانس بهتر برای چرخ ها گزینه ی مناسب تری می باشد.
برخی از والف های Presta به منظور پر کردن مایع ضدپنچری در آنها، دارای مغزی قابل جداشدن می باشند. از طرف دیگر دو نوع رزوه موجود در این والف ها احتمال گم شدن مهره های بسته شده به والف های فرانسوی را افزایش می دهد و دوچرخه سواران را ناچار به تهیه یک ست انبرداست برای تعمیرات و باد زدن تایرهای مجهز به این نوع والف ها می کند. از اینرو برای جلوگیری از مشکلات ناشی از گم شدن مهره های روی والف می توانید با خرید تیوب های پرشده از مایع ضدپنچری و یا تیوب معمولی به همراه نوار دور لاستیک، احتمال پنچری را به میزان قابل ملاحظه ای کاهش دهید.
برای باد کردن یک تیوب Presta (فرانسوی) با پمپ های باد معمولی شما نیاز به یک مبدل خواهید داشت. این مبدل امکان قرارگیری بر روی طوقه را دارد تا احتمال فراموشی آن از بین برود و داشتن این مبدل شما را از حمل پمپ باد در حین دوچرخه سواری بی نیاز می کند.




والف های Presta بدلیل نداشتن مغزی فنری که در والف های Schrader موجود می باشد، تلاش کمتری برای پنچرگیری نیاز دارند. این نوع والف ها قادرند تا فشار باد بیشتری که در تایرهای جاده دیده می شود را در خود نگه دارند، همچنین به مرور زمان نشت باد کمتری دارند.
والف های Presta خیلی بیشتر از انواع Schrader آسیب پذیرتر می باشند و باید در هنگام باد زدن تیوب با احتیاط خیلی زیادی رفتار کرد تا ضربه شدید به آنها وارد نشده، یا خم نشوند.

به همراه داشتن یک تیوپ یدک برای جایگزینی در مواقع لازم نیز ضروری می باشد زیرا امکان تعمیر والف دوچرخه وجود ندارد و این اصلاً خنده دار نیست که مجبور شوید دوچرخه تان را کیلومترها هل بدهید!


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:37 |
سگ و دوچرخه سواری
(آموزش برخورد فنی با سگ در حین دوچرخه سواری)


متأسفانه این یکی از رایج ترین تجربیات دوچرخه سواران است. زمانی که شخصی دوچرخه سواری می کند، حرکات دوچرخه و دوچرخه سوار باعث تحریک سگ شده و باعث دنبال کردن، پارس کردن، و حتی گاز گرفتگی می شود. اگر این اتفاق برای شما بیفتد چکار خواهید کرد؟ آیا می خواهید از گازگرفتگی یا مواجهه با سگ ها دوری کنید؟ عکس العمل شما در آن شرایط چگونه خواهد بود؟
در ادامه چندین راه برای مقابله با سگ ها به شما پیشنهاد خواهیم کرد.

1- روی سگ داد بزنید

خیلی از دوچرخه سوارانی که با فریاد، از عبارات "نه!" یا "سگ بد" استفاده می کنند، قادر خواهند بود تا سگ ها را تسلیم خود کنند. اکثر سگ ها تمایلی برای گاز گرفتن ندارند بلکه می خواهند خود را قوی و درنده نشان دهند تا شما را مجبور به خروج از قلمرو خود کنند. اگر شما بتوانید با رفتار و اعتماد به نفس همراه با یک صدای بلند و نگاه تیز به سگ خیره شوید در بیشتر موارد آنها عقب نشینی کرده و برمی گردند.


2- سرعت خود را کم و زیاد کنید

مانند حرکات یک مدافع در زمین فوتبال، بهترین راه برای مقابله با حمله کننده در مسیر، داشتن سرعت متغیر است. سرعت خود را به اندازه سرعت سگ کم کنید، سپس در لحظه آخر(در هنگام رسیدن سگ به شما) بلند شوید و روی تنه بشدت رکاب بزنید. در این هنگام سگ مانند شخصی که در ترافیک با سرعت ثابت در حال حرکت است و به یکباره ماشین جلو از اون دور می شود شکه خواهد شد! حتی اگر شما بتوانید با یک وسیله در کیف تان یا هر چیز دیگری حواس سگ را منحرف کنید به شما کمک خواهد کرد تا از آن جلو بیفتید.


3- با صدای آرام با سگ حرف بزنید

بجای فریاد زدن، برخی دوچرخه سواران از طریق گفتن عباراتی مانند "سگ خوب" به نرمی و با صدای آرام، در حین رکاب زدن ملایم، در برخورد با سگ ها موفق بوده اند. شاید اینجور رفتار ملایم و حرکت آرام روی آنها کارساز باشد زیرا نیمی از سرگرمی سگ ها، دنبال کردن است و با این رفتار این سرگرمی از آنان گرفته خواهد شد.
این روش برای زمانی که یک سگ در جاده و مستقیماً در جلوی شما قرار دارد و شما امکان فرار را ندارید، بهترین گزینه می تواند باشد.


4- توقف کنید و پیاده حرکت کنید

با وجود اینکه به نظر می رسد این روش چندان موثر نباشد، گاهی اوقات تمام چیزی که شما برای توقف دنبال کردن سگ نیاز دارید این است که از دوچرخه خود پیاده شوید. بعد از پیاده شدن از دوچرخه، آنرا بین خود و سگ قرار دهید و در حالی که به آرامی با سگ صحبت می کنید، به آرامی حرکت خود را ادامه دهید. اینکار شما باعث می شود تا سگ، دیگر شما را تهدیدی برای خود نداند و یا دنبال کردن شما برایش جذابیتی نداشته باشد، و به این ترتیب تمایل سگ به تعقیب از بین می رود و به خانه اش بازمی گردد.
این روش در مواقعی که در مسیرهای شنی یا ماسه ای و همچنین در تپه و کوهستان که جاده دارای شیب می باشد و امکان حرکت با سرعت بالا وجود ندارد بسیار موثر می باشد.


5- سگ را گول بزنید

اگر شما می دانید در یک قسمت از مسیر با سگی برخورد خواهید کرد، به وسایل نقلیه عبوری توجه کنید و از آنها به عنوان موانع متحرک استفاده کنید. اگر یک وسیله نقلیه از پشت در حال نزدیک شدن به شما است و شما نیز نزدیک محل وجود سگ هستید، موقع آن است تا با قرار گرفتن در کنار آن وسیله نقلیه با هم از آنجا عبور کنید. صدای وسیله نقلیه مانند یک پوشش به کمک شما آمده و در صورتی که بتوانید با سرعت وسیله نقلیه حرکت کنید، سگ در نهایت متوجه شما نخواهد شد.


6- روی سگ آب بپاشید

زمانی که سگی را در فاصله خیلی کمی با خود دیدید، قمقمه آب خود را آماده کنید. اگر سگ همچنان به شما نزدیکتر شد، با فشردن قمقمه حسابی روی صورت سگ آب بپاشید. اینکار سگ را گیج کرده و زمان کافی را برای فرار از دست او برای شما ایجاد می کند. معمولاً با اینکار سگ می ایستد و مشکل حل می شود.
اگر شما از کوله پشتی و کیسه آب استفاده می کند، تا حدامکان دهان خود را پر از آب کنید و آن را روی سگ بپاشید. این روش نیز می تواند مفید باشد اما پاشیدن آب با قمقمه به مراتب دقیق تر و موثرتر می باشد.
برای اثربخشی بیشتر، شما می توانید آب را با افزودنی قوی تر دیگری مخلوط کنید. یکی از خوانندگان می گفت که همیشه یک بطری با مخلوط آب و سرکه به همراه داشت و هر زمان که سگی به قصد حمله به سمت اون می آمد با کمی از این مخلوط او را مغلوب می کرد.


7- سگ را جا بگذارید

برای گذشتن از یک سگ، گاهی اوقات رکاب زدن با سرعت جت، بهترین انتخاب می باشد و اینکه امیدوار باشیم تا بتوانیم سگ را پشت سر بگذاریم. در اینگونه موارد ترکیبی از چندین مورد دیگر مانند فریاد زدن روی سگ و/یا پاشیدن آب توصیه می شود، زیرا انجام این کار به مبارزه طلبیدن سگ در دنبال کردن می باشد که همین "دنبال کردن" کاری است که سگ برای آن زندگی می کند.
اگر شما این کار را انتخاب کردید، شما باید در کنار جاده حرکت کنید، جایی که سگ با مشکل بیشتری برای حرکت نسبت به مسیرهای شنی یا علفزار مواجه خواهد بود.


8- به سمت سگ حمله کنید

در موقعیت هایی که شما واقعاً احساس خطر می کنید، شما باید به خودتان حق حمله به سگ را بدهید. با استفاده از یک پمپ باد، قفل دوچرخه یا هر چیز دیگری که در دست داشتید ضربه ای به پوزه سگ بزنید. بیشتر سگ ها گاز نمی گیرند، اما شما تمایل ندارید تا یک راه سخت را برای روبرو شدن با سگ پیدا کنید.
ممکن است به عده از دوچرخه سواران پیشنهاد شود تا با زدن سگ ها در مواقع ضروری خطر را از خود دور کنند، اما اینکار زمانی که دوچرخه سوار کفش های فیکس به پا دارد مشکل خواهد شد. به علاوه، در هر دو حالت، زدن یک سگ یا چرخاندن چیزی جلوی او و هر نوع حرکات وحشیانه و شدید می تواند شانس شما را برای دفع خطر افزایش می دهد. با تمام اینها، این گزینه باید به عنوان آخرین راه چاره انتخاب شود.


9- اسپری فلفل

برخی از دوچرخه سواران برای جلوگیری از تعقیب سگ ها از اسپری فلفل استفاده می کنند. این کار می تواند موثر باشد اما واقعاً توصیه نمی شود مگر اینکه شما بدانید سگی در کمین شماست و همچنین شما قادر به آماده کرده اسپری برای سگی که در حال نزدیک شدن به شماست را دارید.
در مورد این روش تردیدهایی وجود دارد از جمله اینکه برای استفاده از اسپری، شما باید آن را آماده داشته باشید تا در مواقع لزوم بتوانید از آن استفاده کنید در حالی که ماهیت دنبال کردن و تعقیب طوری است که فرصت درآوردن، و آماده کردن اسپری برای استفاده از آن در فرصت بسیار کم بوجود آمده وجود ندارد. همچنین باید مراقب باشید تا به صورت خود اسپری نکنید، و در معرض بخار ناشی از گاز فلفل قرار نگیرید.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:36 |
آموزش تنظیم میزان Sag و Damping

تنظیم دقیق کمک های دوچرخه تان به میزان زیادی سرعت و کنترل شما را روی دوچرخه بهبود می بخشد. در اینجا به شما مبانی اولیه نحوه تنظیم صحیح کمک را آموزش خواهیم داد. بعدها شما می توانید خودتان این تنظیمات را براساس استایل و تجربیات دوچرخه سواری خودتان انجام دهید.
پیش از هر کاری به تعریف Damping و Sag می پردازیم.

damping به تنظیمی گفته می شود که از طریق تنگ و گشاد کردن حفره عبور روغن بین دو محفظه موجود در داخل کمک سرعت عبور روغن و در نتیجه سرعت بازی کمک را تنظیم می کند.

Sag به میزان بازی کمک در اثر وارد آمدن وزن دوچرخه و دوچرخه سوار بر روی کمک های دوچرخه گفته می شود که این میزان در رشته های مختلف بنا به شرایط مختلف دوچرخه سواری تفاوت دارد.

ابزار مورد نیاز برای اینکار: خط کش یا متر- بست پلاستیکی- پیچ گوشتی- پمپ مخصوص کمک


راهنمای 16 مرحله ای برای تنظیم کمک جلو و وسط :
1- وزن دوچرخه سوار هنگام تنظیم دوچرخه بسیار مهم می باشد، همچنین تمام چیزهایی که دوچرخه سوار بر روی دوچرخه به تن دارد بر عملکرد دوچرخه تأثیر خواهند داشت. پس پیش از تنظیم کمک ها هر آنچه در هنگام سواری به همراه دارید بپوشید. اگر شما از یک کوله پشتی استفاده می کنید مطمئن شوید که تمام وسایل و ابزار مورد نیازتان را برداشته اید، همچنین در صورت استفاده از مخزن آب آنرا با مقداری آب که معمولاً همراه خود دارید پر کنید.اگر دوچرخه دانهیل دارید، شیلد و محافظ های خود را مانند شرایط واقعی بپوشید.
چهار مرحله بعدی نحوه تنظیم کمک های بادی را به شما نشان می دهند. اگر شما کمک فنری دارید، به مرحله شش بروید.


2- شما نیاز به دانستن طول بازی کمک دارید. این مقدار را از دفترچه راهنمای محصول یا با مراجعه به وب سایت سازنده کمک یا دوچرخه بدست آورید. اگر این امکان برای شما مهیا نیست می توانید خودتان طول کمک را با اندازه گیری فاصله میان دو پیچ اتصال کمک به تنه (eye-to-eye) بدست بیاورید.


سپاس با خارج کردن باد کمک و نشستن بر روی دوچرخه اجازه دهید کمک تا آخرین حد داخل برود، سپس طول کمک را مجدداً اندازه بگیرید. با تفریق مقدار دوم (طول کمک بعد از نشستن روی دوچرخه) از مقدار اول (طول کمک در حالت عادی) میزان کمک بازی را بدست آورید. دوباره کمک را با تلمبه مخصوص باد بزنید.


3- در صورتی که یک اورینگ دور کمک دوچرخه تان وجود ندارد، یک بست پلاستیکی به دور شفت کمک ببندید. اگر کمک شما دارای پیچ تنظیم می باشد آن را به حالت open/off بچرخانید تا هیچ مقاومتی نشان ندهد. سپس اورینگ یا بست پلاستیکی را در بالاترین حالت (حالت سکون کمک) قرار دهید. نزدیک یک دیوار قرار بگیرید، به آرامی و بدون هیچ فشار اضافی بر روی دوچرخه بنشینید. در حالت دوچرخه سواری واقعی قرار بگیرید. به آرامی و با دقت، بدون هیچ فشاری به کمک عقب، دوچرخه را به دیوار تکیه دهید.


4- حال فاصله میزان جابجایی اورینگ در اثر جابجایی کمک ناشی از وزن خود بر روی دوچرخه را اندازه گیرید، ایم فاصله میزان Sag می باشد. برای کراس کانتری میزان sag که ما پیشنهاد می کنیم 25 درصد بازی کمک در اثر وزن دوچرخه سوار، برای تریل سواران نیز 30 درصد بازی از نقطه آغازین بازی کمک و برای دانهیل سواران این میزان 35 درصد توصیه می شود.


به عبارت دیگر برای محاسبه مقدار دقیق sag باید میزان بازی کمک را در عدد 0.25 برای کراس کانتری ضرب کنید، همچنین این عدد 0.3 برای تریل سوارها و 0.35 برای دانهیل سواران می باشد.
5- برای مقاومت بیشتر کمک، پمپ مخصوص کمک را به محل مربوطه متصل کنید، فشار باد کمک را بررسی کنید و به میزان 20psi فشار باد کمک را زیاد کنید. شما هر بار با جدا کردن پمپ از کمک مقداری فشار باد را از دست می دهید پس شما هر بار در حدود 10psi فشار کمک را افزایش می دهید. پس از افزایش باد کمک، پمپ را جدا کنید و طبق مرحله 3 به بعد عمل کنید. برای نرم تر عمل کردن کمک، پمپ را در محل مخصوص متصل کنید و فشار پمپ را بررسی کنید، سپس 5psi باد کمک را کاهش دهید، سپس پمپ را جدا نموده و طبق مرحله 3 عمل کنید.
این مرحله را آنقدر تکرار کنید تا به میزان مورد نیازتان دست یابید.
سه مرحله بعدی به شما چگونگی تنظیم کمک فنر را نشان خواهد داد. اگر شما کمک بادی دارید، به مرحله 9 بروید.


6- اگر شما یک کمک فنر دارید، مجدداً باید طول بازی کمک خود را بدانید. این میزان را از دفترچه راهنمای محصول یا وب سایت سازنده کمک یا دوچرخه خود بدست آورید. اگر این امکان برای شما وجود ندارد به طور فیزیکی طول کمک را بدست آورید. با استفاده از یک پیچ گوشتی الاستومر را به قسمت بالایی شفت جابجا کنید. با استفاده از یک متر نواری یا خط کش، از انتهای بدنه کمک تا قسمت بالایی سطح ساکن کمک را اندازه بگیرید. با اینکار میزان بازی شفت کمک را بدست خواهید آورد.


7- پیچ تنظیم Preload را کاملاً ببندید و سپس یک دور آن را بچرخانید. اگر کمک شده دارای تنظیم دمپینگ می باشد آن را باز کنید. فاصله دو نقطه اتصال کمک به تنه را اندازه بگیرید. دوچرخه را کنار دیوار تکیه دهید، به آرامی بر روی دوچرخه قرار بگیرید، مطمئن شوید که نیروی اضافی بر دوچرخه وارد نمی کنید. در مرکز دوچرخه به حالت سواری بنشینید. از دوست خود بخواهید تا طول دو سر کمک را مجدداً اندازه بگیرد.



8- مقدار اندازه گیری شده دوم را از مقدار اول کم کنید تا میزان Sag مشخص شود. مرحله چهارم را برای محاسبه میزان Sag توصیه شده ببینید. برای افزایش سفتی کمک یک دور پیچ تنظیم Preload را بچرخانید، سپس به مرحله سوم بروید. در صورتی که با چهار دور چرخاندن Preload نتیجه مطلوب حاصل نشد شما به یک فنر قوی تر نیاز خواهید داشت. تنظیمات را تا زمان دستیابی به نتیجه دلخواه ادامه دهید. اگر کمک شما نیاز به نرم تر بودن داشت، شما باید یک کمک سبک تر بخرید.


9- شما می توانید با فشار دادن صندلی دوچرخه تان به پایین میزان Rebound (خرگوش لاک پشت) کمک خود پی ببرید. برای اینکار صندلی را با پایین هل داده و به یکباره آن را بالا بکشید، چرخ عقب باید به آرامی بالا بیاید (از زمین کنده شود). اگر چرخ کاملاً بالا آمد نشان دهنده زیاد بودن میزان Damping می باشد، و اگر در هنگام بالا کشیدن بر خلاف شما حرکت کرد و فنر به جای خود برگشت آنگاه میزان Damping کم می باشد. با حداقل میزان دمپینگ شروع کنید و به مرور با چرخاندن پیچ تنظیم میزان آن را زیاد کنید تا به نتیجه مطلوب دست پیدا کنید.


10- فشار دادن کمک ممکن است کمی کار مشکلی باشد. بهترین تکنیک تست عملی میزان دمپیگ با سوار شدن به دوچرخه می باشد. با قرار دادن پیچ دمپینگ در وسط، تنظیم را شروع کنید، بعد از راندن دوچرخه اگر احساس کردید سخت و کمک غیرفعال می باشد با کم کردن میزان دمپینگ به نقطه مورد نظر برسید. اگر دوچرخه هنگام بازی کمک به شما ضربه وارد می کرد و با آسانی بازی می کرد با زیاد کردن تنظیم دمپینگ به نقطه ثبات دوچرخه دست پیدا کنید. این تنظیم با آزمایش و خطاهای بسیاری همراه است و باید صبور باشید.


11- شما باید ابتدا حداکثر بازی کمک خود را بدانید. برای اینکار یک بست پلاستیکی به دور لوله بازی ککنده کمک ببندید. اگر شما یک کمک بادی دارید، اجازه دهید تا هوای داخل کمک تخلیه شود و یک بست پلاستیکی به دور لوله بازی کننده کمک ببندید و کمک را تا جای ممکن با پایین فشار دهید. سپس کمک را مجدداً باد بزنید و حد فاصل بست پلاستیکی تا محل ورود لوله به داخل کمک را اندازه بگیرید. عدد بدست آمده حداکثر بازی کمک خواهد بود.


12- اگر شما یک کمک فنری دارید، ابتدا یک بست پلاستیکی به دور لوله بازی کمک ببندید، سپس درپوش بالای کمک را باز کنید، برای اینکار تنظیم Preload را کاملاً ببندید. با استفاده از آچار مناسب درپوش کمک را باز کنید. خیلی آرام کمک را تا آخرین حد به پایین فشار بدهید. سپس کمک را به جای اول خود برگردانید و درپوش کمک را در محل خود ببندید. حال محل بست پلاستیکی تا محل ورود کمک داخل پوسته را اندازه بگیرید و این حداکثر بازی کمک شما خواهد بود.


13- بست پلاستیکی را در پایین ترین جای ممکن (محل ورود کمک به داخل پوسته) قرار دهید. در کنار یک دیوار قرار بگیرید، به آرامی بر روی دوچرخه قرار بگیرید، مطمئن شوید که نیروی اضافی روی کمک ها وارد نمی کنید. در مرکز دوچرخه بلند شوید و حالت حمله به خود بگیرید. حال به آرامی و بدون هیچ فشار اضافی روی کمک جلو از چرخ پیاده شوید. فاصله بین نقطه ابتدایی کمک تا محل جابجایی بست را اندازه بگیرید تا به میزان Sag پی ببرید. به توجه به مرحله چهارم میزان Sag مورد نظرتان را حساب کنید.


14- برای افزایش سفتی کمک های فنری، از پیچ تنظیم Preload استفاده کنید و به مرحله 13 برگردید. برای کمک های بادی، با کمک پمپ مخصوص هر بار به مقدار 10psi باد بزنید و به مرحله 13 مراجعه کنید.


15- اگر شما یک کمک فنری دارید که تمایل دارید نرم تر کار کند، شما به یک فنر نرم تر نیاز خواهید داشت. برای کمک های بادی پمپ مخصوص کمک را متصل کنید و بعد از کم کردن 5psi هوای داخل کمک، به مرحله 13 بازگردید. برای کمک های دارای دومخزن مستقل به همان میزان هوا که از مخزن مثبت کم می کنید باید از مخزن منفی نیز کم کنید. این عمل را تا زمان بدست آوردن مقدار Sag ایده آل ادامه دهید.


16- تنظیم میزان فشردگی و دمپینگ برای کمک جلو نیز به همین شکل می باشد (مانند کمک عقب). از مراحل 9 و 10 استفاده کنید با این تفاوت که با فشار دادن فرمان به پایین و بالا کشیدن آن باید میزان عکس العمل چرخ جلو را ببینید و تنظیم مطلوب را انجام دهید.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:35 |
استانداردهای طبق جلو


طبق جلو می تواند یکی از گیج کننده ترین قطعات دوچرخه می باشد به این دلیل که دارای ویژگی ها و امکانات این قطعه سطح وسیع و متنوعی دارند. خوشبختانه این مقاله به بررسی انواع مختلف طبق های جلو دوچرخه خواهد پرداخت و به شما کمک می کند تا از این اطلاعات بتوانید در تعمیر یا جمع کردن دوچرخه موردنظرتان استفاده کنید.
در این مقاله قصد داریم تا به معرفی انواع طبق و طبق عوض کن بپردازیم و استانداردهای موجود برای این قطعات را شرح دهیم.

طبق عوض کن در محل اتصال به تنه به سه نوع تقسیم می شوند:

• :Braze-on در این نوع پیچ طبق عوض کن مستقیماً به تنه بسته می شود.


همچنین در تنه های کربنی و تنه های آلومینیومی غیر عادی که امکان بستن مستقیم پیچ به تنه وجود ندارد، طبق عوض کن توسط یک بست جداگانه به تنه متصل می شود.


• Clamp-on: پیچ طبق عوض کن همراه با یک بست می باشد که به دور لوله زین می پیچد و با همان پیچ محکم می شود. 3 سایز مختلف از این نوع اتصال وجود دارد
28.6 میلیمتر- دوچرخه های تنه استیل قدیمی کوهستان و جاده
31.8 میلیمتر- تنه های آلومینیوم و کربن مدرن
34.9 میلیمتر- تنه های آلومینیوم و کربن مدرن


سایز بست طبق عوض کن به قطر داخلی بست گفته می شود. اندازه قطر بست های رایج یکی از اعداد 28.6 یا 31.8 و یا 34.9 میلیمتر می باشند. همچنین سایز 38.2 میلیمتر در برخی از تنه های سایز بزرگ کربن و آلومینیومی استفاده می شود.


طبق عوض کن های عرضه شده توسط کمپانی شیمانو در سالهای اخیر طوری طراحی شده اند که با هر سه سایز متداول سازگار می باشند. برای پی بردا به سایز مناسب تنه خودتان می تواند با اندازه گیری قطر خارجی لوله زین به سایز مورد نظرتان دست پیدا کنید. خیلی از افراد گمان می کنند که اندازه قطر داخلی لوله زین همان سایز بست طبق عوض کن می باشد، در حالی که اندازه گیری باید از قسمت خارجی لوله زین انجام شود.

• E-type: طبق عوض بر روی توپی تنه بسته می شود.


دلایل استفاده از این نوع طبق عوض کن به شرح زیر می باشد:
1- در صورتی که زاویه لوله زین خارج از دامنه زاویه مشخص شده توسط شرکت سازنده طبق عوض کن باشد.
2- تنه دارای شکل غیرعادی یا سایز غیر استاندارد لوله زین باشد.
3- تنه های دوچرخه های دارای کمک وسط که لولاهای آن در سطح پایینی قرار گرفته باشد.
4- تنه هایی که دارای توپی تنه عریض 100 میلیمتری باشند.

طبق جلو از نظر تعداد تعداد طبق ها (Chainrings) به دو نوع تقسیم می شوند.

• دوتایی = دارای 2 طبق (2حلقه)


• سه تایی = دارای 3 طبق (3حلقه)


جهت کشش کابل طبق عوض کن


• Top-pull کابل تعویض دنده (طبق جلو) از بالای طبق عوض کن می آید.
• Bottom-pull کابل از پایین وارد طبق عوض کن می شود.

در ادامه مقاله به شرح ویژگی های هر یک از انواع کشش کابل خواهیم پرداخت.

محل چرخش لولاهای طبق عوش کن


• Top-swing لولاهای طبق عوض کن بالای بست اتصال به تنه قرار دارند.
• Bottom-swing لولاهای طبق عوض کن پایین بست اتصال به تنه قرار دارند.
نکته: مدل های جدید طبق عوض کن های شیمانو به صورت Multi-Clamp عرضه می شوند که با سایزهای مختلف سازگار می باشند و همچنین می توانند هر دو نوع کشش از بالا و پایین کابل دنده را پشتیبانی کنند.

کشش کابل (سیم دنده)

کشش کابل دنده، جهت حرکت سیم دنده در هنگام جابجا کردن طبق عوض کن می باشد که با دنبال کردن کابل دنده روی تنه قابل مشاهده می باشد. عملکرد کشش کابل دوچرخه های جاده معمول، بصورت سیستم کشش از پایین می باشد. بنابراین دوچرخه های جاده به طور معمول از سیستم کشش کابل از پایین استفاده می کنند. درصد بالایی از دوچرخه های سایکل-کراس که نوعی از دوچرخه های می باشند که از نوع جاده بوده ولی با تغییراتی بر روی دوچرخه قابل استفاده در مسیرهای off-road می باشند (در آینده به معرفی این نوع دوچرخه ها خواهم پرداخت) برخلاف نیازی که دوچرخه های جاده به طبق های کشش از پایین برای سازگاری با سیستم دنده نیاز دارند، از طبق کشش از بالا استفاده می کنند. در نگاه اول ممکن است به نظر برسد که این سیستم کارایی کافی نداشته باشد، اما این سیستم کشش کابل از بالا برای این دوچرخه ها یک مزیت فوق العاده دارد و آن جلوگیری از نشستن خاک، گل، ذرات ریز بر روی کابل و مسیر عبور آن در سیستم های کشش از پایین می باشد.
برای تلفیق دو سیستم کشش از پایین و بالا در دوچرخه های سایکل-کراس از یک قرقره کوچک که بر روی لوله زین متصل می باشد استفاده می شود.


طبق عوض کن دوچرخه های کوهستان در سه نوع کشش از پایین، بالا و کشش دوگانه (طبق عوض کن بر روی تنه های کشش از بالا و پایین کار می کند) موجود می باشند و تنه های تولید شده در هر سه نوع بالا تولید می شوند.

ظرفیت طبق

ظرفیت طبق عوض کن جلو اختلاف (تفاضل) تعداد دندانه های میان کوچترین و بزرگترین طبق (حلقه) گفته می شود.
دوچرخه های جاده (دوبل- 2تایی)
دوچرخه های مدرن جاده با طبق عوض کن دوبل (2 تایی) دارای ظرفیت 16 دندانه می باشند که با هر دو نوع استاندارد (39/53 دندانه) و فشرده (34/50 دندانه) سازگار می باشد.
برخی از طبق عوض کن های قدیمی تر طبق های استاندارد سازگار می باشند که ظرفیت آنها 14 دندانه می باشد. اکثر طبق عوض کن های دوبل مدرن (جدید) با هر دو نوع طبق های استاندارد 14دندانه و فشرده 16دندانه سازگار می باشند؛ اما همه طبق عوض کن های قدیمی تر که برای طبق های استاندارد 14 دندانه طراحی شده اند با انواع فشرده 16دندانه سازگار نمی باشند.
در ادامه انواع ظرفیت های طبق های دوگانه و سه گانه را در دوچرخه های کوهستان و جاده بیان می کنیم:

- دوچرخه های جاده (سه گانه- 3تایی)

طبق عوض کن های سه گانه دارای دو ظرفیت 20 و 22 دندانه می باشند. ظرفیت بالاتر طبق عوض کن های سه گانه امکان بهره بردن از دامنه بزرگتری میان کوچکترین و بزرگترین طبق را به ما می دهد. در این سیستم یک اختلاف 9 دندانه بین هر یک از طبق های مشاهده می شود.
طبق های سه تایی جاده گول زننده نیز می توانند باشند زیرا ممکن است ترکیب نادرست طبق عوض کن و طبق اصلی باعث عدم کارکرد صحیح سیستم دنده گردد. در ادامه با ذکر دو مثال این مشکل را توضیح می دهیم.

1- به طور مثال اگر شما دوچرخه ای با ترکیب طبق عوض کن Shimano Ultegra FD-6703 و یک طبق Shimano 105 FC-5703 داشته باشید، این دو بخوبی با یکدیگر سازگار خواهند بود چون طبق شما دارای 50-39-30 دندانه (ظرفیت 20 دندانه) و طبق عوض کن نیز ظرفیت 22 دندانه دارد که در صورت بیشتر بودن ظرفیت طبق عوض کن نسبت به طبق بدرستی عمل خواهد نمود.

2- حال اگر شما روی همان دوچرخه از طبق Shimano Ultegra FC-6703 با طبق عوض کن Shimano 105 FD-5703 استفاده کرده باشید، در تعویض دنده با مشکل مواجه خواهید شد چون طبق سه گانه شما از طبق 52-39-30 دندانه یا اختلاف 22 دندانه و از طرفی طبق عوض کن شما دارای ظرفیت 20 دندانه می باشد که به دلیل کمتر بودن ظرفیت از اختلاف دندانه های طبق حداقل امکان لازم برای کارکرد صحیح را نداشته و ایجاد مشکل خواهد نمود.

- دوچرخه های کوهستان

طبق های سه گانه (3تایی) دوچرخه های کوهستان از بدو پیدایش رشته کوهستان به صورت استاندارد وجود داشته است. با گذشتن مدت کوتاهی از عمر طبق های سه گانه، تلاش هایی در جهت استفاده از انواع دوگانه بر روی دوچرخه های کوهستان انجام شد. این سیستم تا چند سال پیش وجود نداشت تا اینکه در سال 2009 با معرفی ست دنده SRAM XX معرفی شد.
طبق عوض کن های سه گانه دوچرخه کوهستان دارای ظرفیت 22 دندانه می باشد و با طبق های 44-32-22 دندانه سازگار است و اکثر طبق های سه گانه کوهستان دارای حداقل میزان 10 دندانه اختلاف بین هر یک از دنده ها ها (حلقه ها) می باشد.
اسرم در سال 2009 با معرفی ست دنده XX که برخلاف سیستم سه گانه از یک سیستم دوگانه که با خودروهای 10سرعته عرضه شده است بهره می برد. در سال 2011، اسرم سیستم دوگانه 2×10، خود را بر روی ست های XX, X.0, X.9 و X.7 عرضه نمود.


شیمانو نیز ست های جدید XTR M980 و Deore XT و SLX خود را در کنار سیستم سه گانه با سیستم جدید دوگانه نیز عرضه نمود. به دلیل جدید بودن این گروپ ست ها هنوز استاندارد دقیقی برای ظرفیت این سیستم دوگانه مشخص نشده است و ممکن است در آینده نزدیک تغییر یابد اما در حال حاضر تولیدات هر دو کمپانی اسرم و شیمانو محصولات دوگانه خود را با ظرفیت 15 دندانه عرضه می کنند.

حداکثر سایز طبق (Chainring)

هر طبق عوض کن یک محدودیت برای سایز طبق بزرگ دارد. این محدودیت توسط شرکت های سازنده بر روی هر یک از طبق عوض کن های تولید شده قید می گردد. طبق عوض کن های دوگانه دوچرخه های جاده دارای دامنه 53-56 دندانه و در مورد سه گانه تا اندازه 52 دندانه است و برای طبق عوض کن های سه گانه دوچرخه های کوهستان اندازه استاندارد 44 دندانه می باشد.
همچنین شیمانو برای سیستم های دنده دوچرخه های توریستی محدودیت 46 دندانه را در نظر گرفته است. سیستم های دوگانه کوهستان نیز به سمت انتخاب یکی از دو مقدار 39 دندانه یا 42 دندانه پیش می روند.

زاویه لوله زین

زاویه لوله زین در بحث استانداردهای طبق عوض کن با نکات مربوط به جیومتری (ابعاد و زوایای تنه) متفاوت هستند. هنگام بحث در مورد زاویه لوله زین، زاویه میان لوله زین و لوله زیر زنجیر (Chainstay) اندازه گیری می شود.


زاویه مناسب برای قرار گرفتن طبق عوض کن و عملکرد صحیح آن در دوچرخه های کوهستان 66 تا 69 درجه و در دوچرخه های جاده 61 تا 66 درجه می باشد. در صورتی که زوایای گفته شده توسط سازندگان دوچرخه یا تنه مورد استفاده قرار نگیرد، عمل تعویض دنده با مشکل مواجه شده و قسمت پارویی طبق عوض کن ممکن است به طبق آسیب برساند.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:33 |
چه نوع پدالی برای شما مناسب تر است


پدال های دوچرخه یکی از قسمت های مهم دوچرخه می باشد و در صورت انتخاب پدال متناسب با نوع فعالیت های خودتان، می توانید از دوچرخه سواری خود حداکثر لذت را ببرید.
در این مقاله قصد داریم تا شما را با انواع پدال ها و مزایا و معایب هر کدام آشنا کنیم.




پدال ساده
پدال ساده رایج ترین نوع پدال های مورد استفاده توسط دوچرخه سواران می باشد. طراحی این پدال ها آنها را برای استفاده با هر نوع کفشی مناسب ساخته است. این پدال ها بر روی دوچرخه های کودکان تا دوچرخه های بزرگسالان و دوچرخه های راحتی به وفور دیده می شود. پلاستیک سخت از مواد بکار رفته درساخت این نوع رکاب ها می باشد.

مزایا:
• استفاده آسان
• عدم نیاز به کفش مخصوص
• هیچ چیز شما را بر روی دوچرخه نگه نمی دارد.(پای شما فیکس نمی شود)

معایب:
• موقع بالا آمدن پدال نیروی پای شما شما به آن منتقل نمی شود. به طور مثال شما موقع پایین رفتن پدال می توانید روی آن فشار وارد کنید ولی هنگام بالا آمدن این امکان وجود ندارد.
• جدا شدن آسان پاها از روی رکاب



پدال ارتقاء یافته
پدال های ارتقاء یافته بیشتر روی دوچرخه های کوهستان، BMX یا دوچرخه هایی که به اصطلاح "شهری" گفته می شود و مردم از آنها برای گردش در شهر بدون استفاده از لوازم مخصوص دوچرخه های جاده یا توریستی، استفاده می کنند. از ویژگی های این پدال ها داشتن لبه های است که به آن "دندانه" می گویند و برای گیرایی و انتقال بیشتر قدرت به قسمت تحتانی کفش که به نگهداری پاهای شما روی پدال کمک می کند، ایجاد شده اند.

مزایا:
• استفاده آسان
• عدم نیاز به کفش مخصوص
• چیزی شما را روی دوچرخه نگه نمی دارد.
• طراحی پدال به نوعی است که سطح تماس پا با پدال بهتر از مدل های ساده می باشد.

معایب:
• در هنگام بالا آمدن پدال انرژی پا به به پدال وارد نمی شود.
• دندانه های پدال ممکن است باعث صدمه شما شوند، اگر پایتان از روی پدال سر بخورد ممکن است ساق پای شما آسیب ببیند.



پدال با بست پنچه
ابداع دیگر در طراحی پدال قرار گرفتن بست پنچه پا می باشد که در سال 1860 از آن استفاده شد. از مهمترین مزایای پدال های دارای بست پنچه این است که به دوچرخه سوار این امکان را می دهد تا نیروی وارده در طول یک پرخش کامل پدال اعمال شود، مثلاً در هنگام بالا کشیدن پدال همان نیروی را می توان وارد نمود که در هنگام پایین رفتن پدال بر آن وارد می گردد. این نوع پدال انتخاب ایده آلی برای دوچرخه سوارانی می باشد که به طور مکرر بدلیل ترافیک و... متوقف می شوند.

مزایا:
• استفاده آسان
• عدم نیاز به کفش مخصوص
• یادگیری آسان نحوه استفاده
• وارد آمدن نیروی پاها در تمام جهات چرخش پدال

معایب:
• هدر رفتن مقداری انرژی. پدال های دارای بست پنچه نمی توانند تمام نیروی وارد به خود را تماماً دریافت کنند.



پدال های قفل شونده
پدال های قفل شو این اجازه را به دوچرخه سوار می دهند تا با استفاده از کفش مخصوص پاهای خود را روی پدال وصل کنند. این پدال ها امکان انتقال بهینه قدرت را از پاهای دوچرخه سوار به پدال ها می دهند، بدون اینکه انرژی دوچرخه سوار به هدر برود. در این نوع پدال ها پاها می توانند در تمام 360 درجه چرخش پدال بر روی پدال متصل (فیکس) باقی بمانند، به این معنی که نیروی وارده در هنگام بالا کشیدن پدال برابر با نیروی وارده به پدال در هنگام پایین بردن پدال ها می باشد.

مزایا:
• حداکثر نیروی وارد بر پدال
• احساس وصل بودن کامل پاها به دوچرخه

معایب:
• نیاز به کفش های مخصوص این پدال ها
• یادگیری چگونگی اتصال و جدا کردن پاها روی پدال می تواند دشوار باشد. و ممکن است نیاز به زمان بیشتری برای به یاد آوردن جدا کردن پاها پیش از توقف دوچرخه نیاز باشد. اکثر دوچرخه سواران که از پدال های قفل شونده استفاده می کنند حداقل یکبار در هنگام استفاده از این نوع پدال ها زمین می خورند زیرا آنها فراموش می کنند که پیش از ایستادن پاها خود را آزاد کنند.
• وصل کردن و جدا کردن مداوم پدال ها بطور مکرر(در شهر و جاهای شلوغ) می تواند زجرآور و کسل کننده باشد به طوری که استفاده از آنها به یک معضل برای دوچرخه سوار تبدیل شود. قطعاً استفاده از این نوع پدال و کفش های قفل شونده بیش از سایر انواع پدال مشکل می باشد.


اگر شما قصد استفاده از پدال های قفل شونده (فیکس) را داشته باشید، شما به کفش های مخصوص نیاز دارید. شما باید کفش و پل سازگار با نوع پدال خود را از میان انواع سیستم های کفش/پدال تهیه نمایید.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:32 |
رشته سایکلو کراس (Cyclo-cross)


سایکلو کراس (Cyclo-cross) که گاهی با نامهای Cyclocross, CX, CCX, cyclo-x, Cross نیز شناخته می شوند که نوعی از مسابقات دوچرخه سواری است که در فصول پاییز و زمستان برگزار می گردد. سایکلو کراس در مقایسه با سایر رشته های مرتبط با دوچرخه سواری ترکیبی از رشته های دوچرخه سواری کوهستان، کراس کانتری و مسابقات کورسی داخل شهری (Criterium) می باشد.
سایکلو کراس نوعی دوچرخه سواری توسط یک دوچرخه جاده تغییر داده شده (ارتقا یافته) در مسیری به طول 2 کیلومتر از روی یک تپه تا پایین آن می باشد، که اغلب در مسیری گل آلود انجام می شود. پیدایش سایکلو کراس به سال 1990 بازمی گردد، که طی آن سرباز فرانسوی Daniel Gousseau در یک برنامه اسب سواری با دوستانش، با دوچرخه خود حضور پیدا کرد و همراه دیگران از میان چوب و درختان جنگل عبور کرد.
این ورزش در اروپا طرفداران زیادی دارد و از مسابقات پر سروصدا و موفق در کشورهای بلژیک، هلند، فرانسه، ایتالیا و جمهوری چک می باشد. همچنین این ورزش در آمریکا نیز گسترش زیادی یافته است و اخیراً در انگلستان نیز طرفداران زیادی را به خود جذب کرده است.
به طور رسمی، فصل مسابقات سایکل کراس از ماه سپتامبر تا ژانویه بوده و با مسابقات جهانی UCI پایان می یابد.

مسابقات

همانند رقابت های سه گانه، سایکلو کراس ترکیبی از چندین ورزش می باشد، شامل دوچرخه سواری و دویدن، همراه با تکیه بر مهارت بالا در کنترل دوچرخه. سرعت، عبور از موانع، بالا رفتن و جنبه های تکنیکی برای جبران ضعف ها و اجرای یک نمایش خوب، از ویژگی های این ورزش می باشد. اکثر دوچرخه سواران در یک مسیر 1 تا 3 کیلومتری که ترکیبی از مسیرهای آسفالت، شنی، خاکی، گلی، سربالایی تند و گاهی اوقات دارای موانع به رقابت می پردازند. مسابقه معمولاً در یک ست زمانی بین 30 دقیقه تا یک ساعت به اضافه یک دور پایانی انجام می گیرد.


موانع موجود در قسمت آقایان، معمولاً 18 اینچ ارتفاع دارد و تیزترین قسمت مسیر می باشد، گاهی اوقات بدلیل نزدیک شدن بیش از حد به موانع شرکت کنندگان در مسابقه مجبور می شوند تا دوچرخه را با دست از روی مانع رد کنند. برای عبور صحیح از روی موانع، به سرعت بالا همراه با دانستن مهارت بسیار زیاد در رشته BMX و تکنیک عبور از روی مانع (Bunny Hop) نیاز خواهد بود.


همچنین برای گذشتن از برخی شیب های بسیار زیاد مسیر دوچرخه سواران مجبور به قرار دادن دوچرخه بر روی شانه خود و طی کردن مسیر با پای پیاده می باشند.


تجهیزات

دوچرخه ایده آل سایکلو کراس یک دوچرخه جاده بهینه سازی شده برای استفاده در کوهستان می باشد، که نوع مناسب برای مسابقات دارای یک تنه سبک وزن آلومینیوم، کربن، استیل یا تیتانیومی بوده و یک دوشاخ کربن، فرمان خمیده دوچرخه های جاده، لاستیک 700c×30-38c، پدال های قفل شونده کوهستان، طبق تک یا دو سرعته (کوچکتر از دوچرخه جاده) بهمراه محافظ می باشد.


تنه و دوشاخ دوچرخه های سایکلو کراس از انواع استاندارد دوچرخه های جاده محکم تر است. لوله بالایی تنه کوتاهتر و توپی تنه اغلب مدل های بالا انتخاب می شوند. از سال جاری استفاده از ترمز های دیسکی نیز این اجازه را به دوچرخه سواران داده است تا در هر آب و هوایی بیشترین گیرایی ترمز را داشته باشند، اگر چه همچنان بیشتر شرکت های سازنده دوچرخه های سایکلو کراس از ترمز های وی-بریک یا کنتیلور در محصولات خود بهره می برند.

تعداد زیادی از سازندگان دوچرخه های سایکلو کراس، این دوچرخه ها را برای مصارف توریستی و تفریحی مجهز به گلگیر و باربند نموده اند. به مرور زمان تعداد دوچرخه های سایکلو کراس و شرکت های سازنده این نوع دوچرخه ها در حال افزایش می باشد و برای مثال می توان به شرکت های Genesis, Croix de Fer, Charge Filter, Surly Cross Check, On-One Pompetamine, Salsa Vaya اشاره کرد.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:31 |

لباس دوچرخه سواری از سری لوازم جانبی دوچرخه سواری می باشد که تاثیر زیادی بر راحتی و عملکرد دوچرخه سواران دارد. انتخاب البسه ورزشی بدون توجه به سایز آن باعث بروز ناراحتی و افت فعالیت ورزشی در ورزشکاران و بخصوص دوچرخه سواران خواهد شد، بنابراین باید در انتخاب سایز متناسب با بدن خودتان حداکثر دقت را بکار برده و با یک انتخاب صحیح از دوچرخه سواری نهایت استفاده و لذت را ببرید.


دقت کنید که همیشه برای خرید پیراهن، شلوار، شرت و... شخصاً به فروشنده مراجعه و بعد از انتخاب مدل مورد نظر آن را در محل فروشگاه بپوشید و میزان تناسب سایز لباس را با بدن خود مقایسه و در صورت اندازه بودن لباس، اقدام به خریداری آن نمایید.

برای پی بردن به سایز مناسب بدنتان باید به عوامل زیادی دقت کنید که مهمترین آنها عبارتند از دور کمر و دور سینه.
شما می توانید پیش از مراجعه برای خرید سایزهای مورد نیاز خود را با استفاده از متر خیاطی اندازه گیری و در یک تکه کاغذ یادداشت کنید و با استفاده از جدول زیر سایز تقریبی خودتان را بدست آورید و بعد از انتخاب مدل لباس مورد علاقه خود آنرا به همراه یک سایز بزرگتر وکوچکتر از سایز بدست آمده، به تن کنید و در نهایت لباس متناسب با خودتان را انتخاب کنید.
جدول زیر شامل اندازه های مختلف و سایزهای متناسب با آنها برای پوشاک، دستکش و جوراب می باشد.


برای آشنایی با نحوه اندازه گیری صحیح اعضای بدن نیز می توانید از چک لیست زیر استفاده کنید.


توجه کنید با توجه به استایل دوچرخه سواران بر روی دوچرخه که متمایل به جلو می باشند لباس های دوچرخه سواری طوری طراحی می شوند که با خم شدن بر روی دوچرخه شکل زیبا و مناسبی به خود بگیرند و بنابراین مقداری گشادی در پشت لباس و کوتاهی قسمت جلویی لباس ها کاملاً توجیه پذیر و دلیل عدم تناسب با بدن دوچرخه سوار نیست و شما می توانید به استفاده از جدول زیر به اندازه های دقیق لباس های مورد نظرتان پی ببرید.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:29 |
2012

آغاز بکار فناوری Dynasys در سال 2010 بر روی دنده های XT اولین گام برای تولید تمامی اجزای ست XT 2012 برپایه این فناوری بوده است. (برای آشنایی با فناوری Dynasys اینجا را کلیک کنید)
به دلیل ساختار محکم، این ست دربردارنده برخی از ویژگی های جدید ست XTR می باشد. این ویژگی ها که هم اکنون بر روی Deore XT 2012 بکاربرده شده اند شامل ارتباط و هماهنگی اجزای تشکیل دنده با یکدیگر می باشد، مانند گذشته هسته XT برای دوچرخه سواری کوهستان در شرایط شخت طراحی شده است، و این امکان را به دوچرخه سوار می دهد به صورت اختصاصی تر، بنا بر نوع مسیر، نوع دوچرخه و میزان مهارت از لوازم متنوع این ست استفاده کند.
یکی از جدیدترین امکانات جدید این ست امکان انتخاب میان دو نوع طبق می باشد که یکی از آنها دو تایی و دیگری مدل رایج 3 تایی می باشد و در رنگ های مشکی و نقره ای عرضه شده اند که در ادامه به آنها پرداخته خواهد شد.


دسته دنده SL-M780 Rapidfire

به موجب استفاده از سیستم تعویض دنده VIVID در این دسته دنده ها، شما قادر خواهید بود تا از همان نیرویی که برای تعویض بین دو دنده کوچک استفاده می کنید، برای تعویض بزرگترین دنده ها نیز بدون نیاز به اعمال نیروی بیشتر، عمل تعویض دنده را بسادگی انجام دهید. همچنین امکان تعویض دنده تکی و چندگانه نیز در این مدل وجود دارد. این دسته دنده از ژوئن 2011 با قیمت 159.99 دلار عرضه خواهد شد.


سیستم ترمز هیدرولیک BL-M785/BR-M785

ترمزهای دیسکی هیدرولیک XT 2012 از ویژگی های ترمزهای سری XTR بهره برده و کنترل و ترمز گرفتن را بسیار راحت تر کرده است.کالیپر جدید و کوچکتر با پیستون های سرامیکی تغییر سایز یافته به 22 میلیمتر و دسته ترمزهای سبک تر، 25% کارایی ترمز را طبق استاندارد ICE Technologies brake pads and rotor بهبود بخشیده است.
طی تحقیقات انجام شده بر روی روتور ترمزهای XT 2012 به اثبات رسیده است که روتورهای این مدل قادرند تا گرمای تولیده شده را تا 100% نسبت به تمامی مدل های استیل استاندارد کاهش دهند و طبق الگوی 6 پیچی ابداعی شیمانو عرضه خواهند شد.
مکانیک های دوچرخه نیز قدردان سیستم یکپارچه One-way bleed (از ورود هوا به سیستم جلوگیری می کند) خواهند بود که پیش از این در ترمزهای XTR سال گذشته استفاده می شد.
مدل BL-M785 با دسته ترمزهای (شیفتر) یکپارچه نیز سازگار خواهد بود.
با استفاده از شیفترهای Servo-Wave در این ترمزها می توان با حداکثر نیروی وارده عمل ترمزگیری را انجام داد.
روتورهای Ice Tech Centerlock شامل هسته آلومینیومی با روکش استیل ضدزنگ می باشند.
پد های ترمز Ice Tech استفاده شده در این سیستم باعث انتقال سریع حرارت از درون کالیپر خواهند شد.
قیمت مجموعه ترمزهای عقب و جلو Deore XT 2012 معادل با 159.99 دلار و از ژوئن 2011 در دسترس خواهند بود.



طبق عوض کن FC-M780/FC-M785


طبق عوض کن شیمانو XT 2012 مجهز به فناوری Dynasys بوده و در دو مدل عرضه خواهند شد: مدل دوگانه یا سه گانه.
دوچرخه سواران با توجه به رشته و نوع دوچرخه های خود قادر خواهند بود بین یکی از این دو مدل انتخاب کنند. مدل رایج سه گانه به ترتیب دارای 42-32-24 دندانه بوده و حلقه میانی در این مدل بهبود یافته است تا عمل تعویض دنده روان تر از قبل انجام گیرد. همچنین حلقه 24 دندانه در این سیستم نیز با افزوده شدن 2 دندانه نسبت به مدل 22 دندانه ای گذشته، این امکان را به دوچرخه سوار می دهد تا با قرارگیری شانژمان بر روی خودروی 36 دندانه سبک ترین دنده را جهت بالا رفتن از تندترین شیب ها امکان پذیر سازد. طبق عوض کن دوگانه با 38-26 دندانه شباهت زیادی به سیستم 40-28 دندانه مخصوص کراس کانتری دارد.
قیمت طبق عوض سه گانه کربنی 319.99 دلار بوده و از ژوئن 2011 در دسترس خواهد بود.


شانژمان RD-M780 Shadow

شانژمان XT 2012 سری Shadow با طراحی بهبود یافته و ترکیب آن با جدیدترین شیفترهای شیمانو باعث بهبود ثبات کل سیستم تعویض دنده شده است. جیومتری (طراحی هندسی) جدید این سیستم به صورت پا بلند می باشد که باعث افزایش ثبات و تنظیم دقیق تر سیستم خواهد شد.
این شانژمان با قیمت 109.99 دلار از ژوئن 2011 در دسترس خواهد بود.


پدال های PD-M780 (left)/PD-M785

شیمانو در طراحی این پدال ها، سطح قرارگیری پا بر روی پدال ها را به میزان 5 برابر نسبت به مدل PD-M770 افزایش داده است و با اینکار ثبات دوچرخه سوار را بر روی دوچرخه به میزان زیادی افزایش داده است. همچنین، طراحی جدید این پدال ها حداکثر کارایی را در مناطق گل آلود به ارمغان آورده است. افزایش سطح پدال در مدل PD-M785 به دوچرخه سوار کمک می کنید تا حتی در زمانی که پای خود را روی پدال قفل نکرده است براحتی بر روی دوچرخه قرار بگیرد و این افزایش مساحت به میزان 8.5 برابر مدل PD-M770 می باشد.
قیمت این پدال ها 149.99 دلار می باشد و از ژوئن 2011 در دسترس خواهند بود.


چرخ های WH-M785/WH-M788

در سری XT 2012 در قسمت چرخ ها دو مدل اختیاری با عرض طوقه و محورهای مختلف قابل انتخاب خواهند بود. مدل WH-M785 دارای طوقه 19x559 میلیمتر و توپی جلوی 15 میلیمتر می باشد. مدل WH-M788 نیز دارای طوقه عریض تر 12 x142 میلیمتر می باشد.
قیمت این چرخ ها 749.99 دلار بوده و از ژوئن 2011 در دسترس خواهند بود.


خودرو و زنجیر CN-HG94/CS-M771


سیستم دنده از خودروی 10 سرعته CS-M771 و زنجیر CN-HG94 مجهز به فناوری Dynasys تشکیل یافته است که در سال 2010 توسط شیمانو معرفی شد. طراحی نامتقارن HG-X استفاده شده در این مدل نیز دارای مزیت های زیادی در تعویض دنده و انتقال زنجیر خواهد داشت که در این سیستم نیز شاهد آن خواهیم بود. مشتریان خودروهای عرضه شده دارای 3 حق انتخاب خواهند بود که عبارتند از مدل های 11-36T, 11-34T و 11-32T (تعداد دندانه های کوچکترین و بزرگترین خودرو)
مدل CN-HG94 به قیمت 49.99 دلار و مدل CS-M771 به قیمت 99.99 دلار از ژوئن 2011 در دسترس علاقه مندان خواهند بود.



ست جدید 2012 شیمانو Deore XT در یک نگاه

Shimano Deore XT 2012 Black


Shimano Deore XT 2012 Sliver
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:28 |

همانطور که می دانید دوچرخه سواری در برف کاری بسیار مشکل و خطرناک می باشد و دلیل آن هم کاهش سطح اصطکاک لاستیک ها با زمین به دلیل لغزنده بودن سطح برف و یخ می باشد. اتومبیل ها در چنین شرایطی از وسیله ای به نام زنجیر چرخ برای جلوگیری از سر خوردن اتومبیل خود استفاده می کنند. در دوچرخه سواری نیز در شرایط نامساعد، از زنجیر چرخ در ابعاد کوچکتر و سبکتر از نمونه های بکار رفته در خودروها استفاده می شود.

زنجیر چرخ های دوچرخه کوهستان برای استفاده از دوچرخه روی برف، یخ و مناطق نمناک و گل آلود ساخته شده است و طراحی آن مشابه زنجیر چرخ اتومبیل ها می باشد. زنجیر چرخ های دوچرخه اغلب به صورت یک ست حاوی دو عدد زنجیر، یکی برای چرخ جلو و دیگری برای چرخ عقب عرضه می شوند و بر روی اکثر چرخ های 26 قابل استفاده بوده و با ترمزهای لقمه ای و دیسکی نیز سازگار می باشند.

برای نصب ست زنجیر چرخ کمتر از 10 دقیقه زمان نیاز دارید و بعد از آن می توانید از دوچرخه در بدترین شرایط محیطی، بهترین استفاده را ببرید. این زنجیر که از جنس استیل گالوانیزه می باشد، با قرار گرفتن بر روی آج های لاستیک در جای خود محکم شده و با وزن سبک و کارایی بالای آن در شرایط نامساعد مسیر دوچرخه سواری می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

اگر شما در منطقه ای برفی یا نمناک زندگی می کنید، زنجیر چرخ های دوچرخه های کوهستان می تواند زندگی شما را تغییر دهد. در جاده های برفی، بستن زنجیر چرخ باعث افزایش ایمنی و امنیت دوچرخه سوار همانند شرایط خشک، خواهد شد. زنجیر چرخ بهتر از هر وسیله دیگری از سر خوردن بر روی برف جلوگیری می کند.

نصب زنجیر چرخ بر روی دوچرخه بسیار ساده می باشد: کافیست بعد از خارج نمودن چرخ از جای خود، باد لاستیک ها را خالی نموده و بعد از قرار دادن زنجیر به دور لاستیک آن را مجدداً پرباد کنید تا با قرار دادن در جای خود، قابل استفاده شوند.

همچنین شما می توانید خودتان دست به کار شده و برای دوچرخه خودتان با ساده ترین وسایل موجود زنجیر چرخ درست کنید.

برای اینکار کافی است به تعداد کافی زنجیر کوچک به اندازه حلقه عرضی لاستیک بریده و با پیچاندن به دور تایر و بستن ابتدا و انتهای آن به استفاده از یک تکه سیم مفتول یا بست های پلاستیکی، حلقه های زنجیر چرخ خودتان رو درست کنید. یا می توانید با گذراندن دو سیم ترمز یا دنده از هر سمت لاستیک به ترتیب حلقه های هر سمت رو به یکدیگر مرتبط کنید تا امکان باز شدن آنها به حداقل برسد.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:25 |
وزن دوچرخه و اهمیت آن در دوچرخه سواری


=

آیا تابحال شنیده اید که یک شرکت سازنده در مورد دوچرخه جدید خود گفته باشد که مدل جدید از مدل های قبلی وزن بیشتری دارد؟ ما هم نشنیده ایم. تنها هدف نهایی در صنعت دوچرخه کوهستان، تولید دوچرخه ها و قطعاتی است که سبک تر و قوی تر مدل های پیشین خود باشند. و این فکر که دوچرخه سواری به دوچرخه خود نگاه کند و از تصور پایین بودن وزن یک قطعه کوچک دوچرخه اش لذت نبرد اشتباه است. اما کاهش وزن دوچرخه و قطعات برای هر دوچرخه سواری امکان پذیر نیست. دلایل بسیار زیادی وجود دارد که نشان می دهند کاهش وزن باعث کاهش کارایی می شود. بعد مطالعه کامل این مقاله و با نگاهی به انواع دوچرخه سواران و رشته های آنان می توانید در مورد اینکه کاهش وزن برای شما مناسب خواهد بود یا خیر تصمیم بگیرید.

یکبار برای همیشه
ما همگی در طول زندگی مان یک قطعه را خواهیم شکست.بسیاری از دوچرخه سواران به قطعه شکسته شده به دید نشانه ای از پیشرفت خود نگاه می کنند. "من زمین خوردم که باعث شد فرمان دوچرخه ام خم بشه." اگر اگر شما مجدداً همان قطعه را بشکنید، باید آن را با یک قطعه قوی تر (سنگین تر) تعویض کنید و بر روی مهارت هایتان بیشتر کار کنید و فکر کاهش وزن قطعات را فراموش کنید.

دوچرخه های تریل Trail
این دسته از دوچرخه سواران مانند مسابقه دهندگان دوچرخه سواری می کنند ولی انگیزه ای برای مسابقه دادن ندارند. آنها معمولاً وقت زیادی را برای دوچرخه سواری سپری می کنند. دوچرخه های آنان تقریباً شبیه دوچرخه های مسابقه ای کراس کانتری می باشد، اما دارای قطعاتی راحت تر و با طول عمر بالاتر می باشند. اینها گروهی هستند که سازندگان دوچرخه مدل های سبک وزن جدید کمک دار full suspension را تولید می کنند. با اینکه ممکن است وزن این دوچرخه ها کمی از وزن سبک ترین دوچرخه های تنه خشک Hardtail بیشتر باشد، اما این افزایش وزن باعث افزایش بیشتر کارایی در آنها شده است.
اگر شما تریل سوار هستید: شما باید به دنبال قطعات سبک وزن قابل اطمینان باشید. ست چرخ های کامل شرکت های Mavic, A-Class, Crankbrothers و American Classic یکی از آسان ترین راهها برای کاهش وزن دوچرخه شما می باشند. اگر شما تصمیم به خرید چرخ های جدید برای دوچرخه خود هستید، حتماً از ست لاستیک های تیوبلس نیز استفاده کنید. این چرخ ها سبک هستند و شما را از شر تیوب برای کاهش هر چه بیشتر وزن بدون هیچگونه کاهش کیفیتی راحت خواهند نمود.
هرگز از فرمان های صاف به منظور کاهش وزن دوچرخه های تریل استفاده نکنید. فرمان های دارای انحنا با وجود چند گرم اختلاف وزن، کاملاً مناسب خواهند بود. این نوع فرمان ها دست های شما را در وضعیتی راحت تر قرار داده و تسلط شما را بر فرمان بیشتر خواهد نمود. فرمان هایی از جنس فیبر کربن نیز هیچ گونه ضمانتی برای سبکی در مقابل فرمان های آلومینیومی نخواهند داشت، اما در بیشتر موارد قطعات کربنی سبک تر از سایر قطعات می باشند. یک قانون را به ذهن بسپارید: هر چه فرمان کربن سبک تر باشد، ضربات وارده به دست را کمتر دفع خواهد کرد. با توجه به هزینه ای که برای سبکی می پردازید، و همچنین طول عمر قطعات، فیبر کربن انتخاب درستی خواهد بود.
سایز قطعات سبک مضحک را از ذهنتان بیرون کنید. آنها مناسب مسابقات کراس کانتری می باشد و برای مسابقات ساخته شده اند. این قطعات خنده دار شامل چه مواردی هستند؟ قطعاتی که اغلب در دوچرخه های مسابقه دیده می شوند و نه در دوچرخه های تریل، مانند: لوله زین، کرپی، پیچ های آلومینیومی و تیوپ و لاستیک های فوق سبک. این قطعات برای 2 ساعت استفاده در مسابقات مناسب هستند، اما جوابگوی یک سال تریل سواری نخواهند بود.

دوچرخه های آل مانتین All-Mountain
این دوچرخه ها باید به خاطر بالا رفتن از سراشیبی ها به اندازه کافی سبک باشند. دوچرخه سوار آل مانتین به دلیل سختی مسیر بر روی دوچرخه می ایستد تا قدر به کنترل بهتر دوچرخه باشد. سختی این رشته بیش از میانگین دوچرخه سواری تریل می باشد. شرکت های سازنده طوقه مدل های خوب و جدیدی را برای دوچرخه سواران این رشته تولید می کنند. طوقه های این دوچرخه ها قوی تر از طوقه های کراس کانتری بوده و همچنین سبک تر از اغلب دوچرخه های دانهیل می باشد.
قطعاتی مانند: فرمان، کرپی، لوله زین و طبق همگی بنا به تشخیص شرکت سازنده برای رشته All Mountain مناسب می باشند. هر گونه تلاش برای تغییر این قطعات در جهت کاهش وزن دوچرخه کاملاً تأثیر منفی و تجربه بدی به دنبال خواهد داشت.
دوچرخه سواران این رشته برای کاهش وزن دوچرخه خود امکان استفاده از مدل های متنوع قطعات دلخواه خود را نخواهند داشت. توجه به قطعاتی اهمیت دارد که جمعاً باعث تأثیر کلی بر وزن این دوچرخه های این رشته باشد. ممکن است شما یک دوشاخ عالی با محور 20 میلیمتری و توپی و طوقه های مقاوم داشته باشید، اما افزودن یک فرمان سبک وزن به این گروه از قطعات منجر به از دست دادن کنترل دوچرخه و کاهش کارایی دوشاخ و چرخ ها خواهد شد زیرا این فرمان سبک اتصالی ضعیف داشته و کنترل بر دوچرخه را مشکل خواهد کرد.

دوچرخه های دانهیل Downhill
اگر چه تعداد زیادی از مردم فکر می کنند که وزن در رشته دانهیل اهمیتی ندارد، اما آنها در اشتباه هستند. مسابقه فقط سر خوردن از کوه با سمت پایین نیست. چندین مورد مانند پیچیدن با شتاب زیاد در پیچهای تند، رکاب زدن در مسیرهای صاف و حتی بالا رفتن از سراشیبی های کوتاه، در صورت پایین بودن وزن دوچرخه ها با عملکرد بالایی همراه خواهند بود.. همچنین تفاوت زیادی بین رکاب زدن با یک دوچرخه 50 پوندی در مقابل سواری با یک دوچرخه 38 پوندی در یک مسیر وجود دارد.
بهتر است در این رشته از قانون "اگر اون رو میشکنی، قطعه ی خیلی سبکی هست." بهره ببرید. همیشه از قطعات مشخص شده برای دانهیل استفاده کنید. از قضاوت خوب خودتان برای تعیین اینکه کجای دوچرخه نیاز به کاهش وزن دارد استفاده کنید. به قطعات دوچرخه از نظر انعطاف و شکستگی در محل های اتصال (جوش) توجه کنید. به استایل دوچرخه سواریتان توجه کنید. اگر می دانید که از دوچرخه تان بیشتر در پرش های زیاد استفاده می کنید و فشار بیشتری بر روی قسمت عقب دوچرخه تان وارد می شود از طوقه های قوی تر در قسمت عقب استفاده کنید و در مورد بکارگیری طبق قوی تر بر روی دوچرخه دانهیل خود فکر کنید.

دوچرخه های درت جامپ Dirt Jump
تعداد زیادی از دوچرخه سواران کوهستان رو به دوچرخه های BMX می آورند. چرخ های 26 اینچ این دوچرخه ها عملکرد بالاتری در پرش ها و پارک های اسکیت نشان داده اند. در حقیقت بسیاری از دوچرخه سواران معروف در پارک های اسکیت به تمرین و آموزش های مهارت های این رشته می پردازند. در صورتی که با پرش های بزرگ، فرودهای سخت و سایر مهارت های این رشته بخوبی آشنا هستید باید در مورد سنگینی دوچرخه خود نیز نگران باشید.
این نوع از دوچرخه سواری به طور وحشتناکی به طبق دوچرخه بستگی دارد. به طبق های کرومولی سه تیکه شرکت Azonic توجه کنید. هر کسی که خرابی طبق انداز و توپ تنه را دیده باشد بخوبی می داند که خرابی اینها چقدر می توانند بد باشند.
حتماً از ست چرخ و یا حداقل از طوقه های قوی تر در این دوچرخه ها استفاده کنید. به طوقه های طرح دانهیل که همه سازندگان طوقه آنها را تولید می کنند توجه ویژه داشته باشید. از تیوپ های باریک دانهیل استفاده کنید، حتی در صورت امکان لاستیک های کوچک تر بکار برید. لاستیک های کوچک تر علاوه بر مقاومت در برابر پنچری، احساس راحتی در هنگام اجرای حرکت خواهید داشت. برای حفظ استحکام چرخ ها از سیم پره ها و توپی های معروف استفاده کنید. دقت داشته باشید هر چه سیم پره ها کوتاه تر و تعداد سیم پره های مرتبط با همدیگر بیشتر باشد، شما چرخ قوی تری خواهید داشت.

دوچرخه های کراس کانتری Cross Country
دوچرخه سواران این رشته تمایل زیادی به کاهش وزن دوچرخه های خود دارند. در حقیقت به نظر می رسد دوستداران این رشته اصرار زیادی در مورد کاهش هر چه بیشتر وزن دوچرخه های خود داشته باشند به طوری که اگر کسی تأکید زیادی بر مقوله کاهش وزن دوچرخه داشته باشد احتمال اینکه این فرد از دوچرخه سواران رشته کراس کانتری باشد زیاد است. کاهش اندکی از وزن چرخ های دوچرخه به معنی تفاوت در پایان و نتایج مسابقات این رشته خواهد بود.
اگر شما واقعاً یک دوچرخه سوار حرفه ای کراس کانتری هستید پیش از هر چیز اطمینان حاصل کنید که یک ست چرخ واقعاً سبک دارید. این شامل لاستیک ها و طوقه ها می باشد. تیوپ ها؟ اگر از چرخ های تیوبلس استفاده کنید دیگر نگران چیزی نخواهید بود. شما نیاز به دو ست چرخ متفاوت خواهید داشت. یکی برای تمرین در شرایط سخت کوهستانی و دیگری یک ست چرخ سبک برای روزهای مسابقات. این باعث خواهد شد تا در هنگام مسابقات احساس سبکی و سرعت بالاتر داشته باشید. همچنین دوشاخ نیز در وزن دوچرخه های کراس کانتری تأثیر زیادی داشته و می توان با انتخاب دوشاخ هایی با قیمت بالاتر، وزن دوچرخه را به میزان قابل ملاحظه ای کاهش داد.
میله زین، گریپ های فرمان، پدال ها و صندلی خود را بررسی کنید، وزن می تواند در پشت این قطعات و لوازم پنهان شده باشد.

منو در این شرایط قرار نده
ما می دانیم دوچرخه سواران نمی توانند همواره در شرایطی مانند گروه های ذکر شده قرار داشته باشند. بیشتر دوچرخه سواران شرایطی مابین گروه های گفته شده را دارند یا ممکن است از هر دسته یک یا چند ویژگی خاص را دارا باشند. پیام اصلی این مقاله آن است که اجازه ندهید سواریتان در محور سبکی دوچرخه تان بچرخد. از سبک شدن دوچرخه خود احساس آزادی داشته باشید اما اینکار را در حد معقول انجام دهید. مراقب باشید تا قطعه ای انتخاب کنید که به خاطر سبکی بیش از اندازه، سریع خراب نشود، چون در غیراینصورت ممکن است با هزینه بالای خرید مجدد یا سرویس آن مواجه شوید
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:24 |
تنه های A.P.L.S
دوچرخه کراس کانتری و دانهیل را با هم داشته باشید!


دوچرخه سواران کوهستان واقعی، همیشه به دنبال مسیرهای رقابتی می باشند. آنها اغلب از کمترین میزان مصرف انرژی بدن خود یا نیروهای وارده به دوچرخه و قطعات آگاهی دارند و میزان نیروی مصرف شده برایشان از اهمیت بالایی برخوردار است.


شرکت دانمارکی تولید کننده دوچرخه های کوهستان با فناوری های بالا به نام Pronghorn یک تنه دوچرخه با نام APLS که مخفف Anti Power Loss System می باشد طراحی نموده است که کمک عقب آن بر روی لوله بالایی تنه قرار گرفته است.


بر طبق اظهارات شرکت سازنده این طراحی باعث افزایش کارایی دوچرخه سوار، در اثر انتقال بیشتر انرژی دوچرخه به چرخ عقب، در هنگام بالا رفتن از سربالایی ها و مسیرهای تکنیکی شده است.
قرار گرفتن کمک بر روی لوله بالایی تنه، این امکان را مهیا می سازد تا با توزیع افقی و رو به جلوی انرژی، ثبات و استقامت قسمت عقب دوچرخه حفظ شود و نتیجه نهایی این نوع طراحی، سرعت بالاتر و اتلاف انرژی کمتر دوچرخه سوار در حین رکابزنی خواهد بود.


به عبارت دیگر، در سربالایی ها عملکرد دوچرخه همانند یک دوچرخه تنه خشک خواهد بود و تمام انرژی دوچرخه سوار از طریق زنجیر به چرخ عقب منتقل خواهد شد و هیچ انرژی صرف بالا و پایین رفتن بیهوده چرخ عقب نمی شود. اما در سرپایینی (دانهیل) با عملکرد بالای کمک APLS، دوچرخه تبدیل به یک مدل کمک دار (Full Suspension) می شود.


تنه های APLS هم اکنون دارای مدل هایی از جنس فیبر کربن می باشند. این تنه در مسابقات ISPO Brand new award نیز شرکت کرده و در بخش سخت افزار به عنوان یکی از فینالیست ها به رقابت پرداخت.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:20 |

محاسبه آنلاین تنظیمات کمک فنرهای دوچرخه های Trek

دوچرخه های Trek پس از پیشرفت های زیادی که از سالیان گذشته تا کنون داشته است، هم اکنون نیاز به مقداری تنظیم شخصی توسط دوچرخه سواران خواهند داشت. از طریق این برنامه شما قادر خواهید بود تا با توجه به اندازه های شخصی خود، دوچرخه جدیدتان را با توجه به طراحی خاص آن تنظیم و از سواری با حداکثر کارایی دوچرخه لذت ببرید.

شما با پیروی از این برنامه می توانید در چند مرحله کارایی کمک های دوچرخه تان را بهینه سازی نمایید.
توجه داشته باشید که تنظیمات ارائه شده صرفاً به صورت پیشنهادی برای شروع دوچرخه سواری می باشد و ممکن است در هر دوچرخه سوار با کمی تغییر همراه باشد.
این برنامه محاسبه گر برای دوچرخه های Full Suspension ساخته شده توسط شرکت Trek طراحی شده و با عرضه مدل های جدید، اطلاعات آنها در اسرع وقت بروز رسانی خواهد شد.
کار با این برنامه بسیار ساده می باشد و کافیست با انتخاب سال تولید دوچرخه Trek و مدل مورد نظرتان، در ادامه با وارد نمودن وزن خود، از میزان تنظیمات حالت ارتجاعی (بازی) و ریباند (خرگوش و لاک پشت)، میزان فشردگی و... در کمک های جلو و وسط دوچرخه خود آگاه شوید.
در پایان نیز می توانید نتایج حاصله را پرینت نموده و در هر زمان همراه خود داشته باشید.
نمونه ای از نتایج قابل چاپ به شکل زیر خواهد بود:



+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:19 |
نسل جدید سیستمهای تعویض دنده هیدرولیک
توسط شرکت آلمانی Acros




هنوز زمان زیادی از معرفی ترمزهای هیدرولیک به عنوان یکی از پیشرفته ترین تجهیزات بر روی دوچرخه های کوهستان نمی گذرد، تا امروز که تقریباً بر روی تمامی دوچرخه های رده متوسط از این ترمزها استفاده می شود. در نمایشگاه دوچرخه کوهستان Sea Otter که در شهر مونتری برگزار شد، از سیستم دنده ای رونمایی شد که با استفاده از سیستم هیدرولیک توانست مانند ترمزهای هیدرولیکی به موفقیت بزرگی دست پیدا کند.
این سیستم دنده هیدرولیک برای اولین بار توسط شرکت تولید کننده لوازم جانبی Acros با نام A-GE hydraulic shifting system عرضه جهانی شده است.
سیستم دنده هیدرولیک A-GE نسخه ارتقا یافته سیستم هیدرولیک 5 Rot ساخته شده توسط کریستف ماتر می باشد که در نمایشگاه Eurobike سال 2006 از آن رونمایی شده بود که هرگز به مرحله تولید تجاری نرسید. شرکت Acros با خرید این فرد به او امکان توسعه محصولات خود را با استفاده از منابع این کمپانی اعطا کرد.

شانژمان هیدرولیک Rot5 طراحی شده توسط کریستف ماتر

شیفتر های (دسته تعویض کننده دنده ها) طبق جلو و شانژمان عقب هر کدام از یک شاسی (دکمه) یک مرحله ای تشکیل شده اند که توسط کاربر در صورت تمایل به افزایش یا کاهش دنده ها با حرکت به جلو یا پایین، امکان تعویض دنده ها رو ممکن می سازد. دو شلنگ روغن، روغن mineral را از هر یک از شیفترها به سیلندرهای مربوط به طبق جلو و شانژمان A-GE منتقل کرده و زنجیر را به تعداد کلیک های انجام داده و در جهت دلخواه هدایت می کنند.

شیفتر های مخصوص A-GE

در قسمت خودرو نیز امکان تغییر دنده همزمان تا سه دنده با یک کلیک فراهم شده است و سیستم هیدرولیک با خودروهای 8، 9 و 10 سرعته سازگار خواهد بود.
همچنین شرکت Acros ادعا کرده است که بدلیل عدم بکارگیری کابل های استیل در کنار همدیگر بر خلاف کابل های گذرانده شده از داخل روکش های استیل در سیستم های رایج، حرکت سریعتر شانژمان در هنگام تعویض دنده و همچنین عدم استفاده از کابل هایی که در طول زمان حالت ارتجاعی خود را از دست می دهند، استهلاک این سیستم بسیار پایین تر از سیستم های مکانیکی رایج می باشد تنظیم و سرویس این سیستم هیدرولیک نیز به خاطر تشابه بسیار زیاد با سیستم ترمز هیدرولیک چندان دشوار نبوده و به آسانی انجام می گیرد.

طبق عوض کن هیدرولیک Acros


به طور شگفت انگیزی وزن 248 قطعه کل سیستم 175 گرم کمتر از سیستم مکانیکی Shimano XTR و همچنین Sram XX می باشد. با بکارگیری سیستم هیدرولیک A-GE، دوچرخه هایی که از این سیستم بر روی دوچرخه های خود استفاده خواهند کرد به دلیل عدم استفاده از کابل های دنده و روکش های آنها، سبک تر از قبل خواهد شد.

نسل جدید شانژمان هیدرولیک Acros

سری اول تولیدات سیستمهای تعویض دنده A-GE با تولید 250 نمونه آغاز شده و در آینده مدل های پا کوتاه (Short cage) و پا بلند (Long cage) برای رشته های دانهیل، کراس کانتری و سایر رشته های مرتبط تولید خواهند شد.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:18 |
The Ultimate Guide to Bicycle Maintenance


کتاب الکترونیکی The Ultimate Guide to Bicycle Maintenance یک کتاب جامع و فوق العاده در زمینه تعمیرات، سرویس و نگهداری تمامی اجزای انواع دوچرخه های کورسی و کوهستان است. در این کتاب 184 صفحه ای به صورت مرحله به مرحله و با کمک عکسهای فراوان در هر فصل به آموزش تعمیر و نگهداری هر یک از قسمتهای مختلف یک دوچرخه در دو بخش کوهستان و کورسی پرداخته می شود. آموزش های این کتاب به دلیل عکسهای متنوع و زیاد، حتی نیاز چندانی به دانستن زبان انگلیسی ندارد و شما می توانید با کمی آشنایی با قطعات تمام مراحل کار را بتنهایی انجام دهید.

فهرست این کتاب شامل بخشهای متنوعی به شرح زیر می باشد:


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:16 |
Shimano Dyna-Sys Technology


Dyna-Sys: نسل بعدی سیستم دنده شیمانو
شیمانو فناوری کاملاً تغییر یافته سیستم دنده ی جدید خود را برای دوچرخه های کوهستان معرفی کرده می کند. این تکنولوژی که انقلابی در سیستم دنده محسوب می شود در خودروهای 10 سرعته استفاده می شود، اما این تنها ویژگی این سیستم جدید نیست. نکته مهم در این سیستم، طراحی مجدد سیستم دنده می باشد که مزایای زیادی را برای دوچرخه سوار بدنبال دارد.

Dyna-Sys
- فقط یک دنده اضافی نیست...
- با نزدیکتر شدن خودروها تعویض دنده ها روان تر، کارایی و قدرت مورد نیاز برای انتقال بهبود یافته است...
- با ترکیب بهینه دنده های کارایی و طول عمر سیستم افزایش یافته است...
- این سیستم در مجموع برای افزایش کارایی طراحی شده و با استفاده از Dyna-Sys سیستم دنده ای استوار و باثبات برای هر نوع سواری خواهید داشت...

شیمانو یه معرفی یک سیستم دنده 3 10X عریض Dyna-Sys و اجزای دیگر این سیستم برای دوچرخه کوهستان نموده است.
این سیستم بر روی ست های DEORE XT و SLX و همچنین طبق FC-M552 در دو رنگ مشکی و نقره ای موجود می باشد.
این فناوری همچنین بر روی سیستم های 9 سرعته موجود می باشد و از روی لوگوی Dyna-Sys قابل تشخیص می باشند.


یک سیستم دنده کاملاً جدید
شیمانو سیستم دنده استاندارد خود را در یک حرکت انقلابی برای افزایش کارایی و ثبات محصولات خود متحول کرده است. سیستم دنده استاندارد شیمانو برای طبق جلو به ترتیب شامل 22-32-44 دندانه می باشد که با خودروهای 9 سرعته ترکیب شده اند. اما در این سیستم آنها به 24-32-42 دندانه و ترکیب با خودروهای 10 سرعته تغییر یافته اند.
نتیجه این تغییر در دندانه های طبق جلو و عریض تر شدن خودروهای عقب نزدیکتر شدن میزان فاصله بین آنهاست.


1- افزایش کارایی
یک خودروی 10 سرعته عریض شما می توانید زمان بیشتری روی طبق 32 دندانه وسط باشید بدون نیاز به تغییر دنده و هدر دادن زمان. و زمانی که مجبور به تعویض دنده به طبق کوچکتر می شوید میتوانید اینکار را راحت تر، روان تر و سریعتر انجام دهید و این بدلیل طبق کوچکتر 24 دندانه بکار رفته در این سیستم می باشد. همچنین استفاده از طبق بزرگتر 42 دندانه نیز ساده تر و راحت تر از سابق خواهد بود.
سابقاً دوچرخه سواران مجبور بودند هربار از دو یا سه تغییر دنده برای بازیابی و انتقال به طبق پایین تر 22 دندانه استفاده کنند. با Dyna-Sys فقط به یک بازیابی دنده نیاز است.
Dyna-Sys تعویض دنده به طبق پایین تر را به صورت یکپارچه امکان پذیر می سازد که باعث تعویض باثبات و حفظ آهنگ و توان رکاب زدن دوچرخه سوار می شود.

2- پایداری قابل توجه
تمام مشخصه های خودروهای 10 سرعته به معنای تعویض دنده روان تر، وزن پایین افزایش راندمان می باشد.
نزدیک تر شدن دنده های به معنی طی مسافت کمتر توسط زنجیر برای تعویض دنده ها می باشد که باعث افزایش کارایی زنجیر و بهبود حرکت آن و کاهش احتمال افتادن زنجیر در شرایط نامناسب و ناهموار می باشد.
کابل محکم و سفت تر و غلاف کوتاهتر شانژمان باعث کاهش آلودگی سیستم و کاهش وقفه در حرکت می شود.


معرفی محصولات جدید Dyna-Sys


SHIMANO DEORE XT (3 X 10)
FC-M770-10 HOLLOWTECH II crankset
42-32-24T
Steel/carbon composite middle chain ring for great durability

RD-M773-SGS/RD-M773-GS SHADOW rear derailleur
Total capacity 43T (SGS), 35T (GS)
Pulleys with sealed bearings

FD-M770-10 Top Swing Front Derailleur
FD-M770-10E Top Swing Front Derailleur (BB Mount)
FD-M771-10 Down Swing Front Derailleur
FD-M771-10D Direct Mount Front Derailleur

SL-M770-10/R
Two Way Release, Multi Release
Removable Optical Gear Display

CS-M771-10 Cassette Sprockets
11-36T / 11-34T
Two spiders with 3 sprockets each
Alloy lock ring

CN-HG94 HG-X 10-speed chain
Directional chain for optimized shifting performance
Right side optimized for perfect front shifting at the chain rings
Left side optimized for perfect rear shifting at the sprockets
Excellent mud shedding thanks to the special outer link plate design
Zinc-alloy plated
Not compatible with 10-speed road chains!

SHIMANO SLX (3 X 10)
FC-M660-10 HOLLOWTECH II crankset
42-32-24T
Steel/glassfibre composite middle chain ring for great durability

RD-M663-SGS Shadow rear derailleur
Total capacity 43T

FD-M660-10 Top Swing Front Derailleur
FD-M660-10E Top Swing Front Derailleur (BB Mount)
FD-M661-10 Down Swing Front Derailleur
FD-M661-10D Direct Mount Front Derailleur

SL-M660-10/R RAPIDFIRE PLUS shifter
Two Way Release, Multi Release
Removable Optical Gear Display

CS-HG81-10 Cassette Sprockets
11-36T / 11-34T
Two spiders with 3 sprockets each

CN-HG74 HG-X 10-speed chain
Directional chain for optimized shifting performance
Right side optimized for perfect front shifting at the chain rings
Left side optimized for perfect rear shifting at the sprockets
Excellent mud shedding thanks to the special outer link plate design
Not compatible with 10-speed road chains!

SHIMANO NON-SERIES (3 X 10)

FC-M552 2-piece crankset
42-32-24T
Steel/glassfibre composite middle chain ring for great durability
Available in silver or black

With Dyna-Sys 3 X 10, Shimano brings the benefits of increased efficiency to the classic mountain bike riding style.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:15 |

امروزه استفاده از GPS ها برای تعیین موقعیت و بررسی مناطق جغرافیایی و... استفاده می شود. یکی از کاربردهای GPS در دوچرخه سواری نمایش پروفایل ارتفاع مسیر طی شده با استفاده از طول و عرض های جغرافیایی پیموده شده در طول مسیر می باشد. با استفاده از نمودار پروفایل ارتفاع می توان مسیر پیموده شده را به طور دقیق بررسی کرده و از آن در برنامه های بعدی یا جهت استفاده سایر دوچرخه سواران در اختیار آنها قرار داد. همچنین استفاده از پروفایل ارتفاع مسیر در گزارش نویسی آن را جذاب تر و فنی تر نموده و خوانندگان گزارش با مشاهده پروفایل ارتفاع مسیر آن را به سادگی درک خواهند نمود.این نمودار از دو محور مسافت (کیلومتر) و ارتفاع (متر) تشکیل شده است که محور افقی آن مسافت و محور عمودی نشان دهنده ارتفاع مسیر می باشد.

اما از آنجایی که امکان تهیه و استفاده از GPS برای بسیاری از دوچرخه سوارانی که به صورت تفریحی و یا غیرحرفه ای دوچرخه سوارای می کنند وجود ندارد، قصد داریم تا در این مطلب آموزشی، بدون استفاده از GPS یا هیچ وسیله دیگری پروفایل مسیر طی شده را بدست آوریم. این امکان با استفاده از اینترنت و نرم افزار Google Earth امکان پذیر می باشد. توجه داشته باشید که امکان استفاده از این ابزار در گوگل ارث نسخه های 5.2 به بعد وجود داشته و برای استفاده از این آموزش حتماً باید یکی از نسخه های 5.2 به بعد این نرم افزار را نصب نمایید.

برای دیدن پروفایل ارتفاع مسیر خود، ابتدا وارد نرم افزار گوگل بشوید. این نرم افزار نیاز به پهنای باند بیشتری نسبت به سایر نرم افزارهای وابسته به اینترنت دارد، پس در صورتی که سرعت اینترنت پایینی دارید باید مدت زمان بیشتری منتظر بارگذاری تصاویر و نقشه ها باشید و توصیه می شود در صورت امکان این کار را در کافی نت ها یا مکان هایی که دسترسی به اینترنت پرسرعت دارند انجام دهید.
در زیر تصویری از محیط نرم افزار گوگل ارث را مشاهده می کنید.
 

حالا با استفاده از search در قسمت بالا سمت چپ یا به صورت دستی به نقطه شروع برنامه یا سفر خود بروید.
سپس ابزار Ruler را که به شکل یک خط کش در نوار ابزار بالای نقشه وجود دارد انتخاب کنید.


 
با انتخاب این ابزار صفحه کوچکی با همین نام بر روی نقشه ظاهر می شود (شکل زیر)


 
بر روی زبانه Path به معنی مسیر کلیک کنید. در اینجا یک منوی کشویی مشاهده می کنید که با باز کردن آن می توانید واحد اندازه گیری خود را انتخاب کنید و از آنجایی که اکثراً مسافت های طی شده به کیلومتر می باشند این واحد را برگزیدیم.


 
بعد از انتخاب واحد اندازه گیری طول مسیر بدون بستن این صفحه یا تنظیمات دیگر با کلیک بر روی مبدأ حرکت خود کشیدن مسیر را شروع کنید، به این صورت که با کلیک بر روی مبدأ نقطه قرمز رنگی ظاهر می شود که با حرکت موس در همه جهات قابل جابجایی می باشد. دقت کنید در صورتی که مسیر شما دارای پیچ و خم می باشد برای انتخاب دقیق تر مسیر در محل پیچ مسیر مجدداً کلیک کرده و خط دیگری را می کشیم.

 
 همچنین در صورتی که به اشتباه خطی کشیدید می توانید با راست کلیک بر روی موس آخرین خط کشیده شده را حذف کنید و مجدداً آن را بکشید.

 
در صورتی که مسافت پیموده شده شما زیاد است توصیه می شود تا برای سریعتر انجام گرفتن نشانه گذاری اینکار کاهش زوم از نقطه بالاتری انجام دهید. ولی در نظر داشته باشید هر چه علامت گذاری از نزدیک انجام گیرد نتایج حاصله دقیق تر خواهد بود.
به همین ترتیب با کشیدن خطوط به نشانه گذاری مسیر ادامه دهید تا به نقطه پایان برسید. پس از اتمام علامت گذاری در صفحه Ruler که بر روی صفحه باز است می توانید مسافت پیموده شده خود را به کیلومتر مشاهده کنید.


حال بر روی کلید Save کلیک کنید. با کلیک روی این دکمه صفحه برای دریافت نام مسیر و تنظیمات دیگر بر روی صفحه ظاهر می شود. کافیست با نوشتن نام مسیر یا هر نام دلخواه و کلیک بر روی دکمه OK مسیر نشانه گذاری شده تان را ذخیره کنید.

 
بعد نوشتن نام و تأیید آن در سمت چپ نرم افزار در قسمت Places می توانید مسیر ذخیره شده تان را مشاهده کنید.
 

از این پس این مسیر بر روی کامپیوتر ذخیره شده و با هر بار ورود به نرم افزار و انتخاب آن می توانید بر روی نقشه مسیر را مشاهده کنید.

 
در مرحله پایانی برای مشاهده پروفایل ارتفاع مسیر با راست کلیک نمودن بر روی نام مسیر و انتخاب گزینه Show Elevation Profile یا نمایه ارتفاع در پایین صفحه نمودار ارتفاع مسیر مورد نظرتان را مشاهده کنید.



پروفایل ارتفاع مسیر مورد نظر من به شکل زیر خواهد بود.

 
همچنین با حرکت موس روی نمودار نرم افزار با فلش بزرگ قرمز رنگ محل دقیق نمودار را بر روی نقشه به شما نشان می دهد و می توانید با آنالیز و بررسی دقیق ناهمواری های مسیر خود به صورت دقیق بپردازید.

 
در اینجا آموزش ما به پایان می رسد و امیدوارم با استفاده از این آموزش برنامه ها و سفرهای خود را هر چه دقیق تر و فنی تر بررسی کنید و یا از آن برای افزایش سطح کیفی گزارش سفرهای خود استفاده کنید.
برای ذخیره پروفایل ارتفاع به صورت جداگانه متأسفانه گزینه ای وجود ندارد ولی می توانید با زدن کلید Print Screen یا مخفف آن Prt Scr بر روی کیبورد از صفحه روی مانیتور عکس گرفته و در نرم افزار Paint ویندوز با زدن کلیدهای Ctrl+A و سپس Paste کردن آن را ذخیره و در یکی از نرم افزارهای ویرایش عکس مانند Microsoft Office Picture Manager که در هنگام نصب آفیس بر روی سیستم نصب می شود بریده و آن را به اشتراک بگذارید.



و در پایان این نتیجه نهایی کارتان خواهد بود.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:11 |
تعمیرات اضطراری دوچرخه


اگر دوچرخه تان کیلومترها دورتر از خانه خراب شود چه کاری خواهید کرد؟ شما می توانید پیاده تا خانه بیایید، همچنین می توانید یک وانت بگیرید یا با کمی ابتکار و نبوغ شما می توانید خودتان را بسادگی به خانه برسانید. در ادامه با ما همراه باشید.
نکته کلیدی "آمادگی" شما است. به عنوان مثال داشتن یک پمپ ساده، آچار چندکاره یا بهمراه داشتن یک یا دو تیوپ اضافی؛ و همراه داشتن مواد و لوازم یدکی ابتدایی نشان دهنده آمادگی شما برای رویارویی با مشکلات احتمالی خواهد بود. برای اینکار شما نیاز به یک ظرف مخصوص حمل این وسایل دارید، مانند یک جعبه لوازم پنچری یا یک قوطی فیلم که وسایل خود را به طور فشرده در آن قرار دهید تا صدای خرت خرت نیز ندهد و به آسانی قابل حمل باشد.
برای تعمیرات اضطراری شما به تعدادی وسیله و قطعه ساده نیاز دارید که به شرح زیر خواهند بود:


- چند کیسه زیپ دار کوچک یا متوسط
- یک تکه بریده شده از لوله خودکار که مقداری چسب پهن دور آن پیچیده شده باشد.
- یک یا دو حلقه (پیوند) زنجیر اسرم، 9 یا 10 سرعته، بستگی به نوع دوچرخه افرادی که با شما دوچرخه سواری می کنند. این دو نوع با اکثر زنجیرها سازگار می باشد یا همراه داشتن قفل زنجیر
- مقدار کمی سیم قابل انعطاف (سیم مسی که قابل پیچاندن با دست باشد بهترین انتخاب خواهد بود)
- تعدادی سکه کوچک و بزرگ
- یک تکه از بدنه تایر یا جنس مشابه به ابعاد 5 سانتیمتر مربع
- یک یا دو آچار آلن 5 میلیمتری با طول حدوداً 2.5 سانتیمتر، و در صورت داشتن فضای کافی آچار های آلن 4 و 6 میلیمتری (اختیاری)
- یک قرآن جیبی یا وسیله استخاره (ترجمه اسلامی!)

آماده کردن دوچرخه برای جلوگیری از اضطراب و ترس
1- جفت پیچ های کوتاه 5 میلیمتری نگهدارنده بست قمقمه خود را با پیچ های بلندتر 3-4 سانتیمتری تعویض کنید؛ این پیچ ها در بسیاری از گیره ها و میله های نگهدارنده زین دوچرخه های جدید بکار گرفته می شود.
2- تیوب های خود را با ماده پنچرگیری مثل Slime پر کنید.


اینکار به طور موثری از پنچری دوچرخه جلوگیری می کند. طرز کار این مایع به این صورت است که به محض سوراخ شدن تیوپ ماده درزگیر از سوراخ پنچری خارج شده و آنرا می پوشاند و مانع از پنچری تیوپ می شود. شما همچنین می توانید از تیوب های از پیش پرشده توسط این ماده استفاده کنید.


3- یک یا دو سیم پره معمولی خریداری کنید و آنها را با چسب یا بست های پلاستیکی (بست های زیپ دار) زیر میله تنه قسمت زیرین زنجیر (Chainstay) محکم ببندید تا رزرو باشند.


حالا ست لوازم شما کامل شده است، در اینجا نحوه استفاده از کیت اضطراری تان را در مواجهه با مشکل های معمول پیش آمده را توضیح خواهیم داد.

شل شدن قرقره شانژمان


شل شدن قرقره های شانژمان یکی از عذاب آورترین مشکلات ناگهانی می باشد که اغلب به دلیل سفت نشدن صحیح بعد از تمیز کردن شانژمان رخ می دهد. در اینجا باید از سیم مسی یا آلن 5 میلیمتری استفاده کنید. شما می توانید فقط با گذراندن سیم مسی از وسط قرقره شل شده و حلقه کردن آن مشکل را به طور موقت رفع کنید.

شکاف برداشتن تایر


از چسب پهن دست ساز خود استفاده کنید و یک قطعه بزرک آن را به دور محل شکاف بپیچید. با اینکار شما لاستیک را در برابر فشار ناشی از باد زدن تیوپ مقاوم خواهید کرد. شما ممکن است بخواهید از یک لایه دوم مانند یک تکه پارچه یا لاستیک نیز برای مقاومت بیشتر استفاده کنید که اینها نیز در جعبه جادوی شما نیز یافت می شوند.

شکستن پیچ بست (گیره) زین


برای حل این مشکل زین را مجدداً در جای خود قرار دهید و از بست های پلاستیکی به جای پیچ شکسته شده استفاده کنید. با اینکه این اتصال چندان محکم نخواهد بود اما از نشستن روی میله زین راحت تر خواهد بود.

نداشتن تیوپ یدک


تیوپ را بدقت از محل پنجری کاملاً ببرید، سپس دو انتهای محل های بریده شده را محکم گره بزنید یا با بست های لاستیکی مهار کنید و مثل قبل در جای خود قرار دهید. بعد از باد کردن تایر متوجه می شوید چرخ بخوبی حرکت خواهد کرد.

کج شدن شانژمان عقب


شانژمان را بر روی کوچکترین دنده و طبق جلو رو بر روی حلقه بزرگ قرار دهید. سپس به دقت و به آرامی شانژمان را به محل اولیه خود هل دهید. در صورت قرار گرفتن شانژمان در وضعیت صحیح قرقره های شانژمان (پایه شانژمان) باید با کوچکترین خودرو در یک راستا قرار گیرد.
مراقب باشید هنگام انتخاب پایین ترین دنده (بزرگترین خودرو شانژمان) این امکان وجود دارد که در اثر تنظیم نبودن دقیق شانژمان زنجیر افتاده و بین خودرو و سیم پره های گیر کند.

شکستن شانژمان


اگر احیاناً شانژمان یا پایه شانژمان دوچرخه تان شکست، شما می توانید شانژمان را تماماً باز کنید و سپس زنجیر را کوتاه کرده و با استفاده از قفل زنجیر که در کیت نجات شما وجود دارد ببندید.


این کار به کمی شانس و آمادگی قبلی نیاز دارد، داشتن یک آچار جند کاره شامل آچار زنجیر زندگی را برای شما بسیار آسانتر می کند. با وجود اینکه این امکان وجود دارد که شما قادر به تنظیم ایده آل کشش زنجیر نباشید اما سعی کنید زنجیر را طوری ببندید که تا حد امکان مستقیم (در یک راستا) قرار بگیرد.

مشکل پیچ های معیوب


شما می توانید یک پیچ از جایی روی دوچرخه که به عنوان یدک می باشد قرض بگیرید و آنرا در جایی که یک مورد اورژانسی می باشد بکار ببرید. اگر شما پیچ نگهدارنده فرمان را از دست دادید برای مثال شما می توانید آن را از یک از پیچ های ترک بند یا بست قمقمه بردارید. اما مراقب باشید که سریعاً اقدام به تعویض پیچ مربوطه نکنید، مخصوصاً اگر فکر می کنید ممکن است یک قطعه کربن آسیب دیده باشد. برای تشخیص آسیب دیدگی یک قسمت، تکه ای پارچه را به آرامی بر روی ناحیه مشکوک به آسیب دیدگی بکشید و پارچه را برای پیدا کردن خرده های شکسته شده بررسی کنید.

کج شدن چرخ ها


در صورتی که امکان تعویض سیم پره نداشته باشید، چرخ کج شده با کمی تکنیک و زور زیاد به اندازه مناسب صاف می شود تا شما را به خانه برساند. چرخ را همراه با محور و ضامن آن بر روی زمین قرار دهید و در حالی که دو طرف قسمت کج شده طوقه را با دستانتان محکم گرفته اید با نیروی قابل توجهی در جهت مخالف فشار دهید. شما می توانید از پاهایتان برای افزایش نیروی وارده به چرخ بهره ببرید، علاوه بر این استفاده از یک سنگ یا حاشیه پیاده رو می توانید در اینکار کمک بزرگی برای شما باشد.
آزاد کردن ترمزها نیز برای جلوگیری از سایش بیشتر، شانس شما را در راه خانه افزایش خواهد داد. در صورتی که تنه کربن دارید ممکن است به دلیل حساسیت بالاتر این نوع تنه ها دچار مشکل و آسیب دیدگی آن شوید. در این موارد سکه های به کار می آیند و در مواردی که تلفن همراه خود را فراموش کرده اید یا باطری آن تمام شده است می توانید با تلفن همگانی درخواست کمک کنید.

جدا کردن (درآوردن) تایر


یک ترفند کابردی و مفید دانستن نحوه خارج کردن تایر بدون داشتن تایلیور می باشد. ابتدا مطمئن شوید که تمام هوای داخل تیوپ خارج شده است. حال برای خارج کردن لاستیک می توانید از ضامن چرخ های عقب یا جلو به عنوان یک تایلیور استفاده کرده و به سادگی تایر را خارج کنید.

تعمیر کابل دنده


کابل پاره شده را خارج کنید. در صورت پاره شدن کابل فنر شانژمان به طور استاندارد جمع شده و در حالت استراحت (کوچکترین خودرو) قرار می گیرد. حال شما می توانید با استفاده از پیچ های تنظیم شانژمان آنرا روی یکی از خودروهای بالاتر تنظیم کنید و در حالت تک سرعته از آن استفاده کنید.
در صورت پاره شدن کابل طبق جلو نیز با استفاده از پیچ تنظیم طبق آن را روی حلقه وسط تنظیم کنید و با احتیاط تا خانه برانید و در اولین فرصت یک کابل سالم جایگزین کنید.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:8 |
با یک روشی ثابت نگه دارید تا نچرخه و بعد اقدام به باز کردن هزار خار بکنید، روش های ابتکاری زیادی برای فیکس کردن خودرو وجود داره از جمله قرار دادن دو پیچ گوشتی در پشت خودرو و باز کردن خودرو که نیاز به مهارت داره و توصیه میشه در صورت ماهر بودن انجام بدید. ولی بهترین روش از طریق یک زجیر بلااستفاده هست که میتونید دور خودرو بپیچید و با نگهداشتن اون ترجیحاً توسط یک نفر دیگه یا بستن اون به یک جای ثابت خودرو رو باز کنید.




بعد از باز کردن هزار خار، خودروها بسادگی خارج میشن و میتونید جداگانه اونها رو تمیز کنید.


توجه داشته باشید که در مورد خودروهای قدیمی به صورت کامل خارج میشن ولی در مورد خودروهای جدید چندتای اول جداگانه هستند.


در نهایت با این منظره روبرو میشید


در سمت دیگر هم بعد از برداشتن لاستیک ضد گرد و غبار پیچ و مهره ها نمایان میشن که به ترتیب شامل یک مهره، یک واشر،یک بوش و یک مهره که روی درپوش نگهدارنده ساچمه ها قرار داره و در آخر درپوش نگهدارنده ساچمه ها وجود داره.


حالا با نگهداشتن مهره ی جلوی درپوش اولین مهره رو با آچار (شماره 17) باز میکنیم.


بعد از شل شدن با دست مهره اول رو خارج میکنیم و به ترتیب واشر و بوش هم بسادگی خارج میشن


مهره آخر هم اصولاً باید به آسانی باز بشه و اگر کمی مقاومت کرد میتونید با آچار از سمت خودرو یک مهره رو نگه دارید و بازش کنید.



در اینجاست که ساچمه ها برای اولید بار دیده میشن! با خارج کردن این مهره دیگر مانعی برای خارج کردن محور چرخ وجود نداره و از سمت خودرو ها میتونید اونو خارج کنید.


در این سمت (سمت خودرو) هم بعد از درآوردن محور چرخ ساچمه ها دیده میشن.


تا اینجا تمام قطعاتی که باز و جدا کردیم به شرح زیر می باشند.


در نهایت برای دسترسی به ساچمه ها کافیه درپوش روی ساچمه ها رو در دو طرف بوسیله یک پیچ گوشتی با اهرم کردن به آسانی خارج کرد.


در این مرحله با همان پیچ گوشتی یا هر وسیله دیگر ساچمه ها رو تک تک خارج میکنیم و با سایر قطعاتی که تا حالا خارج کردیم در یک ظرف کوچک نفت یا... میریزیم و یا با یک پارچه کاملاٌ گریس های کهنه و آلودگی و گرد و خاک رو تمیز میکنیم. قسمت داخلی توپی رو هم با پارچه تمیز میکنیم (توصیه شده به هیچ عنوان از مواد شوینده و حلال برای پاک کردن توپی استفاده نشه).


بعد از تمیزکاری قسمتی که ساچمه ها در توپی قرار میگیرند (کاسه) رو آغشته به گریس میکنیم و ساچمه ها رو تک تک در جای خودشون قرار میدیم و سپس روی اونها رو گریس میزنیم (چسبندگی گریس مانع از ریختن ساچمه ها میشه).


بعد از قرار دادن ساچمه ها و گریسکاری درپوش با فشار دست و یا ضربه ای آرام در محل خودش قرار میگیره (باید درپوش همسطح با لبه های توپی بشه و نباید بیش از اون داخل بره)
بعد از این کارها نوبت جا انداختن محور چرخ هست که باید در جاش قرار داد و مهره روی درپوش رو بست.
این مرحله حساس ترین و مهمترین مرحله ی کاره. در صورتی که بیش از حد این مهره رو سفت کنید چره بسختی میچرخه و در صورت شل بستن کل چرخ لق میزنه. برای درست بستن این پیچ دقت کنید که در اوایل که هنوز پیچ سفت نشده محور لق هست و به محض سفت شدن و چرخیدن چرخ خیلی سفت میچرخه. پس باید پیچ رو تا جایی ببندید که نه لق بزنه و نه سفت بچرخه، به این صورت که به محض اینکه دیدید پیچ میخواد سفت بشه دیگه نچرخونید و با بلند کردن و چرخوندن چرخ روان چرخیدن چرخ رو تست کنید. اگر سفت چرخید خیلی کم اون رو شل کنید و حالا محور رو تکون بدید که لق نباشه.


بعد از بستن پیچ مانند مراحل قبل مهره و واشرها در جای خودشون بگذارید و سفت ببندید.



حالا برای جا انداختن خودروها دقت کنید که یک شیار وجود داره که از بقیه عریض تر هست.


خودرو هم یک برآمدگی بزرگ از دیگر برآمدگیهاش داره که در این شیار قرار میگیره و امکان جا انداختن خودرو به شکل دیگر رو منتفی میکنه.(به هیچ عنوان نگران اشتباه جاانداختن نباشید!)


برای دو خودروی آخر هم فلشی روی اونها وجود داره که میشه با خودروهای بزرگتر مطابقت داد و درست جا انداخت، البته اگر به همون برآمدگی بزرگتر دقت کنید هم میتونید خیلی راحت جای درست رو پیدا کنید.


در آخر هم با یک آچار فرانسه یا انبر قفلی هزارخار رو محکم میبندیم و دیگر نیازی به زنجیر و آچار و... هم نیست. (توجه داشته باشید که صدای باز و بسته شدن هزارخار کمی بالاست و جای هیچگونه نگرانی از خوردگی،هرز شدن و آسیب رسیدن به خودرو نیست)


با گذاشتن درپوش محافظ طرف دیگر رسماً گریسکاری یک چرخ به پایان میرسه و آماده نصب روی چرخ میشه.
چرخ جلو هم مثل چرخ عقب هست و بدلیل نبود خودرو مکانیزم بسیار ساده تری داره و مانند مراحل بالا میتونید ساچمه های چرخ جلو رو هم گریسکاری کنید. فقط در موقع بستن دقت کنید به میزانی مهره ها رو ببندید که نه محور شل باشه و نه اینکه چرخ سفت بچرخه.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:6 |
امروزه سایز تایرهای دوچرخه از ETRTO (European Tire and Rim Technical Organization) که استاندارد جهانی تایر و ریم (طوقه) می باشد تبعیت می کنند.

به عنوان مثال در یک سایز با استاندارد ETRTO که اعداد 37-622 را نشان می دهد، عدد 37mm نمایانگر عرض تایر و عدد 622mm نشان دهنده قطر داخلی تایر می باشد.

این دو اندازه کاملاً دقیق بوده و بهترین مقیاس برای تطابق آن با سایز ریم (طوقه) است.

اعداد دیگری نیز در مقیاس اینچ بر روی تایرها درج گردیده اند که از دقت پایین تری تسبت به مقادیر بالا دارند. به عنوان مثال در تایری که اعداد 26X1.75 درج شده به ترتیب 26inch بیانگر قطر خارجی تایر بطور تقریبی ، 1.75inch عرض تایر می باشد. البته در اکثر موارد عدد مربوط به ارتفاع درج نمی شود و به دو عدد قطر و عرض تایر اکتفا می گردد. همچنین سایز تایر در برخی موارد بصورت 28X1⅜X1⅝ -inch نشون داده میشه که مثل مثال بالا بترتیب قطر خارجی تقریبی و عرض و ارتفاع تایر بر حسب مقیاس اینچ می باشد.

سایزهای در مقیاس اینچ کاملاً درست نیستند و دقت کمتری دارند.

در استاندارد فرانسوی نیز ابعاد تایر به سبک زیر نشان داده می شوند، بطور مثال 700X35C که 700mm نشان دهنده اندازه تقریبی قطر خارجی تایر و 35mm عرض تایر می باشد. این استاندارد مشابه استاندارد ETRTO می باشد با این تفاوت که تمامی سایزهای تایر موجود در این استاندارد وجود ندارد به عنوان مثال سایزهای استاندارد تایرهای MTB در استاندارد فرانسوی ذکر نشده است.



در جدول سایز تایرها ستون قرمز رنگی نیز وجود دارد که اعداد این ستون نشانگر محیط بیرونی هر تایر می باشد که از حاصلضرب قطر خارجی تایر به میلیمتر (با تبدیل قطر بر حسب اینج که بر روی لاستیک درج شده به میلیمتر) در 3.14 بدست می آید که بر حسب میلیمتر می باشد.

جدول سایز لاستیک های دوچرخه تایرها بر مبنای استاندارد ETRTO را در زیر می توانید ملاحظه بفرمایید.

برای نمایش تصویر در سایز واقعی بر روی تصویر کلیک کنید.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:3 |
سرویس و نگهداری زنجیر دوچرخه

زنجیر یکی از مهمترین اجزای دوچرخه می باشد که هرگونه ایراد و اشکال در آن می تواند از باعث توقف و بازداشتن حرکت دوچرخه و دوچرخه سوار گردد، پس همواره نیازمند توجه، مراقبت و نگهداری صحیح می باشد. در این تاپیک به بیان نکاتی برای استفاده صحیح از زنجیر دوچرخه پرداخته می شود.


طول مدت تمیز کردن زنجیر به شرایط استفاده شما از دوچرخه بستگی دارد. شما باید بطور مرتب زنجیر دوچرخه خود را با زجیرشوی مناسب پاک کنید. هرگز از مواد قلیایی یا اسیدی از قبیل ضدزنگ برای تمیز کردن زنجیر استفاده نکنید. استفاده از اینگونه حلال ها ممکن است به باز شدن زنجیر یا صدمات جدی دوچرخه سوار منجر گردد.
فقط از پین متصل کننده زنجیر برای اتصال زنجیر استفاده کنید.
زنجیرهای شیمانو دارای دو نوع پین متصل کننده می باشند، شما می توانید از جدول زیر برای تشخیص پین متصل کننده زنجیر استفاده کنید. با اینکه زنجیر شامل تعداد زیادی پین می باشد ولی تنها یک پین برای بازجدا کردن زنجیر در نظر گرفته شده است. در صورتی که از سایر پین ها برای باز کردن زنجیر استفاده کنید، پین متصل کننده را بدرستی نبندید و یا از ابزار نامناسب برای باز کردن زنجیر استفاده نمایید امکان باز شدن یا افتادن زنجیر وجود خواهد داشت.
همانطور که در جدول زیر مشاهده می کنید پین مخصوص باز کردن زنجیر در خودروهای 9 تایی و مدل زجیرهای ذکر شده با رنگ « نقره ای » و در خودروهای 6-7-8 سرعته و مدل های زیر با رنگ « مشکی » قابل تشخیص خواهد بود. (مدل های دیگر نیز مشابه این جدول می باشند)

نکات قابل توجه :
• در صورت نیاز به کوتاه کردن زنجیر برای تنظیم طول زنجیر از پین هایی بجز پین های اطراف پین مخصوص باز کردن زنجیر استفاده کنید. در صورت برداشتن پین های همجوار با پین اتصال، زنجیر شما صدمه خواهد دید.
• در هنگام تنظیم طول زنجیر (کوتاه یا بلند کردن) دقت کنید تا پین اتصال را دقیقاً در محل سابق خود قرار دهید و از اتصال آن به سایر قسمت های زنجیر خودداری کنید.

• همواره میزان کشش زنجیر خود را بررسی کنید و در صورتی که حساسیت زنجیر خیلی پایین یا صدمه دیده بود آن را فوراً با یک زنجیر سالم جایگزین کنید.

• دستورالعمل زنجیر دوچرخه خود را با دقت بخوانید و با نحوه نصب قطعات آن آشنا شوید. استفاده از ابزار اصلی شیمانو برای باز کردن یا جایگزینی زنجیر توصیه می گردد.

• برای بستن زنجیر قویاً توصیه می گردد تا پین اتصال را از حفره خارجی (سمت بیرونی) زنجیر در حالی که دو طرف باز زنجیر را در جهت رکاب زدن وارد بر روی هم قرار میدهید وارد کنید. همچنین در صورتی که زنجیر را به روش شکل A ببندید، نسبت به حالت B باعث افزایش استحکام زنجیر خواهد شد.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:2 |
در این تاپیک تمامی اجزای ظاهری یک دوچرخه بصورت تصویری معرفی خواهند شد، با اینکه دوچرخه های رشته های مختلف همگی از قطعات یکسانی تشکیل شده اند که نام آنها نیز مشابه یکدیگر هستند اما به دلیل تفاوت های جزئی در هر یک از دوچرخه ها سعی شده تا یک مدل از رشته های مختلف نمایش داده شوند.
شما با کمک این مطلب در ترجمه و سایر مقالات دوچرخه سواری به زبان انگلیسی می توانید راحت تر و سریع تر به مفهوم مطالب بیان شده پی ببرید.



دوچرخه کوهستان



دوچرخه دانهیل





دوچرخه کورسی





دوچرخه BMX و تریال





دوچرخه توریستی






دوچرخه الکتریکی (برقی)

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:1 |
" وزن همه دوچرخه ها 50 پوند است. یک دوچرخه 30 پوندی به یک قفل 20 پوندی نیاز دارد. یک دوچرخه 40 پوندی به یک قفل 10 پوندی نیاز دارد. یک دوچرخه 50 پوندی به هیچ قفلی نیاز ندارد." «نویسنده ناشناس»


در حالی که تصمیم به اجرای یک سفر زیبا با دوچرخه دارید، به هیچ عنوان تمایل ندارید تا دوچرخه و سایر لوازم خود در طی سفر گم یا سرقت شوند. خبرهای خوبی برای شما داریم تا با چند روش ساده امنیت خود و دوچرخه تان را حفظ و در کمال صحت و سلامت از سفر بازگردید.
اکثر دوچرخه ها در مناطق شهری سرقت می شوند. در سفر با دوچرخه تا حد امکان از شهرها دوری کنید چون در مناطق روستایی (خارج شهر) علاوه بر آرامش و لذت بیشتر، خلافکارهای کمتری وجود دارد.
شما همچنین باید نگران مناطقی باشید که فقر در آنجا رایج می باشد، زیرا دوچرخه شما وسیله بسیار باارزشی برای مردمی است که استطاعت مالی ندارند.
با اینکه برخی از فقیرترین کشورها از امنیت بسیار خوبی بهره مندند با این حال دیده شده است که سارقان در پوشش یک میزبان شریف و بزرگوار اقدام به سرقت دوچرخه کرده اند که بسیار ناخوشایند است.
همچنین مدل دوچرخه شخصی که مسیرهای طولانی را سفر می کند بدلیل تفاوت های زیادی که با مدل دوچرخه های محلی دارد بسادگی هدف افرادی قرار می گیرد که تمایل به سرقت یا سوار شدن به آن را دارند. خوشبختانه در مناطق محلی و کوچک اغلب تمامی افراد برای پلیس و افراد محلی شناخته شده هستند و می توان از طریق آنها دوچرخه گم شده را جستجو نمود.
تمامی این موارد به این دلیل گفته شد تا با کمی احتیاط و عمل به نکات زیر احتمال سرقت را تا حد زیادی کاهش دهید.

• یک قفل خوب تهیه کنید
اگر به دنبال یک قفل کابلی (Cable Lock) هستید، مدلی باریک و به اندازه کافی بلند انتخاب کنید تا حداقل بتواند به دور یک لاستیک و تنه یا خورجین دوطرفه بسته شود. اگرچه قفل های D-lock نیز به نظر انتخاب خوبی میرسند ولی آنها خیلی سنگین بوده و نمی توان در شهرها با تکیه بر آنها، بدون توجه مداوم دوچرخه را ترک کرد، بنابراین ممکن است نیازی به این قفل ها نباشد، درصورتی که قفل های کابلی بهترین انتخاب برای سفر با دوچرخه می باشند.

• یک نگهبان برای دوچرخه تعیین کنید.
اگر برنامه سفر شما دونفری یا به همراه یک گروه انجام می شود، یک نفر را مسئول مراقبت از دوچرخه ها برای مدتی کوتاه تعیین کنید. دوچرخه سوارانی که به تنهایی سفر می کنند نیز می توانند از یک فروشنده محلی بخواهند تا مراقب دوچرخه آنها باشد یا با پرداخت مبلغ اندکی دوچرخه خود را به مأمور امنیت جلوی هتلها، Barها و مناطق گردشگری بسپارید.

• در شهرها هتل (مسافرخانه) کرایه کنید.
با کمپ کردن در شهرها باید تمام توجه خود را معطوف دوچرخه و وسایل خود کنید، به این معنی که مدام باید مراقب این باشید که آیا دوچرخه در جای خود قرار دارد یا خیر. در آن صورت زمانی که قصد ترک محل یا بازدید از جاذبه های دیدنی و گردشگری آن منطقه را دارید باید بدون مراقب دوچرخه را رها کنید، یا در صورتی که استراحت می کنید چه اتفاقی ممکن است برای دوچرخه و وسایلتان بیفتد؟
بهترین راه گذاشتن دوچرخه و وسایل خود در یک اتاق (هتل) و گشت و گذار با پای پیاده خواهد بود.

• مهارت های صحیح قفل کردن را تمرین کنید.
دوچرخه خود را در کنار چیز محکمی قرار دهید و اطمینان حاصل کنید که چرخ ها نیز همانند تنه به خوبی بسته شده اند. سعی کنید دوچرخه خود را در جایی قرار دهید که بیشترین دید را به آن داشته باشید. به یاد داشته باشید که قرار دادن دوچرخه در جلوی یک مغازه شلوغ بهتر از قرار دادن آن در یک کوچه خلوت می باشد. در هنگام اسکان تنبل نشوید و دوچرخه را به میز، درخت یا هر جسم محکم ببندید تا جلوی چشم باشد. اگر چیزی برای بستن دوچرخه به آن وجود نداشت دوچرخه را به چادر خود ببندید تا در صورت تکان خوردن آن متوجه شوید.

• دوچرخه خود را ناخوشایند جلوه دهید.
با نوار روی اسم و مدل دوچرخه را بپوشانید. وسایل جذاب و جلب نظر کننده مانند کیلومترشمار و چراغ ها را از دوچرخه جدا کنید. روی خورجین را با لباس های زیر کثیف بپوشانید. بند رخت ها را به پشت دوچرخه ببندید و لباس ها را برای خشک شدن روی آن پهن کنید.

• در حمل و نقل عمومی بیشتر دقت کنید.
هنگام حمل دوچرخه با قطار و سایر وسایل نقلیه عمومی در صورت امکان دوچرخه را به وسیله نقلیه قفل کنید. صندلی را جدا و فرمان را بچرخانید (با شل کردن پیچ های آن) تا بدین ترتیب جابجایی و سوار شدن به آن ساده نباشد.

نکات و توصیه های تجربی

یک قفل کابلی و یک قفل D-lock (یا U-lock) بهمراه داشته باشید.
در بیشتر موارد از قفل کابلی برای جلوگیری از سرقت در مناطق شلوغ استفاده کنید، اگر قصد ترک دوچرخه را داشتید آنوقت از هر دو قفل برای آرامش خیال استفاده کنید. همچنین از یک هشداردهنده حرکتی (دزدگیر) نیز می توانید استفاده کنید ولی دقت کنید تا آب به داخل آن نفوذ نکند چون موجب از کار افتادن آن خواهد شد.
در صورتی که مجبورید وسایل خود را بر روی دوچرخه رها کنید، با اینکه این کار درستی نیست اما همیشه کیف خود را که شامل پول ها، پاسپورت و دوربین می باشد را همراه خود بردارید. همچنین علاوه بر کیف، کیلومترشمار و سایر وسایل و گجت های الکترونیکی را نیز همراه خود ببرید؛ با اینکار در صورتی که دوچرخه خود را هم از دست بدهید اما چیزهای گرانبها و غیرقابل جایگزین را از دست نداده اید.
همواره وسایل گرانقیمت را در قسمتهایی از کیف و خورجین قرار دهید تا دسترسی به آن آسان نباشد. حدالامکان از یک نگهبان بخواهید تا از دوچرخه شما مراقبت کند. در هنگام کمپینگ مکانی را انتخاب کنید تا حدالامکان مخفی و دور از چشم باشد.
در هنگام شب می توانید با سوراخ کردن وسایل دور ریختنی مانند قوطی کنسور، تن ماهی و... و عبور آنها از داخل یک نخ یا طناب و پیچیدن آن به دور کیسه خواب و دوچرخه خود یک سیستم هشدار امنیتی داشته باشید.

همیشه شماره سریال حک شده بر تنه را با چند عکس واضح از دوچرخه به همراه داشته باشید تا در هنگام بروز سرقت های احتمالی آنها را برای کمک به پلیس در اختیارشان قرار دهید.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 9:0 |
آموزش باز کردن و سرویس پدال های شیمانو

در این تاپیک قصد دارم تا آموزش باز کردن و گریسکاری پدال های قفل شو شیمانو رو براتون با عکس توضیح بدم، گرچه باز کردن این پدال ها خیلی ساده انجام میشه و شیمانو دستورالعمل چیدمان قطعات داخل پدالها رو روی سایتش قرار داده ولی برای اولین بار که تصمیم به باز کردن اونها گرفتم فکر نمیکردم بتونم بازشون کنم برای همین مراحل باز کردن رو با تصویر قرار میدم تا اگر تصمیم به باز کردن پدالهاتون داشتین بتونید به راحتی و با اعتماد به نفس بیشتری این کار رو انجام بدید.



در مرحله اول نیاز دارید تا محور اصلی داخل پدال رو خارج کنید، برای اینکار بر روی هر پدال جهت سفت شدن با یک فلش جهتدار مشخص شده که برای باز کردن باید بر خلاف جهت علامت بچرخونید.



برای باز کردن پدال اول باید اون رو یکجا فیکس کنید تا بتونید قسمت پلاستیکی رو راحت تر بچرخونید، برای اینکار میشه پدال رو روی یک گیره محکم کرد و برای آسیب ندیدن قسمت پلاستیکی دور اون قسمت پارچه پیچید و با انبر قفلی یا وسیله ای مشابه بر خلاف جهت سفت شدن چرخوند.



به این صورت محور داخلی آزاد میشه و بقیه کار رو میشه با دست هم چرخوند تا به این صورت قسمت داخلی اون از بدنه پدال خارج بشه.



حالا برای ادامه باز کردن پدال ابتدا باید مهره ای که کل سیستم رو محکم نگه داشته باز کرد، برای اینکار هم مثل قبل پدال رو روی گیره ببندید و با آچار مهره اول رو باز کنید.



خوشبختانه مکانیزم داخلی پدال مانند توپی دوچرخه هست و مثل توپی از ساچمه و کاسه و... تشکیل شده و کسانی که باز کردن توپی رو بدونن، باز کردن این هم خیلی ساده میشه. پس پیچ اولی که باز شد مثل همون مهره ای هست که گیو رو نگه میداره.
در مرحله بعد مهره بعدی که نقش گیو رو بازی میکنه و ساچمه ها رو نگه میداره رو باید باز کنید.




با باز کردن این مهره ساچمه ها دیده میشه، که تعداد اونها 12 تا هست، در این مرحله ساچمه ها باید خارج و به منظور سرویس کردن تمیز و مجدداً گریسکاری بشن که در مورد من به خاطر داشتن گریس و تمیز بودن از این کار صرف نظر کردم و بدون بر هم زدن نظم اونها همراه با بوش همراهشون خارج کردم.



بعد از در آوردن ساچمه ها و بوش نمگه دارنده ساچمه ها، یک قطعه سیاه رنگ هم داخل بوش وجود داره که باید خارج بشه.
حالا به ساچمه های طرف دیگه می رسیم که باید خارج و در یکجا جمع کنیم تا خدای نکرده گم نشن.



در این مرحله پیچ پلاستیکی قفل کننده پدال به همراه کاسه ای که ساچمه ها داخل اون قرار میگیرند رو میشه خارج کرد، در پایان با درآوردن واشر لاستیکی انتهای میله، پروسه باز کردن پدال به اتمام میرسه.



تا اینجا قطعاتی که باز کردیم رو در تصویر زیر می تونید ملاحظه کنید.



حالا باید تک تک قطعات و ساچمه هایی که خارج کردید رو خوب تمیز و آماده بستن مجدد اونها به حالت اول باشید.
اول از همه واشر لاستیکی رو که آخر از همه خارج کردیم در جای خودش قرار میدیم.



بعد نوبت قرار دادن پیچ پلاستیکی قفل کننده پدال هست.



و بعد نوبت واشر نگه دارنده ساچمه ها میرسه که روی پیچ پلاستیکی قفل کننده پدال قرار میگیره.



حالا با گریسکاری بوش فلزی، ساچمه ها رو در کنار هم میچینیم و محور رو از وسط بوش آروم رد میکنیم تا نظر ساچمه ها به هم نریزه و در صورتی که ساچمه ها ریختن باید مجدداً این کار رو انجام بدید.



بعد اون قطعه سیاه مجهول الهویه رو به این شکل داخل بوش قرار میدیم.



بعد نوبت چیدن ساچمه های این طرف میرسه، با کمی گریس زدن به کاسه نگهدارنده ساچمه ها علاوه بر روانکاری میتونید از خاصیت چسبندگی گریس برای راحت تر چیدن ساچمه ها بهره برد.



سپس مهره نگهدارنده ساچمه ها رو میبندیم و مثل توپی باید طوری ببندید تا نه شل باشه که لق بزنه و نه زیاد سفت که باعث سخت کار کردن و خوردگی اجزای داخلی بشه، مهره رو جوری ببندید که به محظ اینکه دیدید داره سفت میشه دیگه نچرخونید، به دلیل سفت نبستن مهره نگران باز شدنش نباشید چون مهره بعدی که محکم روی این مهره بسته میشه نقش محکم نگه داشتن مهره روی ساچمه ها رو بر عهده داره.



و نهایت مهره آخر که این مهره بزرگتر رو نگه میداره سف ببندید و با دست محور رو بچرخونید و از روان کار کردن پدال اطمینان حاصل کنید.



محور رو داخل پوسته خارجی مجدداً تا جای ممکن با دست سفت کنید و در آخر با پیچیدن یک تکه پارچه اون رو محکم ببندید تا آماده استفاده روی دوچرخه بشه.



در پایان چیدمان قطعات داخلی رو در یک تصویر براتون میزارم تا در هر مرحله به مشکل برخوردید با استفاده از این تصویر متوجه محل صحیح قرارگیری قطعات بشید.



+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 8:55 |
فناوری HyperDrive شیمانو که برای حلقه زنجیرهای SGX طراحی شده، شامل 8 دندانه و 4 پین و تکنولوژی های دیگر، به منظور انتقال هر چه سریعتر و روانتر زنجیر بین دنده های طبق جلو می باشد.


عملکرد این فناوری به این صورت می باشد که هر یک از 8 دندانه تعبیه شده بر روی دنده ها عمل انتقال زنجیر را از دنده ی کوچکتر به دنده میانی و هر یک از 4 پین موجود وظیفه انتقال زنجیر از دنده ی میانی به دنده بزرگ را بر عهده دارند و با کمک به انتقال سریعتر و نرم تر زنجیر، باعث افزایش سرعت و عملکرد دوچرخه سوار می شوند.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 8:53 |
انواع سیستم های خودرو(دنده) شیمانو (UG-HG-IG)
در این مقاله به تشریح سه نوع خودروهای شیمانو، عملکرد و تفاوت هر یک از آنها که به اختصار UG-HG-IG نامیده می شوند می پردازیم.


(Uniglide (UG
سری قدیمی خودروهای شیمانو اصطلاحاً Uniglide نامیده می شوند. جداره داخلی کاست خودروهای Uniglide دارای 9 زبانه بوده و تمامی زبانه ها به یک اندازه می باشند که به صورت کشویی روی استوانه ی بدنه توپی قرار میگیرند.


همچنین واشرهایی برای پر کردن فضای خالی بین خودروها قرار میگیرند. فضای بین خودروها با واشرهایی که در مدل های 5 و 6 سرعته 3.65 میلیمتر، مدل های 8 سرعته 3.15 و مدل های 8 سرعته 3.0 میلیمتر می باشند پوشانده می شود.
در خودروهای کمتر از 14 دندانه از واشرهای پیش ساخته استفاده شده است، اما سایر خودروها قابلیت استفاده از دو طرف خودرو را دارند به این صورت که بعد از مستهلک شدن یک طرف خودرو می توان خودرو را برعکس متصل و مانند یک خودروی نو از آن استفاده نمود.
کوچکترین خودرو در سیستم Uniglide دارای زبانه نیست و بصورت رزوه شده می باشد. این خودرو با بسته شدن به استوانه توپی که در ابتدای آن دارای رزوه هایی برای بسته شدن خودروی کوچکتر می باشد تمامی خودروهای بزرگتر را در کنار یکدیگر نگه می دارد.
برای باز کردن یک کاست Uniglide شما باید از دو ابزار که یکی برای نگه داشتن زنجیر و دیگری برای باز کردن خودروی کوچکتر می باشد استفاده کنید. به این صورت که باید با ابزار مورد نظر پس از ثابت نگه داشتن زنجیر، خودروی کوچکتر را در خلاف جهت عقربه های ساعت بچرخانید تا باز شود. پس از آن سایر خودروها را به آسانی می توانید خارج کنید.
کاست های Uniglide امروزه دیگر موجود نیستند. اگر شما دوچرخه ای با توپی که فقط از کاست های Uniglide استفاده می کند دارید بهترین کار ارتقای توپی بوسیله جایگزین کردن استوانه توپی (بدنه خارجی شیاردار توپی که کاست در آن قرار میگیرد) با یک جداره Hyperglide است.
راه دیگر نیز سوار کردن خودروهای Hyperglide روی یک استوانه Uniglide از طریق ساییدن و سوهانکاری یکی از شیارهای روی استوانه می باشد تا کاست Hyperglide را بتوان روی بدنه توپی سوار کرد. (در بخش بعد توضیح داده می شود)


(Hyperglide (HG
در سیستم های رایج خودروی دوچرخه ها انتقال دنده (انتقال زنجیر) با حرکت زنجیر به چپ و راست (طرفین) انجام می شود تا زمانی که زنجیر بر روی نزدیکترین خودرو قرار گرفته و با دندانه های خودروی جدید کاملاً درگیر شود.
در سال 1980 شیمانو نسل جدید خودروها را با نام Hyperglide معرفی نمود. طراحی جدید این خودروها این اجازه را به زنجیر می داد تا بصورت همزمان با دو خودروی همجوار (خودروی فعلی که زنجیر بر روی آن قرار داشت و خودرویی که بعد از تعویض دنده، زنجیر قصد انتقال روی آن را داشت) درگیر باشد. در این سیستم زنجیر قبل از جدا شدن از خودروی قبلی با خودروی جدید درگیر می شد و نتیجه این عمل انتقال دنده ای روانتر، آرامتر و سریعتر را موجب می شد.


عملکرد Hyperglide به این طریق بود که با شکل دادن منحصر به فرد دندانه های روی یک خودرو به طور متفاوت و بوسیله ایجاد شیارهایی برای هدایت زنجیر به خودروی پایین تر (Ramps) در یک طرف هر خودرو تغییر دنده را آسان تر می نمود. برای این کار، دندانه ها طوری طراحی شده است که در یک حرکت دورانی، موقعیت هر یک از دندانه های خودرو با دندانه های خودروی مجاور همتراز و همردیف باشد.
خودروهای قدیمی تر Uniglide قابل نصب بر روی استوانه توپی را در 9 حالت مختلف داشتند (در صورت استفاده از دو طرف یک خودرو تعداد حالات به 18 حالت می رسید)، در حالی که خودروهای Hyperglide تنها در یک حالت قادر به نصب بر روی بدنه توپی می باشند و این به دلیل وجود یک زبانه عریض تر در داخل جداره خودرو می باشد و این تنها تفاوت میان خودروهای Uniglide و Hyperglide می باشد.


عدم وجود این شیار عریض بر روی خودروهای Uniglide باعث عدم استفاده این خودروها بر روی بدنه توپی Hyperglide می شود و همانطور که در بخش قبلی گفته شد تنها راه برای استفاده از خودروهای Uniglide ساییدن یکی از 9 زبانه روی استوانه Uniglide می باشد تا خودروهای Hyperglide امکان سوار شدن بر روی بدنه آنها را داشته باشند.
این شیار عریض روی توپی تنها در یک حالت امکان استفاده از خودرو را روی آن می دهد. برای تشخیص محل صحیح قرار دادن خودرو می توان علاوه بر تشخیص شایر بزرگتر بر روی خودرو و توپی، از علامت ˆ (فلش جهت دار کوچک) برای پیدا کردن زبانه عریض روی خودرو استفاده کرد.
از آنجایی که موقعیت قرارگیری هر یک از خودروهای Hyperglide نقشی حیاتی در عملکرد این سیستم دارد نمی توان در آنها از خودروهای رزوه دار استفاده نمود. تمامی خودروها در Hyperglide شیاردار هستند و از یک حلقه رزوه شده خاص که به داخل بدنه توپی پیچ شده و تمامی خودروها را در جای خود محکم نگه می دارد استفاده می شود. برای باز و بسته کردن آن نیز از دو ابزار که یکی برای ثابت نگه داشتن خودرو و آچار دیگر که با قرار گرفتن در محل هزارخار پیچ مخصوص آن را باز می کند استفاده می شود.
ممکن است تا به حال اعدادی مانند HG-70 یا مانند آن را بر روی زنجیر خود دیده باشید، هر یک از این اعداد نشان دهنده کلاس زنجیر و ست دنده سازگار با آن می باشند، برای مثال HG-53 مربوط به ست دئور، HG-73 مربوط به Deore LX، HG-93 مربوط به Deore XT، و... می باشند همچنین زنجیرهای سری XTR از نامگذاری متفاوتی بهره می برند و مدل های آن از CN-7700 آغاز می شوند.


(Interactive Glide (IG
در سال 1995 شیمانو نسل دیگری از سیستم انتقال قدرت خود را با نام InteractiveGlide یا InterGlide معرفی نمود. تفاوت عمده این مدل در ضخامت دندانه های خودروها و حدفاصل بین هر یک از خودروها بود که در IG دندانه های خودروها ضخیم تر از HG طراحی شده است، عرض یک زنجیر IG، 7.1 میلیمتر می باشد، در حالی که زنجیرهای HG عرضی معادل با 6.6 میلیمتر را دارا می باشند.

همچنین به دلیل افزایش ضخامت دندانه ها شیمانو به ناچار حدفاصل میان خودروها را کاهش داده است. شیمانو اعلام کرده که نمی توان از زنجیرهای HG بر روی خودروهای IG استفاده کرد، در صورتی که از زنجیرهای ضخیم تر IG می توان روی خودروهای HG بهره برد که با این حال توصیه می گردد تا از زنجیرهای سازگار با خودروی دوچرخه خود استفاده کنید.


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 8:53 |

مبانی دوچرخه سواری کوهستان در شب


شاید شما به دنبال هیجان باشید یا تنها زمان دوچرخه سواری برای شما بعد از تاریکی هوا باشد. در هر صورت برای مواجه شدن با تاریکی بعد از غروب آفتاب، شما باید مبانی دور ماندن از خطر در شب را بدانید.
پس برای اطمینان از حفظ امنیت و لذت بردن از سواری در شب 5 نکته زیر را به خاطر بسپارید:

1- در صورتی که می خواهید تجربه ای لذت بخش از دوچرخه سواری در تاریکی در آینده داشته باشید، برای خرید یک سیستم روشنایی معتبر و مشهور هزینه کنید. داشتن یک چراغ روی فرمان و چراغ قابل نصب بر روی کلاه ایمنی ایده آل می باشد. اما اگر به طور موقت یا اتفاقی در شب دوچرخه سواری می کنید یا توان خرید یک سیستم روشنایی مناسب را ندارید، از روش های دیگر در ادامه مطلب می توانید استفاده کنید.




2- با دوست خود به دوچرخه سواری بروید (یا 3 نفره). صحبت های مکرر و سروصدای دوچرخه هایتان مانند هشداری برای حیوانات دوروبر خواهد بود. به علاوه در صورت رخ دادن حادثه ای برای هر یک از افراد شما قادر خواهید بود خیلی سریع تر از زمانی که به تنهایی دوچرخه سواری می کنید به کمک او بشتابید.


3- با سرعت کم حرکت کنید! حتی اگر با مسیر آشنایی کافی داشته باشید باید بدانید که مسیر در شب متفاوت خواهد بود. چراغ شما در شب باعث ایجاد سایه هایی از موانع پیش رویتان می شود که باعث تغییر شکل موانع پیش رو شده و خطا در ادراک تان می شود. برای ممانعت از اشتباه در هنگام سواری در شب خونسردی خود را حفظ کنید و از فکر کردن به مسائل کوچک و بی اهمیت خودداری کنید. به خاطر داشته باشید دوچرخه سواری کوهستان در شب زمان بیشتری نسبت به سواری در روز نیاز دارد.


4- لوازم مورد نیاز: در صورت امکان از عینک های با شیشه محافظ شفاف استفاده کنید زیرا ممکن است شاخه درختان در تاریکی شب به ناگاه و بدون هیچ اخطاری به سر و صورت شما برخورد کند. توصیه می شود که یک لباس اضافی به همراه خود داشته باشید که در مواقعی که به طور غیر منتظره حرکت خود را برای مدتی متوقف کردید بپوشید چون اصولاً مواقعی در شب دوچرخه سواری انجام می شود که طول روز کوتاهتر است و در آن زمان هوا سردتر خواهد بود. در پایان، از لباس های روشن و منعکس کننده نور استفاده کنید تا سایر افراد (کوهنوردان، شکارچیان و...) راحت تر قادر به دیدن شما در شب باشند.


5- به خود و تواناییتان در دوچرخه سواری کوهستان ایمان داشته باشید. اگر تاکنون در شب دوچرخه سواری نکرده اید، تصور کنید مسیر را با موفقیت طی کرده اید، به مسیری که قلباً آن را می شناسید بچسبید و از آن خارج شوید و برنامه خود را با موفقیت به اتمام برسانید.



+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 8:51 |
کیت تبدیل دوچرخه تان به دوچرخه برقی


تحقق یک رویای کودکی...کاشکی همیشه سرازیری بود!...
بچه که بودیم رو خاطرتون هست؟ وقتی سوار دوچرخه می شدیم تو سرازیری چه کیفی می کردیم!
ولی زود باید از دماغمون در میومد چون باید همه ی اون مسیر برگشت رو تو سربالایی رکاب میزدیم! شاید اون موقع یک آرزو داشتیم، کاشکی همش سرازیری بود!...


دوچرخه ی برقی به شکلی تحقق همان آرزوی کودکانه است.
دوچرخه ی برقی (Electric bike)یا Ebike دوچرخه ای است که به یک مجموعه ی الکترومکانیکی پیشرانه ی کمکی مجهز است. یک الکتروموتور ویژه در چرخ به نحوی تعبیه شده که صرفاً در مواقع لزوم به اراده ی دوچرخه سوار، نیروی پیشرانه ی کمکی به دوچرخه اعمال می نماید و در عین حال هیچ مزاحمتی برای رکاب زدن عادی دوچرخه سوار ایجاد نمی نماید. انرژی مورد نیاز الکتروموتور توسط باتری تأمین می شود. باتری از طریق شارژر مخصوص با برق شهر در منزل یا محل کار شارژ می شود. الکتروموتور از نوع DC Brushless مجهز به گیربکس خورشیدی و کلاچ اتوماتیک می باشد که توسط یک سیستم کنترلر سوییچینگ دور و قدرت آن کنترل می شود. نمایشگرهای دیجیتالی میزان شارژ و در مدلهای پیشرفته تر سرعت و مسافت پیمایش را نشان می دهد.


موارد استفادة دوچرخة برقی

كاربریهای ورزشی و تفریحی- توریستی
همانگونه كه راندن دوچرخه برای دوچرخه سوار لذت بخش است، راندن دوچرخه ی برقی نیز بسیار جذاب، لذت بخش و نشاط آور است با این تفاوت كه به دلایل فنی لذت راندن دوچرخه ی برقی بیشتر از راندن دوچرخه ی معمولی میباشد. انگیزه ی ركابزدن در دوچرخه ی معمولی حركت كردن و جلوتر رفتن در مسیر حركت میباشد. قطع كردن ركاب زدن در یك مسیر بدون شیب یا سربالایی به معنی ایستادن از حركت میباشد. انگیزه ی ركاب زدن در دوچرخه ی برقی اندكی متفاوت است. در دوچرخه ی برقی ركاب زدن به انگیزه ی افزایش سرعت صورت میگیرد و از آن جهت كه اجبار و فشاری در استفاده از ركاب وجود ندارد، نیز حركت با سرعت، نرمی و سهولت بیشتری صورت میگیرد، جذابیت و نشاط بیشتری به همراه خود دارد. بدیهیاست كه در این صورت میتوان كاربردهای تفریحی و توریستی بسیار وسیعی برای این وسیله متصور بود. از جنبه ی دیگر بیخطر و غیر مزاحم بودن این وسیله این فرصت را برای نوجوانان فراهم میآورد كه اجازه ی استفاده از این وسیله ی مفرح را به عنوان تنها وسیله ی نقلیه ی موتوردار داشته باشند. این مسأله آرزوی بسیاری از نوجوانان و دغدغه ی بسیاری از والدین آنها در كشور ما میباشد.
از جنبه ی ورزشی اگرچه این دیدگاه وجود دارد كه استفاده از انرژی كمكی ذخیره شده باعث تنبلی فرد در ركاب زدن و كمرنگ شدن خاصیت ورزشی آن میشود، واقعیت اینست كه اولاً یك ركابزن مختار است فشار بار ركاب زدن را به هر میزان كه لازم میداند به بدن خود اعمال كند. كم كردن سهم انرژی برق موجب افزایش بار ماهیچهای خواهد بود. دوم اینكه دوچرخه سواری به عنوان یك ورزش تا مرز خستگی مطلوب است و توسط دوچرخه سوار ادامه مییابد. همین فشار را در دوچرخه ی برقی در سرعتهای بالاتر و مسافتهای طولانیتر میتوان ایجاد نمود. با دوچرخه ی برقی میتوان دوچرخه سواری را همواره در مد مطلوب هوازی ادامه داد و وارد مد اسیدلاكتیكی نگردید. سوم اینكه نگرانی كمتر دوچرخه سوار آماتور از مسیر طولانی، سربالایی و خستگی انگیزه ی استفاده ی مدام و مكرر از این وسیله را در وی ایجاد میكند و این تداوم و تكرار به استفاده موجب عادت كردن به دوچرخه سواری و حفظ سلامت از طریق ورزش پایدار میگردد. اما نكته ی مثبت دیگر در توجیه كاربری ورزشی دوچرخه ی برقی مربوط به افراد سالمند، بیماران قلبی و افرادی كه به هر دلیل دچار ضعف جسمی میباشند و نیاز به تحرك و ورزش با فشار كنترل شده دارند میباشد.


تردد روزمره ی شهری خانه تا محل کار یا تحصیل
اصلیترین و وسیعترین كاربری دو چرخه ی برقی استفاده به عنوان وسیله ی نقلیه ی شخصی در تردد روزمره ی شهری در مسیرهای منزل تا محل كار یا تحصیل و برعكس میباشد. با نگاهی به مشخصات عملكردی دوچرخه ی برقی میتوان دریافت كه این وسیله تناسب بسیار مطلوبی با كاربری در مسیرهای كوتاه و متوسط شهری دارد.
بر اساس آمار سازمان ترافیك در سال 1378 ساكنین تهران در یك ساعت اوج صبح ( ساعت 8 ) حدوداً 970.000 سفر سواره انجام میدهند كه كل مسافت پیمودهشده 4.446.000 كیلومتر را شامل میشود. این بدان معنیاست كه سفرهای آغاز صبح شهر تهران كه بیشتر مربوط به رسیدن به محل كار یا تحصیل میباشند، دارای مسافت متوسطی در حدود 6/4 كیلومتر میباشند كه سازگارترین وسیله ی نقلیه با این مسافت دوچرخه ی برقی میباشد. چراكه اولاً مسیر رفت و برگشت با حاشیه ی امنیتی بالا به راحتی در برد قابل پیمایش دوچرخه قرار دارد. دوم اینكه این مسافت برای پیاده روی و دوچرخه ی معمولی زیاد و خسته كننده است. سوم اینكه تكرارو روزمرگی این مسافت در رفت و برگشت تا احساس خستگی فرد از زین دوچرخه فاصله دارد. (مسافتهای طولانیتر كه توسط دوچرخه ی برقی قابل پیمایش میباشد، با وجود اینكه از نظر ركاب زدن و انرژی حركتی خستگیآور نیست، از نظر موقعیت قرارگیری بدن و ضربات جاده Ride خسته كننده خواهد بود.)


پیمایش 100 کیلومتر شهری تنها با 88 تومان هزینه!
دوچرخه ی برقی کم استهلاک ترین و اقتصادی ترین وسیله ی نقلیه ی موتوری معرفی شده در سطح عمومی می باشد؛ این وسیله با صرف انرژی برق در حدود 0.6kWh می تواند مسافتی بیش از 30km را طی نماید. این یعنی هزینه ی پیمایش 100km مسافت شهری با دوچرخه ی برقی )با نرخ قیمت برق 44 تومان به ازای هر کیلووات ساعت( تنها 88 تومان خواهد بود. این هزینه برای یک خودروی معمولی با بنزین 700 تومانی 7000 تومان، و برای یک موتورسیکلت معمولی 2800 تومان می باشد.


تبدیل دوچرخه تان به دوچرخه برقی!
کیت دوچرخه ی برقی مجموعهای شامل موتور الکتریکی، کنترلر، باتری، شارژر، جعبهباتری و تجهیزات نصب جهت مجهز کردن دوچرخه به پیشرانه ی الکتریکی میباشد. این مجموعه در یک جعبه کامل جهت نصب روی دوچرخه ی خریدار به مصرف کننده تحویل داده می شود. شما دوچرخه ی خودتان را به دوچرخه ی برقی تبدیل می کنید.
موتور الکتریکی در کیت دوچرخه ی برقی بصورت توپی چرخ (Hub) می باشد که روی یک طوقه ی آلومینیمی با کیفیت مناسب پره بندی شده است. این موتور پس از جا انداختن تیوب و تایر برای طوقه در محل چرخ جلوی دو چرخه جایگزین چرخ معمولی دوچرخه می شود. جعبه ی باتری کیت دوچرخه برقی بسته به مدل انتخابی در پشت زین یا روی میله ی زیرین تنه در موقعیت قمقمه ی آب نصب می شود. کنترلر و سیم کشیهای مربوطه نیز به نوبه ی خود روی دوچرخه نصب و اجرا می شود. نشانگرها و سوییچ ها و سنسورهای تنظیم سرعت نیز جزئی از مجموعه ی کیت دوچرخه ی برقی است که روی دوچرخه نصب می شود. تنها قطعه ای از مجموعه ی کیت که روی دوچرخه نصب نمی شود شارژر خودکار آن می باشد.
جعبه ی باتری در کلیه ی مدلها روی جای خود قفل می شود و امکان جدا شدن از بدنه ی دوچرخه را تنها با کلید مخصوص دارد که اهمیت آن در امنیت نگهداری از باتری به عنوان گرانترین بخش کیت می باشد.


ویژگیهای کیت دوچرخه برقی
این سیستم امکان تجهیز دوچرخههای معمولی را به پیشرانه ی الکتریکی با قابلیت تنظیم سرعت و با برد و سرعت مناسب فراهم مینماید.
سرعت بدون رکاب زدن 25کیلومتر در ساعت است که با رکاب زدن تا 35 کیلومتر در ساعت افزایش می یابد.
مسافت قابل پیمایش شهری با یک شارژ بدون رکاب زدن برای باتری های لیتیومی 8.8Ah بیش از30 کیلومتر و در جاده ی صاف بدون شیب تا 70 کیلومتر افزایش می یابد.
مسافت قابل پیمایش شهری با یک شارژ بدون رکاب زدن برای باتری های خشک اسیدی 7Ah در حدود 18 کیلومتر و در جاده ی صاف بدون شیب تا 40 کیلومتر افزایش می یابد.
شرایط جاده، نحوه ی حرکت و وزن سرنشین در میزان پیمایش دوچرخه بسیار موثر است. ارقام ذکر شده در بالا بر اساس سرنشین با وزن 70 کیلوگرم می باشد. مسیر یا سیکل حرکتی تست بصورت یک مربع در شهر تهران شامل مسیرهای شرقی-غربی کم شیب و مسیرهای شمالی جنوبی پرشیب شامل توقفهای چهارراهی و غیره می باشد. میزان پیمایش در صورتی که رکاب زدن مستمر و بخصوص در سربالاییها و مواقع شتابگیری صورت پذیرد به نحو چشمگیری افزایش می یابد.
مدت زمان شارژ کامل باتری 6-4 ساعت می باشد. این کیت ها قابلیت نصب آسان بر کلیه ی دوچرخههای معمولی با سایز 26 با هر سبک تنه اعم از کمکفنر دار، ساده، دندهای، کورسی، کوهستان و شهری را داراست؛ با این حال امکان نصب بر دوچرخه با سایزهای دیگر هم با تغییر طوقه وجود دارد.
قابلیت باز و بسته کردن سریع و راحت مجموعه روی کلیه ی مدلهای دوچرخه ی شناخته شده و جمع شدن مشخصههایی از جمله سبکی، کم حجم بودن، استحکام، و ارائه ی عملکرد دینامیکی مناسب از ویژگیهای منحصربفرد این کیت ها می باشد.


نصب کیت دوچرخة برقی بر روی کلیه ی دوچرخه های متداول به سادگی امکانپذیر می باشد. نصب یک مجموعه کیت در شرایط استاندارد در کمتر از یک ساعت زمان قابل انجام است. کل فرآیند نصب در حال کلی شامل اقدامات زیر است:

انداختن تیوب و لاستیک به طوقه ی موتور چرخ جلو
نصب چرخ موتوردار در دوشاخ جلوی دوچرخه
نصب کیس باتری در محل تعیین شده روی تنه در محل قمقمه برای جعبه باتری تیوبی یانصب کیس باتری در محل تعیین شده روی لوله زین پشت زین برای جعبه باتری کیفی
نصب دسته ترمزهای مجهز به میکرو سوییچ (انتخابی)
نصب شستی تغییر سرعت
نصب سیستم توان کمکی پدال (انتخابی)
نصب کیف کنترلر پشت زین برای باتریهای تیوبی
عبوردادن سیمها و کابلها و مهار آنها با بست دم موشی
تکمیل سیم بندیها و کنترل مدار و استارت و تست مجموعه



سیستم پایه
Motor Type DC Brushless Geared Hub Motor نوع موتور
Battery Type Li-Ion 36V - 8.8Ah نوع باتری
Controller Type Brushless DC Motor Controller نوع کنترلر
Charger Type Auto charge complete نوع شارژر
Motor Max Power 250W ماکزیمم توان خروجی موتور
Voltage 36VDC ولتاژ نامی
Total Kit Weight 6Kg وزن مجموع کیت بدون دوچرخه
Max Speed 0% Slope 28Km/h ماکزیمم سرعت در شیب صفر بدون رکاب
Max Rider Capacity 120Kg ماکزیمم وزن دوچرخه سوار
Grade ability 10% < قابلیت شیب پیمایی
City Range 30Km مسافت قابل پیمایش با یک شارژ شهری
بدون رکاب
Road Range 70Km مسافت قابل پیمایش با یک شارژ
جاده صاف بدون رکاب
Battery Life cycle 70% capacity in 500 cycle عمر باتری
Charging Time 4h مدت زمان شارژ
Charge Power Consumption 100W توان برق مصرفی شارژ

این محصولات در 3 مدل زیر در دسترس شما خواهند بود:

کیت 250 وات باتری لیتیومی تیوبی با کنترلر LCD
کد محصول : TC25
قیمت : 512000

کیت 250 وات باتری اسیدی خشک با کنترلر LED
کد محصول : LE25
قیمت : 312000

کیت 250 وات باتری لیتیومی کیفی با کنترلر LED
کد محصول : FE25
قیمت : 467000

*کلیه قیمت ها به تومان می باشند.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 8:51 |
Absolute

دمپرهای Absolute از نوع سازگار با سبک دوچرخه سواری است. به این معنی که دوشاخ تا زمانی که نیروی وارده از حد معینی تجاوز نکند از جای خود تکان نخواهد خورد. این مزیت باعث افزایش کارایی هنگام پدال زدن می شود. از آنجایی که با هر بار پدال زدن، کمک ها در اثر نیروی وارده به دوشاخ فشرده می شد، باعث کاهش بازده دوچرخه سوار در حرکت به جلو می خواهد شد.
در حالت اول (باز) Open، دمپر مانند کار اصلی خود که جذب نیروی وارده به کمک ها است را انجام می دهد، حتی اگر مقدار نیروی وارد شده کم باشد. با معرفی این سیستم جدید، دوچرخه سواران بدون از دست دادن انرژی و با بازده بالاتری رکاب بزنند. در حالت دوم و سوم تنظیم دمپرهای Absolute بجز نیروهای وارده بر اثر پدال زدن و ترمزگیری در مسیرهای هموار، در سایر موارد شوک های وارده را بخوبی جذب خواهند کرد. در حالت چهارم و پنجم تنظیم دمپرهای Absolute در موارد رکاب زدن سریع (در حالا بلند شدن از زین) و بالا رفتن از شیب مقاومت نموده و مانع از اتلاف انرژی دوچرخه سوار می شوند و در مسیرهای سخت و ناهوار بخوبی شوک های وارده را دفع می کنند. در حالت ششم، دمپرهای Absolute کاملاً به حالت قفل درآمده اما در موارد اضطراری، پرتگاههای تند، و اتفاقات غیرمنتظره مانند قرار گرفتن در مسیر صخره ای و صعب العبور برای جلوگیری ار صدمات جدی به دوچرخه سوار شوک های ناگهانی را جذب می کنند.

دوشاخ های مجهز به دمپرهای Absolute دارای پیچ تنظیم بر روی شاخ سمت راست و تنظیم کننده بازی (Rebound) در سمت چپ می باشند. درجه تنظیم کننده دارای 6 حالت مختلف از حالت کملاً باز (no platform) تا حالت کاملاً بسته می باشد. پیچ تنظیم با حرکت به میزان یک سوم دور قابل تغییر از یک حالت به حالت دیگر می باشد. تأثیرات ناشی از تنظیم های مختلف دمپر در زمانی که دوچرخه در حال سکون می باشد بهتر مشخص می شود.


FFD

مخفف Fluid Flow Damping بوده و ویژگی های آن مشابه سیستم TPC (که در ادامه بحث خواهد شد) می باشد در این سیستم با استفاده از یک سیستم کم فشار و یک سیستم پرفشار از مشکلات مربوط به میزان فشردگی و مشکلات ناشی از گرما جلوگیری شده است.


INTRINSIC
اطلاعات بزودی قرار خواهد گرفت. (بر طبق گفته سایت Manitou)
TPC
مخفف (Twin Piston Chamber) می باشد و با استفاده از دو پیستون مستقل که یکی برای تنظیم میزان بازی (Rebound) بهینه سازی شده و دیگری برای فشردگی عمل می کند. در این سیستم نیز با استفاده از یک سیستم کم فشار از مشکلات مربوط به میزان فشردگی و مشکلات ناشی از گرما جلوگیری شده است.
در مقایسه با دمپر Absolute این دمپر همواره حالتی فعال دارد. یک دوشاخ مجهز به دمپر TPC در همه حال (حتی کوچکترین برخوردها) عکس العمل نشان داده و شوک وارده را جذب می کند. از مزیت های دمپرهای TPC به کنترل دقیق میزان فشردگی دوشاخ اشاره نمود. در نتیجه دوشاخ می تواند طوری تنظیم شود تا حتی در کمترین میزان تنظیم بازی کمک، بتواند بهترین عملکرد را داشته باشد.

دوشاخ های مجهز به دمپرهای TPC دارای پیچ تنظیم بر روی شاخ سمت راست و تنظیم کننده بازی (Rebound) نیز در سمت راست می باشند. تأثیرات ناشی از تنظیم های مختلف دمپر در زمانی که دوچرخه در حال سکون می باشد بهتر مشخص می شود.


+TPC


عملکرد +TPC نیز با استفاده از دو پیستون مستقل که یکی برای تنظیم میزان بازی (Rebound) بهینه سازی شده و دیگری برای فشردگی صورت می گیرد و پیستون سومی بازی کمک را مطابق با شرایط فعالیت دوشاخ تنظیم می کند. این پیستون در ابتدا با مقاومت پایین در برابر موانع کوچک مانع از اتلاف انرژی دوچرخه سوار می شود اما با افزایش سختی موانع عکس العمل دوشاخ نسبت به شوک های وارده افزایش می یابد.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 8:49 |
Lefty
نسل جدید کمک های Cannondale


لفتی Lefty نام نسل جدید دوشاخ (تک شاخ) های شرکت معروف Cannondale می باشد که با طراحی منحصر به فرد می توان گفت انقلابی در این عرصه ایجاد نموده است.
این کمک که تنها دارای یک شاخه می باشد علاوه بر زیبایی و طراحی خاص خود دارای مزایای بسیاری نیز می باشد که در ادامه به شرح آنها خواهیم پرداخت.


سبک تر، قوی تر،محکم تر، روان تر
لفتی سبک تر است. سبک ترین لفتی موجود، مدل Speed Carbon XLR می باشد، که دارای وزنی باورنکردنی معادل 1250 گرم می باشد! حتی سنگین ترین لفتی دارای وزنی معادل 1445 گرم بوده که سبک تر از اکثر مدل های عرضه شده توسط شرکت های رقیب می باشد.

لفتی نرم تر و روان تر است
قلب تپنده تمامی HeadShok ها و Lefty از تکنولوژی یاتاقان 88 سوزنی کنندل بهره می برد که دَوَران (حرکت) سیستم تعلیق (کمک فنر) را نرم و روان می سازد و برخلاف کمک های معمول که بر پایه سیستم بوشی هستند، در ترمز های سخت،فشار شدید و نیروی وارده به لفتی هیچ تأثیری بر کنترل دوچرخه و دفع شوک های وارد شده ندارد. بنابراین دوچرخه سوار قادر خواهد بود به آسانی حرکت چرخها را بر روی زمین کنترل کرده و در بهترین حالت ممکن کنترل دوچرخه را در اختیار داشته باشد.

فشرده نمی شود. می چرخد
برخلاف کمک های دارای سیستم بوشی که در اثر فشارهای وارد فشرده می شدند، لفتی در تکنولوژی جدید یاتاقان سوزنی در اثر فشار، با دقت زیادی چرخیده و فشار وارده را جذب می کند. در این سیستم یاتاقان ها باعث عدم سایش شده و به لفتی این اجازه را می دهد که به صورت فعال و پایدار در برابر ضربات و فشارهای وارده ایستادگی کرده و برخلاف سیستم بوشی در کمک های رایج که در اثر فشار خم شده و فشرده می شوند، عملکرد بالایی خواهد داشت. عملکرد بالای کمک (های) دوچرخه مساوی خواهد بود با کنترل هر چه بهتر وسیله در شرایط گوناگون.


لفتی قوی تر است
طراحی غیرمعمول لفتی با پیشانی بزرگتر، لوله خارجی حجیم تر و 2 نعلی چاق تر باعث شده تا سبک ترین لفتی کربنی در مخرب ترین تست های انجام گرفته در برابر دوشاخ هایی که برای سواری در شرایطی به مراتب شدیدتر ساخته شده اند قرار بگیرد.
تست های انجام شده توسط Bike Magazine نسخه چاپ آلمان ثابت می کند که Lefty توانسته است سایر دوشاخ های رقیبان را در رشته های All-Mountain و Freeride از میدان به در کند.


لفتی محکم تر است.
علیرغم وزن پایین لفتی که از کم وزن ترین دوشاخ های دوچرخه های مسابقات کراس کانتری پایین تر است، لفتی از ساختاری محکم ساخته شده که با طراحی تیرک (حائل) "square-in-square" ، توانسته است در تعداد کمک های شکسته یا خم شده، توان رقابت و مقایسه با سایر دوشاخ های تنومند و سرسخت را داشته باشد.

(OPIx (One Piece Integrated طراحی یکپارچه
فناوری ساخت 3 بعدی ابداعی کنندل، شامل یکپارچه کردن (ترکیب کردن) چندین قطعه در قالب یک قطعه می باشد که اینکار کاهش وزن و افزایش استحکام قطعات خواهد شد که در لفتی نیز شاهد طراحی یکپارچه هستیم.
در لفتی سه قطعه که با فناوری یکپارچه سازی دیده می شوند:
قطعه یکپارچه شامل پای خارجی و گیره ها the OPI outer leg/clamp structure
قطعه یکپارچه شامل پای داخلی و محور the OPI inner leg/axle structure
قطعه یکپارچه شامل میله اصلی و پیشانی the OPI stem/steerer


طراحی برتر
طراحی خاص گیره های دوگانه لفتی، محکم تر، قوی تر و سبک تر از طراحی نعلی دوشاخ های رایج می باشد. هنگامی که با فناوری یکپارچه سازی، میله اصلی لفتی و پیشانی با یکدیگر ادغام شدند، فرم جدید، سبک تر شدن و عملکرد دقیق تر سیستم کمک (سیستم تعلیق) را هر چه بیشتر امکان پذیر ساخته است.


در پایان می توان گفت شرکت کنندل با این سنت شکنی و طراحی عجیب علاوه بر محصولی منحصر به فرد توانسته است با یکپارچه ساختن چندین قطعه به کار رفته، محصولی را تولید کند تا علاوه بر وزن پایین، عملکردی بالا را برای دوچرخه سواران به ارمغان آورد و طرفداران زیادی را مجذوب فناوری های خود ساخته است.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/17 و ساعت 8:46 |

اگر شما به دنبال افزایش تمرینات دوچرخه سواریتان هستید یکی از ساده ترین روش ها که می توانید عملکرد خودتان را در نظر بگیرید سنجش میزان ضربان قلب تان خواهد بود. اما پیش از آغاز آنالیز تعداد ضربان، احتیاج به یک دستگاه قابل اطمینان برای ثبت تعداد ضربان ها در دقیقه خواهید داشت.
در اینجا به بررسی 5 مدل از بهترین ضربان سنج های بررسی شده در چند سال اخیر می پردازیم. دامنه قیمت این مدل ها از زیر 50 دلار تا بیش از 400 دلار خواهد بود، شما می توانید با تطبیق احتیاجات خودتان در تمرین با میزان بودجه تان مناسب ترین مدل را برای خودتان انتخاب کنید.

BHip 9
قیمت 45 دلار


این مدل توسط شرکتی که در زمینه ساخت تجهیزات ثبت ضربان قلب ورزسی است، با برند BHip تولید می شود. شما می توانید کمترین و بیشترین ضربان مورد نظرتان را روی این مدل تنظیم کنید فلش های روی نمایشگر این ساعت شما را از آستانه و نواحی دستگاههای تولید انرژی بدن آگاه می کند.

Sigma PC-15
قیمت 60 دلار


سیگما PC-15 یک پکیج قدرتمند در برابر قیمتی که برای آن می پردازید، می باشد. یک شکل گرافیکی شدت تپش قلب شما را نشان می دهد. همچنین هر دو مقدار زمان و درصد سپری شده در هر یک از دستگاههای تولید انرژی (فسفاژن، گلیکولیز و هوازی) همراه با متوسط و حداکثر ضربان قلبتان و میزان کالری مصرف شده، بر روی صفحه نمایش قابل مشاهده خواهند بود.


Suunto M4 heart rate watch
150 دلار

امکانات ساعت Suunto M4 Sport شامل سنجش ضربان قلب و اطلاعات تمرینات می باشد. بند موجود در جعبه این مدل براحتی در محل مورد نظر قرار می گیرد و ساعت نیز به سادگی قابل تنظیم می باشد. این مدل فضای زیادی برای حجم بالای اطلاعات ندارد اما یک انتخاب خوب به حساب می آید.


Garmin Forerunner 310XT
250 دلار

در یک بسته بندی کوچک و زیبا عرضه می شود. پس از بازگشت از دوچرخه سواری، تمام اطلاعات موجود به آسانی و از طریق یک رابط وایرلس به نرم افزار تمرینی گارمین منتقل می شود.


Polar CS600X
420 دلار

تمامی محصولات پلار از لوازم حرفه ای دوچرخه سواری می باشند، نصب و تنظیم اطلاعات کاربر، نواحی فعالیت دستگاههای بدن، بستن روی فرمان و سنسور سرعت سنج، زمان زیاری نمی برد. همانگونه که از یک دستگاه ضربان سنج انتظار می رود، سایز نمایشگر بسیار عالی است و حتی در زمان بارندگی کاملاً واضح و خوانا می باشد.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در دوشنبه 1391/05/16 و ساعت 17:37 |
برای بازگشتم حکمی صادر نشده است

خبرگزاری فارس: رئیس سابق هیئت دوچرخه‌سواری استان اصفهان، گفت: اداره‌کل ورزش و جوانان برای بازگشت من برای سرپرستی هیئت دوچرخه‌سواری ابراز تمایل کرده است اما هنوز حکمی صادر نشده است.

محمدرضا باجول امروز در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در اصفهان، اظهار کرد: مدیرکل سابق اداره‌کل ورزش و جوانان با غرض‌ورزی شخصی اقدام به برکناری غیر قانونی بنده کرد، در صورتی که من با رأی اعضای مجمع به‌ عنوان رئیس هیئت انتخاب شده بودم و باید با رأی اعضای مجمع نیز از کار کنار می‌رفتم.

وی ادامه داد: پس از تغییراتی که در اداره‌کل ورزش و جوانان استان اصفهان صورت گرفت، بحث‌هایی در زمینه بازگشت دوباره من به هیئت مطرح شد و قرار بود حکم سرپرستی صادر شود.

رئیس سابق هیئت دوچرخه‌سواری استان اصفهان ادامه داد: با این حال هنوز اقدامی در این‌باره صورت نگرفته و تصمیم جدید این است که با برگزاری مجمع رئیس آینده هیئت مشخص شود.

به گزارش فارس، دو ماه پیش با تصمیم مدیرکل سابق اداره ورزش و جوانان استان اصفهان، محمدرضا باجول از ریاست هیئت دوچرخه‌سواری استان اصفهان کنار گذاشته شد و داوود بحیرایی به عنوان سرپرست جدید هیئت منصوب شد.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در یکشنبه 1391/05/15 و ساعت 18:42 |

بازگشت همه به سوی اوست
جناب آقای داود بحیرایی
سرپرست محترم هیئت دوچرخه سواری اصفهان
با کمال تاسف و تاثر مصیبت وارده را به شما و خانواده محترمتان تسلیت عرض نموده، از احدیت علو درجات برای آن مرحوم و صبر و بردباری برای بازماندگان معزز مسئلت می نماییم.
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در یکشنبه 1391/05/15 و ساعت 18:38 |
ماه، ششمین حلقه المپیک را تشکیل داد

قرص کامل ماه شنبه شب به حلقه‌های المپیک در لندن افزوده شد.

به گزارش روابط عمومی فدراسیون دوچرخه سواری؛

قرص کامل ماه با رنگی که به قرمزی می‌زد در "تاوربریج" لندن به عنوان ششمین حلقه المپیک به خودنمایی پرداخت.

برخی از کاربران اینترنتی از این عکس به عنوان بهترین عکس المپیک یاد کرده‌اند و یکی از کاربران هم در اظهارنظری اعتراضی گفته المپیک 2012 لندن به خوبی این تصویر نبوده است.


این تصاویر بسیار زیبا را "لوک مک گرگور"، عکاس رویترز شکار کرده و چشم انداز زیبایی از رودخانه "تیمز" لندن را نیز پیش روی بینندگان قرار می‌دهد.

پس از اینکه مقامات کمیته بین المللی المپیک نسبت به استفاده از نشان پنج حلقه المپیک، سرسختی نشان دادند اکنون این تصاویر روی شبکه‌های اجتماعی با استقبال بسیار خوبی مواجه شده است.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در یکشنبه 1391/05/15 و ساعت 14:6 |
مهرداد صفرزاده: عملكرد حقي در تايم تريل راضي كننده بود

سرمربي تيم ملي دوچرخه‌سواري ايران در بازي‌هاي المپيك لندن از عملكرد عليرضا حقي در ماده تايم تريل راضي است.

مهرداد صفرزاده درباره عملكرد عليرضا حقي در ماده تايم تريل اظهار كرد: برترين ركابزنان جهان در اين ماده حضور داشتند و مسابقه سطح بسيار بالايي داشت. عليرضا حقي نيز به عنوان تنها نماينده ايران در اين ماده توانست زمان خوبي را به ثبت برساند كه نسبت به ورزشكاران حاضر در اين رقابت، نتيجه قابل قبولي بود. به نظر من حقي عملكرد خوبي داشت و با تمام توان ركاب زد و زماني مناسب به ثبت كرد.


سرمربي تيم ملي دوچرخه سواري ايران در بازي‌هاي المپيك لندن در پاسخ به اين سوال كه آيا انتظار جايگاه بهتري از حقي نمي رفت؟ تصريح كرد: رقابت هاي تايم تريل به اينگونه نيست كه آن را با رقابت هاي ديگر مقايسه كنيم، چرا كه مسيرها و شرايط متفاوت است. مسير اين مسابقه نيز بسيار دشوار و حرفه اي بود و به نظر من حقي با تمام توان ركاب زد و نتيجه قابل قبولي بدست آورد. سطح رقابت ها بسيار بالا بود.


وي ادامه داد: پيش از اين نيز نگفته بوديم كه ركابزنان ما نتايج فوق‌العاده اي كسب خواهند كرد و تنها انتظار داشتيم بهترين وضعيت خود را به نمايش بگذارند كه حقي در ماده تايم تريل اين شرايط را نشان داد. هم اكنون قهرمان تور دوفرانس به مدال طلا رسيد و ركابزني كه در بخش استقامت به مدال رسيده بود، نتوانست در تايم تريل نتيجه بگيرد.



عليرضا حقي نماينده ايران


در رقابت تايم تريل با ثبت


زمان 57 دقيقه و 41 ثانيه و


44 صدم ثانيه در بين


37 ورزشكار، سي و ششم


شد.


منبع:isna.ir


+ نوشته شده توسط محسن زرکار در پنجشنبه 1391/05/12 و ساعت 14:34 |
به گزارش روابط عمومی فدراسیون دوچرخه سواری، اين ابردوچرخه بسيار پيشرفته نام خود را از خودروي فوق پيشرفته شركت Aston Martin گرفته است.



يك تيم 15 نفره از مهندسان و متخصصان شركت Factor Bikes بيش از يك سال زمان براي طراحي دوچرخه One-77‌ زمان صرف كردند و نخستين نمونه اين دوچرخه ظرف مدت دو هفته ساخته و اوايل ماه جاري ميلادي روانه بازار شد.

دوچرخه One-77‌ مجهز به يك رايانه آنبورد (on-board)‌ و يك صفحه نمايش لمسي است كه مي تواند 100 آيتم موضوعي مختلف از جمله اطلاعات سرعت، دما، ميزان قدرت و حتي ضربان قلب، تنفس و دماي بدن ورزشكار را محاسبه كند



امكان دريافت و ارسال داده ها بر روي تلفن همراه هوشمند يا ساير دستگاه ها از طريق بلوتوث، از ديگر امكانات اين دوچرخه پيشرفته است.


«سيمون رابرتز» مدير پروژه تأكيد مي كند: قطعات الكترونيكي بسيار پيشرفته اي در ساخت اين دوچرخه بكار رفته است و قطعات تعبيه شده در دسته براي محاسبه ضربان قلب، دما، رطوبت و ارتفاع عمل مي كنند.

دوچرخه One-77‌ يكي از گراقيمت ترين دوچرخه هاي جهان نيز محسوب مي شود، اما اين شركت به تازگي چهار سفارش جديد از كشورهاي برزيل، ژاپن و استراليا دريافت كرده است.



طبق برنامه ريزي هاي صورت گرفته تنها 77 دستگاه از اين مدل دوچرخه ساخته خواهد شد و محققان اين شركت در حال كار بر روي نسل جديد دوچرخه اي هستند كه تا پايان سال جاري ميلادي روانه بازار مي شود.

منبع:ایسنا
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/10 و ساعت 9:54 |
عاشق آن نیست که عشق تکه کلامش باشد. عاشق آن است که وفاداری مرامش باش
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در دوشنبه 1391/05/09 و ساعت 19:49 |

مدال های بازی های المپیک 2012 لندن که برای ساخت آنها هشت تن فلز طلا، نقره و مس از معادن مغولستان و یوتا در آمریکا استخراج شده است، سنگین ترین و گران ترین مدال ها در تاریخ بازی های المپیک هستند.


به گزارش روابط عمومی فدراسیون دوچرخه سواری؛

این مدال ها حدود یک ماه پیش وارد لندن شدند و هم اکنون تحت تدابیر شدید امنیتی در برج لندن که محل نگهداری جواهرات سلطنتی هم هست، نگهداری می شوند.

در المپیک لندن قرار است 4700 مدال بین قهرمانان المپیک و پارالمپیک توزیع شود.

مدال ها برای مدال آوران ارزش بسیاری دارند گرچه طلای بسیار کمی در آنها استفاده شده است.

وزن یک مدال طلا حدود 410 گرم است که فقط شش گرم آن را طلا تشکیل می دهد یعنی معادل 1.34 درصد از کل وزن مدال و بقیه از نقره (92.5 درصد) و مس تشکیل شده است.

اما افزایش بی سابقه قیمت طلا و نقره در سال های اخیر که قیمت این دو فلز را نسبت به المپیک 2008 پکن به دو برابر رسانده است موجب شده که مدال های بازی های لندن به گران ترین مدال های تاریخ المپیک تبدیل شوند.

مدال های امسال از نظر ابعاد نیز به دلیل 85 میلیمتر قطر و 7 میلیمتر ضخامت، سنگین ترین مدال های تاریخ بازی های المپیک تابستانی هستند.

وزن مدال بازی های پکن 200 گرم و تقریبا نصف مدال های المپیک لندن بود.

ولی این رکورد متعلق به بازی های تابستانی المپیک است و در بازی های المپیک زمستانی مدال بازی های 2010 ونکوور با 576 گرم وزن رکوردار است.

طراحی مدال ها هم با نقشی از نایک، الهه پیروزی در یونان، لوگوی المپیک لندن و همچنین تصویری از رودخانه تیمز کار هنرمند بریتانیایی 'دیوید واتکینز' است.

با وجود همه اینها مدال آوران المپیک لندن می توانند از یک چیز مطمئن باشند. کیفیت این مدال ها بسیار بهتر است مدال های بازی های المپیک 1948 لندن است.

مدال آن بازی ها که بعد از جنگ جهانی برگزار شد به قدری پایین بود که به طور مرتب نیاز به پرداخت داشت.

منبع : www.olympic.ir
+ نوشته شده توسط محسن زرکار در چهارشنبه 1391/05/04 و ساعت 12:38 |
پایان نود و نهمین دوره تور دوچرخه سواری بین المللی تور دو فرانس ؛

پیراهن طلایی بر تن رکابزن انگلیسی تیم اسکای

نود و نهمین دوره تور دوچرخه سواری بین المللی تور دوفرانس، با تصاحب پیراهن طلایی توسط "بردلی ویگنیز" انگلیسی از تیم اسکای به اتمام رسید.

به گزارش روابط عمومی فدراسیون دوچرخه سواری؛

مرحله بیستم و پایانی نود و نهمین دوره تور دوچرخه سواری بین المللی توردوفرانس، روز گذشته یکشنبه یکم مرداد ماه در مسیر" Rambouillet - Paris Champs-Élysées "به مسافت 120 کیلومتر برگزار شد که در پایان؛



در رده بندی انفرادی مرحله بیستم :

1- "مارک کاوندیش" انگلیسی از تیم "اسکای" با زمان 3 ساعت و 8 دقیقه و 7 ثانیه

2- "پیتر ساگان" اسلواک از تیم "کانون داله" با زمان مشابه نسبت به نفر اول

3- "ماتیو هارلی گوس" استرالیایی از تیم "اریکا" با زمان مشابه نسبت به نفر اول



در رده بندی تیمی مرحله بیستم :

1- تیم "اسکای" با زمان 9 ساعت و 24 دقیقه و 25 ثانیه

2- تیم "لوتو" با زمان مشابه نسبت به نفر اول

3- تیم "آستانا" قزاقستان با 4 ثانیه اختلاف نسبت به نفر اول



در رده بندی انفرادی مجموع بیست مرحله:

1- "بردلی ویگنیز"انگلیسی از تیم " اسکای" با زمان 87 ساعت و 34 دقیقه و 47 ثانیه

2- "کریستوفر فروم" انگلیسی از تیم" اسکای" با 3 دقیقه و 21 ثانیه اختلاف نسبت به نفر اول

3- "ون سن زونی بالی" ایتالیایی از تیم "کانون داله" با 6 دقیقه و 19 ثانیه اختلاف نسبت به نفر اول



در رده بندی تیمی مجموع بیست مرحله تور :

1- تیم "رادیو شک" با زمان 263 ساعت و 12 دقیقه و 14 ثانیه

2- تیم"اسکای" با 5 دقیقه و 46 ثانیه اختلاف نسبت به تیم اول

3- تیم" BMC" با 36 دقیقه و 28 ثانیه اختلاف نسبت به تیم اول

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/03 و ساعت 12:17 |

"کادل لی اوانس" متولد چهاردهم فوریه 1977، اولین استرالیایی که موفق به فتح توردوفرانس در سال 2011 گردید.

قبل از سال 2001 و زمانی که او به دوچرخه سواری روی آورد، یک دوچرخه سوار کوهستان بود و در آن زمان برای تیم" MTB دایموند بک" رکاب می زد.

بعدا با تیم" MTB ولوو – کانن دال"، در سال 1998 قهرمان جهان شد و در المپیک تابستانی 2000 سیدنی، با تیم کراس کانتری استرالیا عنوان هفتمی را تجربه کرد.

او اولین استرالیایی لقب گرفت که فاتح مسابقه جاده قهرمانی جهان دوچرخه سواری در سال 2009 در" مندریزیو"( Mendrisio ) گردید.

او در سال 2006 در تور "روماندی" با شکست دادن اسپانیایی هایی از جمله "آلبرتو کونتادور ولاسکو" و "آلخاندرو وال ورده" در آخرین مرحله که در ماده تایم تریل انفرادی به مسافت 20 کیلومتر برگزار شد عنوان قهرمانی را به دست آورد.

وی در همان سال در توردوفرانس عنوان پنجمی را بدست آورد. ولی بعد از امتناع از تست دوپینگ "فلوید لندیس" آمریکایی و اخراج او از مسابقه یک رده بالاتر قرار گرفت. در همان سال دوچرخه سوار سال استرالیا لقب گرفت.

در سال 2007 در توردوفرانس بعد از "آلبرتو کونتادور ولاسکو" عنوان دومی را بدست آورد.

او در تایم تریل مرحله سیزدهم پیروز شد و در تایم تریل مرحله نوزدهم رتبه دوم را کسب کرد. کادل در همان سال عنوان چهارم "وولتای" اسپانیا را بدست آورد.

"اوانس" عنوان پنجمی جهان را بدست آورد و رتبه ششم آخرین مسابقه تقویم UCI یعنی کلاسیک "جیرو دی لومباردی" به او اجازه داد تا رتبه اول رده بندی سالانه UCI را با 247 امتیاز پیش از "داوید ربه لینی" و "آلبرتو کونتادور" را به دست آورد. با این مقام او مجددا دوچرخه سوار سال استرالیا انتخاب شد.

" اوانس" در سال 2008 به عنوان یکی از امیدهای قهرمانی توردوفرانس در غیاب "آلبرتو کونتادور" محسوب می شد که به دلیل عدم مجوز شرکت تیم "آستانا" در تور آن سال اجازه حضور در توردوفرانس را نیافت.

او پیراهن زرد را از مرحله دهم تا چهاردهم بر تن داشت. در مرحله هفدهم و در( Alpe d’Hoez) "کارلوس ساس تره" اسپانیایی از تیم (CSC) او را 2 دقیقه و 15 ثانیه گرفت.

اما علیرغم پیروزی در مرحله تایم تریل 58 ثانیه عقب ماند و در مجموع انفرادی دوم شد.

اوانس همان سال که تازه از مشکل آسیب دیدگی "لیگامان قدامی" رها شده بود، در مسابقه المپیک 2008 پکن در مسیر 245 کیلومتری با 22 ثانیه اختلاف نسبت به "ساموئل سانچز" از اسپانیا در رتبه پانزدهم قرار گرفت و چهار روز بعد در مسابقه تایم تریل جاده نیز عنوان پنجمی را بدست آورد.

در سال 2009 در 27 سپتامبر برنده مسابقه جاده قهرمانی جهان شد. این پیروزی اندکی بعد از ثبت عنوان سومی وولتای اسپانیا به دست آمد.


در وولتا او یک روز پیراهن پیشتاز را بر تن نمود. گرچه به دلیل نقص مکانیکی در راه مسیر کوهستانی، سی یرا نوادا، او را از قهرمانی بازداشت.

ترکیبی از یک حمایت تیمی ضعیف و آمادگی جسمانی پایین در توردوفرانس سال 2009 بلای جان او شد و "اوانس" با 45 دقیقه اختلاف نسبت به "آلبرتو کونتادور" عنوانی بهتراز سی ام به دست نیاورد.

اوانس به گروه دوچرخه سواران برتری پیوست که جملگی سه پیراهن لیدر را در هر سه مسابقه گراندتور بر تن کرده اند: پیراهن صورتی" Maglia Rosa "در جیرو ایتالیا و درسال 2002، پیراهن زرد" Maillot jaune "به مدت چهار روز در توردوفرانس در سال 2008 و پیراهن طلایی "Jersey Oro ".

کتاب بیوگرافی "کادل اوانس"، "نزدیک به پرواز"(Cadel Evans : Close to Flying) توسط انتشارات" هاردی گرانت" (Hardie Gant Books) در نوامبر 2009 به چاپ رسید.

در 2010 اوکه به تیم" BMC Racing "انتقال یافته بود فاتح "فلچه والون" گردید. و "ماگلیا روزا" (پیراهن لیدر جیروی ایتالیا) را دو روز بر تن نمود.

"اوانس" مرحله هفتم را با یک اسپرینت فوق العاده، از یک دسته کوچک برنده شد ولی در مجموع انفرادی عنوان پنجمی را بدست آورد.

وی در همان سال پیراهن امتیازی جیرو" Maglia Rosso Passione = Points Classification "و رده بندی "آتزوری" ایتالیا را برنده شد.

او علیرغم بر تن نمودن پیراهن طلایی در مرحله نهم به دلیل آسیب آرنج دست چپ در اثر برخورد در مرحله قبلی، زمان قابل ملاحظه ای را از دست داد و در پایان با 50 دقیقه و 27 ثانیه بعد از "آلبرتو کونتادور" در رده بیست و ششم تور قرار گرفت.

در سال 2011، او اولین استرالیایی گردید که فاتح "توردوفرانس" شده است، ضمن اینکه او مسن ترین فاتح توردوفرانس بعد از دوران جنگ جهانی لقب گرفته است.

نخست وزیر استرالیا "جولیا جیلار"د، شخصا به او تلفن کرد تا به او تبریک بگوید:" من مصرا می خواهم که بزرگترین شاد باشها را به "کادل اوانس" بگویم. من امروز صبح این فرصت را داشتم تا با او شخصا صحبت نمایم و تبریکات صمیمانه خود را تقدیم او دارم.

کادل اوانس در سال 2005 با یک معلم پیانیست ایتالیایی ازدواج کرده و اکنون در "استابیو" (Stabio) سویس اقامت دارد.

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در سه شنبه 1391/05/03 و ساعت 12:14 |

+ نوشته شده توسط محسن زرکار در یکشنبه 1391/05/01 و ساعت 19:13 |